ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟ ΔΙΑΔΗΛΩΤΗ

11/05/2011

Καταγγέλλουμε την πρωτοφανούς βιαιότητας επίθεση των αστυνομικών δυνάμεων των ΜΑΤ ενάντια στην ειρηνική πορεία των διαδηλωτών στα πλαίσια της σημερινής πανελλαδικής απεργίας που  είχε σαν αποτέλεσμα το βαρύτατο  τραυματισμό  ενός 30χρονου με αβέβαιη την κατάσταση της υγείας  του, ενώ δεκάδες άλλοι βρίσκονται στα νοσοκομεία. Η κυβέρνηση φέρνει ακέραια την ευθύνη για την σημερινή βάναυση και αναίτια δολοφονική επίθεση .
Είναι φανερό πως όσο εντείνεται η ανάλγητη και αντικοινωνική πολιτική της κυβέρνησης τόσο πιο βάρβαρη και αυταρχική είναι η στάση της απέναντι στους εργαζόμενους και στο λαό που αντιστέκεται .
Ο αγώνας ενάντια στο μνημόνιο δεν καταστέλλεται. Απέναντι στον ολισθηρό δρόμο του αυταρχισμού της βίας και του εκφασισμού της κοινωνίας ορθώνουμε τους μαζικούς, ειρηνικούς, ενωτικούς αγώνες για την ανατροπή της κυβέρνησης και της πολιτικής της.
To Γραφείο Τύπου

Ανακοίνωση Γραφείου Τύπου ΣΥΡΙΖΑ

Καταγγέλλουμε την πρωτοφανούς βιαιότητας επίθεση των αστυνομικών δυνάμεων των ΜΑΤ ενάντια στην ειρηνική πορεία των διαδηλωτών στα πλαίσια της σημερινής πανελλαδικής απεργίας που  είχε σαν αποτέλεσμα το βαρύτατο  τραυματισμό  ενός 30χρονου με αβέβαιη την κατάσταση της υγείας  του, ενώ δεκάδες άλλοι βρίσκονται στα νοσοκομεία. Η κυβέρνηση φέρνει ακέραια την ευθύνη για την σημερινή βάναυση και αναίτια δολοφονική επίθεση .
Είναι φανερό πως όσο εντείνεται η ανάλγητη και αντικοινωνική πολιτική της κυβέρνησης τόσο πιο βάρβαρη και αυταρχική είναι η στάση της απέναντι στους εργαζόμενους και στο λαό που αντιστέκεται .
Ο αγώνας ενάντια στο μνημόνιο δεν καταστέλλεται. Απέναντι στον ολισθηρό δρόμο του αυταρχισμού της βίας και του εκφασισμού της κοινωνίας ορθώνουμε τους μαζικούς, ειρηνικούς, ενωτικούς αγώνες για την ανατροπή της κυβέρνησης και της πολιτικής της.

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΣΥΡΙΖΑ
11/5/2011

ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ 11 ΜΑΗ

1 χρόνος μνημόνιο - 100 χρόνια πίσω σε δικαιώματα και κατακτήσεις. Να στείλουμε μήνυμα καθολικής αντίστασης.

Η συμπλήρωση ενός χρόνου από την ένταξη της χώρας μας στο Μηχανισμό Στήριξης και την εφαρμογή του νεοφιλελεύθερου Μνημονίου με τις αλλεπάλληλες επικαιροποιήσεις του, βρίσκει το σύνολο του κόσμου της μισθωτής εργασίας, των συνταξιούχων, των νέων και της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, σε μια οδυνηρή και βίαιη φτωχοποίηση, χωρίς τέλος.
Οι εργαζόμενοι πρέπει να μετατρέψουν Την Γενική Απεργία στις 11 Μάη σε μια διαφορετική απεργία. Πρέπει και μπορούμε να στείλουμε το μήνυμα της καθολικής κοινωνικής αντίστασης απέναντι στον πόλεμο που έχουν κηρύξει η κυβέρνηση, η Τρόικα και οι δυνάμεις του κεφαλαίου ενάντια στους εργαζόμενους, στους συνταξιούχους, τους ανέργους.
Η 11η  Μάη πρέπει να είναι μια μεγάλη απεργία - απάντηση στη νέα πρωτοφανή επίθεση που έχουν εξαπολύσει η νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και η Τρόικα, μέσω του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής, και του «Συμφώνου για το Ευρώ», που «θεσμοθετεί» τη διαρκή λιτότητα και καταδικάζει ολόκληρη τα λαϊκά στρώματα στη φτώχεια.
Η κυβέρνηση και η Τρόικα με εργαλείο το Μνημόνιο, το Σύμφωνο του ευρώ και το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής τσακίζουν ότι κτίσαμε με αγώνες και θυσίες τις τελευταίες δεκαετίες και καταστρέφουν και τα τελευταία ψήγματα των κοινωνικών δικαιωμάτων και της δημοκρατίας. Τσακίζουν μισθούς, συντάξεις, εργασιακές σχέσεις. Τσακίζουν την υγεία, την παιδεία και την Κοινωνική Πρόνοια.
Με τη μαζική συμμετοχή μας στην πανεργατική απεργία στις 11 Μάη, που πρέπει να συνοδευτεί με συγκεκριμένο σχέδιο κλιμάκωσής της, πρέπει να δείξουμε στην Τρόικα, την  κυβέρνηση, το κεφάλαιο και τους πρόθυμους πολιτικούς συμμάχους τους, ότι δεν θα τους επιτρέψουμε να μας γυρίσουν πίσω σε εργασιακό καθεστώς δουλείας και ανασφάλειας. Πρέπει να τους απαντήσουμε με την πιο πλατιά εργατική ενότητα.
Να αμφισβητήσουμε το δημόσιο χρέος ως χρέος του ελληνικού λαού, να διεκδικήσουμε τη διαγραφή ενός μεγάλου μέρους του, την εθνικοποίηση – κοινωνικοποίηση των τραπεζών, την αναπτυξιακή παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας μας, τη διέξοδο από την κρίση και τη σοσιαλιστική προοπτική.
Μπορούμε να ξεπεράσουμε την συμβιβαστική στάση της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ) με  την οργάνωση και κινητοποίηση της εργατικής βάσης και την συγκρότηση Επιτροπών Αγώνα και αλληλεγγύης σε κάθε  χώρο εργασίας, κατοικίας και σπουδών.
Η κυβέρνηση δεν έχει καμία δημοκρατική νομιμοποίηση να σύρει τους εργαζόμενους σε διαρκή λιτότητα και να εκποιήσει το δημόσιο πλούτο
Η  πανεργατική απεργία στις 11 Μάη πρέπει να είναι οι αγωνιστική αφετηρία του εργατικού κινήματος για την ανατροπή της κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου και των αντικοινωνικών πολιτικών της. Για τη συγκρότηση μιας νέας κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας με πυρήνα την Αριστερά, η οποία θα βγάλει την χώρα μας από το μνημόνιο και θα προωθήσει μια πολιτική που θα καλύπτει τις ανάγκες του λαού και όχι των πιστωτών και του κεφαλαίου. 
Οι εργαζόμενοι δεν χρωστούν τίποτε σ’ αυτούς που λήστεψαν και λεηλάτησαν τη χώρα μας.
Να διαγραφεί ένα μεγάλο μέρος το χρέους.
Να φορολογηθούν οι πλούσιοι και οι μεγάλες επιχειρήσεις
Μειώστε τώρα τους εξοπλισμούς
 Εθνικοποίηση – κοινωνικοποίηση των τραπεζών
Απαγόρευση των απολύσεων- Μαζικές προσλήψεις σε υγεία, παιδεία, σε όλες τις κοινωνικές υπηρεσίες Καμιά περικοπή σε μισθούς και συντάξεις
Όχι ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΜΑΖΙΚΑ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ

Προσυγκέντρωση Δικτύου Συνδικαλιστών Ριζοσπαστικής Αριστεράς 10.30π.μ στο Μουσείο

ΣΥΡΙΖΑ

ΔΙΚΤΥΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

O ΣΥΡΙΖΑ για την 1η Μάη

ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

1η ΜΑΗ 2011 και πανεργατική απεργία στις 11 Μάη:
Αγωνιζόμαστε ενάντια στα αντεργατικά μέτρα κυβέρνησης και Τρόικας.

Εργαζόμενοι, εργαζόμενες, νέοι, νέες, άνεργοι, μετανάστες

Η Εργατική Πρωτομαγιά είναι μια μέρα μνήμης και τιμής στους αγώνες της εργατικής τάξης, που ξεκίνησαν από το Σικάγο το 1886 για τη διεκδίκηση του 8ωρου και συνεχίζονται ακατάπαυστα μέχρι σήμερα ενάντια στην καπιταλιστική εκμετάλλευση, στην κάθε είδους καταπίεση, στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό.

Αυτή την περίοδο στη χώρα μας οι εργαζόμενοι, οι νέοι και οι νέες, δέχονται μια πρωτοφανή επίθεση από την κυβέρνηση, την τρόικα και το κεφάλαιο.

Η χρονική επιμήκυνση της αποπληρωμής του δανείου των 110 δισ. € της Τρόικας συνοδεύεται με νέους ακόμα πιο επαχθείς για τους εργαζόμενους όρους, με ληστρικά επιτόκια και διαρκή λιτότητα και επιτήρηση της χώρας μας.

Η κυβέρνηση και η Τρόικα, την ίδια στιγμή που δίνουν χαριστικά στις τράπεζες άλλα 30 δισ. € (συνολικά μέχρι τώρα 108 δις.), ετοιμάζουν ως συνέχεια του μνημονίου με το ενδιάμεσο δημοσιονομικό πλαίσιο 2012-2015 μία νέα πιο μεγάλη λεηλασία, ύψους 26 δισ. € σε βάρος των εργαζομένων. Με το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων των 50 δισ. «ξεπουλούν» τον δημόσιο πλούτο προωθώντας το μεγαλύτερο στην ιστορία της χώρας μας εθνικό, οικονομικό, κοινωνικό και οικολογικό έγκλημα.

Τα αλλεπάλληλα κυβερνητικά και τροικανά αντιλαϊκά μέτρα αυξάνουν την ύφεση, τη φτώχεια και την ανεργία, διαλύουν το κοινωνικό κράτος (παιδεία, υγεία, ασφάλιση, πρόνοια). Η τρομοκρατία της πιθανής χρεοκοπίας της χώρας χρησιμοποιείται από την κυβέρνηση για την χρεοκοπία των λαϊκών στρωμάτων με το «κούρεμα» μισθών και συντάξεων και την κατάργηση δημοκρατικών δικαιωμάτων.

Η προωθούμενη υπό την κηδεμονία της τρόικας αναδιάρθρωση του δημοσίου χρέους θα είναι προς όφελος των τοκογλύφων πιστωτών της χώρας μας και σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων.

Η κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει τις κοινωνικές αντιστάσεις έχει εξαπολύσει ένα τσουνάμι αυταρχισμού, κρατικής καταστολής, ποινικοποίησης των κοινωνικών αγώνων και στοχοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ και των κινημάτων κοινωνικής αντίστασης (διόδια, εισιτήρια, κλπ). Επίσης με την υπονόμευση των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων και την γενίκευση των ατομικών συμβάσεων εργασίας οδηγεί σε περιθωριοποίηση και απαξίωση το εργατικό-συνδικαλιστικό κίνημα.

Το «Σύμφωνο για το ευρώ», που ψηφίστηκε στη σύνοδο κορυφής της ΕΕ και από την κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου, οδηγεί σε αιώνια λιτότητα, δραματική μείωση των μισθών, πλήρη ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης. Ο ΣΥΡΙΖΑ ζητάει να γίνει δημοψήφισμα για να μιλήσει ο ελληνικός λαός.

Ορισμένα από τα μέτρα που θα παρθούν στη χώρα μας σε εφαρμογή του «συμφώνου για το ευρώ» και του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού πλαισίου 2012-2015, είναι:

• Απολύσεις σε όλο το φάσμα του Δημόσιου, ευρύτερου Δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και περικοπές μέσα στο 2012 των επιδομάτων ανεργίας.
• Διάλυση των εργασιακών σχέσεων.
• Ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, που έχει απομείνει υπό δημόσια ιδιοκτησία ή έλεγχο, συρρίκνωση και εν συνεχεία ακόμα μεγαλύτερη εμπορευματοποίηση των δημοσίων κοινωνικών αγαθών (υγείας, παιδείας, πρόνοιας κλπ).
• Δραστική μείωση των επικουρικών συντάξεων, περικοπή της λίστας των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων και των δικαιούχων του ΕΚΑΣ, αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης.
• Νέα μείωση των μισθών στο Δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα.
• Περικοπές των κοινωνικών επιδομάτων (ΑΜΕΑ, πολυτέκνων κλπ) μέσω της σύνδεσής τους με εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια.
• Περικοπή ή μερική κατάργηση 980 κοινωνικών φοροαπαλλαγών (ιατρικές δαπάνες, ενοίκια, δίδακτρα, τόκοι στεγαστικών δανείων κλπ).
• Ένταξη στον ανώτατο συντελεστή ΦΠΑ (23%) δεκάδων ειδών πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης και αυξήσεις στα τιμολόγια των ΔΕΚΟ.

Εργαζόμενοι, εργαζόμενες, άνεργοι και συνταξιούχοι,

Με τη μαζική συμμετοχή μας στις Πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις και στην πανεργατική απεργία στις 11 Μάη, που πρέπει να συνοδευτεί με συγκεκριμένο σχέδιο κλιμάκωσής της, πρέπει να δείξουμε στην Τρόικα, την κυβέρνηση, το κεφάλαιο και τους πρόθυμους πολιτικούς συμμάχους τους, ότι δεν θα τους επιτρέψουμε να μας γυρίσουν πίσω σε εργασιακό καθεστώς δουλείας και ανασφάλειας. Πρέπει να τους απαντήσουμε με την κοινή δράση όλης της Αριστεράς, την πιο πλατιά εργατική ενότητα, με λαϊκή – εργατική εξέγερση.

Να αμφισβητήσουμε το δημόσιο χρέος ως χρέος του ελληνικού λαού, να διεκδικήσουμε τη διαγραφή ενός μεγάλου μέρους του, την εθνικοποίηση – κοινωνικοποίηση των τραπεζών, την αναπτυξιακή παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας μας, τη διέξοδο από την κρίση και τη σοσιαλιστική προοπτική.

Μπορούμε να ξεπεράσουμε την συμβιβαστική στάση της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ) και την πολιτική περιχαράκωσης του ΠΑΜΕ με την οργάνωση και κινητοποίηση της εργατικής βάσης και την συγκρότηση Επιτροπών Αγώνα και αλληλεγγύης σε κάθε χώρο εργασίας, κατοικίας και σπουδών.

Η κυβέρνηση δεν έχει καμία δημοκρατική νομιμοποίηση να σύρει τους εργαζόμενους σε διαρκή λιτότητα και να εκποιήσει το δημόσιο πλούτο. Δεν εκλέχτηκε με βάση τέτοια προγραμματική δέσμευση και ο χρονικός ορίζοντας εφαρμογής των προωθούμενων νέων αντικοινωνικών μέτρων υπερβαίνει την κυβερνητική θητεία της.

Η φετινή Πρωτομαγιά και η πανεργατική απεργία στις 11 Μάη πρέπει να είναι οι αγωνιστικές αφετηρίες του εργατικού κινήματος για την ανατροπή της κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου και των αντικοινωνικών πολιτικών της. Για τη συγκρότηση μιας νέας κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας με πυρήνα την Αριστερά, η οποία θα βγάλει την χώρα μας από το μνημόνιο και θα προωθήσει μια πολιτική που θα καλύπτει τις ανάγκες του λαού και όχι των πιστωτών και του κεφαλαίου.

Οι εργαζόμενοι δεν χρωστούν τίποτε σ’ αυτούς που λήστεψαν και λεηλάτησαν τη χώρα μας.

Φορολογήστε τους πλούσιους και τις μεγάλες επιχειρήσεις
Μειώστε τώρα τους εξοπλισμούς
Εθνικοποίηση – κοινωνικοποίηση των τραπεζών
Απαγόρευση των απολύσεων
Κατάργηση της ελαστικής και ανασφάλιστης εργασίας
Μαζικές προσλήψεις σε υγεία, παιδεία, σε όλες τις κοινωνικές υπηρεσίες
Καμιά περικοπή σε μισθούς και συντάξεις
Ίσα δικαιώματα σε όλους τους μετανάστες

Όλοι/ες στις Πρωτομαγιάτικες και απεργιακές Συγκεντρώσεις των Συνδικάτων

Αθήνα Πρωτομαγιά: Προσυγκέντρωση Δικτύου Συνδικαλιστών Ριζοσπαστικής Αριστεράς 10:30 πμ Πολυτεχνείο, συγκέντρωση συνδικάτων 11 πμ στην Πλατεία Κλαυθμώνος.

Στρατούλης - για το κυβερνητικό πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ο Δημήτρης Στρατούλης μέλος της Π.Γ. του ΣΥΝ και επιτροπής εργατικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ σε συνέντευξη του στο ραδιόφωνο «105,5 Στο Κόκκινο» (Μπάμπη Αγρολάμπο) για το κυβερνητικό πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων, ανέφερε μεταξύ άλλων τα εξής:

-        Πως εκτιμάτε το κυβερνητικό πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων;

Το μέγεθος του κυβερνητικού και τροϊκανού πακέτου ιδιωτικοποιήσεων ύψους 50 δις ευρώ, μέχρι το 2015 δεν έχει ανάλογο ιστορικό προηγούμενο, όχι μόνο στη χώρα μας και στην Ευρώπη αλλά και σ’ ολόκληρο τον πλανήτη.

Η προώθηση αυτών των ιδιωτικοποιήσεων συνιστά εκ των πραγμάτων το μεγαλύτερο σκάνδαλο από την ίδρυση του σύγχρονου ελληνικού κράτους και ένα διαρκές οικονομικό, κοινωνικό, εθνικό και περιβαλλοντικό έγκλημα.

Είναι οικονομικό έγκλημα, γιατί το δημόσιο θα πάρει εφ’ άπαξ από την πώληση των μεγάλων ΔΕΚΟ στρατηγικής σημασίας (ΔΕΗ, ΟΤΕ κλπ) ένα ποσό αρκετά υποτιμημένο, λόγω της πολύ χαμηλής τιμής των μετοχών τους στο χρηματιστήριο αυτή την  περίοδο. Θα χάσει όμως μεσοπρόθεσμα σε μόνιμη βάση πολύ περισσότερα έσοδα από τα μερίσματα των μετοχών τους  που ανήκουν σ’ αυτό. Αναρωτιέμαι ποιος Υπουργός θα υπογράψει τέτοιες συμβάσεις εκποίησης δημόσιας περιουσίας, όταν είναι σίγουρο ότι θα κατηγορηθεί  για απιστία σε βάρος του δημόσιου συμφέροντος.

Είναι επίσης οικονομικό έγκλημα, γιατί η χώρα στερείται από επιχειρήσεις που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως μοχλοί ανάπτυξης της, αναβάθμισης της έρευνας, εισαγωγής σχεδιασμού και διάχυσης των νέων τεχνολογιών.

Είναι κοινωνικό έγκλημα, γιατί οι ιδιώτες – επενδυτές, που θα αγοράσουν τις ΔΕΚΟ ή θα τους εκχωρηθούν υπηρεσίες του δημοσίου, το πρώτο που θα κάνουν είναι να αυξήσουν τα τιμολόγια τους, για να έχουν ακόμα μεγαλύτερα κέρδη. Επίσης για τον ίδιο λόγο θα καταστρέψουν τις εργασιακές σχέσεις και θα μειώσουν τις θέσεις εργασίας με απολύσεις.

Είναι περιβαλλοντικό έγκλημα, γιατί εκχωρούνται σε ιδιώτες περιοχές της χώρας, όπου πια   θα κυριαρχεί στο όνομα του κέρδους  το τσιμέντο και η μόλυνση γης, αέρα και θάλασσας.

-        Θα στηρίξετε τις αντιδράσεις  των συνδικάτων;

Ναι, θα τις στηρίξουμε έχοντας υπόψη ότι η κυβέρνηση για να κάμψει την αγωνιστικότητα τους και για να διαρρήξει τις κοινωνικές συμμαχίες τους θα επιδοθεί με την βοήθεια ορισμένων φιλικών της μέσων μαζικής ενημέρωσης σε συκοφαντική επίθεση εναντίον τους.

Γι’ αυτό τα συνδικάτα των υπό εκποίηση δημόσιων χώρων θα πρέπει όχι μόνο να απαντούν σε οργανωμένες συκοφαντικές επιθέσεις, αλλά να χτυπούνε στη ρίζα τους ορισμένα ακραία εκφυλιστικά φαινόμενα στο εσωτερικό τους, ώστε «να μη δίνουν δικαιώματα» σ’ αυτούς που σχεδιάζουν να τα στοχοποιήσουν. 

Ταυτόχρονα, τα συνδικάτα σ’ αυτή τη δύσκολη μάχη θα πρέπει να επιλέγουν αιτήματα, επιχειρήματα και μορφές πάλης που να διευκολύνουν τις συμμαχίες τους με τα λαϊκά στρώματα.

-        Εσείς τι προτείνετε για τις ΔΕΚΟ;

Να είναι και να λειτουργούν ως πραγματικές και δημόσιες επιχειρήσεις. Δεν υπερασπίζουμε τον πελατειακό και υποτελή στα μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα δημόσιο τομέα, όπως «τον έφτιαξαν σαν τα μούτρα τους» διαχρονικά οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.

Αγωνιζόμαστε για ένα άλλο δημόσιο τομέα με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο, που θα έχει ως στόχο να εξυπηρετεί τους πολίτες με φτηνές, επαρκείς και ποιοτικές υπηρεσίες.

Σ’ ένα τέτοιο δημόσιο τομέα δεν θα μετράμε την αποτελεσματικότητα του με τα ετήσια κέρδη του, αλλά με την συνεισφορά του στην ανάπτυξη της χώρας, στην έρευνα, στην απασχόληση, στην προστασία των κοινωνικών δικαιωμάτων και του περιβάλλοντος. 

20/4/2011                ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

Συγκέντρωση απάντηση του ΣΥΡΙΖΑ - Παρασκευή 1η Απρίλη

Η κυβέρνηση για να είναι αρεστή στις τράπεζες και τις αγορές, επιτίθεται στα χαμηλά εισοδήματα, καταργεί όλα τα εργασιακά δικαιώματα, κατεδαφίζει το ασφαλιστικό σύστημα και το κοινωνικό κράτος. Μπροστά στην αποτυχία της πολιτικής της και την κοινωνική κατακραυγή ψάχνει να βρει ποιος της φταίει
Ο ΣΥΡΙΖΑ
ΚΑΛΕΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΜΑΖΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΩΝ, ΓΙΑ ΖΩΗ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ & ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 1 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

ΓΗΠΕΔΟ ΣΠΟΡΤΙΝΓΚ 7μ.μ.
ΟΜΙΛΗΤΕΣ: ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΑΝΙΑΣ & ΓΙΑΝΝΗΣ ΘΕΩΝΑΣ

Κάλεσμα του Δικτύου Συνδικαλιστών ΣΥΡΙΖΑ στην τρίωρη Παναττική στάση εργασίας της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ

ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

ΔΙΚΤΥΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ -ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΗΝ ΤΡΙΩΡΗ ΠΑΝΑΤΤΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΓΣΕΕ ΚΑΙ ΑΔΕΔΥ ΠΕΜΠTΗ 25/11 - 1 μ.μ. - ΠΛ. ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ

Καλούμε τους εργαζόμενους, τους δημόσιους υπαλλήλους, τους συνταξιούχους, τους άνεργους και τους νέους σε μαζική συμμετοχή στην αυριανή τρίωρη Παναττική στάση εργασίας της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ και στην απεργιακή συγκέντρωση στη 1 η ώρα στην πλατεία Κλαυθμώνος για να διαδηλώσουμε τη ριζική μας αντίθεση και αντίσταση στο νέο επικαιροποιημένο μνημόνιο μεταξύ κυβέρνησης και τρόικας που αφαιρεί ακόμα περισσότερα δικαιώματα και μισθούς των εργαζομένων προς όφελος του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου και των πιστωτών της χώρας.
• ΝΑ ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΤΕΙ ΤΩΡΑ Η ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΠΑΙΣΧΥΝΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ
• ΝΑ ΦΥΓΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΑΜΕΣΩΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΗΡΗΣΗ ΤΗΣ ΤΡΟΪΚΑΣ
• ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΟΥΜΕ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΤΑ ΘΕΜΕΛΙΩΔΗ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΜΑΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

24/11/2010

Η σαρωτική επίθεση Κυβέρνησης - Τρόϊκας. οι εκλογές, τα αποτελέσματα και η επόμενη μέρα

  Αναδημοσίευση από το www.iskra.gr

Η ΣΑΡΩΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ- ΤΡΟΙΚΑΣ, ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ, ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΚΑΙ Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ

του ΓΙΑΝΝΗ ΔΟΥΚΑ 

Τον τελευταίο χρόνο ζήσαμε και συνεχίζουμε να ζούμε τη μεγαλύτερη επίθεση όλων των εποχών σε μισθολογικά, εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Η επίθεση αυτή συνοδεύτηκε από απανωτές αυξήσεις τόσο στους άμεσους φόρους με τη μείωση του αφορολόγητου ορίου όσο και στους έμμεσους με τις απανωτές αυξήσεις στο ΦΠΑ καθώς και των φόρων σε καύσιμα, ποτά και τσιγάρα. Το όλο πλέγμα είχε σαν συνέχεια μια βαθιά ύφεση, το κλείσιμο χιλιάδων μικρομεσαίων επιχειρήσεων και την εκτίναξη της ανεργίας στα ύψη.

Το σύστημα σίγουρα έδωσε όλες του τις δυνάμεις προκειμένου να βοηθηθεί η κυβέρνηση για να περάσει τις επιλογές αυτές. Σημαντικό ρόλο επίσης έπαιξε και ο εργοδοτικός, κυβερνητικός και κομματικός συνδικαλισμός. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις τον τελευταίο χρόνο που ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ έδειξε να ζηλεύει τη δόξα των δοτών προκατόχων άλλων εποχών του αξιώματος που αυτός κατέχει σήμερα.

Από την άλλη πλευρά η Αριστερά στο σύνολό της δεν κατάφερε να αντιταχθεί και να αντισταθεί αποτελεσματικά σ’ αυτές τις επιλογές και έχει δει μέχρι σήμερα τις μεγαλύτερες κατακτήσεις του 20^ου αιώνα να χάνονται.

Κατά τη γνώμη μας για το αποτέλεσμα αυτό εκτός από τους παράγοντες που αναφέραμε παραπάνω υπάρχουν και δύο θέματα για τα οποία πρέπει να ψαχτούμε.

Το πρώτο αφορά την προβολή της εναλλακτικής πρότασης διεξόδου από την κρίση. Η θέση μας για επαναδιαπραγμάτευση του χρέους, για τη μερική διαγραφή του, για την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του και για τη μείωση των επιτοκίων δανεισμού από τη μια μεριά πέρασε από σαράντα κύματα μέχρι να υιοθετηθεί και από την άλλη δεν προβλήθηκε όσο θα έπρεπε. Το αποτέλεσμα ήταν να κυριαρχήσει το κυβερνητικό ιδεολόγημα περί μοναδικού δρόμου διεξόδου από την κρίση.

Το δεύτερο έχει να κάνει με τον πολυκερματισμό και τις απανωτές (αν είναι δυνατόν εν μέσω αυτής της επίθεσης) διασπάσεις.

Από τη μια μεριά είχαμε το ΚΚΕ το οποίο συνέχισε τη γνωστή και πάγια τακτική και πρακτική της  περιχαράκωσης και της ιδεολογικής καθαρότητας. Ωστόσο κατάφερε, κυρίως επειδή έδειξε συνέπεια και συνέχεια σε ότι έλεγε, να ανεβάσει τα ποσοστά του στις εκλογές. Στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως αυτό δε λέει τίποτε γιατί είναι σαφές ότι το ζητούμενο δεν είναι τα αυξημένα ποσοστά αλλά η αποτελεσματική αντίσταση στη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα.

Από την άλλη πλευρά ο Συνασπισμός και ο ΣΥΡΙΖΑ σηκώνοντας τη σημαία της ενότητας της Αριστεράς κατάφεραν να έχουν τρία ψηφοδέλτια στη μεγαλύτερη περιφέρεια της χώρας. Το γεγονός αυτό από μόνο του έπαιξε καθοριστικά αρνητικό ρόλο όχι μόνο στο αποτέλεσμα των εκλογών αλλά/και στην αξιοπιστία και το κύρος μας.

Αν προσπαθήσουμε να ανιχνεύσουμε τις αιτίες θα βρούμε ότι υπάρχουν στην ανανεωτική πτέρυγα που έφυγε από το Συνασπισμό, υπάρχουν στον Αλέκο Αλαβάνο ο οποίος, με το δικό του τρόπο, ακολούθησε την πεπατημένη των τέως προέδρων του Συνασπισμού, υπάρχουν και σε συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ. Αν όμως θέλουμε να λέμε ότι ο Συνασπισμός είναι η συντριπτική πλειοψηφία της συμμαχίας τότε θα πρέπει να δεχθούμε ότι έχει και το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης για την εξέλιξη και για τη μοναχική πορεία που ακολούθησε στη μεγαλύτερη περιφέρεια της χώρας. Και βέβαια αυτά που γίνανε κεντρικά είχαν σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις σε όλα τα ψηφοδέλτια που υποστηρίχτηκαν από το Συνασπισμό ή το ΣΥΡΙΖΑ. Σε μια περίοδο που στενάζει όλη η κοινωνία και οι δυνάμεις του δικομματισμού βρίσκονται στα μικρότερα μεταπολιτευτικά ποσοστά τους δεν μπορεί να είμαστε ευχαριστημένοι από τα αποτελέσματα λέγοντας ότι κρατήσαμε τον κύριο όγκο των δυνάμεων και ότι πήραμε τα ποσοστά που πήρε ο ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές. Δεν μπορεί να είμαστε ευχαριστημένοι όταν μέσα σε τέτοιες συνθήκες χάθηκε η Καισαριανή. Και πρέπει να γίνει σαφές ότι η ευθύνη δεν βαραίνει το Τζόκα και το συνδυασμό αλλά τη γενικότερη εικόνα μας.

Ο Συνασπισμός βαρύνεται με το ότι σε μικρό χρονικό διάστημα είχαμε μια εκ δεξιών διάσπαση με την αποχώρηση της ανανεωτικής πτέρυγας, μία εξ αριστερών διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ καθώς και τις φυγόκεντρες τάσεις που δημιουργήθηκαν σε ψηφοφόρους προς την «ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.».

Ο Συνασπισμός αντί να επιδιώξει τη μέγιστη δυνατή συσπείρωση που μπορούσε να επιτευχθεί αν όχι απ’ όλες τις συνιστώσες  τουλάχιστον απ’ αυτές με τις οποίες μπορούσε να βρεθεί ένας κοινός τόπος έδειξε μια άνευ προηγουμένου επιμονή στην επιλογή Μητρόπουλου η οποία τον απομόνωσε από τις λοιπές δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ στην Αττική. Η επιμονή αυτή δεν συνάδει με άλλες πρακτικές, που σωστά υιοθετήθηκαν στο παρελθόν προς χάριν της ενότητας του ΣΥΡΙΖΑ, όπως το να καταλάβει τη δεύτερη θέση του Ευρωψηφοδελτίου υποψήφιος προερχόμενος από τους συμμάχους και η κάθοδος στις εθνικές εκλογές χωρίς να υπάρχει επικεφαλής.

Είναι θετικό σημάδι η διαφοροποίηση και οι αποστάσεις που κρατάει σήμερα μέρος του μπλοκ που υποστήριξε την επιλογή Μητρόπουλου. Είναι αρνητικό το ότι κάποιοι ψάχνουν για εσωτερικούς εχθρούς.

Οι εκλογές τελείωσαν. Αυτό που χρειάζεται σήμερα είναι να σκύψουμε σοβαρά και να προωθήσουμε την ανασυγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ. Αναμφίβολα το προηγούμενο διάστημα δημιουργήθηκαν τραύματα και στο Συνασπισμό και στους συμμάχους του. Ωστόσο θα πρέπει απ’ όλους να επιδιωχθεί μια υπέρβαση, να επανέλθουμε στις περιόδους που ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν πεδίο συγκρούσεων, αντιπαραθέσεων, διαπραγματεύσεων και διαγκωνισμών αλλά ήταν πεδίο συντροφικής συζήτησης, συναίνεσης, συνεννόησης και συνεργασίας και οι συνιστώσες λειτουργούσαν με μια κουλτούρα που έβαζε πάνω από το εγώ το εμείς.

Και αυτό το οφείλουμε όχι μόνο στον κόσμο της Αριστεράς αλλά και σε όλη την κοινωνία η οποία δέχεται μια ολομέτωπη επίθεση από κυβέρνηση και τρόικα, δεν έχει που να ακουμπήσει και καθημερινά μεγαλώνει η απογοήτευση, μεγαλώνει η αντίληψη του δεν γίνεται τίποτε και βρίσκουν όλο και περισσότερο έδαφος οι πρεσβευτές της θεωρίας της αναποτελεσματικότητας των αγώνων.

.

Αρχίζει ο τρίτος γύρος των κοινωνικών και ταξικών αγώνων

 Ανακοίνωση – Κάλεσμα του Δικτύου Συνδικαλιστών Ριζοσπαστικής Αριστεράς Για συγκέντρωση και πορεία πρωτοβάθμιων σωματείων και φοιτητών Δευτέρα 15/11, 5μμ, Πολυτεχνείο

Την Κυριακή τελειώνει ο β’ γύρος των εκλογών και από Δευτέρα συνεχίζεται ο τρίτος γύρος των κοινωνικών και ταξικών αγώνων για την ανατροπή του επαίσχυντου μνημονίου και αποτροπή των νέων σκληρών μέτρων που ετοιμάζει η κυβέρνηση με την τρόικα.
Καλούμε τους εργαζόμενους/ες, άνεργους/ες, νέους και νέες σε μαζική και αγωνιστική συμμετοχή στη συγκέντρωση που διοργανώνουν ο συντονισμός πρωτοβάθμιων σωματείων και φοιτητικοί σύλλογοι στις 15/11 και ώρα 5μμ στο Πολυτεχνείο και εν συνεχεία στην πορεία προς το υπουργείο Οικονομίας.
Οι φετινές τριήμερες εκδηλώσεις για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου εκ των πραγμάτων συνδέονται με τους αγώνες και τα αιτήματα για την αποδέσμευση της χώρας και του λαού μας από το μνημόνιο, για την ακύρωση των κυβερνητικών αντεργατικών πολιτικών και την υπεράσπιση των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων και του κατώτερου εγγυημένου μισθού.
Όλοι και Όλες στους δρόμους!

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

.

Οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας στο στόχαστρο Τρόικας – Κυβέρνησης – ΣΕΒ

Αναδημοσίευση απο το www.iskra.gr

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΤΡΑΤΟΥΛΗ

Η κυβέρνηση σε εφαρμογή του μνημονίου, με τον πρόσφατο ασφαλιστικό και εργασιακό νόμο θέσπισε το μισθό πρώτης απασχόλησης για νέους κάτω των 25 ετών στο 84% του εγγυημένου κατώτερου μισθού και για τους μαθητευόμενους κάτω των 18 ετών στο 70%. Με αυτό τον τρόπο υπονόμευσε την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας που υπογράφεται από τη ΓΣΕΕ και τους εργοδοτικούς φορείς και ορίζει τον κατώτερο εγγυημένο μισθό.
Τώρα η κυβέρνηση σε εφαρμογή του επικαιροποιημένου πλέον μνημονίου έρχεται να ολοκληρώσει την κατεδάφιση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας.

Η υποχρεωτικότητα των συλλογικών συμβάσεων καταργείται.

Το πρώτο της βήμα θα είναι η κατάργηση της δυνατότητας να κηρύσσεται μία συλλογική σύμβαση εργασίας, που υπογράφηκε από μία συνδικαλιστική οργάνωση που εκπροσωπεί το 51% των εργαζομένων του κλάδου ή του επαγγέλματος, υποχρεωτική για όλους τους εργαζόμενους αυτού του κλάδου ή επαγγέλματος. Έτσι όμως ένα μεγάλο μέρος των εργαζομένων θα καλύπτεται μόνο από τις ατομικές συμβάσεις εργασίας και θα είναι εκτεθειμένο στην αυθαιρεσία της εργοδοσίας.

Οι επιχειρησιακές συλλογικές συμβάσεις θα υπερισχύουν των κλαδικών.

Η κυβέρνηση έχει επίσης συμφωνήσει στα πλαίσια του επικαιροποιημένου μνημονίου ότι οι επιχειρησιακές συλλογικές συμβάσεις εργασίας θα υπερισχύουν των κλαδικών και αυτές των ομοιοεπαγγελματικών. Ακόμα χειρότερη πρόβλεψη υπήρχε και στο άρθρο 2 παρ. 7 του ν.3845/2010, με τον οποίο εφαρμόστηκε το μνημόνιο στη χώρα μας, ότι «οι όροι των ομοιοεπαγγελματικών και επιχειρησιακών συμβάσεων εργασίας μπορεί να αποκλίνουν έναντι των αντίστοιχων όρων των κλαδικών και Εθνικών Γενικών Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας», δηλαδή θα μπορούν να προβλέπουν μισθούς χαμηλότερους και από κατώτερο εγγυημένο μισθό.

Η Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας και ο κατώτερος εγγυημένος μισθός στο στόχαστρο.

Στόχος του συνεταιρισμού κυβέρνησης-ΔΝΤ-ΕΕ είναι η εκπλήρωση της διαχρονικής απαίτησης των δυνάμεων του κεφαλαίου για υπερίσχυση των επιχειρησιακών συλλογικών συμβάσεων εργασίας σε σχέση με την ΕΓΣΣΕ και τις κλαδικές και ομοιοεπαγγελματικές, ώστε να καταργηθεί ο κατώτερος εγγυημένος μισθός και κάθε επιχείρηση να έχει να αντιμετωπίσει μόνο την συνδικαλιστική οργάνωση των δικών της εργαζομένων, ώστε να την ενσωματώνει ή να την νικά ευκολότερα.

Κυβέρνηση – Τρόικα – κεφάλαιο θέλουν μόνο τις ατομικές συμβάσεις εργασίας.

Η αμφισβήτηση των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων, με δεδομένη την κερδοσκοπική βουλιμία του κεφαλαίου, οδηγεί σε αθέμιτο ανταγωνισμό των επιχειρήσεων στα πλαίσια του ίδιου κλάδου. Κάθε μία από αυτές για να «πατήσει» τις ανταγωνίστριές της θα μειώνει τους μισθούς και έτσι θα έχουμε γενική συμπίεσή τους προς τα κάτω. Κι όλα αυτά στη λογική της τελικής «καθαρής» για το ΣΕΒ και το κεφάλαιο λύσης, που είναι η υποκατάσταση όλων των ειδών συλλογικών συμβάσεων εργασίας από τις ατομικές συμβάσεις, όπου ο κάθε εργαζόμενος θα βρίσκεται μόνος και απροστάτευτος απέναντι στην παντοδυναμία των αφεντικών του.

Η νέα Υπουργός Εργασίας συνεχίζει το κατεδαφιστικό έργο του κυρίου Λοβέρδου.

Η Υπουργός Εργασίας, λόγω των μεγάλων αντιδράσεων από το εργατικό κίνημα και την Αριστερά, προσπαθεί να περάσει με μία απλή Υπουργική Απόφαση την ουσία αυτών των ρυθμίσεων όχι απευθείας αλλά από το παράθυρο. Θα μπορούν να προβλέπονται μισθοί μικρότεροι απ' αυτούς των κλαδικών και Εθνικών Γενικών Συλλογικών Συμβάσεων είτε με «τοπικά σύμφωνα απασχόλησης» σε νομούς με ανεργία μεγαλύτερη από το μέσο όρο της χώρας είτε με επιχειρησιακές συμφωνίες σε επιχειρήσεις που προχωρούν σε «αναδιαρθρώσεις», δηλαδή απειλούν τους εργαζόμενους με κλείσιμο ή απολύσεις.
Είναι πολύ λυπηρό για την ίδια την Υπουργό, παρότι καλλιεργεί προφίλ προοδευτικής πολιτικού, να ξεκινά τη θητεία της στο Υπουργείο από εκεί που τελείωσε την κατεδάφιση των εργασιακών δικαιωμάτων ο προκάτοχος της κύριος Ανδρέας Λοβέρδος.
Η κυβέρνηση χρησιμοποιώντας ως δούρειο ίππο τις επιχειρήσεις που απειλούν τους εργαζόμενους με οριστικό κλείσιμο και ανεργία, επιδιώκει να στείλει τα εργασιακά δικαιώματα στον καιάδα, να καταργήσει την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας και τις κλαδικές συλλογικές συμβάσεις και να εξαερώσει τον εγγυημένο κατώτερο μισθό.

Ο ΟΜΕΔ και η Διαιτησία στο απόσπασμα.

Ταυτόχρονα με Προεδρικό Διάταγμα θα προωθήσει την αλλαγή του νόμου 1876/1990 για τη διαιτησία, έτσι ώστε το κάθε ένα από τα συμβαλλόμενα μέρη (εργαζόμενοι – εργοδότες) να μπορεί να προσφύγει στη διαιτησία, εάν διαφωνεί με τις προτάσεις του μεσολαβητή. Μέχρι τώρα, εάν σε αυτές τις προτάσεις διαφωνούσαν οι εργοδότες, το δικαίωμα αυτό το είχε μόνο η εργατική πλευρά. Η κυβέρνηση μας έδωσε μία πρόγευση των προθέσεών της τον περασμένο Ιούλιο, όταν κατάργησε αναδρομικά με τροπολογία αποφάσεις διαιτησίας που έδιναν αυξήσεις μισθών λίγο παραπάνω από το μηδέν που προβλέπει το μνημόνιο.
Με τις προωθούμενες αλλαγές ενισχύεται στις συλλογικές διαπραγματεύσεις την εργοδοτική πλευρά και υποβαθμίζεται ο ΟΜΕΔ σε ρόλο απλού φωτοτυπικού μηχανήματος που θα εκδίδει αποφάσεις – πιστά αντίγραφα της εκάστοτε κυβερνητικής εισοδηματικής πολιτικής.

Διακυβεύεται η ίδια η ύπαρξη των συνδικάτων.

Η υπονόμευση από την Τρόικα και την κυβέρνηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας οδηγεί επίσης σε υπαρξιακά προβλήματα το ίδιο το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα στη χώρα μας. Με την αποφασιστικότητα που επιδεικνύουν στην προώθηση του στόχου τους για αφαίρεση όλων των εργατικών κατακτήσεων, που κερδήθηκαν κατά την διάρκεια ενός αιώνα με σκληρούς αγώνες, αμέτρητες θυσίες πολλών γενεών της εργατικής τάξης, καθιστούν τα συνδικάτα άχρηστα και αναποτελεσματικά στη συνείδηση των εργαζομένων ως προς την υπεράσπιση των συμφερόντων τους οδηγώντας τα σε ανυποληψία και απομαζικοποίηση.
Εξάλλου, εάν αφαιρεθεί από τα συνδικάτα η δυνατότητα να διεκδικούν από τους εργοδότες τους μισθούς και τους όρους εργασίας των εργαζομένων, θα μετατραπούν από οργανώσεις που ενώνουν τους εργαζόμενους στην βάση κοινών προβλημάτων και ταξικών συμφερόντων σε απλούς πολιτιστικούς ή εκδρομικούς συλλόγους.

Για τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ πέρα βρέχει.

Δυστυχώς ο Πρόεδρος της ΓΣΕΕ, αντί να μπει επικεφαλής των αντιστάσεων για την υπεράσπιση των συλλογικών συμβάσεων και του κατώτερου εγγυημένου μισθού, με δηλώσεις τους διαφώνησε μόνο στη γενική μορφή αυτών των μέτρων, αφήνοντας ανοικτό παράθυρο για εφαρμογή τους σε επιμέρους επιχειρήσεις με οικονομικά προβλήματα.

Τώρα, Παλλαϊκό κίνημα αντίστασης και διεξόδου.

Αυτό που χρειάζεται σήμερα είναι η συγκρότηση και η ανάπτυξη ενός μαζικού και μαχητικού κοινωνικού και πολιτικού κινήματος που θα έχει ως βασικό στόχο την ακύρωση του μνημονίου, θα υπερασπίζει τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, τους μισθούς, την πλήρη και σταθερή εργασία και την δημόσια κοινωνική ασφάλιση. Θα συμβάλλει επίσης στη διαμόρφωση μίας νέας πολιτικής και κοινωνικής πλειοψηφίας που θα επαναδιαπραγματευθεί με αποφασιστικότητα το δημόσιο χρέος και θα ανοίξει άλλους δρόμους παραγωγικής, αναπτυξιακής και κοινωνικής ανασυγκρότησης της χώρας μας σε προοδευτική σοσιαλιστική κατεύθυνση.