Πανελλαδική συνδιάσκεψη των συνδικαλιστών του ΣΥΡΙΖΑ

Στις 28/3 ημέρα Σάββατο και ώρα 9:30 π. μ. πραγματοποιείται στο Αμφιθέατρο Αντωνιάδη στην ΑΣΟΕΕ η πανελλαδική συνδιάσκεψη των συνδικαλιστών του ΣΥΡΙΖΑ.
Τα θέματα της συνδιάσκεψης είναι:
1. Η συμβολή μας στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ στις ενότητες που αφορούν τα εργασιακά θέματα.
2. Ζητήματα στρατηγικής του συνδικαλιστικού κινήματος και μορφές συντονισμού μας μέσα σε αυτό.

Όλα τα συνδικαλιστικά στελέχη καλούνται να συμμετέχουν σ ’αυτή τη συνδιάσκεψη.

Ακολουθεί συνημμένο κείμενο εισήγησης.

ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ
Η διεθνής οικονομική κρίση– που είναι κρίση του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού– πλήττει άμεσα και τη χώρα μας. Ο νεοφιλελεύθερος καπιταλισμός έχει δεχτεί βαθιά ρήγματα από αυτήν την κρίση αλλά σε αυτήν τη φάση μπορεί να γίνει ακόμη πιο επικίνδυνος για την εργατική τάξη. Υπάρχει σοβαρός κίνδυνος σε αυτή τη φάση της κρίσης του να πετύχει πολύ περισσότερα σε βάρος των εργαζομένων από όσα πέτυχε στη φάση της ανάπτυξης και της ανόδου του και να επιφέρει συντριπτική ήττα στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα. Στόχος μας είναι η ακύρωση αυτής της στρατηγικής του κεφαλαίου. Μπορούμε και πρέπει να συσπειρώσουμε την εργατική τάξη προς αυτή την κατεύθυνση
Σε παγκόσμιο επίπεδο οι συνεννοήσεις των ισχυρών οδηγούν σε παρεμβάσεις για να διασωθεί το καπιταλιστικό σύστημα αποπροσανατολίζοντας τους εργαζόμενους τους οποίους αντιμετωπίζουν ξανά ως υποζύγια για να ξεπεραστεί η κρίση. Το σχέδιό τους είναι να πληρώσουμε διπλά το νεοφιλελευθερισμό δηλαδή και στην άνοδο του και στην κρίση και στην κάθοδό του.
Η κυβέρνηση της ΝΔ επιμένει στη συνέχιση της νεοφιλελεύθερης πολιτικής της.
Παρά την κρίση εφαρμόζει αυτά που έκανε από την αρχή της διακυβέρνησής της:
Λιτότητα, αποδιάρθρωση εργασιακών σχέσεων, απορρύθμιση εργασίας, χτύπημα συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, υπονόμευση του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης και προστασίας, ιδιωτικοποιήσεις και εμπορευματοποίηση των δημόσιων αγαθών. Κλιμακώνει δηλαδή την πολιτική που εφάρμοσε επί χρόνια το ΠΑΣΟΚ το οποίο ασμένως υποκλίθηκε στις νεοφιλελεύθερες επιλογές.
Η έγνοιά τους για τους φτωχούς φυσικά δεν είναι ειλικρινής ούτε και η πολιτική τους ουσιώδης. Τα μέτρα που λαμβάνουν μέσα από το ταμείο της υποτιθέμενης συνοχής είναι σταγόνα στον ωκεανό.
Στάχτη στα μάτια των εργαζομένων ρίχνουν για να αποκτήσουν δικαιολογία για την συνέχιση της αντεργατικής πολιτικής τους.
Η ΝΔ αλλά και το ΠΑΣΟΚ δεν προτείνουν αλλαγή της υπάρχουσας κατάστασης. Αυτό απέδειξε η στάση τους στο ζήτημα των επιδοτήσεων προς τις Τράπεζες. Αυτό υπογραμμίζουν και οι νέες προτάσεις τους που βασίζονται στη λογική της στήριξης των επιχειρήσεων και της κερδοφορίας τους με την μείωση του κόστους εργασίας για να στηριχτεί τάχα η απασχόληση. Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ είναι υπόλογη στους εργαζόμενους όχι μόνο για το παρελθόν της διακυβέρνησης του, αλλά και για την επιμονή της στο νεοφιλελεύθερο πλαίσιο και σήμερα ,για μια πολιτική που δεν στηρίζει τους εργαζόμενους αλλά το κεφάλαιο.
Το εργατικό κίνημα μπροστά στην κρίσιμη σημερινή κατάσταση εμφανίζεται ως το πιο βραδυπορούν τμήμα της κοινωνίας. Η πλειοψηφία της ηγεσίας του έχει συμβάλει τα μέγιστα ώστε η νεοφιλελεύθερη επίθεση να μη βρίσκει ικανό αντίπαλο στο εργατικό κίνημα.
Υπάρχει μία τεράστια αναντιστοιχία μεταξύ της οξύτητας της επίθεσης που δέχονται οι εργαζόμενοι σε όλους τους τομείς και της συμβιβαστικής στάσης της πλειοψηφίας της ηγεσίας των συνδικάτων.
Η κρίση δεν πρέπει να γονατίσει τους εργαζόμενους και τα συνδικάτα. Αντίθετα και παρά τις πολύ υπαρκτές και μεγάλες δυσκολίες πρέπει να γίνει η θρυαλλίδα μιας νέας αγωνιστικής έκρηξης σ’ όλη την κλίμακα των συνδικάτων. Δεν πρέπει να υποκλιθεί το συνδικαλιστικό κίνημα στις δυσκολίες και στις εκκλήσεις της εργοδοσίας για να βάλουμε νερό στο κρασί μας διότι τάχα υπάρχουν και τα χειρότερα. Αν περάσει η λογική των υποχωρήσεων, η κρίση θα γίνει η παγίδα για μια στρατηγική ήττας του συνδικαλιστικού κινήματος.
Η δράση μας πρέπει να έχει τους παρακάτω στόχους:
Την κρίση να την πληρώσει η ολιγαρχία και όχι οι εργαζόμενοι
Να συμβάλλουμε στη δημιουργία ενός εργατικού-συνδικαλιστικού κινήματος που θα αποκρούσει τις συνέπειες της κρίσης προστατεύοντας τους εργαζόμενους.
Να οικοδομήσουμε ένα αγωνιστικό, μαζικό, μαχητικό εργατικό μέτωπο ενάντια στο νεοφιλελευθερισμό και τις συνέπειές του για τους εργαζόμενους.
Να αποκαλύψουμε τις ευθύνες του δικομματισμού για την κατάσταση που δημιουργήθηκε.

Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ
Όλοι ομολογούν – ανεξαρτήτως ιδεολογικής και πολιτικής τοποθέτησης -ότι η κρίση στο συνδικαλιστικό κίνημα οξύνεται και βαθαίνει.
Είναι κρίση οργάνωσης. Στον ιδιωτικό τομέα σύμφωνα με στοιχεία της ΓΣΕΕ οι συνδικαλισμένοι αποτελούν το 15% των εργαζόμενων.
Είναι κρίση εκπροσώπησης. Οι εργαζόμενοι δεν θεωρούν ότι κάποιοι υπερασπίζονται τα συμφέροντά τους.
Είναι κρίση αξιοπιστίας. Οι συνδικαλιστές γενικά και ειδικά οι πλειοψηφίες των ηγεσιών δεν εμπνέουν εμπιστοσύνη στους εργαζόμενους.
Είναι κρίση ή μάλλον έλλειμμα δημοκρατίας.
Το βασικό όμως πρόβλημα, το οποίο τροφοδοτεί και όλα τα υπόλοιπα είναι η φυσιογνωμία και ο προσανατολισμός του συνδικαλιστικού κινήματος.
Εδώ και πολύ καιρό η βασική πολιτική και πρακτική της πλειοψηφίας της ηγεσίας των συνδικάτων είναι η εργασιακή ειρήνη, η ταξική συνεργασία, η αντίληψη που λέει ότι αυτοί που παράγουν τον πλούτο στην κοινωνία και αυτοί που τον καρπώνονται, οι εργοδότες, το κράτος και οι εργαζόμενοι είμαστε μια οικογένεια και πρέπει να δουλέψουμε όλοι μαζί για το κοινό καλό.
Η περίοδος της νεοφιλελεύθερης διαχείρισης και πολύ περισσότερο η παγκόσμια κρίση του καπιταλισμού οδηγεί σε ακόμα μεγαλύτερη χειροτέρευση της θέσης του κόσμου της εργασίας με βασικά χαρακτηριστικά την ανεργία και τις απολύσεις, την ανασφάλεια και το φόβο, τις ευέλικτες εργασιακές σχέσεις, τις περικοπές βασικών κατακτημένων δικαιωμάτων όπως είναι ο σταθερός μισθός, το 8ωρο, το δικαίωμα του συνδικαλισμού.
Οι συνέπειες αφορούν τον προσανατολισμό, τη μαζικότητα, τον χαρακτήρα, την αξιοπιστία, τις μεθόδους δράσης, την εσωτερική λειτουργία, την ενότητα δράσης του συνδικαλιστικού κινήματος
Κυρίως όμως αφορούν την ίδια την κατάσταση των εργαζόμενων. Τη μείωση έως και τον αφανισμό της δυνατότητας τους να οργανώνονται, να ενώνονται, να διεκδικούν τη βελτίωση των όρων της εργασίας και συνολικά της ζωής τους.
Οι ευθύνες αφορούν τις συνδικαλιστικές ηγεσίες και πιο συγκεκριμένα τις δυνάμεις της ΔΑΚΕ και της ΠΑΣΚΕ γιατί η συμμαχία τους, δίνει πολύτιμες υπηρεσίες στην κυβέρνηση κάνοντας ευκολότερη την επιβολή της πολιτικής του ν/φ. Δεν τοποθετούνται από τη μεριά των εργαζόμενων, δεν αντιπαρατίθενται αλλά συναινούν στις πολιτικές που εκπορεύονται από τους εργοδότες, το κράτος και την ΕΕ, δεν οργανώνουν την πάλη των εργαζομένων, δεν έχουν αποτελέσματα και νίκες.
Πρέπει να δυναμώσει η πάλη για την ήττα αυτών των αντιλήψεων, πρακτικών άρα και δυνάμεων που την υπηρετούν. Να απεγκλωβιστεί ο κόσμος που ακολουθεί αυτές τις δυνάμεις σε μια αγωνιστική ενότητα δράσης. Για μια νέα συσπείρωση των από κάτω σε μια αυτόνομη γραμμή ταξικής πάλης.
Κινούνται στις λογικές του εναλλασσόμενου κυβερνητικού συνδικαλισμού, των εργοδοτικών επιρροών, της κομματικής ποδηγέτησης, της γραφειοκρατίας και της απόστασης από τους εργαζόμενους και τις ανάγκες τους.
Οι ηγεσίες της ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ δείχνουν το αληθινό τους πρόσωπο όταν πρέπει να πάρουν συγκεκριμένη θέση: σε αυτή την περίπτωση αδιαφορούν, χειραγωγούν ή καταστέλλουν οτιδήποτε αγωνιστικό κινείται. Για παράδειγμα υπογράφουν συλλογικές συμβάσεις πολύ κάτω από τις ανάγκες των εργαζομένων αλλά και τις δυνατότητες, κάνουν τα αδύνατα δυνατά να μην συναντηθούν οι αγώνες του νεολαιίστικου με το εργατικό κίνημα κ.α.
Συνδικαλιστικό κίνημα δεν μπορεί να υπάρξει παρά μόνο σαν κίνημα υπεράσπισης των συμφερόντων των εργαζόμενων και άρα σε αντιπαράθεση με τα συμφέροντα του κεφαλαίου.
Απογοητευτική είναι η αντίληψη και πρακτική των δυνάμεων του ΠΑΜΕ αφού αντιλαμβάνονται ως «αγωνιστικό» και «ταξικό» οτιδήποτε ξεκινάει από αυτούς οτιδήποτε έχει τη σφραγίδα τη δική τους. Όλες τις άλλες δυνάμεις και πρωτοβουλίες τις αντιλαμβάνονται ως ανταγωνιστικές και εχθρικές με το κίνημα και τους εργαζόμενους ενώ είναι απέναντι και ενάντια σε οποιαδήποτε ενωτική κίνηση και δράση.

Τελικά υπάρχει διέξοδος;
Καταρχήν υπάρχουν δυνάμεις. Συνδικαλιστές αλλά και απλοί εργαζόμενοι που δεν αντέχουν αυτήν την κατάσταση που αντιλαμβάνονται τη σημασία της οργάνωσης σαν δύναμη και θέλουν να κινηθούν διαφορετικά. Αρκεί να απευθυνθούμε εμείς σε αυτούς και να μην περιμένουμε να έρθουν αυτοί σε εμάς.
Έχουμε χρέος να συμβάλλουμε ώστε να βγει το κίνημα από το τέλμα.
Οι προϋποθέσεις για να γίνει αυτό είναι οι εξής:
· Η ανάπτυξη ενωτικών αγώνων, χωρίς σεχταρισμούς, στην κατεύθυνση της υπεράσπισης των συμφερόντων των εργαζόμενων.
· Η μαζικοποίηση με γνήσιους όρους χωρίς κανέναν αποκλεισμό στους νέους ευέλικτους εργαζόμενους και η ένταξη τους μέσα στα συνδικάτα.
· Η ενεργή συμμετοχή των εργαζομένων με μορφές άμεσης δημοκρατίας.
· Η οικοδόμηση διαδικασιών και οι πρωτοβουλίες που προάγουν και αναβαθμίζουν την ενότητα δράσης των εργαζόμενων ενάντια στην περιχαράκωση και το συντεχνιασμό.
· Η ριζική αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων.
Υπάρχουν όμως βασικές «πληγές» που πονάνε περισσότερο και εκεί πρέπει να ρίξουμε το βάρος μας. Αφορούν την εικόνα αλλά και την ουσία του συνδικαλισμού όπως αυτή καθορίζεται από την επίσημη ηγεσία του, πολύ συχνά όμως και από τους «μικρούς» μιμητές της.
Μερικές «εικόνες»:
Συνδικάτα που λειτουργούν ως μηχανισμοί εκλογής στελεχών και δημιουργίας εκλογικών συσχετισμών.
Καμία προσπάθεια οργάνωσης των εργαζόμενων πολύ περισσότερο των νέων ενώ επιπλέον διαχωρισμός με βάση οι «δικοί μας» και οι «άλλοι».
Συνδικάτα που η ύπαρξή τους αποδεικνύεται αποκλειστικά από τις εκλογικές διαδικασίες και μάλιστα πολύ συχνά με περιφερόμενες κάλπες και ψηφοφόρους βγαλμένους από τηλεφωνικούς καταλόγους.
Συνδικάτα που με βάση έναν κακώς εννοούμενο ρεαλισμό περικόπτουν αιτήματα, ακυρώνουν αγώνες πριν καν δοκιμαστούν.
Εκτός όμως από το κυρίαρχο μοντέλο του επίσημου συνδικαλισμού ως συλλογικό όργανο και διαδικασία υπάρχει και το κυρίαρχο μοντέλο του συνδικαλιστή: απόμακρου, «κυριλέ» , που δεν έχει χρόνο για τους εργαζόμενους αφού βρίσκεται συνεχώς σε συσκέψεις κάθε είδους, που έχει δικό του μηχανισμό, εκλογική πελατεία, που κάνει ρουσφέτια, που έχει άμεση διαπλοκή με το κράτος όσο και η εικόνα που με αρνητικό τρόπο έχουν σχηματίσει οι εργαζόμενοι ότι το επόμενο βήμα στην σταδιοδρομία του είναι τα έδρανα της βουλής.

Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΣΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ
Χρειάζεται μια πλατιά πρωτοβουλία όλων μα όλων των δυνάμεων ώστε να διαμορφώσουμε ένα Δίχτυο ενημέρωσης, υποστήριξης και αλληλεγγύης με μαζικές παρεμβάσεις σε όσους χώρους εκδηλώνεται η εργοδοτική αυθαιρεσία απόλυση ή παραβιάσεις εργατικών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων. Να εκφράζεται άμεσα και ολόπλευρα η συνδικαλιστική αλληλεγγύη, η νομική στήριξη, η αποκάλυψη, η πολιτική στήριξη, η πίεση στους κρατικούς μηχανισμούς και την κυβέρνηση. Να είναι διαρκής η απαίτησή μας για να παίξουν έναν ενισχυμένο ρόλο οι επιθεωρήσεις εργασίας στην εφαρμογή της νομοθεσίας και των συμβάσεων.
Το μεγαλύτερο ζήτημα της περιόδου που διανύουμε είναι η προώθηση των αιτημάτων για ίση μεταχείριση και η ένταξη στην πάλη των νέων αλλά και παλαιών εργαζομένων που εργάζονται στη ζώνη της επισφάλειας. Πρέπει επίσης να σταματήσει η κολοκυθιά για το που θα ενταχθούν οι εργαζόμενοι με τις νέες μορφές απασχόλησης και να μην υπάρχουν αποκλεισμοί. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να πασχίσουμε για την άμεση, ισότιμη συμμετοχή τους σε όλες τις συνδικαλιστικές βαθμίδες οργάνωσης με κριτήριο την ενότητα των εργαζόμενων ενάντια σε διαχωρισμούς και νομικά εμπόδια.

Οι μετανάστες δεν είναι πρόβλημα έχουν πρόβλημα. Να προστατευτούν από το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα ενάντια σε κάθε πολιτική που θέλει να τους μετατρέψει στα πρώτα θύματα της οικονομικής κρίσης. Πρέπει τα συνδικάτα να εντάξουν ισότιμα αυτούς τους εργαζόμενους και όχι απλά στην ατζέντα των αιτημάτων τους.
Οι γυναίκες που έχουν ενταχθεί πιο μαζικά τα τελευταία χρόνια στην παραγωγή συναντούν πολλές διακρίσεις στην πράξη παρά την πρόοδο της νομοθεσίας. Η συμμετοχή τους στο συνδικαλιστικό κίνημα είναι εξαιρετικά μικρή. Για να αλλάξει η κατάσταση δεν αρκεί μόνο η παράθεση αιτημάτων τους, χρειάζεται η αποφασιστική στήριξη και παρέμβαση των ίδιων αλλά και όλων μας.
Σχετικά με τους νέους. Εμείς δεν μπορούμε να αποφασίσουμε για αυτούς. Οι ίδιοι σε τελευταία ανάλυση θα βρουν τους δρόμους και την μορφή ένταξης τους μέσα στο οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα. Πρέπει όμως να διευκολύνουμε αυτή την προσπάθεια. Πρέπει να δημιουργήσουμε τις σωστές προϋποθέσεις και να αποτρέψουμε συγχύσεις που υποτιμούν το ρόλο και τη σημασία της οργανωμένης συνδικαλιστικής πάλης.
Δεν ισχυριζόμαστε ότι όλα τα πιο πάνω απαντούν συνολικά στο πρόβλημα όμως πέραν πολλών άλλων που πρέπει παράλληλα να γίνουν εκτιμούμε ότι είναι σημαντικά.

Οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να παρεμβαίνουν παντού και σε όλη την κλίμακα του συνδικαλιστικού κινήματος και από πάνω και από κάτω.
Σήμερα η έμφαση πρέπει να δοθεί στη δημιουργία ενός πλατειού, ενωτικού, μαχητικού, ισχυρού, διεκδικητικού συνδικαλισμού βάσης σε ταξική κατεύθυνση με βάση τα προβλήματα. Παλεύουμε επίσης για ένα κίνημα αυτόνομο από κυβερνήσεις και εργοδοσίες, χωρίς χειραγώγηση από τα κόμματα. Αυτό δεν σημαίνει το σταμάτημα της πολιτικής και ιδεολογικής διαπάλης ούτε οδηγεί στην έλλειψη προσπάθειας για την ηγεμονία της ριζοσπαστικής αριστεράς μέσα στα συνδικάτα ,αλλά η προσπάθεια αυτή δεν πρέπει να οδηγεί σε διαχωρισμούς των εργαζομένων και στην ακύρωση της κοινής αγωνιστικής δράσης που είναι το βασικό μας μέλημα.
Για να γίνουν όμως όλα αυτά απαιτείται η καλύτερη συγκρότηση των δυνάμεών μας παντού. Ο συσχετισμός δυνάμεων αλλάζει κυρίως στα πρωτοβάθμια σωματεία. Η μάχη δίνεται στους χώρους δουλειάς και στους κλάδους και εκεί πρέπει να στραφούμε.
Πώς θα αντιμετωπίσουμε την ανάγκη συντονισμού και κοινής έκφρασης με τις άλλες δυνάμεις του χώρου της Ριζοσπαστικής Αριστεράς;
Οι σκέψεις που προτείνουμε είναι οι εξής:
Πρώτος στόχος είναι ο πολιτικός μας συντονισμός μέσα στα πλαίσια του ΣΥΡΙΖΑ μέσα από τη θεματική της εργασίας που κυρίως θα επεξεργάζεται θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για εργατικά θέματα, θα επεξεργάζεται την πολιτική του παρέμβαση στην εργατική τάξη.
Δεύτερος στόχος μας είναι παντού και ιδίως στα πρωτοβάθμια σωματεία και δευτεροβάθμια όργανα να εκφράζονται αυτοτελώς σε κοινούς εκλογικούς συνδυασμούς οι δυνάμεις της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και ακόμη ευρύτερα αγωνιστές, συνάδελφοι ανεξάρτητα πολιτικού χώρου στον οποίο βρίσκονται αφού πρώτα έχει προηγηθεί συζήτηση και συμφωνία των θέσεων στο συγκεκριμένο χώρο και των δράσεων –παρεμβάσεων που σκοπεύουμε να πραγματοποιήσουμε .Η συζήτηση για το περιεχόμενο των συνεργασιών φυσικά πρέπει να γίνεται έγκαιρα και φυσικά πριν την συγκρότηση των συνδυασμών. Μέσα από αυτή τη διαδικασία βασικό μας μέλημα είναι η ανάδειξη νέων συνδικαλιστών ώστε να δημιουργηθούν οι όρου εναλλαγής των συνδικαλιστικών μας στελεχών
Τρίτος στόχος μας είναι η δημιουργία ενός νέου σχήματος με την μορφή Δικτύου που θα ενώνει και θα κινητοποιεί τις συνδικαλιστικές δυνάμεις του χώρου της Ριζοσπαστικής Αριστεράς. Προτείνουμε να ξεκινήσει άμεσα, συγκεκριμένα και με ορατό χρονικό ορίζοντα αυτή η διαδικασία.

Ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί μια δύναμη ανατροπής.
Εργαζόμαστε με στόχο να δημιουργηθούν οι όροι αλλαγής του κοινωνικού συσχετισμού σε βάρος του κεφαλαίου και σε όφελος της εργασίας. Μπορούμε να το αποδείξουμε και στο χώρο του συνδικαλιστικού και εργατικού κινήματος.

Οι επιχειρήσεις κήρυξαν τον πόλεμο στους εργαζόμενους

Οι επιχειρήσεις κήρυξαν τον πόλεμο στους εργαζόμενους

Εν μέσω της οικονομικής κρίσης η Ευρωπαϊκή Ένωση και η κυβέρνηση στηρίζουν με νέα προνόμια και άφθονο δημόσιο χρήμα τις τράπεζες και το κεφάλαιο που έχουν την βασική ευθύνη γι’ αυτή.
Οι εργαζόμενοι καλούνται από τις κυρίαρχες δυνάμεις να πληρώσουν τα σπασμένα της κρίσης με αύξηση της μαζικής ανεργίας, με χειροτέρευση των εργασιακών τους σχέσεων και με μείωση ή πάγωμα των εισοδημάτων τους και των δημόσιων κοινωνικών παροχών. Με τα έκτακτα κυβερνητικά μέτρα επιβλήθηκε σκληρή λιτότητα για τους δημοσίους υπαλλήλους και συνταξιούχους.
Στη χώρα μας με το πρόσχημα της οικονομικής κρίσης η επίθεση των επιχειρήσεων στους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας έχει μετεξελιχθεί σε πραγματικό πόλεμο. Πολλές επιχειρήσεις έχουν εντείνει τους εκβιασμούς τους σε βάρος των εργαζομένων για να προωθήσουν:
Μαζικές απολύσεις κυρίως στους κλάδους των κατασκευών, της ναυτιλίας, του εμπορίου, του τουρισμού, των τραπεζών (ενοικιαζόμενους) και στις τηλεπικοινωνίες (ιδιωτικός τομέας). Εάν εκπληρωθούν οι εκτιμήσεις για δραστική μείωση των ρυθμών ανάπτυξης στη χώρα μας για το 2009 και 2010, τότε θα έχουμε ένα μεγάλο τσουνάμι απολύσεων, που θα αυξήσει μέσα σε αυτά τα δύο χρόνια τους 370.000 ανέργους που υπήρχαν στις 31/11/2008 κατά 150.000 – 200.000, δεδομένου ότι για κάθε 1% μείωση του ΑΕΠ θα αυξάνονται οι άνεργοι κατά 40.000 έως 50.000. Ήδη από τα επίσημα στοιχεία προκύπτει αύξηση των ανέργων τον Δεκέμβριο του 2008 κατά 67.000.
Απολύσεις εγκύων γυναικών πριν αρχίσει να τους καλύπτει η εκ του νόμου προστασία λόγω της εγκυμοσύνης και του τοκετού τους.
Μειώσεις μισθών μέχρι και 50% με τον εκβιασμό της απόλυσης όσων εργαζομένων το αρνηθούν, όπως αυτό συνέβη με 2000 εργαζόμενους στις εκθέσεις αυτοκινήτων.
Ανάθεση έργων από επιχειρήσεις (π.χ. ΕΛΠΕ) μέσω εργολάβων σε υπεργολάβους, που φέρνουν εργαζόμενους από άλλες φτωχότερες χώρες (π.χ. Λευκορώσους) και τους δίνουν τους πολύ χαμηλότερους μισθούς που ισχύουν εκεί.
Μείωση των ωρών ή των ημερών εργασίας με ταυτόχρονη μείωση των μισθών με την απειλή της απόλυσης σε περίπτωση άρνησης, όπως προτείνει η Ε.Ε. και ο Μίχαλος, πρόεδρος του ΕΒΕΑ. Αυτό γίνεται με τη μετατροπή συμβάσεων εργασίας πλήρους απασχόλησης σε μερική. Επίσης με τη μετατροπή της σταθερής απασχόλησης σε εκ περιτροπής ή σε διαλείπουσα, ώστε οι εργαζόμενοι να εργάζονται μόνο όσες ημέρες τους χρειάζονται και να αμείβονται μόνο γι’ αυτές. Η δυνατότητα αυτή έχει δοθεί στις επιχειρήσεις με νόμους κυβερνήσεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ (νόμοι 1892/1990, 2639/1998). Μετά την εφαρμογή αυτού του εκβιαστικού και αντεργατικού μέτρου με την απειλή της απόλυσης στην Alumil του Γ. Μυλωνά (1,5 ώρα εργασίας λιγότερη την ημέρα με 20% μείωση του μισθού) η γενίκευσή του παίρνει εφιαλτικές διαστάσεις.
Προσλήψεις με ωρομίσθιο αντί με μισθό ή με ημερομίσθιο, για να μην δικαιούνται οι εργαζόμενοι αποζημιώσεις και επιδόματα άδειας.
Κατάργηση της Κυριακής - αργίας, που με τη συναίνεση ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και την στήριξη των μεγάλων ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών επιδιώχτηκε να εφαρμοστεί πιλοτικά στις 28/12/2008, αλλά συνάντησε τη δυναμική αντίδραση των συνδικάτων και κυρίως του ΣΥΡΙΖΑ
Κατάχρηση της εφαρμογής του νόμου 3198/1995 σύμφωνα με τον οποίο οι επιχειρήσεις με την επίκληση της μείωσης της παραγωγικής δραστηριότητας τους μπορούν να θέτουν σε διαθεσιμότητα το προσωπικό τους μέχρι 3 μήνες το χρόνο, και να τους δίνουν γι’ αυτό το διάστημα μόνο το 50% του μισθού τους.
Χορήγηση στους εργαζόμενους - χωρίς αυτοί να το ζητήσουν- αδειών χωρίς αποδοχές.

Η κατάσταση αυτή θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια το 2009 και 2010 όχι μόνο σε αύξηση της τυπικής επισφάλειας (αύξηση των ανέργων και των εργαζομένων με ελαστικές μορφές απασχόλησης), αλλά και στην γενίκευση μιας ουσιαστικής επισφάλειας και αβεβαιότητας και για εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους με πλήρη απασχόληση, που θα φοβούνται μήπως χάσουν τη δουλειά τους ή τα μισθολογικά και εργασιακά δικαιώματά τους.
Όλα αυτά συντελούνται σε μία περίοδο που η αξιοπιστία της ΓΣΕΕ έχει μειωθεί κατακόρυφα στους εργαζόμενους και κυρίως στους νεότερους, που είναι και τα βασικά θύματα της εργασιακής απορρύθμισης. Κι’ αυτό, γιατί η πλειοψηφία της (ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ) δεν συμπαρατάχθηκε με το κίνημα της νεολαίας τον περασμένο Δεκέμβρη. Δεν ενεργοποιήθηκε για την αλληλεγγύη όλων των εργαζομένων στην Κωνσταντίνα Κούνεβα, παρότι στο πρόσωπό της χτυπήθηκε το δικαίωμα των εργαζομένων για συνδικαλιστική δράση. Δεν ανέδειξε με αφορμή αυτή τη δολοφονική επίθεση τα προβλήματα των επισφαλώς εργαζομένων. Δεν προώθησε ένα αγωνιστικό σχέδιο δράσης για να αντιμετωπίσει τους εργοδοτικούς εκβιασμούς στους χώρους εργασίας. Αντίθετα, λειτούργησε σε αποπροσανατολιστικό συμμαχώντας με το ΣΕΒ για να κάνει «μπλόκο στην ανεργία» εξομοιώνοντας θύτες και θύματα. Το ΠΑΜΕ οργανώνει κομματικά ελεγχόμενες διασπαστικές κινητοποιήσεις καθόλου ενοχλητικές για την εργοδοτική και κυβερνητική τρομοκρατία.
Γι’ αυτούς τους λόγους δεν αρκούν σήμερα πιέσεις – όσο κι αν είναι αναγκαίες – στη ΓΣΕΕ, για να παίξει το ρόλο του πραγματικού υπερασπιστή των εργαζομένων. Χρειάζεται περισσότερο από κάθε άλλη φορά να ενταθούν οι πιέσεις των από κάτω, να ενεργοποιηθούν και να συντονιστούν τα πρωτοβάθμια σωματεία και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, για να μη χαθούν εν μέσω της οικονομικής κρίσης θέσεις εργασίας, μισθολογικά εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Για να αποκρούσουν την εργοδοτική τρομοκρατία στους χώρους εργασίας. Για να εντάξουν στα συνδικάτα όλους τους επισφαλείς εργαζόμενους και για ν’ αλλάξουν τους συσχετισμούς μέσα σε αυτά προς όφελος των ταξικών αγωνιστικών δυνάμεων. Η Κούνεβα με τη δράση της μας δείχνει το δρόμο.
Οι εργαζόμενοι πρέπει να πάρουν στα δικά τους χέρια την υπόθεση της επιτυχίας της πανελλαδικής απεργίας των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ στις 2/4 για να δώσουν μήνυμα αντίστασης στην κυβέρνηση αλλά και μήνυμα συνέχισης των αγώνων στις συνδικαλιστικές ηγεσίες.


Στρατούλης Δημήτρης
Μέλος της Π.Γ. του ΣΥΝ

Η κοινωνική και πολιτική επικαιρότητα στην Ελλάδα μετά το ξέσπασμα οργής των νέων τον Δεκέμβρη του 2008

Ομιλία του Προέδρου του ΣΥΝ, Αλέξη Τσίπρα, σε εκδήλωση συνδιοργανωμένη από το Espaces Marx και τον ΣΥΡΙΖΑ με θέμα: «Η κοινωνική και πολιτική επικαιρότητα στην Ελλάδα μετά το ξέσπασμα οργής των νέων τον Δεκέμβρη του 2008»

Καλησπέρα φίλες και φίλοι, καλησπέρα αγαπητοί σύντροφοι, σας ευχαριστούμε πολύ για την παρουσία σας εδώ αλλά και για την ευκαιρία που μας δίνετε να είμαστε εδώ μαζί σας προκειμένου να συζητήσουμε για τις πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις στην Ελλάδα.
Αγαπητοί φίλοι, πρέπει να σας ομολογήσω ότι ερχόμενος στο Παρίσι νοιώθω σαν να επέστρεψα στο 2009. Άφησα πίσω μία Ελλάδα που με ιλιγγιώδη ταχύτητα επιστρέφει σε μακρινές δεκαετίες. Η κυβέρνηση Καραμανλή, με πρόσχημα την εγκληματικότητα, ετοιμάζεται να λάβει μέτρα για τη «διασφάλιση της κοινωνικής ειρήνης». Για παράδειγμα με την ποινικοποίηση της κουκούλας και την επαναφορά του νόμου περί περιύβρισης αρχής.
Αυτό μας θυμίζει την Ελλάδα του μακρινού 1929 που μάθαμε στα βιβλία της ιστορίας. Δηλαδή, μια περίοδο κατά την οποία διεξάγετο μια αντίστοιχη συζήτηση για την ψήφιση ειδικού νόμου για την ποινικοποίηση «ανατρεπτικών ιδεών» και την καταστολή συνδικαλιστικών κινητοποιήσεων. Προφανής στόχος, η δράση των εργατικών συνδικάτων και του κομμουνιστικού κόμματος. Η ακροδεξιά μένει ασφαλώς στο απυρόβλητο. Και τότε και τώρα, επειδή η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα, θα σας αναφέρω πως στο μακρινό 1929 όταν, από όσους αντέδρασαν έγινε πρόταση με τον νόμο αυτό να διώκονται οι φασίστες και οι ακροδεξιοί, η κυβέρνηση τότε το απέρριψε.
Η μικρή αυτή αναδρομή στην πολυτάραχη πολιτική ιστορία της Ελλάδας γίνεται για να υπογραμμίσω ότι η συνεργασία της δεξιάς με την ακροδεξιά στην Ελλάδα είναι μια παλιά ιστορία. Σήμερα η νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση, επί της ουσίας, νομοθετεί με τη στήριξη της ακροδεξιάς. Ακόμα και συντηρητικές προσωπικότητες του χώρου της Δικαιοσύνης (δικηγόροι, δικαστές, εισαγγελείς) κάνουν λόγο για αντιδημοκρατικές ενέργειες που περιορίζουν την ελευθερία του τύπου και της έκφρασης.
Είναι φανερό πως υπάρχει αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα μία επιχείρηση ενεργοποίησης συντηρητικών αντανακλαστικών, ένα σχέδιο δημιουργίας κλίματος τρομοκρατίας. Σε αυτήν την επιχείρηση συμμετέχουν όλοι οι ιδεολογικοί και κατασταλτικοί μηχανισμοί. Η εξουσία σε περιόδους οικονομικής κρίσης και μεγάλων κοινωνικών αναταραχών αυτό ακριβώς το σχέδιο βάζει σε εφαρμογή.
Είναι γνωστό πως αυτοί που αγνοούν την ιστορία, γίνονται πολύ σύντομα θύματά της. Το ίδιο ισχύει στην οικονομία, το ίδιο ισχύει στην πολιτική. Η Ελλάδα σήμερα δεν περιμένει απλά το τσουνάμι της μεγάλης χρηματοπιστωτικής κρίσης, που έχει πλέον εξελιχθεί σε συστημική. Βιώνει ακόμα τα απόνερα της μεγάλης κοινωνικής έκρηξης του Δεκεμβρίου του 2008, που αμφισβήτησε το γερασμένο και διεφθαρμένο μεταπολιτευτικό σύστημα της χώρας.
Το μοντέλο της νεοφιλελεύθερης μορφής του σύγχρονου καπιταλισμού, που στηρίζεται στην απελευθέρωση των αγορών από κάθε εξωτερική ρύθμιση και κοινωνικό έλεγχο, στην αναζήτηση της φθηνότερης εργατικής δύναμης, στον προσανατολισμό της παραγωγής σε προϊόντα που αποσκοπούν στην ταχύτερη δυνατή ανανέωση της κατανάλωσης, στην ιδιωτικοποίηση κάθε δημόσιου αγαθού, στην Ελλάδα θα μπορούσαμε να πούμε πως εφαρμόστηκε δέκα φορές παραπάνω από ότι στις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ας θυμηθούμε εδώ πως τα τελευταία 25 χρόνια, χρόνια στα οποία μας έγινε πλύση εγκεφάλου για τις αγορές που αυτορυθμίζονται, για την κρατική παρέμβαση που βάζει τρικλοποδιές στην ανάπτυξη, για την επιχειρηματικότητα, κυβερνούσε και νομοθετούσε η σοσιαλδημοκρατία.
Κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ νομοθέτησαν για την ανασφάλιστη εργασία, τη μερική απασχόληση, πέρασαν τις εργασιακές σχέσεις στη δικαιοδοσία της επισφάλειας και μετέτρεψαν σε εμπορεύσιμες όλες τις ανάγκες και τα δικαιώματα των ανθρώπων στη στέγαση, στην υγεία, την εκπαίδευση, την κοινωνική ασφάλιση.
Και φτάσαμε στο σημείο να βρισκόμαστε μπροστά σε μορφές εργασιακού μεσαίωνα, σε μορφές σύγχρονου δουλεμπορίου για εργαζόμενους που ενοικιάζονται από εταιρείες προκειμένου να καλύπτουν πάγιες ανάγκες, όπως π.χ. ο καθαρισμός δημόσιων νοσοκομείων και κτιρίων. Και όταν αυτοί διεκδικούν τα στοιχειώδη εργασιακά δικαιώματα απειλούνται ενίοτε και με την ίδια τους τη ζωή, όπως συνέβη το περασμένο ταραγμένο Δεκέμβρη στη χώρα μου με τη συγκλονιστική υπόθεση της Κωνσταντίνας Κούνεβα.
Μιας μετανάστριας, εργάτριας στο χώρο του καθαρισμού, που δέχθηκε δολοφονική επίθεση με βιτριόλι, έχασε το ένα της μάτι και τη λειτουργία ζωτικών της οργάνων κι όλα αυτά γιατί ενοχλούσε τη μαφία της εργοδοσίας η συνδικαλιστική της δραστηριότητα.
Αν θέλει κανείς σήμερα στην Ελλάδα να περιγράψει την πολιτική και οικονομική κατάσταση θα πει δύο λέξεις. Παιδικό δωμάτιο. Είναι το δωμάτιο ενός αποξενωμένου από το μελλοντικό του εισόδημα νοικοκυριού, εισόδημα υποθηκευμένο από τις τράπεζες, στο οποίο ζει η συντριπτική πλειοψηφία των νέων ανθρώπων έως 30 και 35 χρονών.
Μίας νέας γενιάς που είναι απολύτως σίγουρο πως θα ζήσει χειρότερα από την προηγούμενη. Γιατί η κρίση σήμερα έρχεται μετά από 20 χρόνια συνεχούς υποβάθμισης της ζωής των εργαζομένων.
Από το παιδικό τους δωμάτιο οι νέοι της Ελλάδας βλέπουν τους γονείς τους να κινδυνεύουν να μείνουν χωρίς σύνταξη, κοινωνικές κατακτήσεις αιώνων να αμφισβητούνται, τα πτυχία τους κρεμασμένα στον τοίχο καθώς δουλεύουν για 700 ευρώ. Από αυτό το δωμάτιο και την τηλεόρασή τους, βλέπουν χρόνια τώρα την ιδεολογική νομιμοποίηση ενός άδικου συστήματος, τη διαφθορά, την κοινωνική βία, την μεγάλη μπίζνα της Ολυμπιάδας, τη βίαιη εκχώρηση ολόκληρης της δημόσιας σφαίρας στο ασύδοτο ιδιωτικό κεφάλαιο.
Βλέπουν να ανταλλάσσονται δάση με οικόπεδα για να χτίζονται μεζονέτες και εμπορικά κέντρα που μεγενθύνουν τα κέρδη των τραπεζιτών και των εργολάβων που στη χώρα μας έχουν στην ιδιοκτησία τους τα ΜΜΕ. Βλέπουν να καταστρέφεται όλος ο φυτικός και ζωικός πλούτος της χώρας. Βλέπουν τα κόμματα εξουσίας να διαπλέκονται με την Εκκλησία, με τα οικονομικά συμφέροντα, με τις πολυεθνικές εταιρείες, όπως η Siemens, που χρηματοδοτούν αδρά τα κομματικά ταμεία προκειμένου να παίρνουν κρατικές προμήθειες.
Και έρχεται λοιπόν, μέσα σε αυτές τις συνθήκες, ένα αποτρόπαιο έγκλημα, ένα περιστατικό που συγκλονίζει την ελληνική κοινωνία, να ξεχειλίσει το ποτήρι της οργής και της αγανάκτησης.
Ένας 16χρονος μαθητής που διασκεδάζει με τους συμμαθητές του την ημέρα της ονομαστικής γιορτής ενός εξ’ αυτών, στην εναλλακτική περιοχή των Εξαρχείων, στην Αθήνα, δολοφονείται εν ψυχρώ από ράμπο αστυνομικό, σε μια επίδειξη αστυνομικής αυθαιρεσίας.
Είχαν προηγηθεί οι πολύμηνες συγκρούσεις της αστυνομίας με τους έλληνες φοιτητές κατά τη διάρκεια των φοιτητικών κινητοποιήσεων για τη Συνταγματική κατοχύρωση του Δημόσιου πανεπιστημίου και η απαξιωτική αναφορά του πρωθυπουργού στο προεκλογικό debate σε ταραξίες που πρέπει να παταχθούν. Καθώς και οι τονωτικές ενέσεις στο ηθικό των αστυνομικών από υπουργούς της κυβέρνησης ότι αποτελούν τους πραίτορες του καθεστώτος.
Την επόμενη μέρα της δολοφονίας ένα αυθόρμητο κύμα αντίδρασης ξεσπάει σε όλη τη χώρα με πρωτόγνωρα χαρακτηριστικά. Η προσπάθεια της κυβέρνησης να κουκουλώσει τη δολοφονία, μεταδίδοντας από τα μέσα ενημέρωσης ότι υπήρξε συμπλοκή και εποστρακισμός της σφαίρας, ρίχνει λάδι στη φωτιά και εξοργίζει περισσότερο. Σχεδόν σε όλες τις πόλεις της χώρας οι μαθητές κλείνουν τα σχολεία και κατευθύνονται στα αστυνομικά τμήματα πετώντας πέτρες και αναποδογυρίζοντας περιπολικά.
Τα επεισόδια συνεχίζονται για μέρες μαζί όμως και οι μαζικές πορείες διαμαρτυρίας.
Η κυβέρνηση βρίσκεται σε απόγνωση. Ο πρωθυπουργός δέχεται εισηγήσεις να κατεβάσει στους δρόμους τον στρατό. Ζητά από τα συνδικάτα να σταματήσουν τις συγκεντρώσεις, τα οποία όμως αγνοούν την έκκλησή του.
Και τότε μπαίνει σε εφαρμογή ένα πιο αποτελεσματικό επικοινωνιακό σχέδιο που ήταν το εξής:
Πρώτον : Διευκολύνουμε επιχειρησιακά όσο μπορούμε τις περιθωριακές ομάδες βίας να κάψουν και να καταστρέψουν στο κέντρο της Αθήνας και μεταφέρουμε το επίκεντρο του ενδιαφέροντος των ΜΜΕ από τους μαθητές και τα αστυνομικά τμήματα στις εκτεταμένες καταστροφές και στις σπασμένες βιτρίνες στο κέντρο της πρωτεύουσας.
Δεύτερον: Απαιτούμε από όλες τις πολιτικές δυνάμεις να καταδικάσουν σθεναρά τα γεγονότα, να μην διανοηθούν να αναγνωρίσουν πολιτικά ή εξεγερσιακά χαρακτηριστικά στα γεγονότα, απομονώνοντας και εν τέλει οδηγώντας σε εκφυλισμό τις πρωτοφανούς μαζικότητας κινητοποιήσεις των μαθητών.
Το σχέδιο φαίνεται αποτελεσματικότερο από τη σκέψη για κινητοποίηση του στρατού. Πολύ γρήγορα τα συντηρητικά αντανακλαστικά της κοινωνίας ενεργοποιούνται. Ο πρωθυπουργός καλεί τους πολιτικούς αρχηγούς στο πρωθυπουργικό μέγαρο και τους ζητά τη συναίνεσή τους για να αποκαταστήσει την τάξη. Η μόνη δύναμη που αρνείται να ενταχθεί στο τόξο της συναίνεσης είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ επιμένει να προσπαθεί να αναγνώσει το φαινόμενο. Δεν υιοθετεί τη βία, επιμένει όμως να αναγνωρίζει χαρακτηριστικά κοινωνικής εξέγερσης στην αντίδραση της νέας γενιάς και καταθέτει θετικές προτάσεις για τη διέξοδο από τη κρίση, όπως ριζική αναμόρφωση του εκπαιδευτικού συστήματος, κατάργηση των αντεργατικών νόμων που αφορούν την εργασία των νέων, εκδημοκρατισμό της αστυνομίας.
Ο ΣΥΡΙΖΑ γίνεται το κόκκινο πανί για τα ΜΜΕ και το συντηρητικό τόξο. Μας ζητούν επιμόνως να καταδικάσουμε τη βία. Στη πραγματικότητα μας ζητούν να καταδικάσουμε σε απομόνωση και εκφυλισμό το κίνημα της νεολαίας.
Θλιβερή εικόνα η Γενική Γραμματέας του ΚΚΕ που βγαίνοντας από το πρωθυπουργικό μέγαρο κάνει δηλώσεις και επιτίθεται με σφοδρότητα στον ΣΥΡΙΖΑ, αφήνοντας να εννοηθεί ότι υποκινεί και ευθύνεται για τη δράση των ομάδων βίας. Η κυβέρνηση βρίσκει έναν απρόσμενο σύμμαχο.
Η ηγεσία του ΚΚΕ μπροστά στην απουσία ερμηνευτικών εργαλείων ανάλυσης σύνθετων κοινωνικών φαινόμενων αλλά και στον φόβο της αδυναμίας ελέγχου ενός αυθόρμητου νεολαιίστικου ξεσπάσματος, οδηγήθηκε σε μια ευκαιριακή εκλογικίστικη επιλογή επίθεσης δίχως αρχές στον ΣΥΡΙΖΑ.
Από την πλευρά μας, παρά το αναπόφευκτο πολιτικό κόστος που υποστήκαμε, είμαστε περήφανοι για τη στάση που κρατήσαμε τον Δεκέμβρη. Παρά το όργιο συκοφάντησης και ιδεολογικής τρομοκρατίας από όλο το πολιτικό σύστημα, δεν κάναμε βήμα πίσω.
Γνωρίζαμε πολύ καλά το πολιτικό κόστος. Προτιμήσαμε, όμως, να ερμηνεύσουμε τις αιτίες, να δώσουμε έμφαση στην κοινωνική εξαθλίωση και στη βία που υφίσταται η νέα γενιά. Να επιχειρηματολογήσουμε για τους λόγους που έχουν οι νέοι να εξεγείρονται στο βαθμό που βιώνουν την κοινωνική υποβάθμιση και την απουσία προοπτικής, είτε ως άνεργοι πολυπτυχιούχοι, είτε ως εργαζόμενοι στη μερική και επισφαλή εργασία.
Προτιμήσαμε αντί να εισπράξουμε συγχαρητήρια για τη στάση μας από τον πρωθυπουργό και τους συστημικούς δημοσιογράφους, όπως έκαναν με το ΚΚΕ, να σφυρηλατήσουμε μια σταθερή σχέση εμπιστοσύνης με τη νέα γενιά και μια αυθεντική ριζοσπαστική ταυτότητα, μιας πολιτικής δύναμης που δεν μασάει τα λόγια της μπροστά στον φόβο του πολιτικού κόστους.
Αγαπητοί φίλοι, γνωρίζουμε πολύ καλά ότι ο ελληνικός Δεκέμβρης ήταν κάτι περισσότερο από μια στιγμή, μια φωτογραφία της ελληνικής πολιτικής συγκυρίας.
Η άποψή μας είναι ότι ο ελληνικός Δεκέμβρης δεν ήταν μια εικόνα της στιγμής αλλά μια εικόνα από το μέλλον, που δεν αφορά μονάχα την Ελλάδα αλλά ολόκληρη την Ευρώπη. Ο ελληνικός Δεκέμβρης ήταν το προανάκρουσμα όσων θα ακολουθήσουν σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Δεν είναι τυχαίο ότι στη Σύνοδο Κορυφής του Δεκέμβρη, ο Έλληνας πρωθυπουργός τράβηξε για πρώτη φορά την προσοχή των ευρωπαίων ηγετών στις Βρυξέλλες. Όλοι έσπευσαν να τον περιστοιχίσουν και να τον ρωτήσουν τι ακριβώς συμβαίνει στην Ελλάδα. Και είχαν απόλυτο δίκιο να το κάνουν αυτό. Κι είχαν δίκιο γιατί καλά γνώριζαν ότι η εικόνα που έβλεπαν στην Ελλάδα δεν ήταν ούτε τοπική, αλλά κυρίως ούτε παροδική. Ήταν μια εικόνα από το δικό τους μέλλον!
Γνωρίζετε ότι δέκα μέρες μετά την δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, μια ομάδα ακτιβιστών, φοιτητών και μαθητών μπήκε στο χώρο της Ακρόπολης και ξεδίπλωσε δύο πανό στον Ιερό Βράχο με την λέξη «αντίσταση» γραμμένη σε αυτό σε όλες τις γλώσσες της Ευρώπης στέλνοντας το μήνυμα σε όλους τους νέους και νέες, αλλά και σε όσους και όσες σθεναρά υπερασπίζονται τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές.
Ο αγώνας της νεολαίας στην Ελλάδα τον Δεκέμβρη, εκ των πραγμάτων ακούμπησε τις καρδιές του λαού και της νεολαίας σε όλες τις γωνιές της Ευρώπης. Κι αυτό γιατί οι νέοι άνθρωποι σήμερα βιώνουν τη σκληρότερη όψη του νεοφιλελευθερισμού που τους καταδικάζει σε μισή δουλειά, μισή ασφάλιση, μισή ζωή.
Ο Δεκέμβρης της Ελλάδας προκάλεσε μεγάλες εκδηλώσεις αλληλεγγύης σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Και μπορεί να μην πέτυχε κάποια χειροπιαστή νίκη στη χώρα μου, πέτυχε όμως μια πολύ μεγάλη νίκη στη δική σας χώρα. Γιατί μπροστά στον αντίκτυπο της νεανικής εξέγερσης στην Ελλάδα, η κυβέρνηση Σαρκοζί αναγκάστηκε να πάρει πίσω τις μεταρρυθμίσεις που προωθούσε στο γαλλικό εκπαιδευτικό σύστημα.
Αυτό δεν μπορεί να έγινε μόνο επειδή κάπου μακριά σπάσανε τζάμια και βιτρίνες. Και είναι μεγάλη υποκρισία να ισχυρίζονται σήμερα οι κυβερνήσεις της Ευρώπης ότι αυτό που τους ανησυχεί είναι τα φαινόμενα βίας.
Αυτό που πραγματικά τους ανησυχεί είναι η πιθανότητα ο κόσμος να αρχίσει να βγαίνει στον δρόμο και να διεκδικεί. Και αυτός ο γενικευμένος φόβος της ελίτ της Ευρώπης μετά τον ελληνικό Δεκέμβρη, είναι για μας η πιο μεγάλη καταξίωση για όσα, με τις μικρές μας δυνάμεις και με τη στάση μας, με πίστη πάντα στις ιδέες μας και στις αξίες μας, καταφέραμε να συνεισφέρουμε.
Σας ευχαριστώ
Παρίσι, 23/3/2009

Αδικαιολόγητες και καταχρηστικές απολύσεις εργαζομένων στην Cosmote

Ερώτηση Π.Λαφαζάνη προς τους Υπουργούς Απασχόλησης, Οικονομίας και Οικονομικών, Μεταφορών

Το τελευταίο διάστημα η Διοίκηση της Cosmote προχώρησε σε δύο παντελώς αδικαιολόγητες, αυθαίρετες και καταχρηστικές απολύσεις εργαζομένων, ενώ απειλεί και με άλλες απολύσεις στους επόμενους μήνες.

Οι δύο αυτές απολύσεις του τελευταίου διαστήματος δεν είναι μεμονωμένες, αφού σχεδόν κάθε χρόνο η εταιρεία για λόγους επίδειξης πυγμής προς τους εργαζόμενους προβαίνει σε αδικαιολόγητες απολύσεις.

Επειδή είναι πολιτικά ανεπίτρεπτο και προκλητικό μια υπερκερδοφόρα εταιρεία, στην οποία συμμετέχει και το δημόσιο, να προβαίνει σε καταχρηστικές απολύσεις

Επειδή κατ’ αυτόν τον τρόπο η Cosmote δίνει, εν μέσω κρίσης, αρνητικά μηνύματα για ένταση του κύματος των απολύσεων από τις επιχειρήσεις

Επειδή ο Αναπληρωτής Διευθύνων Σύμβουλος της Cosmote Μιχάλης Τσαμάζ αντί να δώσει πειστικές απαντήσεις για τις απολύσεις, επιδίδεται, με επιστολή του, σε συκοφάντηση του Σωματείου των εργαζομένων, παραβιάζοντας τον Ν. 1264/1982.

Ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί:

1. Τι πρόκειται να πράξουν για να ανακληθούν οι αυθαίρετες απολύσεις στην Cosmote και να σταματήσουν οι σχεδιαζόμενες για το μέλλον απολύσεις;

2. Τι πρόκειται να πράξουν για τον πλήρη σεβασμό των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και ελευθεριών στην εταιρεία και την προστασία του συνδικάτου από ανοίκειες επιθέσεις και συκοφαντίες της εργοδοσίας;

3. Τι πρόκειται να πράξουν για να ανακόψουν το γενικότερο κύμα αυθαίρετων απολύσεων που, με αφορμή την κρίση, έχει ξεσπάσει και κλιμακώνεται από τις επιχειρήσεις;

Ο ερωτών βουλευτής

Λαφαζάνης Παναγιώτης

Απολύσεις εργαζομένων στην Cosmote

Δηλώσεις του Δημ.Στρατούλη,μέλους της Π.Γ του ΣΥΝ, σχετικά με τις απολύσεις εργαζομένων στην Cosmote
Παρά τα υπέρογκα κέρδη της η Cosmote κάνει απολύσεις.
Ο ΣΥΡΙΖΑ στηρίζει ολόπλευρα την απεργιακή κινητοποίηση των εργαζομένων στην Cosmote στις 27/2/2009 ενάντια σε δύο παντελώς αδικαιολόγητες και καταχρηστικές απολύσεις εργαζομένων και στην απειλή της εργοδοσίας και για άλλες απολύσεις.
Είναι πολιτικά ανεπίτρεπτο και προκλητικό μια τόσο κερδοφόρα και δυναμική επιχείρηση ειδικά μάλιστα μέσα σε περίοδο οικονομικής κρίσης και αύξηση της ανεργίας να προχωρά σε απολύσεις, όταν μάλιστα υποτίθεται ότι το δημόσιο έχει διατηρήσει κάποια σοβαρή παρουσία στον Όμιλο ΟΤΕ και θα έπρεπε να δίνει το καλό παράδειγμα και στους ιδιώτες μετόχους του.
Καλούμε την διοίκηση του Ομίλου του ΟΤΕ να ανακαλέσει άμεσα τις απολύσεις στην Cosmote και να διασφαλίσει τις θέσεις εργασίας όλων των εργαζομένων σε αυτή.
Καλούμε τον εισαγγελέα να ασκήσει άμεσα ποινική δίωξη σε βάρος του Αναπληρωτή Διευθύνοντος Συμβούλου της Cosmote Μιχάλη Τσαμάζ γιατί με την επιστολή συκοφάντησης του σωματείου εργαζομένων της Cosmote, που έστειλε στους εργαζόμενους της εταιρείας παραβιάζει ωμά το νόμο 1264/82, παρεμποδίζοντας και υπονομεύοντας τη συνδικαλιστική δράση.
To Γραφείο Τύπου

Σχετικά με τη γενική συνέλευση των μετόχων του ΟΤΕ

Σχετικά με τη γενική συνέλευση των μετόχων του ΟΤΕ, ο Δημήτρης Στρατούλης, μέλος της Π.Γ. του ΣΥΝ, έκανε την εξής δήλωση:
Η κυβέρνηση, ως εκπρόσωπος του πακέτου μετοχών του ΟΤΕ που απέμεινε στο δημόσιο, μαζί με την Ντόϊτσε Τέλεκομ, παίζοντας το κρυφτούλι από τους απεργούν εργαζόμενους του ΟΤΕ και από τους άλλους μετόχους της επιχείρησης, ανακοίνωσε ότι σήμερα έκαναν συνέλευση μαϊμού σε άγνωστο τόπο και χρόνο. Στόχος τους ήταν να περάσουν τις αναγκαίες αλλαγές στο καταστατικό του ΟΤΕ, ώστε να αναλάβει και τυπικά τις τύχες του η Γερμανική πολυεθνική Ντόϊτσε Τέλεκομ.
Η κυβέρνηση ολοκλήρωσε σήμερα το μεγάλο εθνικό, οικονομικό και πολιτικό έγκλημα της εκποίησης του ΟΤΕ με τον τρόπο που θα το έκανε ένας πραγματικός εγκληματίας του κοινού ποινικού δικαίου, δηλαδή κρυφά από τα μάτια του κόσμου και στο σκοτάδι.
Τα καινούργια, όμως, αφεντικά του ΟΤΕ ας μην κοιμούνται ήσυχα. Οι εργαζόμενοι θα συνεχίσουν τον αγώνα τους για την ακύρωση αυτού του κυβερνητικού εγκλήματος.
Ο ΣΥΡΙΖΑ θα στηρίξει τους αγώνες των εργαζομένων και θα κρατήσει ζωντανό τον στόχο τους για την επανάκτηση του δημόσιου χαρακτήρα του ΟΤΕ.
To Γραφείο Τύπου

Καμία δυνατότητα βέτο για το ελληνικό δημόσιο στο νέο ΟΤΕ υπό την Deutsche Telecom

Καμία δυνατότητα βέτο για το ελληνικό δημόσιο στο νέο ΟΤΕ υπό την Deutsche Telecom - Απάντηση του Επιτρόπου ΜακΚρίβι στον Δ.Παπαδημούλη
Δ.Παπαδημούλης: «Στάχτη στα μάτια» οι κυβερνητικές διαβεβαιώσεις για την Deutsche Telecom
Εμμέσως πλην σαφώς ο Ευρωπαίος Επίτροπος κ. Τσαρλς ΜακΚρίβι, απαντώντας σε ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΝ Δ. Παπαδημούλη, διαψεύδει την ελληνική κυβέρνηση ότι το ελληνικό δημόσιο διαθέτει δικαιώματα βέτο στο νέο ΟΤΕ υπό την Deutsche Telekom.
Ο Έλληνας ευρωβουλευτής στην ερώτησή του αναφερόταν στα δικαιώματα βέτο του νόμου 3676/2008 που κυρώνει την συμφωνία πώλησης μετοχών του ΟΤΕ στην γερμανική εταιρεία Deutsche Telecom και ζητούσε από την Επιτροπή να αξιολογήσει αν δικαιώματα αρνησικυρίας του ελληνικού δημοσίου είναι σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία.
Ο κ. ΜακΚρίβι στην απάντησή του αναφέρεται στο άρθρο 9 παρ.2 σημείο 2 της εν λόγω συμφωνίας, που προβλέπει ότι «για όσο διάστημα το Ελληνικό Δημόσιο διατηρεί το 5% των δικαιωμάτων ψήφου του ΟΤΕ… το Ελληνικό Δημόσιο διατηρεί τα δικαιώματα αρνησικυρίας του σε σχέση με τα θέματα που προβλέπονται στο άρθρο 11 παράγραφος 3 του νόμου 3631/2008, δηλαδή τη διάλυση, τη θέση σε εκκαθάριση ή τη συγχώνευση εταιριών εθνικής στρατηγικής σημασίας καθώς και οποιαδήποτε μεταφορά, μεταβολή ή εκχώρηση στοιχείων του ενεργητικού εταιριών εθνικής στρατηγικής σημασίας.»
Στη συνέχεια, ο Επίτροπος τονίζει ότι: «Η Επιτροπή θεωρεί ότι τα δικαιώματα αρνησικυρίας του Ελληνικού Δημοσίου που προβλέπονται στο άρθρο 11 παρ. 3 του νόμου 3631/2008 δεν συμβιβάζονται με το δίκαιο της ΕΕ.»
Καταλήγοντας, ο Επίτροπος υπογραμμίζει ότι: «Η Επιτροπή εξετάζει τώρα τον νέο νόμο 3676/2008 και θα λάβει κάθε αναγκαίο μέτρο αν διαπιστώσει ότι ο νόμος αυτός δεν είναι σύμφωνος με το δίκαιο της ΕΕ, λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι έχει ήδη κινηθεί διαδικασία κατά του νόμου 3631/2008.»
Αναφερόμενος στο ζήτημα ο Δ. Παπαδημούλης δήλωσε:
«Η απάντηση της Κομισιόν δείχνει καθαρά ότι ήταν "στάχτη στα μάτια" οι κυβερνητικές διαβεβαιώσεις ότι με το 5% θα έχει δικαιώματα βέτο στον νέο γερμανικό ΟΤΕ. Είναι σαφές ότι η κυβερνητική πλειοψηφία στην βουλή ενώ γνώριζε ότι τα περί βέτο, που ψήφιζε στην συμφωνία για την πώληση του ΟΤΕ ήταν αντίθετα με την κοινοτική νομοθεσία, εντούτοις τα υιοθέτησε ως φύλλο συκής για να κρύψει το ξεπούλημα της μεγαλύτερης και πιο κερδοφόρας δημόσιας επιχείρησης. Για μια ακόμη φορά, η κυβέρνηση της ΝΔ συλλαμβάνεται να πουλάει φύκια για μεταξωτές κορδέλες.»
To Γραφείο Τύπου

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΣΥΡΙΖΑ - ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ 15 ΣΗΜΕΙΩΝ-ΣΤΟΧΩΝ ΠΑΛΗΣ

.
ΔΕ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥΣ!
Ο Πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Αλαβάνος και τα μέλη της Γραμματείας Ρούντι Ρινάλντι, Παναγιώτης Μαντάς, Δήμος Τσακνιάς και Γιάννης Θεωνάς παρουσίασαν σήμερα σε συνέντευξη Τύπου 15 σημεία- άμεσους στόχους πάλης, που αποτελούν πρόταση προς όλες τις δυνάμεις της Ριζοσπαστικής Αριστεράς για διάλογο και κοινή δράση στην κοινωνία και τα κινήματα.
Ρ. ΡΙΝΑΛΝΤΙ: Να σας ευχαριστήσουμε εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ. Θα παρουσιάσουμε τους βασικούς στόχους πάλης του ΣΥΡΙΖΑ 15 σημεία που επεξεργαστήκαμε το προηγούμενο διάστημα και κρίναμε σκόπιμο μόλις τελείωσε η συζήτηση χτες το βράδυ στη Βουλή για τον Προϋπολογισμό να τα δώσουμε σήμερα στη δημοσιότητα ώστε να γίνουν γνωστές οι θέσεις και απόψεις του ΣΥΡΙΖΑ που, με υπευθυνότητα απέναντι στο λαό και απέναντι στη νεολαία που αγωνίζεται, τις παρουσιάζει σήμερα σε όλο τον ελληνικό λαό.
Σε μια στιγμή ιδιαίτερα κρίσιμη για τον τόπο, τους εργαζόμενους, τη νεολαία, καταθέτουμε αυτές τις προτάσεις.
ΑΛ. ΑΛΑΒΑΝΟΣ: Να σας ευχαριστήσω που είστε εδώ.
Νομίζω ότι 22 Δεκέμβρη του 2009 είναι μια σημαντική στιγμή για την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ, με την έννοια ότι μετά από μια σημαντική, γόνιμη, δύσκολη επεξεργασία έχει τη δυνατότητα σήμερα να παρουσιάσει τους άμεσους στόχους πάλης του ΣΥΡΙΖΑ.
Θα κάνω μερικές παρατηρήσεις τηλεγραφικές για τη σημασία και το πλαίσιο αυτής της προσπάθειας.
Το πρώτο. Πρόκειται για ένα πρόγραμμα άμεσων στόχων πάλης το οποίο δεν έχει διαμορφωθεί από μια ανάγκη επικαιρική, να έχουμε το φυλλάδιό μας εν όψει των εκλογών. Διαμορφώνεται στα πλαίσια μιας μεγάλης στροφής η οποία γίνεται στην ιστορία θα έλεγα την παγκόσμια. Και αυτή έχει σχέση με την μεγάλη οικονομική και κοινωνική και πολιτική κρίση η οποία διαμορφώνεται διεθνώς και ταυτόχρονα με την εξάντληση αυτού του ακραίου καπιταλιστικού μοντέλου, το οποίο στηρίχτηκε στο πλήρες ανεξέλεγκτο των παγκόσμιων αγορών.
Υπάρχει μια σύγκριση με την κρίση του ΄29 και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η κρίση του ΄29 οδήγησε σε μεγάλες ανακατατάξεις, πολλές απ΄ αυτές αρνητικές, πολλές απ΄ αυτές θετικές, όπως οι συσπειρώσεις γύρω από τα λαϊκά μέτωπα που έγιναν στην Ευρώπη. Και μ΄ αυτή την έννοια μπορούμε να πούμε ότι ζούμε την ιστορία. Και σ΄ αυτή την ιστορία η οποία είναι υπό διαμόρφωση, δεν ξέρει κανείς πώς θα εξελιχθεί, ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως κι άλλες αδερφές αριστερές δυνάμεις στην Ευρώπη και σ΄όλο τον κόσμο, θέλει να δώσει τη δικιά του προοπτική.
Το δεύτερο. Παράλληλα μ΄ αυτά, ζούμε και την εξάντληση του μοντέλου διακυβέρνησης της χώρας μας, μέσα από το γνωστό σύστημα του δικομματισμού. Κι αυτή επιβεβαιώνεται, νομίζω, με μια σειρά τρόπους, ένας απ΄αυτούς είναι η μεγάλη κρίση της κυβερνητικής πλειοψηφίας της Ν.Δ.. Ένας άλλος είναι η αναζήτηση σχημάτων για την επιβίωση του συστήματος, έστω κι αν είναι έξω από την παραδοσιακή εναλλαγή τη δικομματική, όπως τα σχήματα οικουμενικότητας, τα σχήματα οικουμενικών υπουργικών συμβουλίων, τα σχήματα των μεγάλων συνασπισμών ανάμεσα στη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ. Το κύριο όμως που σφραγίζει αυτή την εποχή είναι ότι έχουμε ένα πολύ μεγάλο κίνημα αμφισβήτησης και αναζήτησης άλλων προοπτικών, το οποίο εκφράζεται με έναν αυθεντικό, πλατύ, μαζικό και ριζοσπαστικό τρόπο σήμερα από τη νέα γενιά, φοιτητική, μαθητική, εργαζόμενη.
Μ΄ αυτή την έννοια ζούμε ιστορία και στην χώρα μας
Το τρίτο. Όπως αναφέρουμε και στο κείμενο, οι στόχοι μας αυτοί συνιστούν μια συνεκτική πολιτική αλλαγών, μεταρρυθμίσεων και μετασχηματισμών, που την ίδια στιγμή θέλουμε να γίνει ένα πρόγραμμα δράσης των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων για την άμεση βελτίωση και την ανακούφιση του εργαζόμενου λαού, των ανέργων, των νέων, των δύο φύλων κλπ.
Επομένως είναι ένα στοχοδιάγραμμα, το οποίο εμείς επιδιώκουμε να γίνει κτήμα της κοινωνίας και του οποίου βλέπουμε τη δυνατότητα κατάκτησης και επιτυχίας.
Το τέταρτο. Το πρόγραμμά μας όμως είναι ανοιχτό. Είναι ανοιχτό και συμπεριλαμβάνει κατ΄ αρχήν μια εναλλακτική απάντηση στην κρίση σε σύγκριση μ΄ αυτή την οποία δίνουμε σήμερα οι κατεστημένες δυνάμεις του συστήματος και είναι ανοιχτό στους ορίζοντες του σοσιαλισμού. Πρέπει να πάρουμε υπόψη όλες αυτές τις διεργασίες που γίνονται. Δεν έχουμε αυταπάτες. Αλλά πρέπει να δούμε ότι υπάρχουν ζώνες πια του παγκόσμιου χάρτη, όπου το αίτημα του σοσιαλισμού μπαίνει με επιτακτικότητα και όπου υπάρχουν και κατακτήσεις, όπως είναι ο χώρος της Λατ. Αμερικής. Πρέπει να δούμε ότι μέσα στον ευρωπαϊκό χώρο έχουμε μια ισχυρή σταθερή ανοδική πορεία δυνάμεων της Αριστεράς, όπως είναι η Γερμανία, η Ελλάδα, η Πορτογαλία, η Δανία, η Ολλανδία. Και το κύριο είναι ότι μπαίνουν σήμερα στην ημερήσια διάταξη αλλαγές τέτοιες οι οποίες συνιστούν προϋποθέσεις πορείας προς το σοσιαλισμό. Όπως η ανάγκη ύπαρξης του κοινωνικού κράτους, όπως η αναστροφή των ιδιωτικοποιήσεων. Όπως το τέλος αυτής της αγοράς χωρίς ελέγχους του νεοφιλελευθερισμού. Όπως η ανασύσταση του δημοσίου χώρου.
Ξέρουμε ότι υπάρχει εν εξελίξει μια μάχη η οποία ίσως δεν είναι ορατή, ανάμεσα σ΄ ένα κρατικό καπιταλισμό ο οποίος θα σώσει την κατάσταση και θα έχει μια προσωρινότητα, και στην ανάγκη μιας ευρύτερης και βαθύτερης μεταβολής με την επικαιροποίηση του σοσιαλισμού. Και σ΄ αυτή την κατεύθυνση τείνει το πρόγραμμά μας.
Το πέμπτο. Πολλοί από τους στόχους που θέτουμε, ειδικά σε ζητήματα οικονομικά, διεθνούς πολιτικής, κατάσταση στον ευρωπαϊκό χώρο, συνιστούν διεθνείς στόχους. Και μ΄ αυτή την έννοια, το πρόγραμμα αυτό συμπεριλαμβάνει διεργασίες που έχουν γίνει σε κόμματα και κινήματα της Αριστεράς στην Ευρώπη και παγκοσμίως, αλλά ζητάει κιόλας μια συσπείρωση και συστράτευση αυτών των δυνάμεων σε διεθνές επίπεδο.
Το έκτο σημείο. Το πρόγραμμα αυτό δεν έρχεται σε σύγκρουση μόνο με τα δεδομένα που έχει δημιουργήσει αυτή η αντικοινωνική και αντιδραστική πολιτική της Ν.Δ. Έρχεται σε σύγκρουση και με την κληρονομιά την κυβερνητική, η οποία είναι ενσωματώνει στη σημερινή πραγματικότητα, που έχει δημιουργηθεί από μια σειρά νόμους του ΠΑΣΟΚ.
Οι θέσεις μας για την παιδεία, για την ασφάλιση, για τις εργασιακές σχέσεις, για τους μισθούς και τα εισοδήματα σημαίνουν σύγκρουση και αναίρεση και κατάργηση μιας σειράς κεντρικών νόμων της Ν.Δ. αλλά και νόμων του ΠΑΣΟΚ.
Το έβδομο. Οι δικοί μας άμεσοι στόχοι δεν μπορούν να υπάρξουν ως φυλλάδιο απλώς. Τους έχουμε κυκλοφορήσει ως φυλλάδιο. Το οξυγόνο για να ζήσουν είναι η ύπαρξη των κοινωνικών κινημάτων και η ενεργοποίηση της κοινωνίας και η παρουσία του ενεργού πολίτη. Δεν ζητάμε εμείς και δεν μπορούμε και δεν έχουμε τη δυνατότητα που ενδεχομένως άλλοι υποστηρίζουν ότι την έχουμε ότι με μια εν λευκώ παθητική στήριξη θα μπορούσαμε να προωθήσουμε αιτήματα που σημαίνουν τομές, συγκρούσεις, ασυνέχεια μ΄ αυτό που υπάρχει. Για να μπορέσουν τα αιτήματά μας να προωθηθούν βασική προϋπόθεση είναι να γίνουν στόχοι των κοινωνικών κινημάτων. Κι έχουμε μια εμπειρία εδώ με το άρθρο 16, με την απελευθέρωση των ακτών της Αττικής, με τα δικαιώματα των κρατουμένων, όπου αυτή ακριβώς η αντίληψή μας είναι ικανή να φέρει σημαντικά αποτελέσματα.
Να πούμε ότι στα αιτήματά μας έχουμε προωθημένες θέσεις.. Σας αναφέρω χαρακτηριστικά, επειδή είναι της επικαιρότητας, την ελεύθερη πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, η οποία συνδέεται με όλη αυτή την πίεση, τη συμπίεση και την στειρότητα της γνώσης την οποία νιώθουν οι μαθητές οι οποίοι έχουν ξεσηκωθεί.
Το όγδοο σημείο. Στόχος μας είναι γύρω απ΄αυτά τα αιτήματα, με την ενεργή παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ, του διευρυμένου ΣΥΡΙΖΑ, να διαμορφωθούν συσπειρώσεις τέτοιες κοινωνικών και άλλων δυνάμεων, που θα μπορέσουν να διαμορφώσουν τον πυρήνα μιας νέας πλειοψηφίας.
\Μπορεί να φαίνεται αυτό ίσως υπερβολικό. Μπορεί να φαίνεται ίσως ως μια αλαζονική επιθυμία από μας. Μην ξεχνάτε όμως ότι ζούμε στην εποχή των μεγάλων ανακατατάξεων, της αβεβαιότητας, του απρόβλεπτου, στην οποία εμείς θέλουμε να δώσουμε μια θετική διέξοδο. Ποιος μπορούσε να περιμένει ότι θα είχαμε σήμερα ένα τέτοιο αυθεντικό, μοναδικό, που χαιρετίζεται παγκοσμίως, κίνημα της πολύ-πολύ νέας γενιάς, όπως αυτό που έχουμε με τους μαθητές.
Ένατο. Αυτή η προσπάθεια είναι ενταγμένη σ΄ένα ευρύτερο πλαίσιο διαμόρφωσης συγκεκριμένων και εξειδικευμένων και κρουστικών και ριζοσπαστικών στόχων από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ. Ήδη γίνεται μια πάρα πολύ σημαντική δουλειά. Ήδη υπάρχει αυτό το χρονοδιάγραμμα, να τελειώσει στις αρχές του 2009, με την ευθύνη του σ. του Δραγασάκη και με ευθύνη και άλλων συντρόφων, η οποία και διαμορφώνει ένα ευρύτερο πλαίσιο των αντιλήψεών μας αλλά και, κυρίως, συγκεντρώνει συγκεκριμένες πια και εξειδικευμένες προτάσεις στόχους κατά τομείς. Παράλληλα, αυτός ο προγραμματικός πυρετός που υπάρχει στον ΣΥΡΙΖΑ εκφράζεται και με τον τρόπο δράσης της Κ.Ο., όπου πια κατεύθυνσή μας είναι σε κάθε σημαντικό νομοσχέδιο να μην περιοριζόμαστε απλώς στην κριτική, αλλά να συμπεριλαμβάνουμε μέσα στις ημερίδες και τις συνεδρίες που κάνουμε την εναλλακτική μας πρόταση.
Τελευταίο σημείο. Είναι μια πρόταση αυτή. Ξέρουμε τις δυνατότητες της, ξέρουμε και υποψιαζόμαστε αν θέλετε και τα κενά, τις ελλείψεις ή, κυρίως, το περιθώριο βελτίωσης που υπάρχει. Κι απ΄ αυτή την άποψη ίσως είστε οι πρώτοι εσείς που ευχαρίστως θα δεχθούμε την όποια κριτική παρατήρηση και φιλική παρατήρηση έχετε, Απευθύνεται σ΄όλη την κοινωνία. Απευθύνεται στα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ. Θα πυροδοτήσει μια μεγάλη συζήτηση, ώστε το αποτέλεσμά μας να είναι ακόμα καλύτερο τις επόμενες βδομάδες και μήνες που θα ακολουθήσουν.
Δ. ΤΣΑΚΝΙΑΣ, Επιτροπή Προγράμματος ΣΥΡΙΖΑ: Άκουγα χθες τον Υπουργό Δημ. Τάξης, κ. Παυλόπουλο ο οποίος έλεγε για επαναστάτες χωρίς αιτία. Τελικά υπάρχει αιτία; Νομίζω ίσως ότι μόνο ο κ. Παυλόπουλος και ο κ. Καραμανλής και ορισμένοι άλλοι θέλουν να πιστεύουν ότι δεν υπάρχει αιτία γι αυτά που γίνονται αυτό τον καιρό στην Ελλάδα.
Φυσικά και υπάρχει αιτία. Κι εμείς γι αυτό είμαστε σήμερα εδώ, για να δώσουμε τις απόψεις του ΣΥΡΙΖΑ πάνω στα ζητήματα τα οποία απασχολούν και βασανίζουν τον ελληνικό λαό και τη νεολαία. Όπως ήδη ειπώθηκε από τον Πρόεδρο τον Αλ. Αλαβάνο, δίνουμε μια πρόταση με 15 σημεία τα οποία απαντούν σε άμεσες ανάγκες της κοινωνίας, των εργαζομένων, της νεολαίας.
Βάση και άξονας αυτών των σημείων είναι η κρίση που κι αυτή τώρα την θυμήθηκε η κυβέρνηση, πριν από μερικές εβδομάδες έλεγε ότι η κρίση αφορά κάποιους άλλους και ότι η Ελλάδα είναι η νησίδα και η όαση που δεν θίγεται από την κρίση.
Θέλουμε μ΄αυτές τις προτάσεις που κάνουμε , όχι μόνο να δώσουμε ένα στίγμα για τις πολιτικές μας επιδιώξεις, αλλά κυρίως να συναρθρώσουμε τα αιτήματα τα οποία έχουν διατυπωθεί από το μαζικό λαϊκό κίνημα, από τα συνδικάτα και να δώσουμε μια προοπτική αγωνιστικής πάλης, ανάπτυξης αγώνων, ανάπτυξης κινημάτων για τη διεκδίκηση ώριμων πολιτικών και κοινωνικών στόχων.
Στο πλαίσιο αυτό οι άμεσοι αυτοί 15 στόχοι έχουν κατεύθυνση αφ΄ ενός μεν την άμεση ανακούφιση του εργαζόμενου λαού και από τη λιτότητα η οποία για δεκαετίες τον μαστίζει αλλά και από τις συνέπειες της κρίσης οι οποίες μέρα με τη μέρα φαίνονται και πιο πολύ. Έχουνε στόχο την εξασφάλιση εργασίας για όλους, ενός μισθού που να εξασφαλίζει μια ζωή με αξιοπρέπεια. Και σ΄αυτό το πλαίσιο υπάρχει και μια πρόταση για 100 χιλιάδες προσλήψεις άμεσα. Έχουν στόχο την προώθηση της εξασφάλισης στέγης, υγείας και εκπαίδευσης σε όλους τους εργαζόμενους και τους νέους που έχουν ανάγκη απ΄ αυτά τα κοινωνικά αγαθά. Και θέτουμε ως προϋπόθεση αυτές οι κοινωνικές ανάγκες να βγουν έξω από το πλαίσιο και τη σφαίρα της κερδοσκοπίας των τραπεζών και των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών και να αποτελέσουν αντικείμενο … του κλάδου.
Δεν θέλω να επεκταθώ περαιτέρω γιατί ο σ. Θεωνάς θα μιλήσει πιο αναλυτικά. Θέλω μόνο να κάνω μια αναφορά στη δουλειά που γίνεται στο πλαίσιο των προγραμματικών επεξεργασιών του ΣΥΡΙΖΑ.
Τα 15 σημεία που δίνουμε σήμερα είναι απλά μια πρόγευση αυτής της δουλειάς. Ήδη στον ΣΥΡΙΖΑ και στις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ μπορώ να πω ότι εργάζονται εκατοντάδες άνθρωποι για τη διαμόρφωση των προγραμματικών θέσεων του ΣΥΡΙΖΑ. Μόνο στον ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν δεκαπέντε ομάδες εργασίας οι οποίες επεξεργάζονται τις θέσεις μας σε στενή σύνδεση με το μαζικό κίνημα και αξιοποιώντας όλες τις προτάσεις οι οποίες έχουν διαμορφωθεί και έχουν γίνει αντικείμενο κινημάτων πάλης και αγώνων. Όχι φυσικά αθροίζοντας όλα αυτά τα αιτήματα του μαζικού κινήματος, αλλά μέσα σε μία συνεκτική επεξεργασία, η οποία θα δώσει το πολιτικό πλαίσιο της πάλης μας.
Γίνεται δουλειά και στις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ και στον ΣΥΝ, όπου επικεφαλής της δουλειάς είναι ο Γ. Δραγασάκης. Και πιστεύουμε ότι στις αρχές του νέου έτους, του 2009, θα είμαστε σε θέση να δώσουμε ένα πρώτο σχέδιο. Η υποχρέωση που έχουμε αναλάβει απέναντι στον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ είναι τουλάχιστον μέχρι τον Μάρτη του 2009 να προχωρήσουμε σε μια πανελλαδική σύσκεψη, στη ν οποία θα τεθεί υπόψιν των ανθρώπων του ΣΥΡΙΖΑ, των φίλων, των μελών κ.λπ. το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ Και θα υπάρξει η έγκριση μέσα από τέτοιες μαζικές διαδικασίες. Στο διάστημα μέχρι τότε έχουμε προγραμματίσει αρκετές εκδηλώσεις οι οποίες έχουν ως περιεχόμενο μια συζήτηση πάνω στις προτάσεις που κάνουμε. Ήδη έχουν γίνει και ορισμένες. Και όχι μόνο στην Αθήνα αλά και σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας. Και πιστεύουμε ότι μέσα απ΄ αυτή τη διαδικασία της αλληλεπίδρασης με το μαζικό κίνημα, με τους ανθρώπους που ενδιαφέρονται γι αυτά τα πράγματα, τους νέους κ.λπ., θα μπορέσουμε να διαμορφώσουμε ένα πρόγραμμα το οποίο θα απαντά στις σύγχρονες ανάγκες και παράλληλα θα είναι ανοιχτό στα νέα θέματα που μπαίνουν κάθε μέρα, θα είναι ανοικτό σε αλλαγές, τροποποιήσεις, σε ότι χρειάζεται το κίνημα για να προχωρήσει μπροστά.
Ο Γ. Θεωνάς εκ μέρους της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ παρουσίασε τους 15 άμεσους στόχους πάλης για τον ΣΥΡΙΖΑ:
ΔΕΝ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥΣ
ΑΜΕΣΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΠΑΛΗΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ
Η κρίση, που ξέσπασε στο χρηματοπιστωτικό σύστημα των ΗΠΑ και επεκτάθηκε σ΄ όλο τον κόσμο και στην πραγματική οικονομία, διαμορφώνει ένα νέο παγκόσμιο τοπίο. Ο νεοφιλελευθερισμός, που κυριαρχεί τα τελευταία 30 χρόνια, αποδείχτηκε κοινωνικά και περιβαλλοντικά καταστροφικός. Οι μέρες που έρχονται για τα φτωχά κοινωνικά στρώματα, τους εργαζόμενους, τη νεολαία και τις γυναίκες θα είναι δύσκολες και σκληρές. Η αβεβαιότητα και η ανασφάλεια, που έτσι κι΄ αλλιώς είναι σύμφυτες με τον καπιταλισμό, γίνονται πολύ πιο έντονα κυρίαρχα συστατικά της καθημερινής μας ζωής.
Στη χώρα μας εξ αιτίας της σκληρής νεοφιλελεύθερης αντιλαϊκής πολιτικής, που εφαρμόζει η κυβέρνηση της Ν.Δ., και των συνεπειών των μακρόχρονων νεοφιλελεύθερων πολιτικών των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, η κατάσταση για τα φτωχά λαϊκά στρώματα έχει φτάσει σε οριακό σημείο, ενώ για τη συντριπτική πλειοψηφία της νεολαίας προοιωνίζεται μια πολύ δύσκολη ζωή.
Όμως τίποτα δεν είναι μοιραίο. Αρκεί οι λαϊκές δυνάμεις και οι νέοι άνθρωποι, οι πιο ζωντανές και δημιουργικές δυνάμεις της ελληνικής κοινωνίας, να αφυπνιστούν, να ενεργοποιηθούν και να πάρουν την υπόθεση της ζωής τους και το μέλλον της χώρας μας στα χέρια τους. Δεν έχουν τίποτα να ελπίζουν απ΄ τις πολιτικές δυνάμεις του δικομματισμού. Είναι αυτές οι δυνάμεις που οδήγησαν τα πράγματα στη σημερινή κατάσταση που δεν πάει άλλο. Η κυβέρνηση της Ν.Δ., που παίρνει μέτρα υπέρ των τραπεζών, δηλ. αυτών που έχουν την κύρια ευθύνη για την κρίση, όχι μόνο δεν μπορεί να εισφέρει σε θετική διέξοδο για το λαό αλλά αντίθετα κάθε μέρα που περνά δυναμώνει την βίαιη επίθεσή της κατά του λαϊκού εισοδήματος, κατά του κοινωνικού κράτους, των κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, των δικαιωμάτων των γυναικών, κατά της λειτουργίας της δημοκρατίας και των θεσμών. Το ΠΑΣΟΚ, που αυτοπροβάλλεται ως αντιδεξιά δύναμη, υλοποίησε ως κυβέρνηση τις νεοφιλελεύθερες ιδέες και επιλογές και συνεχίζει να τις υπερασπίζει ως αντιπολίτευση, όπως φαίνεται απ΄ τις θέσεις του για τα κρίσιμα ζητήματα του τόπου. Γι΄ αυτό είναι ανίκανο να πάρει σωστές φιλολαϊκές θέσεις.
Σ΄ αυτές τις συνθήκες οι ευθύνες της Αριστεράς και ιδιαίτερα του ΣΥΡΙΖΑ, που έχει αναδειχθεί στη βασική αντιπολιτευτική δύναμη, είναι ιστορικές. Η Αριστερά, η ριζοσπαστική Αριστερά είναι πολιτική δύναμη αντίστασης ενάντια στο νεοφιλελευθερισμό, τον ιμπεριαλισμό και τον καπιταλισμό. Δύναμη που αγωνίζεται για μια άλλη κοινωνική και οικονομική πολιτική, που βάζει τον άνθρωπο και το περιβάλλον πάνω απ΄ τα κέρδη. Για μια κοινωνία όπου ο καθένας και η καθεμιά απαλλαγμένοι από την κοινωνική εξαθλίωση θα μπορούν να ζουν με αξιοπρέπεια και ελπίδα για το μέλλον τους και για το μέλλον της νέας γενιάς.
Τώρα που η χρεοκοπία των μύθων της νεοφιλελεύθερης ιδεολογίας, συνειδητοποιείται όλο και περισσότερο από τα πλατειά λαϊκά στρώματα, χρέος της Αριστεράς είναι να δώσει ξανά την ελπίδα στην εργατική τάξη, τη νεολαία, τις γυναίκες, τους μετανάστες και τις μετανάστριες, τους φτωχούς.
Να προβάλει την προοπτική του σοσιαλισμού και της κοινωνικής δικαιοσύνης, στη χώρα μας, την Ευρώπη και τον κόσμο όχι μόνο σαν ένα απελευθερωτικό όραμα που αποτελεί τη μόνη εναλλακτική λύση στον καπιταλισμό και τη μόνη ελπιδοφόρα προοπτική της κοινωνίας, αλλά ως ένα στόχο, που διαποτίζει και εμπλουτίζει τις κατευθύνσεις, τις αντιλήψεις και τους αγώνες του σήμερα. Και να προβάλει ένα άμεσο πολιτικό σχέδιο μεγάλων πολιτικών και κοινωνικών αλλαγών, που να βγάζουν το λαό και τη χώρα από το τέλμα του δικομματισμού και τις εργαζόμενες τάξεις από τα αδιέξοδα του νεοφιλελευθερισμού. Ένα πολιτικό σχέδιο που, με στρατηγική στόχευση και προοπτική, να συνιστά μια συνεκτική πολιτική αλλαγών, μεταρρυθμίσεων και μετασχηματισμών και παράλληλα ένα πρόγραμμα δράσης των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων για την άμεση ανακούφιση και βελτίωση της ζωής του εργαζόμενου λαού, των ανέργων, των νέων και για τα δύο φύλα. Το σχέδιο αυτό θα προωθηθεί σε δημιουργική σχέση και συνεργασία με το συνδικαλιστικό κίνημα και τα πολύμορφα κοινωνικά κινήματα, στο πλαίσιο ενός νέου διεθνισμού, σε ευρωπαϊκή και παγκόσμια κλίμακα.
Σήμερα, στο πλαίσιο προγραμματικών επεξεργασιών που έχει ξεκινήσει ο ΣΥΡΙΖΑ, για τη διαμόρφωση μέσα από ανοιχτές, μαζικές, συμμετοχικές διαδικασίες ενός αγωνιστικού προγράμματος για τη λύση των προβλημάτων του λαού και τη συγκρότηση μιας νέας πλειοψηφίας κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων, παρουσιάζει 15 άμεσους στόχους πάλης για μια νέα πολιτική, έξω από τα όρια του δικομματισμού, σε ρήξη με τις πολιτικές των δυνάμεων του κεφαλαίου, του ιμπεριαλισμού και του πολέμου.
Ο δικομματισμός χρειάζεται να ηττηθεί οριστικά. Τα κεντροαριστερά σενάρια και ο Κυβερνητισμός υπηρετούν σε τελευταία ανάλυση τον νεοφιλελευθερισμό και τις πολιτικές του και δεν αφορούν τη Ριζοσπαστική Αριστερά.
Όραμά μας είναι και παραμένει ο σοσιαλισμός. Οι θεωρίες για το τέλος της ιστορίας και το τέλος των ιδεολογιών, που μας βομβάρδιζαν όλα αυτά τα χρόνια, κατέρρευσαν. Η επικαιρότητά του σοσιαλισμού υπογραμμίζεται ακόμη πιο έντονα από τις συνέπειες της βάρβαρης καπιταλιστικής κρίσης, που βιώνει σήμερα ολόκληρος ο πλανήτης.
Απέναντι στην εξελισσόμενη οικονομική και κοινωνική κρίση, την κρίση των κυρίαρχων πολιτικών και του ίδιου του συστήματος του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού, βρέθηκε το τελευταίο διάστημα ένα μεγάλο κίνημα και ξέσπασμα διαμαρτυρίας και οργής της νέας γενιάς.
Η δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου έκανε το ποτήρι να ξεχειλίσει.
Οι μεγάλες κινητοποιήσεις της νεολαίας, που συνεχίσθηκαν για μεγάλο διάστημα με αξιοθαύμαστη αντοχή, συγκέντρωσαν την αλληλεγγύη ενός πλατύτατου τμήματος των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων.
Ανέδειξαν, ταυτόχρονα, την ανάγκη η ελληνική κοινωνία να αφουγκραστεί τη νέα γενιά, την κραυγή αγωνίας της, τα προβλήματα και τις ανάγκες της. Να σταθεί ο ίδιος ο ελληνικός λαός ως συμπαραστάτης και πρωταγωνιστής δίπλα στα νιάτα της χώρας μας για να υπάρξει ουσιαστική διέξοδος από τα σημερινά αδιέξοδα.
Όλες οι δυνάμεις της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, μέσα κι έξω απ’ τον ΣΥΡΙΖΑ, είναι ανάγκη να αναλάβουν το ρόλο και τις ευθύνες τους, συσπειρώνοντας στις γραμμές τους τις κοινωνικές δυνάμεις που πλήττονται. Να στηρίξουν τις κοινωνικές αντιστάσεις, ενθαρρύνοντας τις εργατικές και νεολαιίστικες διεκδικήσεις, συμβάλλοντας σε πρωτοβουλίες σε τοπικό και κλαδικό επίπεδο για την ανάπτυξη των αγώνων. Για τη Ριζοσπαστική Αριστερά και τον ΣΥΡΙΖΑ κανένα σχέδιο μετασχηματισμού της κοινωνίας δεν μπορεί να προχωρήσει απ΄τα πάνω αν δεν στηρίζεται στην οργάνωση και τους αγώνες των εργαζόμενων.
1. Υπεράσπιση της Ειρήνης, αγώνας ενάντια στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό.
• Αναζωογόνηση του φιλειρηνικού κινήματος. Αντίσταση στη στρατιωτικοποίηση, τη Νέα Τάξη και τον μιλιταρισμό. Μέτωπο στον εθνικισμό.
• Αποχώρηση της Ελλάδας από το ΝΑΤΟ και ταυτόχρονα αγώνας για τη διάλυσή του.
• Κλείσιμο των βάσεων της Σούδας και του Άκτιου.
• Απόρριψη της αμερικάνικης αντιπυραυλικής ασπίδας και κάθε σχεδιασμού και δράσης που επιχειρεί να σηκώσει νέα ψυχροπολεμικά τείχη και διαιρέσεις στην Ευρώπη.
• Δραστική μείωση των εξοπλισμών και των στρατιωτικών δαπανών, σε όφελος της κάλυψης κοινωνικών αναγκών. Κατάργηση όλων των πυρηνικών όπλων και των όπλων μαζικής καταστροφής.
• Άμεση απεμπλοκή της χώρας μας από διεθνείς ή διμερείς συμφωνίες και δράσεις που συνδέονται με τον λεγόμενο «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας», οι οποίες υπηρετούν μόνο λογικές περιστολής δημοκρατικών δικαιωμάτων, καταστολής κινημάτων και αντιστάσεων και τα ηγεμονικά σχέδια των ΗΠΑ και των κυρίαρχων δυνάμεων της Ε.Ε.
• Αποχώρηση των ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων από ξένα εδάφη, άμεσος τερματισμός της κατοχής στο Αφγανιστάν, το Ιράκ και τα Βαλκάνια, δικαιοσύνη στην Παλαιστίνη, όχι στην πολεμική απειλή κατά του Ιράν.
• Κανένας στρατιώτης έξω από τα σύνορα της χώρας του.
• Προώθηση της ειρήνης και της σταθερότητας στα Βαλκάνια και το Αιγαίο. Μιας πολιτικής φιλίας, συνεργασίας και αλληλεγγύης ανάμεσα στους λαούς της περιοχής, ανάπτυξης των διακρατικών σχέσεων, της καλής γειτονίας, της ισότιμης συνεργασίας και του σεβασμού του αμοιβαίου οφέλους και της εδαφικής ακεραιότητας όλων των χωρών. Μόνο σ’ αυτή τη βάση μπορούν να προωθηθούν δίκαιες λύσεις στα μεγάλα προβλήματα του Κυπριακού, των ελληνοτουρκικών σχέσεων, της FYROM, του Κόσσοβου κ.ά.
2. Για μια άλλη Ευρώπη: Αγώνας για την ανατροπή των νεοφιλελεύθερων επιλογών.
Ο ΣΥΡΙΖΑ αμφισβητεί συνολικά το πλαίσιο των Συνθηκών πάνω στις οποίες διαμορφώθηκε και λειτουργεί η Ε.Ε. ως νεοφιλελεύθερη, μονεταριστική και ατλαντική Ένωση χωρών και διεκδικεί και παλεύει για:
• Κατάργηση των Συνθηκών της Ε.Ε. και ιδιαίτερα των διατάξεων της Συνθήκης του Μάαστριχ και της Λισσαβόνας, που προωθούν συνταγματική θεσμοθέτηση του νεοφιλελευθερισμού, καταπατώντας κάθε δημοκρατική διαδικασία, ακόμα και σε κράτη μέλη που οι λαοί τους έχουν εκφρασθεί διαφορετικά όπως η Γαλλία, η Ολλανδία και η Ιρλανδία.
• Άμεση απόσυρση της υπογραφής της Ελλάδας από τη Συνθήκη της Λισσαβόνας. Θεσμοθέτηση των δημοψηφισμάτων για κάθε τροποποίηση των Συνθηκών της Ε.Ε.
• Κατάργηση του Συμφώνου Σταθερότητας. Κοινή δράση και αγώνας σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο για τη διαμόρφωση πολιτικών που θα προωθούν το δικαίωμα για πλήρη και σταθερή απασχόληση.
• Κατάργηση της πολιτικής ασυλίας, που επέβαλε η Συνθήκη του Μάαστριχ και κατοχύρωση του δημόσιου πολιτικού και κοινοβουλευτικού ελέγχου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) και του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών (ΕΣΚΤ), ανάμεσά τους και της Τράπεζας της Ελλάδας.
• Συγκρότηση πανελλαδικών και πανευρωπαϊκών μετώπων πάλης ενάντια στις κυρίαρχες οικονομικές, κοινωνικές και γεωστρατηγικές πολιτικές της Ε.Ε. που κινούνται σε αντεργατική και αντιλαϊκή κατεύθυνση. Υποστήριξη σε πανευρωπαϊκό επίπεδο πολιτικών για την καταπολέμηση της ανεργίας και λήψη μέτρων για την απασχόληση και την κοινωνική πολιτική.
• Πάλη για μια Ευρώπη, που θα κινείται έξω από τα δόγματα του ατλαντισμού σε προοδευτική και σοσιαλιστική κατεύθυνση.
3. Για ένα αντινεοφιλελεύθερο πλαίσιο άσκησης της οικονομικής πολιτικής σε όφελος των εργαζομένων και της κοινωνίας.
Αγωνιζόμαστε για ριζοσπαστική προοδευτική αλλαγή στη χώρα μας κι ως απαραίτητη προϋπόθεση θεωρούμε τη ριζική τροποποίηση του υφιστάμενου πλαισίου για την άσκηση οικονομικών και κοινωνικών πολιτικών. Στη βάση αυτή προτείνουμε και διεκδικούμε:
• Να επανέλθουν υπό δημόσια ιδιοκτησία και κοινωνικό έλεγχο όλες οι Δημόσιες Επιχειρήσεις και Οργανισμοί στους τομείς της Ενέργειας, των Τηλεπικοινωνιών, των Υδάτινων πόρων - ύδρευσης και των Μεταφορών, χωρίς αποζημίωση των μεγαλομετόχων. Δημιουργία κοινωνικού φορέα ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών με ευθύνη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και του Κράτους.
• Ανάκτηση του δημόσιου ελέγχου και ιδιοκτησίας των υποδομών της χώρας (λιμάνια, αεροδρόμια, μαρίνες, δρόμοι, τουριστικές εγκαταστάσεις κλπ), που έχουν παραχωρηθεί ή ξεπουληθεί σε ιδιώτες και ελληνικές και ξένες πολυεθνικές επιχειρήσεις χωρίς αποζημίωση. Ακύρωση των ΣΔΙΤ και των συμβάσεων παραχώρησης. Ριζική αναμόρφωση, πλήρης διαφάνεια και λαϊκός έλεγχος στο σύστημα ανάθεσης – εκτέλεσης μεγάλων έργων και στις πολιτικές γης.
• Συγκρότηση κρατικού πόλου παρέμβασης στο τραπεζικό σύστημα, με πυλώνες την Εθνική Τράπεζα, την ΑΤΕ και το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, που περνούν σε απόλυτο δημόσιο έλεγχο και ιδιοκτησία.
• Εθνικοποίηση, χωρίς αποζημίωση, κάθε Τράπεζας, που αδυνατεί να εξυπηρετήσει τις υποχρεώσεις και τους καταθέτες - καταθέτριές της και χρειάζεται Κρατική στήριξη.
• Δημόσιες επενδύσεις με οικολογικό χαρακτήρα. Ενθάρρυνση μορφών συλλογικής και συνεταιριστικής οικονομίας. Ισόρροπη ανάπτυξη κέντρου περιφέρειας.
• Θεσμοθέτηση και κατοχύρωση του κοινωνικού ρόλου και ελέγχου των εργαζομένων και των Συνδικάτων τους, στις Δημόσιες Επιχειρήσει και Οργανισμούς (ΔΕΚΟ).
Οι εθνικοποιήσεις που αγωνιζόμαστε δεν αφορούν μόνο τους τίτλους ιδιοκτησίας, αλλά και την αλλαγή της διάρθρωσης των δημοσίων επιχειρήσεων με τη συμμετοχή των εργαζομένων στη λήψη των αποφάσεων και με τον κοινωνικό έλεγχο, έτσι ώστε οι επιχειρήσεις αυτές να μην υπηρετούν την καπιταλιστική συσσώρευση, αλλά τις κοινωνικές ανάγκες.
• Διαχειριστικός έλεγχος με τη συμμετοχή των εργαζομένων σε όσες επιχειρήσεις απολύουν, φοροδιαφεύγουν ή καταχρώνται κρατικές επιδοτήσεις.
• Οι παραπάνω στόχοι έρχονται σε σύγκρουση με τις ρυθμίσεις και την πολιτική της Ε.Ε. Ο αγώνας μας, όμως, δεν περιορίζεται ή αναβάλλεται έως ότου αλλάξει η Ε.Ε. Το αντίθετο. Η προώθηση των στόχων αυτών, αποτελούν βήματα μιας διαδικασίας ανατροπής του νεοφιλελευθερισμού σε τοπικό και ευρωπαϊκό επίπεδο και συμβάλλουν στη διαμόρφωση μιας εναλλακτικής πολιτικής στο εσωτερικό της.
4. Πολιτικά, δημοκρατικά και ατομικά δικαιώματα. Ποιότητα της Δημοκρατίας.
• Αφοπλισμός των αστυνομικών μονάδων στη διάρκεια κινηματικών, συνδικαλιστικών και πολιτικών εκδηλώσεων.
• Κατάργηση των ειδικών μονάδων (ΜΑΤ, ΕΚΑΜ) και των ειδικών σωμάτων (Ειδικοί φρουροί).
• Απαγόρευση της χρήσης χημικών αερίων.
• Ίσα δικαιώματα, άρση και καταπολέμηση κάθε διάκρισης λόγω φύλου, θρησκείας, χρώματος, καταγωγής, σεξουαλικού προσανατολισμού. Θετικές δράσεις για την εξάλειψη υφισταμένων ανισοτήτων.
• Ελεύθερη, ισότιμη και νομικά κατοχυρωμένη επιλογή τρόπου συμβίωσης, ανεξαρτήτως σεξουαλικού προσανατολισμού. Όχι στις συντηρητικές αλλαγές στο οικογενειακό δίκαιο.
• Νομιμοποίηση και ένταξη στην κοινωνική ασφάλιση όλων των εργαζομένων μεταναστών. Κατοχύρωση των πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων τους, αποδέσμευση της νομιμοποίησης από ασφαλιστικές προϋποθέσεις, έκδοση πιστοποιητικού γέννησης των παιδιών τους, δικαίωμα εκλέγειν και εκλέγεσθαι στις τοπικές εκλογές, ένταξη των μεταναστών στο οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα. Σεβασμός στα δικαιώματα των μειονοτήτων, των Ρομά και των φυλακισμένων.
• Πολιτικό άσυλο στους πρόσφυγες. Ιθαγένεια σε όσα παιδιά γεννιούνται στην Ελλάδα ή έρχονται σε μικρή ηλικία. Χορήγηση ιθαγένειας τους μετανάστες/μετανάστριες ύστερα από 7 χρόνια παραμονής στη χώρα.
• Κατάργηση του τρομονόμου, των διατάξεων που επιβάλλουν την κοινωνία της επιτήρησης (κάμερες παρακολούθησης των πολιτών), καθώς και απόρριψη των διεθνών συνθηκών και οδηγιών, που με πρόσχημα την τρομοκρατία υπονομεύουν την δημοκρατία και υποσκάπτουν τα πολιτικά δικαιώματα.
• Κατάργηση όλων των διατάξεων που επιτρέπουν την επιστράτευση απεργών ή την καταναγκαστική εργασία σε κλάδους εργαζομένων.
• Ριζική μεταρρύθμιση του σωφρονιστικού συστήματος. Χάρτης δικαιωμάτων των κρατουμένων.
• Απλή αναλογική, ως πάγιο εκλογικό σύστημα, σε όλα τα επίπεδα αντιπροσώπευσης και για όλα τα αιρετά όργανα. Θεσμοθέτηση της ισόρροπης εκπροσώπησης των δύο φύλων.
• Μείωση της στρατιωτικής θητείας σε 6 μήνες, αναγνώριση του δικαιώματος άρνησης για λόγους συνείδησης, εναλλακτική κοινωνική θητεία ίσης διάρκειας με τη στρατιωτική.
5. Μισθοί - Συντάξεις (γενικά πλαίσια διαμόρφωσης)
• Υπεράσπιση του θεσμού των Συλλογικών Διαπραγματεύσεων και των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας σ’ όλα τα επίπεδα, Επιχειρησιακών, Κλαδικών και της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΕΓΣΣΕ), που καλύπτει τα κατώτερα όρια αποδοχών (μεροκάματα – μισθοί ασφάλειας).
• Άμεση εξίσωση των κατώτερων αποδοχών με τον μέσο όρο των χωρών της ΕΕ-15, που έχουν καθιερώσει κατώτερες αποδοχές και με προοπτική τα 1.300 € τον μήνα. Άμεση καταβολή μηνιαίων διορθωτικών αυξήσεων μισθού 300 ευρώ το 2009 και εφεξής, ως ελάχιστο μέτρο άμυνας του εργατικού εισοδήματος απέναντι στην κρίση.
Καθιέρωση γνήσιας ΑΤΑ για μισθούς – ημερομίσθια – συντάξεις, ως ελάχιστη διασφάλιση απέναντι στην ακρίβεια.
• Αναπροσαρμογή αποδοχών στα πλαίσια των Επιχειρησιακών και Κλαδικών Συμβάσεων, αλλά και των συντάξεων σε ποσοστά που θα συνυπολογίζουν τουλάχιστον τον πληθωρισμό, τη συμμετοχή στην αύξηση του ΑΕΠ και της παραγωγικότητας.
• Κατώτερη σύνταξη ίση τουλάχιστον με 20 ημερομίσθια της ΕΓΣΣΕ για την κύρια σύνταξη και 5 για την επικουρική και επάνοδος της κύριας σύνταξης στο 80% των συντάξιμων αποδοχών.
• Οι αναπροσαρμογές όλων των συντάξεων να γίνονται με βάση τις αυξήσεις των εν ενεργεία εργαζομένων.
• Επίδομα ανεργίας ίσο με το 80% των αποδοχών και επιδότηση για όλο το διάστημα της ανεργίας. Ειδικό επίδομα ανεργίας για τους νέους και νέες μέχρι 29 ετών που γράφονται στις λίστες του ΟΑΕΔ.
• Παροχή επιδόματος ανεργίας και συνοδευτικών δικαιωμάτων χωρίς προϋποθέσεις σε γυναίκες που διέκοψαν για μεγάλο χρονικό διάστημα την εργασία λόγω φροντίδας ανηλίκων ή ατόμων με ειδικές ανάγκες.
• Καθορισμός ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος στο ύψος του 80% των κατώτερων αποδοχών της ΕΓΣΣΕ.
• Διαμόρφωση εργατικού τιμάριθμου που θα αποτυπώνει τις πραγματικές αυξήσεις στα βασικά είδη κατανάλωσης της εργατικής οικογένειας.
6. Μεταρρύθμιση του φορολογικού συστήματος
• Αναστροφή της σχέσης άμεσων - έμμεσων φόρων και της φορολογίας κεφαλαίου - εργασίας.
• Αποκατάσταση της προοδευτικότητας και αναλογικότητας των φορολογικών συντελεστών. Επαναφορά του συντελεστή 40% για τα κέρδη ΑΕ και ΕΠΕ άνω των 30.000 €.
• Αφορολόγητο όριο 15.000 € για όλα τα φυσικά πρόσωπα (μισθωτούς, συνταξιούχους, ΕΒΕ, αγρότες, εισοδηματίες). Τιμαριθμοποίηση φορολογικών κλιμακίων και αφορολόγητου ορίου.
• Φορολόγηση της μεγάλης ακίνητης περιουσίας.
• Εφαρμογή μηδενικού συντελεστή ΦΠΑ σε βασικά είδη απαραίτητα για την επιβίωση, παιδικά είδη και βιβλία.
• Αποφασιστικό χτύπημα της φοροδιαφυγής, της φοροκλοπής και της εισφοροδιαφυγής με πλήρη αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών και υπό τον όρο σεβασμού των ατομικών δικαιωμάτων. Αξιοποίηση σ’ αυτή την κατεύθυνση των εργαζομένων και των αντιπροσωπευτικών τους οργάνων σε κάθε επιχείρηση.
• Κατάργηση κάθε είδους οικονομικής δραστηριότητας ή συναλλαγής μέσω «off shore» εταιριών.
• Κατάργηση όλων των φορολογικών προνομίων του εφοπλιστικού κεφαλαίου, των μεγάλων εισοδημάτων και της Εκκλησίας.
7. Ακρίβεια
• Στο πλαίσιο της καταπολέμησης της ακρίβειας και της αισχροκέρδειας, απαιτούνται:
• Ένα νέο θεσμικό πλαίσιο για τον ουσιαστικό, αυστηρό και αποτελεσματικό έλεγχο των κάθε λογής καρτέλ, των ολιγοπωλιακών και εναρμονισμένων πρακτικών στην αγορά, ως προς τις τιμές, την ποιότητα, την ασφάλεια και την υγιεινή προϊόντων και υπηρεσιών.
• Κοστολογικός έλεγχος σε όλα τα στάδια από την παραγωγή και την εισαγωγή ως την κατανάλωση. Θεσμοθέτηση εργατικού και λαϊκού ελέγχου στις πηγές διαμόρφωσης του κόστους και των τιμών.
• Επαναφορά της υποχρέωσης του κράτους να παρεμβαίνει στη διαμόρφωση των τιμών, να επιβάλλει ελεγχόμενα ποσοστά κέρδους, επαναφέροντας, όπου χρειάζεται, αγορανομικές διατάξεις, που καταργήθηκαν συστηματικά από ΠΑΣΟΚ και ΝΔ στο όνομα της «ελεύθερης» αγοράς.
• Ανάκτηση των ΕΛΠΕ, ματαίωση της εισαγωγής της ΔΕΠΑ στο Χρηματιστήριο και πλήρης κρατικός και κοινωνικός έλεγχος του συστήματος διύλισης, διάθεσης και εμπορίου των καυσίμων.
• Ενίσχυση καταναλωτικών κινημάτων και οργανώσεων.
8. Εργασιακές σχέσεις - απασχόληση - ανεργία
• Ο αγώνας για την πλήρη, σταθερή και ασφαλή εργασία για όλους και όλες, είναι η απάντηση της Αριστεράς στο νεοφιλελεύθερο σχέδιο της γενίκευσης της επισφαλούς απασχόλησης και της εργασιακής περιπλάνησης, που θίγει πρώτα από όλους τη νεολαία, τη γενιά των 700 ευρώ και τις γυναίκες.
• Κατάργηση όλων των ελαστικών, μερικών και άτυπων μορφών εργασίας και αντικατάστασή από σχέσεις πλήρους απασχόλησης. Μέχρι την κατάργηση της μερικής απασχόλησης, οι μερικά απασχολούμενοι και κάτω των 4 ωρών ασφαλίζονται τουλάχιστον με την ασφαλιστική κλάση (ένσημο) που αντιστοιχεί στα κατώτατα όρια μισθών και ημερομισθίων της ΕΓΣΣΕ.
• Αντικατάσταση των συμβάσεων έργου, των συμβάσεων ορισμένου χρόνου και προσωρινής απασχόλησης με συμβάσεις αορίστου χρόνου. Τακτοποίηση με συμβάσεις αορίστου χρόνου όλων των σημερινών συμβασιούχων στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Κατάργηση έκτοτε του θεσμού του συμβασιούχου.
• Κατάργηση των αντεργατικών νομοθετικών ρυθμίσεων και οδηγιών της Ε.Ε. (οδηγία Μπολγκενστάιν, flexicurity, διευθέτηση συνολικού χρόνου απασχόλησης, ενοικίαση εργαζομένων, προγραμμάτων stage, συμβάσεων έργου κλπ).
• Ίση αμοιβή για ίση εργασία και πλήρης ισότητα εργασιακών
δικαιωμάτων για τα δύο φύλα.
• Γονεϊκές (όχι μητρικές) άδειες δύο ετών για ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Μετά τη γονεϊκή άδεια η επιστροφή να γίνεται στο ίδιο επίπεδο εργασίας (θέση ευθύνης), χωρίς μείωση αποδοχών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων. Σεμινάρια επανένταξης.
• Παροχή επιδόματος ανεργίας και συνοδευτικών δικαιωμάτων χωρίς προϋποθέσεις σε γυναίκες που διέκοψαν για μεγάλο χρονικό διάστημα την εργασία λόγω φροντίδας ανηλίκων ή ατόμων με ειδικές ανάγκες.
• Κατάργηση όλων των αρνητικών διακρίσεων σε βάρος των νέων, που έχουν θεσπισθεί από το 1992 μέχρι σήμερα.
• Απαγόρευση των ομαδικών απολύσεων, αλλά και μεμονωμένων απολύσεων σε κερδοφόρες επιχειρήσεις. Όποια επιχείρηση επιδιώκει απολύσεις, υποχρεούται σε άνοιγμα των βιβλίων της και διαχειριστικό έλεγχο με τη συμμετοχή των εργαζομένων.
• Εξίσωση της αποζημίωσης απόλυσης των εργατών με αυτή των υπαλλήλων.
• Ασφαλιστική και υγειονομική κάλυψη των ανέργων κατά τη διάρκεια της ανεργίας.
• Ειδικά μέτρα για τους μακροχρόνια άνεργους και τους άνεργους άνω των 50 ετών.
• Θέσπιση και έλεγχος εφαρμογής του 35ωρου – 7ωρου – 5νθήμερου χωρίς μείωση αποδοχών, με ειδικά μέτρα για τη στήριξη εφαρμογής του μέτρου στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
• Μαζικές προσλήψεις στην υγεία, την εκπαίδευση και τις κοινωνικές υπηρεσίες. Άμεσο πρόγραμμα δημιουργίας 100.000 νέων θέσεων εργασίας με στόχο να αποτραπεί η άνοδος της ανεργίας από την κρίση και να βελτιωθεί το επίπεδο των υπηρεσιών στα νοσοκομεία, σχολεία, Ταμεία και οργανισμούς κοινωνικής πολιτικής και πρόνοιας.
• Εφαρμογή του νόμου 3488/2006 για την Ίση Μεταχείριση Ανδρών και Γυναικών στους χώρους εργασίας που περιλαμβάνει και τη σεξουαλική παρενόχληση.
9. Κοινωνική ασφάλιση
• Υπεράσπιση και ενίσχυση του δημόσιου, κοινωνικού, καθολικού, αναδιανεμητικού και αλληλέγγυου χαρακτήρα του ασφαλιστικού συστήματος.
• Κατάργηση των αντιασφαλιστικών διατάξεων των νόμων Σιούφα, Ρέππα και Πετραλιά.
• Βελτίωση και όχι υποβάθμιση των ασφαλιστικών όρων και παροχών. Να μην αυξηθούν τα γενικά και ειδικά όρια ηλικίας συνταξιοδότησης και να επανέλθει το 60ο έτος για τις γυναίκες και οι θετικές διακρίσεις για τις μητέρες με ανήλικα παιδιά. Να επανέλθει ο θεσμός της πλήρους συνταξιοδότησης με 35ετία χωρίς όριο ηλικίας.
• Υπεράσπιση του θεσμού των βαρέων και ανθυγιεινών, επέκτασή του στο δημόσιο τομέα και νέα επαγγέλματα.
• Καθιέρωση βιβλιαρίου υγείας για όλους όσους κατοικούν στην Ελλάδα.
• Περιφρούρηση των πόρων της κοινωνικής ασφάλισης με το χτύπημα της ανασφάλιστης εργασίας και της εισφοροδιαφυγής, της εισφοροαπαλλαγής και των χαριστικών ρυθμίσεων την απόδοση των οφειλών του κράτους και της εργοδοσίας στα Ταμεία και την απαγόρευση χρηματιστηριακών παιχνιδιών με τα αποθεματικά των Ταμείων.
• Καθιέρωση της 3μερούς χρηματοδότησης του ασφαλιστικού συστήματος για όλους τους ασφαλισμένους.
• Σταδιακή επιστροφή των λεηλατηθέντων από το Κράτος αποθεματικών των Ταμείων και θεσμοθέτηση νέων πόρων για το ασφαλιστικό σύστημα.
• Απόρριψη των Επαγγελματικών Ταμείων και απόκρουση της προσπάθειας επιβολής του συστήματος των 3 πυλώνων που ανοίγει διάπλατα την πόρτα στην ιδιωτική ασφάλιση.
10. Υγεία - Πρόνοια
Η υγεία αποτελεί κοινωνικό αγαθό και πολιτικό δικαίωμα. Ελεύθερη πρόσβαση όλων των κατοίκων της χώρας μας σε σύγχρονες ποιοτικά αναβαθμισμένες και δωρεάν υπηρεσίες υγείας. Απαιτούμε:
• Δημόσια δωρεάν υγεία για όλους και όλες. Ολοκληρωμένο σύστημα Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και συγκρότηση πλήρους δικτύου στα αστικά κέντρα.
• Άμεσα διπλασιασμός των δαπανών για την υγεία, με ταυτόχρονη ορθολογική χρήση, διαφανή διαχείριση και κατανομή. Δεν μπορεί να γίνει ανεκτή καμιά κακοδιαχείριση, σπατάλη ή διαφθορά.
• Στο Δημόσιο σύστημα Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας να ενταχθούν όλες οι προληπτικές ιατρικές εξετάσεις που αφορούν τα ιδιαίτερα προβλήματα υγείας των γυναικών, δηλαδή εμβόλιο κατά του τραχήλου της μήτρας, μαστογραφία, τεστ-παπ, οστεοπόρωσης, καρδιαγγειακά, δωρεάν για Ελληνίδες και μετανάστριες.
• Πανελλαδική και συνεχής ενημέρωση αντισύλληψης και εισαγωγή της στα σχολεία.
• Δημόσιες υπηρεσίες για ποιοτική φροντίδα και μέριμνα για τα παιδιά, τους ηλικιωμένους και άτομα με αναπηρία, που εκτός των άλλων στηρίζουν τις γυναίκες για να βγουν στην αγορά εργασίας και βοηθούν στην εναρμόνιση των επαγγελματικών και οικογενειακών υποχρεώσεων.
• Δημιουργία και χρηματοδότηση κέντρων υποδοχής για κακοποιημένες γυναίκες, σε όλη τη χώρα.
• Ειδική φροντίδα, υποδομές και κονδύλια για μονογονεϊκές οικογένειες
• Χορήγηση επιδομάτων για κάθε τέκνο στο ύψος της Ε.Ε. των 15.
• Μαζικές προσλήψεις ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού στο ΕΣΥ και το ΙΚΑ, για την κάλυψη των χιλιάδων κενών οργανικών θέσεων.
• Κατάργηση της συμμετοχής στα φάρμακα για τους συνταξιούχους, τους άνεργους/άνεργες, τους φοιτητές/τριες και τους πάσχοντες/ουσες από χρόνιες παθήσεις. Επαναφορά της συμμετοχής στο 10% για τους υπόλοιπους ασφαλισμένους/νες.
• Δημιουργία Κέντρων Αποκατάστασης και κοινωνική ένταξη πολιτών με αναπηρίες και AIDS.
• Ευρεία χρηματοδότηση και επέκταση θεραπευτικών προγραμμάτων με την δημιουργία Κέντρων πανελλαδικά για την πρόληψη – θεραπεία – κοινωνική επανένταξη όλων των ευπαθών και ευάλωτων ατόμων και ομάδων
• Πλήρης ανάπτυξη της τομεοποίησης των υπηρεσιών ψυχικής υγείας. Ανάπτυξη πλήρους φάσματος δωρεάν υπηρεσιών για τους ψυχικά πάσχοντες στις μονάδες ψυχικής υγείας. Επιτάχυνση της αποασυλοποίησης, αποϊδρυματοποίησης. Στήριξη όλων των στεγαστικών δομών με κατάλληλο ιατρικό, παραϊατρικό και διοικητικό προσωπικό. Άμεση και γενναία δημόσια χρηματοδότηση των ψυχιατρικών νοσοκομειακών μονάδων και των ψυχιατρικών κλινικών των γενικών νοσοκομείων. Έμφαση στην πρόληψη των ψυχικών διαταραχών και την προαγωγή της ψυχικής υγείας. Θέσπιση χρονοδιαγράμματος για οριστική κατάργηση μονάδων ψυχικής υγείας του ιδιωτικού τομέα.
• Δωρεάν ιατροφαρμακευτική παροχή όλων των απαραίτητων θεραπειών, φαρμάκων κλπ. Πλήρες δημόσιο δίκτυο πρώιμης και έγκαιρης διάγνωσης της αναπηρίας. Σύσταση κέντρων αποκατάστασης σε όλα τα επίπεδα. Ενοποίηση όλων των επιδομάτων αναπηρίας σε ένα και μετατροπή του σε ειδική κοινωνική σύνταξη.
• Στήριξη του ΟΚΑΝΑ, ευρεία χρηματοδότηση και επέκταση όλων των θεραπευτικών προγραμμάτων.
• Αποποινικοποίηση της χρήσης, κατοχής και προμήθειας όλων των ουσιών για προσωπική χρήση. Αντιμετώπιση του χρήστη ως ασθενούς. Θεσμοθέτηση μέτρων για την αποκοπή των χρηστών από το παράνομο εμπόριο.
11. Παιδεία
• Υπεράσπιση και διεύρυνση του δημόσιου δωρεάν και κοινωνικού χαρακτήρα της εκπαίδευσης και της έρευνας. Όλοι όσοι κατοικούν σ’ αυτή τη χώρα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα ν’ απολαμβάνουν το δημόσιο αγαθό της εκπαίδευσης δωρεάν, σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους. Η ιδιωτική εκπαίδευση σε όλες τις βαθμίδες και τα φαινόμενα παραπαιδείας αποτελούν παθογένεια του Εκπαιδευτικού Συστήματος η οποία οφείλει σταδιακά να γίνει περιττή μέσα από την ουσιαστική αναβάθμιση του Δημόσιου Σχολείου και άρα τον μηδενισμό των αντίστοιχων οικογενειακών δαπανών.
• Άμεση αύξηση της χρηματοδότησης για την εκπαίδευση και την έρευνα από τον κρατικό προϋπολογισμό τουλάχιστον στον μέσο Ευρωπαϊκό όρο (5,25% για την εκπαίδευση, 3% για την έρευνα), με προοπτική την αύξηση αθροιστικά στο 8- 9 %.
• Θεσμοθέτηση της 2χρονης προσχολικής, της 12χρονης υποχρεωτικής εκπαίδευσης, του Ενιαίου Λυκείου, Θεωρίας και Πράξης ως μοναδικού τύπου Λυκείου, ελεύθερη πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
• Δημόσια δωρεάν μεταλυκειακή επαγγελματική εκπαίδευση, με σταδιακή απορρόφηση κάθε είδους Ιδιωτικού ΙΕΚ, ΚΕΣ κ.λ.π., η οποία θα οδηγεί σε πτυχία με επαγγελματικά δικαιώματα
• Κατάργηση σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης και τα Ερευνητικά Κέντρα όλου του νομοθετικού πλέγματος ΠΑΣΟΚ & ΝΔ, που ιδιωτικοποιεί και εμπορευματοποιεί το Δημόσιο Αγαθό της Παιδείας και Έρευνας
• Υπεράσπιση του άρθρου 16 του Συντάγματος. Να αποσυρθεί ο νόμος για τα Κολέγια και να καταργηθεί νομοθετικά κάθε δυνατότητα εμπορικής συμφωνίας αγοράς και πώλησης Ξένων πτυχίων (δικαιόχρησης) . Δωρεάν μεταπτυχιακές σπουδές
• Μαζικοί διορισμοί για κάλυψη όλων των κενών και αύξηση των θέσεων εκπαιδευτικού διοικητικού και ερευνητικού προσωπικού με μόνιμους λειτουργούς, με σταθερή εργασιακή σχέση πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης. Οικονομική αναβάθμιση των εργαζομένων στην Εκπαίδευση και την Έρευνα ώστε να μπορούν να ζουν με αξιοπρέπεια από το μισθό τους.
• Αναμόρφωση των προγραμμάτων σπουδών σε όλες τις βαθμίδες. Με ουσιαστική συμμετοχή της εκπαιδευτικής κοινότητας. Με δημόσιο έλεγχο και διαφάνεια στις διαδικασίες ανάθεσης συγγραφής και διακίνησης των συγγραμμάτων.
• Ένταξη της βίας κατά των γυναικών στα σχολικά προγράμματα όλων των βαθμίδων.
• Πολύπλευρη ενίσχυση των ειδικών σχολικών μονάδων, ως χώρων παροχής ειδικής εκπαίδευσης. Δημιουργία δημοσίου δικτύου πληροφόρησης και συνεργασίας μεταξύ φορέων αναπηρίας και δημόσιων και μη φορέων που ασχολούνται με την αναπηρία σε επίπεδο επιστημονικό, ερευνητικό, υποστηρικτικό κ.λπ.
• Δημοκρατία στην εκπαίδευση και την έρευνα όλων των βαθμίδων με κύτταρο τους συλλόγους διδασκόντων και ερευνητών και την εκπαιδευτική κοινότητα. Θεσμοθέτηση μιας νέας διοικητικής δομής και στις τρεις εκπαιδευτικές βαθμίδες στη βάση της αιρετότητας και της ανακλητότητας. Όχι στην αξιολόγηση - χειραγώγηση
• Σχολείο Ανεξίθρησκο, χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς. Διαχωρισμός της Εκκλησίας από την Εκπαίδευση. Αντικατάσταση του μαθήματος των Θρησκευτικών από μία επιστημονική προσέγγιση του φαινόμενου της θρησκείας.
12. Περιβάλλον
• Εθνική Πολιτική για τα δάση και το δασικό πλούτο της χώρας. Κατάργηση της εκτός σχεδίου δόμησης. Κατάρτιση δασολογίου. Προστασία του αιγιαλού και της ελεύθερης πρόσβασης όλων των πολιτών σ’ αυτόν.
• Συμμόρφωση της Ελλάδας με τους στόχους του Πρωτοκόλλου του Κιότο, που κι αυτούς - αν και ανεπαρκείς - τους παραβιάζουμε. Συστηματική εφαρμογή των αναγκαίων μέτρων που θα προλαμβάνουν την κλιματική αλλαγή.
• Ακύρωση του προγράμματος λιθάνθρακα της ΔΕΗ, απαγόρευση της πυρηνικής ενέργειας και όλων των μορφών και τεχνολογιών παραγωγής ενέργειας που επιβαρύνουν δυσανάλογα το περιβάλλον. Συμμετοχή των ΟΤΑ στη χωροθέτηση εγκαταστάσεων παραγωγής ενέργειας.
• Φορολογικές και θεσμικές ρυθμίσεις που θα διευκολύνουν τη στροφή στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας με σεβασμό του αισθητικού και φυσικού πλούτου των περιοχών εγκατάστασης. Προνομιακή χρήση και ενίσχυση των ηλεκτροφόρων, σταθερής τροχιάς, συγκοινωνιών. Δημιουργία δικτύων ποδηλατοδρόμων στις πόλεις.
• Αντιμετώπιση της λειψυδρίας, των πλημμυρών και της ανθρωπογενούς διάβρωσης των εδαφών. Όχι στην υπερεκμετάλλευση των υδάτινων πόρων για ενεργειακούς λόγους.
• Αυστηρός περιβαλλοντικός έλεγχος σε κάθε διαδικασία διάνοιξης δρόμων ταχείας κυκλοφορίας, εγκατάστασης κεραιών, γεννητριών κλπ που επιβαρύνουν το περιβάλλον και την υγεία.
• Άμεση χωροθέτηση και έκδοση ρυθμιστικών σχεδίων για όλες τις περιοχές Natura.
• Χωροθέτηση και απαγόρευση δόμησης των ελεύθερων χώρων στις αστικές περιοχές.
• Απαγόρευση της παραγωγής και χρήσης μεταλλαγμένων προϊόντων, αυστηρά μέτρα για την προστασία των καταναλωτών από τα μεταλλαγμένα.
13. Χωρισμός Εκκλησίας - Κράτους
• Πλήρης διαχωρισμός ρόλων Εκκλησίας - Κράτους, με πλήρη αρμοδιότητα της Πολιτείας σε ζητήματα γάμου, ονοματοδοσίας, ανεξιθρησκείας, θρησκευτικού όρκου, μαθήματος θρησκευτικών, αμοιβών ιερωμένων κλπ.
• Η θρησκευτική ελευθερία είναι απαραβίαστη. Το Κράτος διασφαλίζει την ακώλυτη άσκησή της και σέβεται όλα τα θρησκεύματα.
• Το μάθημα των θρησκευτικών διδάσκεται στη στοιχειώδη και μέση εκπαίδευση, έτσι ώστε να μην έχει ομολογιακό χαρακτήρα, αλλά η ύλη του να περιλαμβάνει εισαγωγή στην ιστορία, την κοινωνιολογία και τη δογματική όλων των θρησκειών.
• Επιστροφή στο Κράτος της μεγάλης ακίνητης εκκλησιαστικής και μοναστηριακής περιουσίας και απόδοσή της σε ακτήμονες και σε δημόσια χρήση.
• Τα εισοδήματα των Εκκλησιαστικών Ενώσεων και Οργανώσεων από εμπορικές δραστηριότητες, χρεώγραφα και εκμετάλλευση ακινήτων, φορολογούνται κανονικά.
14. Αγροτική Οικονομία
• Εθνική στρατηγική για την αγροτική ανάπτυξη, προώθηση αναδιαρθρώσεων, μέτρα βελτίωσης των υποδομών της αγροτικής οικονομίας και της ποιότητας των αγροτικών προϊόντων, ενίσχυση της βιολογικής γεωργίας και κτηνοτροφίας. Έλεγχος της χρήσης χημικών λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων, προς την κατεύθυνση του δραστικού περιορισμού τους.
• Μέτωπο ενάντια στην νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική, που μετατρέπει την επιδότηση των αγροτικών προϊόντων σε εισοδηματικές ενισχύσεις των παραγωγών. Η πολιτική αυτή αποξενώνει την ΚΑΠ από τα προϊόντα και τη θέση τους στην αγορά, με καταστροφικές συνέπειες στην ίδια την παραγωγή και αποβλέπει στη συντομότερη δυνατή κατάργηση των αγροτικών επιδοτήσεων.
• Στήριξη των μικρομεσαίων αγροτών και κτηνοτρόφων τόσο με τις τιμές των προϊόντων, όσο και με τη διάθεση με ευνοϊκούς όρους μηχανημάτων, εφοδίων και καλλιεργητικών μέσων.
• Ανασύνταξη του συνεταιριστικού κινήματος. Ενίσχυση με ισχυρά κίνητρα και μέσα της διαμόρφωσης νέου τύπου, σύγχρονων, ισχυρών, διαφανών, αποδοτικών και δημοκρατικών Συνεταιρισμών, μακριά από κομματικές και πελατειακές εξαρτήσεις. Παρέμβασή τους σε όλες τις φάσεις του κυκλώματος παραγωγής, μεταποίησης και εμπορίας. Στήριξη των ομάδων παραγωγών στα πλαίσια του συνεταιριστικού κινήματος.
• Ειδικά μέτρα ανακούφισης των αγροτών και κτηνοτρόφων από τα χρέη. Να μπει ένα πλήρες και οριστικό τέλος στους τόκους υπερημερίας (πανωτόκια).
• Εδική στήριξη της κτηνοτροφίας με ενίσχυση των παραγωγών στη μεταφορά του προϊόντος, στην αγορά ζωοτροφών και επέκταση της εθνικής καλλιέργειας ζωοτροφών και έλεγχος της σύστασης τους.
15. ΕΒΕ – Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις
• Προώθηση μιας νέας στρατηγικής στήριξης των μικρομεσαίων και ιδιαίτερα των πολύ μικρών, ατομικών και οικογενειακών επιχειρήσεων, με ταυτόχρονη προάσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σ’ αυτές.
• Επαναφορά του αφορολόγητου ορίου για τους ΕΒΕ, τους ελεύθερους επαγγελματίες και επιτηδευματίες.
• Διαμόρφωση αφορολόγητου αποθεματικού για τις μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις.
• Προώθηση συνεταιριστικών μορφών για την έρευνα, επιμόρφωση, οργάνωση και προώθηση προϊόντων.
• Ειδική χαμηλότοκη πιστωτική πολιτική, με ευνοϊκούς όρους αποπληρωμής. Αξιοποίηση στην κατεύθυνση αυτή της ΤΕΜΠΕ ΑΕ με τη μετατροπή της σε Δημόσια Τράπεζα ειδικού σκοπού.
• Στήριξη του ΟΑΕΕ, εξασφάλιση της βιωσιμότητάς του, αναβάθμιση των παροχών σύνταξης και υγείας προς τους ασφαλισμένους του.
• Αυτόνομη ασφάλιση για τα συν-βοηθούντα και μη αμειβόμενα μέλη οικογενειακών επιχειρήσεων, που είναι γυναίκες.
Βασική προϋπόθεση ώστε τα ζητήματα της εργασίας, το κοινωνικό ζήτημα να γίνει η αιχμή στην πολιτική και κοινωνική αντιπαράθεση με το νεοφιλελευθερισμό είναι η ανασύνταξη του συνδικαλιστικού κινήματος. Αυτό σημαίνει μια νέα ποιότητα στο συνδικαλισμό με εξουδετέρωση της γραφειοκρατίας και του εργοδοτικού συνδικαλισμού, με συνδικάτα ταξικά, αγωνιστικά, συμμετοχικά που ενθαρρύνουν τη μαζική συμμετοχή ανδρών και γυναικών στη δράση τους σε κάθε εργασιακό χώρο. Με συνδικάτα που θα συσπειρώνουν στις γραμμές τους νέους και τις νέες, τους μετανάστες και τις μετανάστριες, τους άνεργους και τον κόσμο της επισφάλειας.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, που από την ίδρυσή του έχει ταχθεί δημόσια και αποφασιστικά υπέρ της κοινής δράσης και της πολιτικής συνεργασίας των δυνάμεων της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, απευθύνει τους 15 άμεσους στόχους σε όλες τις δυνάμεις της Αριστεράς για διάλογο και κοινή δράση στην κοινωνία και τα κινήματα.
Σε κάθε περίπτωση οι στόχοι αυτοί, αποτελούν πρόταση προς τις εργαζόμενες δυνάμεις της κοινωνίας και θα οριστικοποιηθούν ως προς το περιεχόμενό τους μέσα από ένα μεγάλο και αγωνιστικό πολιτικό και κοινωνικό διάλογο.»
Ο Π. Μαντάς, μέλος της Διοικούσας Επιτροπής του ΔΗΚΚΙ, τόνισε:
Τα 15 σημεία που ανακοινώνει σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ, μπορούν να αποτελέσουν το πλαίσιο συσπείρωσης και συνάντησης δυνάμεων που ξεπερνούν την αριστερά και εκφράζουν όλο το φάσμα όσων αντιπαρατίθενται στο νεοφιλελεύθερο δικομματισμό και προσβλέπουν σε μια προοδευτική διέξοδο.
Το ΚΚΕ να σταματήσει τους πυροβολισμούς και την πολεμική εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ. Να στρέψει τα πυρά του στην Κυβέρνηση και στην συμπολιτευόμενη αντιπολίτευση του ΠΑΣΟΚ. Η λογική της πολεμικής εναντίον άλλων δυνάμεων της αριστεράς δεν κάνει τίποτα άλλο από το να λειτουργεί σε όφελος των δυνάμεων του δικομματισμού που θέλουν με κάθε τρόπο να καταστείλουν το Κίνημα το οποίο εκδηλώθηκε με αφορμή τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Το ΔΗΚΚΙ θεωρεί ότι το Κίνημα αποτελεί μια ισχυρή ελπίδα και παρακαταθήκη για τους αγώνες που έρχονται. Το Κίνημα αυτό μπορεί να αποτελέσει την αρχή της αντίστροφης πορείας του νεοφιλελεύθερου δικομματισμού.
Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ
ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ- ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ
- Για δηλώσεις Πάγκαλου
ΑΛ.ΑΛΑΒΑΝΟΣ: Κατ΄ αρχήν υπάρχει ένα σοβαρό πολιτικό ζήτημα. Δεν μπορεί να μιλάει κανείς χωρίς να πληρώνει φόρους. Και μας κάνει εντύπωση ότι στην ηγετική ομάδα του ΠΑΣΟΚ βρίσκονται στελέχη τα οποία ξεπερνάνε τη Ν.Δ. στην επίθεση ενάντια στη ριζοσπαστική Αριστερά.
Από εκεί και πέρα νομίζω προς τον κ. Πάγκαλο υπήρξε μια πολύ εύστοχη απάντηση σήμερα σε ραδιοφωνική συνέντευξη του Γραμματέα της ΚΠΕ του ΣΥΝ του Ν. Χουντή.
- Μιλάτε για έναν μισθό 1300 €. .. Έχετε προσμετρήσει ότι οι πολυεθνικές θα το αντέξουν.. οι μικρομεσαίες.. Έχετε προσμετρήσει τις συνέπειες;…
Δ.ΤΣΑΚΝΙΑΣ: Βεβαίως και έχουμε προσμετρήσει τις συνέπειες. Εμείς απευθυνόμαστε κατά των πολυεθνικών πρωτίστως. Βέβαια στην οικονομία υπάρχουν και οι μικρομεσαίοι. Αν προσέξτε το κείμενο, το οποίο σας έχουν μοιράσει, υπάρχουν ειδικές αναφορές στην ενίσχυση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που, κάτω απ΄ αυτές τις συνθήκες, θα μπορέσουν να αντέξουν και αυτή την αύξηση των μισθών. Ωστόσο, το θέμα δεν μπορεί να τεθεί απλά έτσι, γιατί μπορεί η κυβέρνηση χθες να ψήφισε έναν Προϋπολογισμό ο οποίος διαμορφώθηκε σαν να μην υπάρχει οικονομική κρίση. Ωστόσο τα μέσα για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης, που έχει διαμορφώσει η οικονομική επιστήμη και είναι γενικά παραδεκτά απ΄ όλους είναι, πρώτον, μια αύξηση της ζήτησης μέσω της αύξησης των μισθών και, δεύτερον, η αύξηση των δημόσιων επενδύσεων.
Σ΄αυτά τα θέματα η κυβέρνηση δεν κάνει τίποτα. Μειώνει τις δημόσιες επενδύσεις κατά 1 δις περίπου. Και στο ζήτημα της αύξησης των μισθών, προαναγγέλλει μια νέα λιτότητα.
Η δικιά μας η άποψη είναι στην κατεύθυνση της σωστής αντιμετώπισης των προβλημάτων που θέτει η κρίση και, όταν 28 δις βρίσκονται για να εξυπηρετηθούν οι τράπεζες, είναι φανερό ότι μπορούν να βρεθούν και αυτά τα οποία θα δώσουν αύξηση στους εργαζόμενους και τα οποία θα ξαναπέσουν πάλι μέσα στην παραγωγική διαδικασία και θα συμβάλουν στην ανάπτυξη και στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.
- Να ρωτήσω αν θα κάνετε κάποια συνάντηση με τους Οικολόγους Πράσινους……. Και εάν θεωρείται χαμένη ευκαιρία που δεν συνεργαστήκατε μαζί τους στις προηγούμενες εκλογές …..
ΑΛΑΒΑΝΟΣ: Κατ΄αρχήν να πω ότι η πρώτη προσπάθεια που κάνουμε είναι να έχει ένα οικολογικό περιεχόμενο η δράση του ΣΥΡΙΖΑ. Και θάλεγα ότι δεν είναι μια προσπάθεια που δεν φέρνει αποτελέσματα. Σας λέω ότι αν έχει γίνει, για παράδειγμα, μια τομή στα θέματα της πρόσβασης όλων των Αθηναίων στις ακτές, έχει γίνει χάρη σε μια κινηματική προσπάθεια, στην οποία κι εμείς παίξαμε έναν ουσιαστικό ρόλο.
Εάν σήμερα υπάρχει δυνατότητα να προστατευθεί αυτός ο μοναδικός πνεύμονας που υπάρχει στη βορειοανατολική Κρήτη, δηλαδή στο χώρο του Κάβο Σίδερο της Μ. Τοπλού, είναι χάρη στη δράση του ΣΥΡΙΖΑ.
Νομίζω ότι είμαστε μια οικολογική δύναμη προωθημένη. Απλώς δεν είμαστε μόνο οικολογική δύναμη. Είμαστε μια δύναμη με κοινωνική παρουσία, με πολιτικές προτάσεις, με θεσμικές προτάσεις κ.λπ.
Από εκεί και πέρα, οι προτάσεις μας απευθύνονται σε όλες τις δυνάμεις οι οποίες ενεργοποιούνται στο χώρο της οικολογίας και θέλουμε το διάλογο με όλους αυτούς.
- Θεωρείτε ότι είναι τελείως ανέφικτη η σύμπτωση με το ΠΑΣΟΚ … μια και παρουσιάσατε 15 σημεία…. Επιπλέον ο κ. Παπανδρέου είπε χθες ότι θα συναντήσει όλους τους πολιτικούς αρχηγούς.. Δεύτερη ερώτηση, Ποια είναι η άποψή σας σχετικά με την Παιδεία…. Θα ξεκινήσει ανοιχτός διάλογος με το νέο χρόνο….
Όταν αναφερόμαστε σε κάποια σημεία, εάν επιλέξει κανείς ένα σημείο ή δύο σημεία, νομίζω ότι υπάρχει δυνατότητα σύμπτωσης με ευρύτερες δυνάμεις. Ενδεχομένως και με την άλλη πλευρά του δικομματισμού σε κάποια σημεία. Βάζουμε για παράδειγμα το σωφρονιστικό σύστημα και τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν. Δεν ικανοποιηθήκαμε και δεν ψηφίσαμε το νομοσχέδιο της Ν.Δ., όμως σε σχέση με την κατάσταση που υπάρχει είναι ένα βήμα μπροστά.
Όμως υπάρχει το συνολικό στίγμα το οποίο εκφράζεται από τους κεντρικούς στόχους που υπάρχουν μέσα στους στόχους πάλης του ΣΥΡΙΖΑ.
Σας ανέφερα και προηγουμένως ότι αυτή η κατεύθυνση είναι σε συγκρουσιακή λογική και με το νομικό και πολιτικό καθεστώς το οποίο έχει δημιουργήσει η Ν.Δ. και με αυτό του ΠΑΣΟΚ. Μια σειρά προωθημένοι στόχοι που περιλαμβάνονται εδώ, αρκεί να τους δείτε, νομίζω ότι είναι εύκολο, δεν γίνονται δεκτοί από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ.
Τη στάση της δικιά μας στα θέματα των συνεργασιών κυρίως την καθορίζει το προγραμματικό πλαίσιο. Και θάλεγα ότι το προγραμματικό πλαίσιο το δικό μας σε σχέση με το προγραμματικό πλαίσιο του ΠΑΣΟΚ δεν δίνουν τη δυνατότητα μιας ευρύτερης συνεργασίας. Την αποκλείουν.
Για το δεύτερο. Ο κ. Πρωθυπουργός το καλύτερο που έχει να κάνει είναι να απολύσει τον κ. Στυλιανίδη. Ο κ. Στυλιανίδης προσέβαλε με τον πιο άγριο τρόπο τη μαθητική νεολαία, όταν μίλησε για απερισκεψία και χαρακτήρισε έτσι μια στυγνή δολοφονία ενός αθώου μαθητή. Όλα αυτά είναι προσχήματα της Ν.Δ. Ο διάλογος για την Παιδεία έχει αρχίσει. Είναι ένας διάλογος σαν κι αυτόν που έγινε για το άρθρο 16. Και θέλουμε να πιστεύουμε ότι, μέσα από άλλους συσχετισμούς και μέσα από άλλες πολιτικές, θα γίνουν οι τομές που χρειάζεται να γίνουν στην παιδεία.
- .. Ο κ. Καρατζαφέρης έκανε μια πρόταση για ιδιώνυμο… δηλαδή όποιος φοράει κουκούλα να συλλαμβάνεται.. Το σχόλιό σας…
Το ερώτημα είναι αν η πρόταση αυτή του κ. Καρατζαφέρη ισχύει και για τις μέρες που δεν βρέχει και για τις μέρες που βρέχει.
- … για πανεπιστημιακό άσυλο…
Εμείς νομίζουμε ότι όλα αυτά τα σκεπτικά που προσπαθούν να στηριχθούν και στον τελευταίο νόμο, το νόμο της κας Γιαννάκου, είναι επικίνδυνα. Θεωρούμε -και προσπαθήσαμε να το εκμαιεύσουμε και χθες στη Βουλή- ότι η κυβέρνηση πυροδοτεί αυτή τη στρατηγική της έντασης και της βίας και αντιβίας. Υπάρχουν τεκμήρια που έχουν δοθεί, όπως από την εκπομπή του Λ.Λαζόπουλου, όπως από τη διαδικτυακή τηλεόραση «Χωρίς Σύνορα» και από αλλού, που δείχνουν την καθαρή συμμετοχή της αστυνομίας στις βιαιότητες που έγιναν. Και μ΄ αυτή την έννοια, τίποτα δεν θα βοηθήσει μια τέτοια προσπάθεια. Αντίθετα νομίζω θα οδηγήσει σε περιττές εκρήξεις.
Από εκεί και πέρα, έχουμε εμπιστοσύνη στην πανεπιστημιακή κοινότητα ότι σε μια δύσκολη και για την ίδια κατάσταση, σε μια κατάσταση μεγάλης ευθύνης, χειρίζεται μ΄ ένα συνετό τρόπο αυτό το ζήτημα.
-… Αισθάνεστε καθόλου Γκαίμπελς; …Ακούσαμε εχθές βουλευτή της Ν.Δ. να λέει ότι ένας δεκαπεντάχρονος, ένας δεκαεξάχρονος δεν είναι τίποτε περισσότερο από έναν 15χρονο, έναν 16χρονο….…..
Θέλω να πω εδώ ότι ένας 16χρονος στην Αυστρία και σε άλλες χώρες της Ε.Ε. έχει δικαίωμα ψήφου. Έχω δει 16χρονα στις φυλακές. Είναι μια άλλη αντίληψη αυτή. Έχω δει 16χρονα και 15χρονα να διώχνονται από το σχολείο, ενισχύοντας τη σχολική διαρροή. Έχω δει 16χρονα και 15χρονα τα οποία πιστεύουνε και προσπαθούν για το μέλλον και παίρνουν ένα πτυχίο που ούτε για κάδρο δεν κάνει. Έχουμε δει 15χρονα και 14χρονα να οδηγούνται στην εξάρτηση και στις ουσίες.
Εμείς πιστεύουμε στη νέα γενιά και στο ρόλο που θα παίξει. Και ο βουλευτής ή ολόκληρη η Ν.Δ. μπορούν τώρα που θα πάνε διακοπές, να διαβάσουν τους Αθλίους του Βικτ. Ουγκώ και να δουν τι έκανε ο Γαβριάς.
- Εάν κάποιος από τους 15χρονους που βρίσκονται αυτές τις μέρες στους δρόμους σας έκανε μια ερώτηση για το αν μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο χωρίς να πάρουμε την εξουσία… Τι θα απαντούσατε; …
Βρέθηκα πριν από τρεις μέρες στη συνάντηση που κάναμε με τα 15μελή μέσα στη Βουλή και αισθανόμαστε τιμή ως κοινοβουλευτική ομάδα γιατί συμβολικά, συμβολικά έστω, όταν ήταν μια Βουλή περικυκλωμένη από τα ΜΑΤ και από τα χημικά, οι εκπρόσωποι των μαθητών μπήκαν μέσα. Είχαμε μια εκτεταμένη συζήτηση. Δεν μου έκαναν αυτή την ερώτηση ώστε να απαντήσω.
-… στο τρίτο σημείο… μιλάτε.. για κρατικά μονοπώλια
Εμείς ζητάμε έναν ισχυρό δημόσιο τομέα. Δεν μιλάμε για μονοπώλια. Είναι χαρακτηριστική η πρότασή μας, στους άμεσους στόχους τους δικούς μας για τις τράπεζες. Αν θέλετε εκεί εκφράζεται με μεγαλύτερη ευκρίνεια, για να κατανοηθεί από κάποιον άλλον.
Εμείς ζητάμε έναν ισχυρό τομέα δημόσιο, ο οποίος θα στηρίζεται σε αυτό το τρίπτυχο που έχουμε, Αγροτική Τράπεζα, Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, επανεθνικοποίηση της Εθνικής Τράπεζας, προκειμένου να παίζουν τον αναπτυξιακό και κοινωνικό τους ρόλο.
Από εκεί και πέρα, μέσα σ΄ αυτό το πλαίσιο και μέσα σε αυστηρούς κανόνες, οι οποίοι θα διαμορφώνονται σε όφελος της κοινωνίας και της ανάπτυξης, θα μπορεί να λειτουργήσει κανείς -και όχι όπως σήμερα, όπου οι ιδιωτικές τράπεζες σε μεγάλο βαθμό είναι η πραγματική κυβέρνηση αυτού του τόπου
Γ. Θεωνάς: Αυτή τη στιγμή λέμε ότι δεν μπορεί καμιά κυβέρνηση και κανένα κράτος να ασκήσει φιλολαϊκή πολιτική, αν δεν έχει κάποια εργαλεία στα χέρια της στους τομείς της ενέργειας, των τηλεπικοινωνιών, των μεταφορών, της ύδρευσης κ.λπ. Το ένα λοιπόν στοιχείο είναι αυτό.
Βεβαίως πρέπει να προσέξετε αυτό που βάζουμε και παρακάτω. Εργατικό λαϊκό κοινωνικό έλεγχο για να λειτουργούν στη βάση της εξυπηρέτησης των αναγκών. Ένα άλλο σημείο είναι το εξής. Με τον κρατικό αυτό πόλο που λέμε στις τράπεζες, αυτή τη στιγμή, η μικρομεσαία επιχείρηση δεν θα σωθεί αν είναι μικρός ο μισθός του εργάτη και του υπαλλήλου της. Έχει ανάγκη όμως από χρηματοδότηση. Και μέσα στις συνθήκες αυτής της κρίσης και της έλλειψης εμπιστοσύνης των ίδιων των τραπεζών μεταξύ τους, δεν θα μπορέσουν, την ώρα που θα είναι με τη θηλιά στο λαιμό, να χρηματοδοτηθούν οι μικρές, οι μεσαίες και πολύ μικρές επιχειρήσεις για να μπορούν να ανταποκριθούν στις συνθήκες που έχει δημιουργήσει σε βάρος τους η κρίση. Γι αυτό χρειάζεται σήμερα ακόμα περισσότερο ένας κρατικός πόλος παρέμβασης στο χρηματοπιστωτικό σύστημα που θα ενισχύσει τη μικρή και μεσαία επιχείρηση, που θα είναι παράγοντας ανάπτυξης, παράγοντας ξεπεράσματος των συνεπειών της κρίσης και να μην φορτωθούν οι συνέπειες της κρίσης στα λαϊκά στρώματα και στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Είναι ανάγκη, για να παίξει το κράτος μια τέτοια πολιτική, να έχει εργαλεία και όπλα στα χέρια του.
- Βλέπω ότι λέτε για μισθό 1300 €… αυτό αφορά στο τέλος του 2010.. Πώς μπορεί να επιτευχθεί αυτό δεδομένων των συσχετισμών στη ΓΣΕΕ και στα άλλα συνδικάτα.. Αυτό για τον κ. Θεωνά.. Θα ήθελα να ρωτήσω επίσης τον κ. Ρινάλντι .. Μου έκανε εντύπωση ότι σε όλες τις ανακοινώσεις που έχετε εκδώσει το τελευταίο διάστημα δεν έχετε κάνει καμία αναφορά στη δράση των κουκουλοφόρων ….Δεν θέλω να υιοθετήσω την άποψη καμιάς πολιτικής δύναμης… Πολιτικά … αποδοκιμάζετε αυτές τις ενέργειες; …
Γ. Θεωνάς: Να λάβουμε υπόψη μας ότι τα 1300 € προσεγγίζουν περίπου το όριο φτώχειας. Με βάση τον τρόπο που υπολογίζεται ως το μισό του κατά κεφαλήν ακαθάριστου εθνικού εισοδήματος.
Δεύτερον. Προσεγγίζει το μέσο όρο των κατώτερων αποδοχών που ισχύει σε όσες χώρες της Ε.Ε. των «15», που έχουν κατοχυρώσει ή έχουν θεσμοθετήσει είτε με συλλογικές συμβάσεις, είτε με νόμους, ή με άλλες διαδικασίες, κατώτερες αποδοχές. Απ΄ αυτή την άποψη, λοιπόν, δεν μπαίνει θέμα. Τα 1300 είναι ανάγκη να διαμορφωθεί. Τώρα θα διαμορφωθεί σήμερα, αύριο, μεθαύριο είναι μια άλλη ιστορία και έχει σχέση το πώς παλεύεται και από το ίδιο το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα.
Τα 300 ευρώ δεν είναι του 2008. Το 2008 έφυγε. Λέμε, να δοθούν σαν μια πρώτη απάντηση στην κρίση, και δεν συνδέονται μόνο με τις κατώτερες αποδοχές, συνδέονται γενικότερα με τις αποδοχές των εργαζομένων σαν στοιχείο προστασίας, άμυνας απέναντι στην κρίση. Απαιτούμε αυτή τη στιγμή 300 € το μήνα για να αντιμετωπιστούν οι συνέπειες πάνω στους εργαζόμενους.
Τώρα, αν δείτε το κείμενό μας στο τέλος, λέμε, όλα όσα προτείνουμε και διεκδικούμε, όλοι οι στόχοι συνδέονται με την αναζωογόνηση, αναγέννηση του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος. Μ΄ αυτή την κατάσταση του συνδικαλιστικού κινήματος, τίποτα, κανένα πρόγραμμα, όσο φιλολαϊκό και επαναστατικό κι αν είναι δεν μπορεί να υλοποιηθεί ακόμα και στο επίπεδο της πολιτικής παρέμβασης. Γι αυτό θεωρούμε βασικό παράγοντα το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα να αλλάξει ρότα απ΄ αυτή την κατάσταση που είναι σήμερα και να συσπειρώσει τις γραμμές του και τις δυνάμεις του, ξεκινώντας από το κύτταρο του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, που είναι το πρωτοβάθμιο σωματείο.
Ρ. Ρινάλντι: Υπάρχουν πολλοί τρόποι να απαντηθεί ένα ερώτημα … Θα πρέπει για να προστατευθεί κανείς από τα χημικά κι απ΄ αυτή τη χημειοθεραπεία, όπως χαρακτηρίστηκε, που έγινε τις προάλλες, τους τόνους χημικών που έπεσαν, να βάλει κανείς ένα μαντήλι ή να βάλει την κουκούλα από το αμπέχωνό του ή ό,τι άλλο. Αυτό είναι ένα πράγμα. Είναι κατανοητό και το αντιλαμβάνεται ο καθένας.
Από εκεί και πέρα είναι άλλο πράγμα οι μηχανισμοί που έδρασαν και που αυτοί καταγγέλθηκαν και έχουν γίνει αρκετές τοποθετήσεις και μέσα στη Βουλή και γενικότερα.
Από εκεί και πέρα η πίεση που προσπαθείτε να ασκηθεί πάνω στο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα πιάσει. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι στο πλευρό της νεολαίας που εξεγείρεται, θα είναι στο πλευρό των εργαζόμενων που αγωνίζονται. Δεν θα κάνει πίσω απ΄ αυτή τη θέση του.
- .. Ο κ. Σημίτης είπε για ΔΝΤ … θέλω την άποψή σας… Και γιατί χθες είπατε όχι σε όλα στον Προϋπολογισμό;…
ΑΛΑΒΑΝΟΣ: Όσον αφορά το θέμα του ΔΝΤ, νομίζω ότι και μόνο που το συζητάμε είναι έκφραση μιας αποτυχημένης πολιτικής της σημερινής κυβέρνησης και από τις πολιτικές της προηγούμενης κυβέρνησης.
Είναι ένα θέμα που είναι γνωστό ότι εξετάστηκε μέσα στην Επιτροπή της Ε.Ε. Βέβαια η προσφυγή ή η ώθηση μιας χώρας, που είναι στην ευρωζώνη ,να προσφύγει στο ΔΝΤ θα ήταν και το μνημόσυνο της ευρωζώνης.
Αντίθετα, σε άλλη κατεύθυνση θα έπρεπε να κινηθεί η χώρα μας. Και μου κάνει εντύπωση που ούτε από τη Ν.Δ. ούτε από το ΠΑΣΟΚ δεν υπάρχουν αυτές οι κινήσεις.
Εμείς θεωρούμε αδιανόητο η Ε.Κ.Τ. να έρχεται και να καλύπτει την εισροή κεφαλαίων σε μια σειρά μεγάλες ιδιωτικές τράπεζες οι οποίες ήταν υπό κατάρρευση στην Ε.Ε. και να μην εγγυάται τον δανεισμό σε χώρες μέλη της Ε.Ε. με τέτοιο τρόπο ώστε να εξασφαλίσουν το χαμηλότερο δυνατό επιτόκιο, το οποίο μπορεί να πάρει χώρα της Ε.Ε. Εντυπωσιαζόμαστε ειλικρινά από το ότι από την πλευρά της κυβέρνησης και από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ δεν έχει τεθεί μια τέτοια διεκδίκηση απέναντι στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.
Το δεύτερο, γιατί είπαμε όχι σε όλα. Γιατί είμαστε αντίθετοι με όλα. Απολύτως με όλα. Και γιατί θεωρούμε ότι είναι μια προσβολή στους εργαζόμενους, στους φτωχούς, στη νέα γενιά ο τρόπος με τον οποίον διανέμονται τα κονδύλια σε όλες τις κατευθύνσεις. Πιστεύουμε ότι εξοικονομήσεις έπρεπε να γίνουν και στον προϋπολογισμό του Κοινοβουλίου και στον Προϋπολογισμό της Προεδρίας της Δημοκρατίας και σε όλους τους προϋπολογισμούς και στους εξοπλισμούς και στη φοροαπαλλαγή που δίνεται στα μεγάλα κέρδη και στις μεγάλες επιχειρήσεις, προκειμένου να κινηθούμε σε δύο κατευθύνσεις. Σε ενίσχυση των δράσεων στην κοινωνία, στην παιδεία, στην υγεία, που θα λειτουργούσαν και μέσω της αύξησης της ζήτησης αναζωογονητικά για την οικονομία και σε αναπτυξιακές δραστηριότητες μακράς πνοής, που θα μπορούσαν, μετά την κρίση, να βρουν την Ελλάδα σε μια πολύ πιο προωθημένη θέση.
- Υπάρχει μια απόσταση απ΄ αυτό που είπε ο κ. Ρινάλντι ότι δεν θα πρέπει να βλέπουμε. …
Είναι πρώτος στόχος γιατί πρώτα σε μια δομή μπήκαν τα εξωτερικά και τα διεθνή ζητήματα. Καταλαβαίνετε ότι και στη δράση μας έχετε δει ποια είναι τα κύρια μέτωπά μας, χωρίς να σημαίνει ότι είναι ασήμαντο αυτό. Φυσικά εμείς προσβλέπουμε σε μια Ευρώπη και σ΄ έναν κόσμο χωρίς στρατιωτικούς οργανισμούς επιθετικούς σαν το ΝΑΤΟ, που, όπως βλέπουμε, στην πραγματικότητα έχει δημιουργήσει καταστάσεις αποσταθεροποίησης και καταστάσεις εκρηκτικές και στη γειτονιά μας. Το πρώτο.
Το δεύτερο. Νομίζω ότι θα ανακρούσουν πρύμνα πολύ σύντομα όσοι τα έχουν βάλει με τον ΣΥΡΙΖΑ. Πολύ σύντομα. Και ήδη αρχίσανε να ανακρούουν πρύμνα στη χθεσινή συνεδρίαση της Βουλής. Και μην ψάχνετε πια, μην ψάχνετε άλλο. Νομίζω ότι αυτή η φιλολογία δεν οδηγεί πουθενά.
Είχα εξουσιοδότηση ως Πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ να εκφράσω τις θέσεις μας γι αυτό το ζήτημα και αυτό έγινε χθες στη Βουλή.
Ευχαριστούμε πολύ. Νομίζω ότι με τη σωρεία των ερωτήσεων, ενισχύσατε αυτό γεγονός ότι σήμερα ήταν μια σημαντική μέρα για μας. Δίνουμε αυτό το πρόγραμμα των 15 κοινών στόχων και ευχαριστούμε για τις παρατηρήσεις, τις παίρνουμε υπόψη. Είμαστε ανοιχτοί στην κριτική. Και είδαμε ότι σε μια σειρά ζητήματα έγινε κριτική ανεξάρτητα αν εμείς συμφωνούμε ή όχι πλήρως.
To Γραφείο Τύπου