Το διογκούμενο κίνημα αντίστασης στις καταστροφικές επιλογές της κυβέρνησης, παίρνει ήδη χαρακτηριστικά λαϊκού κινήματος για την υπεράσπιση του δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα του ασφαλιστικού κινήματος.
Ο ένας μετά τον άλλον όλοι οι κλάδοι εργαζομένων συνειδητοποιούν ότι τα μέτρα, που σταδιακά επιχειρεί να θέσει σε εφαρμογή η κυβέρνηση, δεν αφήνουν απ’ έξω κανέναν.
Αφορούν το σύνολο των εργαζομένων και συνταξιούχων, το σύνολο της κοινωνίας.
Η καρικατούρα του προσχηματικού διαλόγου και η παταγώδης αποτυχία του να εγκλωβίσει τα Συνδικάτα και τις δυνάμεις της Αριστεράς, οδηγεί σε κινήσεις πανικού τους κυβερνητικούς αρμόδιους, αλλά και σε εκδηλώσεις αντίδρασης και έντονης δυσαρέσκειας στελεχών του κυβερνητικού στρατόπεδου.
Το βασικό σχέδιο της κυβέρνησης για το ασφαλιστικό, έχει γίνει ευκρινέστατα γνωστό.
Δεν είναι στις προθέσεις τους να ασχοληθούν με την διαχρονική λεηλασία αποθεματικών και πόρων και την αποδιάρθρωση και ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, δηλαδή τους βασικούς παράγοντες που ευθύνονται για τα βασικά προβλήματα της κοινωνικής ασφάλισης.
Αντίθετα, με τρία μελετημένα βήματα προχωράνε:
πρώτο: Στην ενοποίηση των Ταμείων μηχανικών, δικηγόρων, γιατρών και δημοσιογράφων, με κύριο στόχο την αυθαίρετη επίταξη ενός μέρους των αποθεματικών τους (για 10% κάνουν λόγο) υπέρ ενός «κουμπαρά» μελλοντικής αντιμετώπισης δημοσιονομικών προβλημάτων του ασφαλιστικού συστήματος, ενώ ολόκληρο το υπόλοιπο των αποθεματικών θα περάσει στη διαχείριση της Τράπεζας της Ελλάδας. Φαίνεται πως εκτιμούν ως «ευάλωτες» πολιτικά τις κατηγορίες αυτές επιστημόνων για να επιχειρούν να επαναφέρουν το καθεστώς υποχρεωτικής διαχείρισης των αποθεματικών, που για 37 χρόνια (1950 – 1987) οδήγησε στην προκλητική λεηλασία των αποθεματικών της κοινωνική ασφάλισης. Δευτερογενής στόχος η εξίσωση των παροχών στο χαμηλότερο επίπεδο.
Δεύτερο: Στην ενοποίηση, στη συνέχεια, Ταμείων σχετικά καλής οικονομικής κατάστασης, με Ταμεία που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα, έτσι ώστε τα πρώτα να αναλάβουν τα προβλήματα των δεύτερων. Απαλλάσσεται, έτσι, ο κρατικός Προϋπολογισμός από δημοσιονομικές υποχρεώσεις, διαχωρίζονται οι ασφαλισμένοι σε «ευνοούμενους» και μη, ενώ σε λίγο θα είναι όλα προβληματικά και ευάλωτα να αποδεχθούν την τρίτη δέσμη μέτρων.
τρίτο: Στην αναπροσαρμογή, ως τρίτο βήμα, των συνταξιοδοτικών όρων και συγκεκριμένα: Αύξηση των ορίων ηλικίας ακόμη και για τους προ του 1983 ασφαλισμένους. Αύξηση των ετών ασφάλισης από 35 ή 37 στα 39 ή 40 για συνταξιοδότηση χωρίς όριο ηλικίας. Υπολογισμό των συντάξιμων αποδοχών με βάση τις αποδοχές της τελευταίας 10ετίας που σε συνδυασμό με τη μείωση του ποσοστού αποπληρωμής σημαίνει δραματική μείωση των συντάξεων. Δραματική μείωση των κατώτερων συντάξεων και βίαιη ανατροπή των βαρέων και ανθυγιεινών, όπως προτείνουν οι «σοφοί» του κ. Αναλυτή.
Οι κατά καιρούς κυβερνητικές διακηρύξεις της Ν.Δ. είναι αναξιόπιστες και παραπλανητικές.
Τα τρία όχι - όχι αύξηση ορίων ηλικίας, όχι μείωση συντάξεων, όχι αύξηση εισφορών – ακόμη και του ίδιου του Πρωθυπουργού, αποδείχνονται παραπλανητικές υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα.
Οι προεκλογικές και προγραμματικές δεσμεύσεις για μη επιβολή νέων φόρων, αποδείχνονται νέες επιβαρύνσεις 6,2 δις €, που θα πληρώσουν με τον Προϋπολογισμό του 2008, τα ίδια πλατιά λαϊκά στρώματα που πλήρωναν τη φορομπηχτική πολιτική και το 2007.
Από την άλλη μεριά η εκκωφαντική σιωπή του ΠΑΣΟΚ και η ουσιαστική απουσία Αξιωματικής αντιπολίτευσης, προκαλεί απογοήτευση, αλλά και έντονους προβληματισμούς ακόμη και στα πιο αισιόδοξα μέλη και οπαδούς του ΠΑΣΟΚ.
Ήρθε η ώρα όλοι μαζί, εργαζόμενοι και συνταξιούχοι, να βροντοφωνάξουν.
ΟΧΙ ΑΛΛΕΣ ΨΕΥΤΙΚΕΣ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ!
ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟ!
Ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ, καλεί τους εργαζόμενους και τα Συνδικάτα τους, να εντείνουν τους αγώνες τους, να πολλαπλασιάσουν και να στηρίξουν καθολικά τις απεργιακές κινητοποιήσεις όλων των κλάδων εργαζομένων, επιστημόνων, αυτοαπασχολούμενων, αγροτών.
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΤΩΝ ΚΛΑΔΩΝ ΠΟΥ ΑΠΕΡΓΟΥΝ.
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ 12ΗΣ ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ 20ΕΤΙΑΣ
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ!
Να καταργηθούν οι αντιασφαλιστικοί νόμοι Σιούφα και Ρέπα
Η κοινωνική ασφάλιση μας αφορά όλους
Η υπεράσπισή της είναι χρέος όλων μας.
Η απαξίωση και καταστροφή του δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα της δεν θ’ αφήσει κανέναν χωρίς δραματικές αρνητικές συνέπειες.
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ!
Δεν μοιραστήκαμε τα κέρδη τους. Δεν θα πληρώσουμε την κρίση τους !
Μαζί για την αλλαγή στην Ευρώπη!
.
Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς
Βερολίνο 29/11/08
Εκλογική Πλατφόρμα
Μαζί για την αλλαγή στην Ευρώπη!
Η Ευρώπη του 21ου αιώνα χρειάζεται ειρήνη, δημοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη και
αλληλεγγύη
Πλατφόρμα του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς για τις Εκλογές 2009 για το Ευρωπαϊκό
Κοινοβούλιο
I.
Οι εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τον Ιούνιο του 2009, θα είναι μια ευκαιρία για να αλλάξουμε
τα θεμέλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) και να ανοίξουμε μία νέα προοπτική για την Ευρώπη.
Είμαστε αντιμέτωποι με μια χρηματιστική, οικονομική και κοινωνική κρίση, μια κρίση ολόκληρου του
συστήματος, που μεγαλώνει μέρα με τη μέρα. Η κρίση αυτή ενισχύει και επιδεινώνει την κρίση
τροφίμων, ενέργειας και οικολογίας. Βαθαίνει το χάσμα μεταξύ των δύο φύλων. Έχει άμεση επίδραση
στις ζωές όλων των λαών στην Ευρώπη και τον κόσμο. Παντού στην Ευρωπαϊκή Ένωση το σοκ είναι
τεράστιο. Η κρίση προκαλείται από το νεοφιλελεύθερο παγκοσμιοποιημένο καπιταλισμό και ειδικότερα
από τις ανεύθυνες πολιτικές και οικονομικές ελίτ, που προωθούν αυτόν τον επικίνδυνο καπιταλισμό,
του οποίου το τίμημα θα πληρώσουν οι λαοί. Θέτει σε κίνδυνο την ειρήνη, τη διεθνή ασφάλεια και τη
συνύπαρξη. Ο κόσμος έχει οδηγηθεί σε αυτή την παγκόσμια κρίση από την ηγεμονική πολιτική των
ΗΠΑ και ειδικότερα της κυβέρνησης Μπους.
Η κρίση επιδεικνύει για ακόμα μια φορά την αποτυχία της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, που
μεγιστοποίησε τα κέρδη των μεγάλων «παικτών» των χρηματιστικών αγορών σε παγκόσμια κλίμακα,
πέρα από κάθε κρατικό έλεγχο και παρέμβαση. Η πολιτική, τα κράτη και ολόκληρες κοινωνίες είναι
υποταγμένες στις ανεξέλεγκτες χρηματιστικές αγορές. Το αποτέλεσμα είναι ξεκάθαρο: Έλλειψη
δημοκρατίας και το τέλος του κοινωνικού κράτους.
Οι πολιτικές των χαμηλών μισθών και της επισφαλούς εργασίας, ως συνέπειες των αντιπληθωριστικών
μέτρων που εφαρμόστηκαν από τις κυβερνήσεις των αναπτυγμένων χωρών, έβαλαν σε κίνδυνο το
χρηματιστικό και πιστωτικό σύστημα.
Οι κυβερνήσεις, οι θεσμοί της Ε.Ε. και οι παγκόσμιοι οικονομικοί θεσμοί, όπως το 9ΝΤ, η Παγκόσμια
Τράπεζα και ο ΠΟΕ επέβαλαν τις ιδιωτικοποιήσεις και την απορύθμιση. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να
αμφισβητούνται τα νεοφιλελεύθερα θεμέλια των Συνθηκών της Ε.Ε., ιδιαίτερα η επιμονή στην "ανοικτή
οικονομία της αγοράς με ελεύθερο ανταγωνισμό": η ανεξέλεγκτη κυκλοφορία του κεφαλαίου, η
απελευθέρωση και η ιδιωτικοποίηση των δημόσιων υπηρεσιών, το καθεστώς και η αποστολή της
Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
Αυτή η ιστορική κρίση, που χτυπά την καρδιά του καπιταλισμού, μάς προκαλεί να συμβάλουμε στην
αντίσταση των λαών και να ανοίξουμε την προοπτική για την αλλαγή στην Ευρώπη. Το Κόμμα της
Ευρωπαϊκής Αριστεράς πιστεύει πως η διέξοδος από αυτή την κρίση μπορεί να δοθεί μόνο μέσω του
αγώνα για μια δημοκρατική και κοινωνική Ευρώπη: Μια Ευρώπη των λαών και όχι των τραπεζών.
Αυτή η κρίση είναι και πολιτική κρίση. Το Ιρλανδικό, το Γαλλικό και το Ολλανδικό ΟΧΙ στη Συνθήκη της
Λισαβόνας και την Ευρωπαϊκή Συνταγματική Συνθήκη απέδειξαν πως ένας διευρυνόμενος αριθμός
ανθρώπων στην Ευρώπη διαφωνεί με τις αντιδημοκρατικές και αντικοινωνικές πολιτικές της
Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πιστεύουν πως αυτή η Ε.Ε. είναι ένα απόμακρο και ακατανόητο οικοδόμημα
που δεν τους αφορά, που αγνοεί τις ελπίδες τους και την πραγματική τους κατάσταση.
Επιβεβαιώνουμε το ΟΧΙ μας στη Συνθήκη της Λισαβόνας. Η δημοκρατική έκφραση των λαών πρέπει
να γίνει σεβαστή, μέσω μιας νέας διαδικασίας, που θα βασίζεται στην ενεργή συμμετοχή των λαών,
των εθνικών κοινοβουλίων και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Χρειάζεται άμεσα να ενισχυθούν η
δημοκρατική συμμετοχή και οι εξουσίες των Κοινοβουλίων, μέσα από κανόνες για την υποβολή
λαϊκών αιτημάτων, τη διεύρυνση της συναπόφασης και τις σχέσεις μεταξύ των εθνικών Κοινοβουλίων
και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Οι πολίτες της Ε.Ε. πρέπει να συζητήσουν και να αποφασίσουν για
μια εναλλακτική πρόταση έναντι της Συνθήκης της Λισαβόνας.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση εμπλέκεται στις ζωές των λαών της Ευρώπης. 15 χρόνια μετά τη Συνθήκη του
Μάαστριχτ οι νεοφιλελεύθερες κατευθύνσεις κυριαρχούν: Οι συνθήκες ζωής και εργασίας της
πλειοψηφίας του ευρωπαϊκού πληθυσμού έχουν επιδεινωθεί ραγδαία: Οι μεγαλύτεροι χρόνοι εργασίας,
τα περισσότερα χρόνια δουλειάς, οι ανεπαρκείς μισθοί, η αυξανόμενη μακροχρόνια και νεανική
ανεργία, οι μισές δουλειές, η προσωρινή απασχόληση και απλήρωτη πρακτική άσκηση είναι η
σκανδαλώδης πραγματικότητα. Από κάθε άποψη, οι δημόσιες υπηρεσίες χρησιμοποιούνται για την
κερδοφορία. Παράλληλα με αυτά, συμβαδίζουν η ψυχολογική και η σωματική πίεση, οι ασθένειες, ο
φόβος, η απώλεια της αλληλεγγύης και η βία έναντι των πιο αδύναμων μελών της κοινωνίας. Η
κατάσταση των μεταναστών στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στα κράτη-μέλη της, καθώς και η
μεταναστευτική πολιτική της Ε.Ε. αντικατοπτρίζουν όλα αυτά με δραματικό τρόπο. Από την άλλη
πλευρά, τα κέρδη έχουν αυξηθεί τρομακτικά: οι μάνατζερς απολαμβάνουν αστρονομικούς μισθούς,
ακόμα κι όταν οι πράξεις τους έχουν αρνητικές συνέπειες. Οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι
φτωχοί, φτωχότεροι.
Σε σχέση με τα πρόσφατα γεγονότα στην Ευρώπη, όπως η διαμάχη στον Καύκασο, οι εξελίξεις στο
Κόσοβο και οι διμερείς συνθήκες με τις ΗΠΑ για την εγκατάσταση αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων
στην Ανατολική Ευρώπη, και η συνεχιζόμενη κούρσα πολεμικών εξοπλισμών, είναι σημαντικό για την
Ε.Ε. να σεβαστεί το διεθνές δίκαιο και να βρει πολιτικές λύσεις για κάθε διαμάχη.
Η στρατιωτικοποίηση της εξωτερικής πολιτικής της Ε.Ε., συνδεδεμένη με το ΝΑΤΟ, πρέπει να
αντικατασταθεί από μια εναλλακτική θεώρηση της ασφάλειας, βασισμένη στην ειρήνη, το διάλογο και τη
διεθνή συνεργασία.
Πολλοί άνθρωποι απογοητεύονται, δυσανασχετούν ή αποστρέφονται την ευρωπαϊκή πολιτική. Όμως,
άλλοι αγωνίζονται για τις δουλειές τους και την κοινωνική ασφάλιση, για δημόσιες υπηρεσίες και για το
δικαίωμα της συμμετοχής στις πολιτικές διαδικασίες λήψης αποφάσεων. Αγωνίζονται για τα πολιτικά,
κοινωνικά και ατομικά τους δικαιώματα, για το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλων των
ανθρώπων που ζουν στην ΕΕ. Η μετανάστευση και το άσυλο έχουν γίνει πρωτεύον ζήτημα του
πολιτικού αγώνα. Οι άνθρωποι αγωνίζονται για ισότητα των φύλων και δημοκρατία, δικαιοσύνη και για
το δικαίωμα όλων των λαών να ζουν με αξιοπρέπεια και αλληλεγγύη.
Περισσότερο από ποτέ άλλοτε, η Ε.Ε. βρίσκεται σε σταυροδρόμι:
?? Είτε θα συνεχίσει την παρούσα καπιταλιστική πολιτική της, που βαθαίνει την οικονομική, διατροφική
και ενεργειακή κρίση,
?? Είτε θα μετατραπεί σε μια περιοχή βιώσιμης ανάπτυξης και κοινωνικής δικαιοσύνης, ειρήνης και
αμοιβαίας συνεργασίας, ισότητας μεταξύ ανδρών και γυναικών, δημοκρατικής συμμετοχής και
αλληλεγγύης, όπου ο αντιφασισμός, ο αντιρατσισμός, οι πολιτικές ελευθερίες και τα ανθρώπινα
δικαιώματα θα αποτελούν κοινή πρακτική.
Η επιλογή βρίσκεται στα χέρια των λαών. Για να υπερβούμε την παραίτηση και την αποχή, εμείς λέμε:
Υπάρχουν εναλλακτικές προτάσεις. Οι πολιτικές τόσο σε εθνικό, όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο πρέπει
και μπορούν να αλλάξουν.
Η Ευρωπαϊκή Αριστερά διεκδικεί αυτή η Ευρώπη να γίνει μια ειρηνική και πολιτική Ευρώπη, της οποίας
οι οικονομίες θα είναι κοινωνικά και περιβαλλοντικά βιώσιμες, θα είναι φεμινιστική και θα αναπτύσσεται
στη βάση της δημοκρατίας και της αλληλεγγύης. Αυτό απαιτεί μια νέα συνέργεια μεταξύ κοινωνικών και
πολιτικών δυνάμεων. Χρειάζεται ιδέες, πρωτοβουλίες και τη σκληρή δουλειά πολιτικών φορέων και
δημοκρατικών δυνάμεων, συνδικάτων και κοινωνικών κινημάτων, εκπροσώπων των κοινωνιών. Οι
εναλλακτικές λύσεις είναι εφικτές –μέσα από τον κοινό αγώνα, τόσο στους δρόμους, όσο και στα
Κοινοβούλια.
Συμμετέχουμε στους αγώνες του ειρηνιστικού και αντιπολεμικού κινήματος, του κινήματος ενάντια στην
παγκοσμιοποίηση και όλων όσοι αντιστέκονται στην επισφάλεια της ζωής, στους αγώνες των
εργαζομένων, των γυναικών και της νεολαίας.
Συνεργαστήκαμε επιτυχημένα με τους εκπροσώπους άλλων σοσιαλιστικών, κομμουνιστικών και
σκανδιναβικών πράσινων-αριστερών κομμάτων μέσα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της GUE/NGL στο
Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Ο πλουραλιστικός χαρακτήρας αυτής της Ομάδας εμπλούτισε τη δημιουργική
δύναμη της αριστερής αντιπολίτευσης από το 2004 ως το 2009. Επιθυμούμε να αναπτύξουμε
περισσότερο αυτή την εμπειρία στο νέο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Μπροστά στην παρούσα κρίση, η Ευρωπαϊκή Αριστερά καλείται ολοένα και περισσότερο να παίξει
αποφασιστικό ρόλο για την ανάδειξη κοινών πολιτικών δράσεων ενάντια στην πολιτική και πολιτισμική
ηγεμονία της 9εξιάς.
Η εφαρμογή των νεοφιλελεύθερων πολιτικών στην Ε.Ε. έγινε δυνατή, μεταξύ άλλων, εξαιτίας ενός
είδους μεγάλου συνασπισμού ανάμεσα στα κόμματα των Ευρωπαίων Συντηρητικών και των
Ευρωπαίων Σοσιαλιστών. Αυτή η συναίνεση είναι ένας από τους λόγους για την πολιτική κρίση του
τρόπου λειτουργίας της Ευρώπης. 9ημιουργεί μεγάλες αντιπαραθέσεις στο εσωτερικό των
σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων.
Η Ευρωπαϊκή Αριστερά παλεύει ενάντια στα Συντηρητικά, τα Φιλελεύθερα, τα Σοσιαλδημοκρατικά και
τα «Πράσινα» κόμματα στα κράτη-μέλη, και στα αντίστοιχα ευρωπαϊκά πολιτικά κόμματα, που
εμμένουν στη λογική της παρούσας ευρωπαϊκής πολιτικής.
Η Ευρωπαϊκή Αριστερά παλεύει με στόχο την αλλαγή και την ανάκτηση του πολιτικού χώρου στην
Ευρώπη,
Η Ευρωπαϊκή Αριστερά επιβεβαιώνει το συνεπή αγώνα της ενάντια σε κάθε απόπειρα των ακροδεξιών
και των λαϊκιστικών δεξιών κομμάτων να διευρύνουν την επιρροή τους στην Ευρώπη.
II. Υπέρβαση της κρίσης: Οι άνθρωποι πάνω από τα κέρδη
Για μια κοινωνική και οικολογική οικονομία στην Ευρώπη
Η κρίση απαιτεί μία συντονισμένη απάντηση σε διεθνές και ευρωπαϊκό επίπεδο.
Η Ευρωπαϊκή Αριστερά υποστηρίζει μια πολιτική που βασίζεται στην οικονομική και κοινωνική
ανάπτυξη και στην προστασία του περιβάλλοντος. Στόχος της είναι η υπεράσπιση και η ανάπτυξη των
κοινωνικών κατακτήσεων. Σε αντίθεση με τη στρατηγική της Λισσαβόνας, αγωνιζόμαστε για μια
στρατηγική βασισμένη στις αξίες της αλληλεγγύης και της συνεργασίας, της πλήρους απασχόλησης και
μιας ορθολογικής σχέσης με τη φύση. Αυτή είναι εφικτή μόνο εφόσον αλλάξουν οι υπάρχοντες κανόνες
του διεθνούς οικονομικού και χρηματιστικού συστήματος.
Είναι απαραίτητο να επανιδρυθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση στη βάση νέων παραμέτρων: να είναι ικανή να
εστιάσει στους ανθρώπους και τα δικαιώματα πάνω από τα κέρδη.
Τονίζουμε ότι δεν πρέπει οι εργαζόμενοι να πληρώσουν την κρίση για να σωθούν οι τράπεζες και το
χρηματιστικό σύστημα. Η λογική των σχεδίων του G7, όπως και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι η
ιδιωτικοποίηση του κέρδους και η κοινωνικοποίηση των ζημιών.
Εντούτοις, ακόμη και η τρέχουσα νομοθεσία επιτρέπει τις δαπάνες για ένα σχέδιο επενδύσεων ικανό να
εγγυηθεί την απασχόληση, να στηρίξει την οικολογική αναδιάρθρωση της οικονομίας.
Στο θέμα της χρηματοδότησης, η κρίση ανέδειξε το σημαντικό μέρος που καταλαμβάνουν οι πιστώσεις.
Οι πιστώσεις πρέπει να επαναπροσανατολιστούν στον παραγωγικό τομέα της οικονομίας και τις
συλλογικότητες, στην απασχόληση, τις κοινωνικές και περιβαλλοντικές προτεραιότητες, από τις πόλεις
και τις περιφέρειες μέχρι το σύστημα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Για να πραγματοποιηθεί
αυτός ο επαναπροσανατολισμός των πιστώσεων και των χρημάτων, διεκδικούμε το δημόσιο και
κοινωνικό έλεγχο του τραπεζικού και του χρηματιστικού συστήματος. 9ιεκδικούμε το δικαίωμα των
εργαζομένων και των οργανώσεών τους καθώς και το δικαίωμα των εκλεγμένων στην τοπική
αυτοδιοίκηση να ελέγχουν τη χρήση των πιστώσεων και των επιχορηγήσεων.
Κριτικάρουμε τους στόχους και τις τρέχουσες πολιτικές της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας· την
απόλυτη ανεξαρτησία της από οποιαδήποτε μορφή πολιτικού ελέγχου· την έλλειψη διαφάνειας στις
αποφάσεις της και τις δράσεις της. Υπογραμμίζουμε την άμεση ανάγκη, η νομισματική της πολιτική να
ανταποκρίνεται στους στόχους μιας νέας ανάπτυξης της οικονομίας και της απασχόλησης, οι οποίες
αποτελούν προτεραιότητα σε σχέση με την διατήρηση του πληθωρισμού.
Γι αυτό, ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας πρέπει να αλλάξει σύμφωνα με τα κριτήρια της
απασχόλησης και της κοινωνικής και οικολογικής ανάπτυξης με επιλεκτική μείωση των επιτοκίων. Η
ΕΚΤ πρέπει να υπόκειται σε δημόσιο και δημοκρατικό έλεγχο και οι κανονισμοί της πρέπει να
αλλάξουν.
Το Σύμφωνο Ανάπτυξης και Σταθερότητας πρέπει να αντικατασταθεί από ένα νέο σύμφωνο
αλληλεγγύης, που θα εστιάζει στην ανάπτυξη, την πλήρη απασχόληση, την κοινωνική και
περιβαλλοντική προστασία.
Πρέπει να φορολογηθούν οι χρηματιστικές συναλλαγές και τα εισοδήματα στην Ευρώπη και να
καταργηθούν οι φορολογικοί παράδεισοι. Είναι επίσης απαραίτητο να καθιερωθεί η φορολογία στα
κερδοσκοπικά κεφάλαια, προκειμένου να τροφοδοτηθεί η δημιουργία ενός ευρωπαϊκού αποθέματος.
Οι κινήσεις κεφαλαίου, ειδικότερα τα κέρδη που δεν συνδέονται άμεσα με τις επενδύσεις και το
εμπόριο, πρέπει να υπόκεινται σε έλεγχο και φορολογία.
Ο φόρος Tobin μπορεί να αποτελέσει το εργαλείο για την χρηματοδότηση καινοτόμων βιομηχανικών
πρωτοβουλιών στους τομείς που υποδεικνύονται από τις διεθνείς υπηρεσίες του ΟΗΕ και που
στοχεύουν στην μείωση των παγκόσμιων εκπομπών αέριων ρύπων και στην αύξηση του αριθμού των
θέσεων εργασίας. Αυτό το ευρωπαϊκό ταμείο θα έπρεπε να περιληφθεί στις κατευθύνσεις και στα
προγράμματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου: ένα είδος «πράσινου new deal» του ίδιου του
Κοινοβουλίου.
Τα κοινωφελή αγαθά και οι στρατηγικοί οικονομικοί τομείς, συμπεριλαμβανομένου του πιστωτικού και
του χρηματιστικού συστήματος, πρέπει να κοινωνικοποιηθούν (εθνικοποιηθούν), ενώ υπάρχει ανάγκη
να επανοικοδομηθεί ένα καθολικό σύστημα κοινωνικής πρόνοιας σε ευρωπαϊκή κλίμακα. Η
ιδιωτικοποίηση των δημόσιων υπηρεσιών πρέπει να αντιστραφεί. Πρέπει να αυξηθούν οι αμοιβές και τα
εισοδήματα των εργαζομένων. Πρέπει να εναρμονίσουμε το ευρωπαϊκό οικονομικό σύστημα, έτσι ώστε
να βασίζεται στην αρχή της φορολογικής προοδευτικότητας.
Όσον αφορά στα νέα δικαιώματα και εξουσίες των εργαζομένων και των πολιτών, πρέπει αυτοί να
μπορούν να σπάσουν το μονοπώλιο της πληροφόρησης και των στρατηγικών αποφάσεων που
ιδιοποιούνται οι κυρίαρχοι παράγοντες της αγοράς και να τα διεκδικήσουν γι’ αυτούς τους ίδιους, ώστε
να επιτύχουν ένα πραγματικό μετασχηματισμό της πολιτικής εξουσίας. Η δημοκρατία πρέπει να ξεκινά
από την εμπλοκή των ίδιων των πολιτών και να επεκτείνεται σε κάθε σφαίρα της κοινωνικής ζωής.
Η παρούσα πολιτική της μισθολογικής, κοινωνικής και περιβαλλοντικής εγκατάλειψης πρέπει να
αντικατασταθεί από βιώσιμα ευρωπαϊκά κριτήρια που να προλαμβάνουν τη φτώχεια. Εφόσον οι
αποφάσεις του Ευρωπαϊκού 9ικαστηρίου συνιστούν σκληρές επιθέσεις στις συλλογικές συμβάσεις και
τους εργασιακούς κανόνες, τονίζουμε την αναγκαιότητα της ενδυνάμωσης των συλλογικών συμβάσεων
και της ενίσχυσης των εργασιακών δικαιωμάτων. Απορρίπτουμε την Κοινοτική Οδηγία η οποία
επεκτείνει το χρόνο εργασίας σε 65 ώρες την βδομάδα, επιτρέπει την πλήρη ελαστικοποίηση και
εκτοξεύει την εξατομίκευση της εργασίας.
Για μας, το ανώτατο όριο ωρών απασχόλησης την βδομάδα, που να επιτρέπεται από το νόμο, κατά
μέσο όρο, δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 40 ώρες. Όλοι οι κανονισμοί της Ε.Ε. και οι εθνικές νομοθεσίες
σχετικά με τις ώρες απασχόλησης πρέπει να αλλάξουν αναλόγως. Αγωνιζόμαστε για 35 ώρες εργασίας
την εβδομάδα σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Οι όποιες υπάρχουσες καλύτερες εθνικές ρυθμίσεις θα
πρέπει να διατηρηθούν. Απαιτούμε έναν Ευρωπαϊκό Κατώτατο Μισθό που να ισούται τουλάχιστον με
το 60% του μέσου εθνικού μισθού και να μην θέτει σε κίνδυνο τις συλλογικές συμβάσεις.
Είναι απαραίτητο ένα κατώτατο εισόδημα για τους ανέργους, καθώς και μια κατώτερη σύνταξη,
συνδεδεμένη με τον κατώτατο μισθό και αυτομάτως προσαρμοζόμενη στην εξέλιξη των τιμών, ώστε να
εγγυώνται μια ζωή με αξιοπρέπεια. Τα ελαστικά όρια συνταξιοδότησης θα πρέπει να είναι εγγυημένα,
λαμβάνοντας υπόψιν τις υπάρχουσες ρυθμίσεις στα κράτη-μέλη της Ε.Ε.
Απαιτούμε την ενίσχυση των δικαιωμάτων των μεταναστών να εργάζονται όπου ζουν στην Ε.Ε. Ένας
νόμος μετανάστευσης θα πρέπει να εστιάζει στα συμφέροντα των μεταναστών και όχι στα συμφέροντα
των επιχειρήσεων που ψάχνουν για φτηνό εργατικό δυναμικό και εξαναγκάζουν εκατομμύρια
μετανάστες να εργάζονται στην μαύρη αγορά εργασίας. Απορρίπτουμε οποιονδήποτε κανονισμό ή
οδηγία της Ε.Ε. και των κρατών-μελών της, που επιβάλλει την απέλαση. Αυτό που χρειάζεται είναι μία
ρύθμιση και μια άδεια εργασίας για αναζήτηση απασχόλησης.
Απορρίπτουμε την επινόηση της Στρατηγικής της Λισαβόνας περί «ελαστικοποίησης με ασφάλεια»
(«flexicurity»). Προτεραιότητά μας είναι να γίνουν βήματα ενάντια στη φτώχεια, την κοινωνική
περιθωριοποίηση και την επισφάλεια, βήματα για την πλήρη απασχόληση σε μόνιμες θέσεις εργασίας,
με αυξανόμενους μισθούς, συντάξεις και κοινωνικά επιδόματα. Οι φόροι εισοδήματος και κεφαλαίου θα
πρέπει να αυξηθούν, ώστε να κάνουν δυνατή την αναδιανομή από την κορυφή προς τα κάτω.
Η εκπαίδευση, η φροντίδα των παιδιών, των εφήβων, των ασθενειών και της τρίτης ηλικίας, η υγεία, η
παροχή νερού και η εναπόθεση των απορριμμάτων, η παροχή ενέργειας, οι δημόσιες μεταφορές, οι
ταχυδρομικές υπηρεσίες, ο πολιτισμός και ο μαζικός αθλητισμός δεν είναι εμπορεύσιμα αγαθά, αλλά
δημόσιες υπηρεσίες, που ανήκουν στην κρατική ευθύνη. Γι αυτό δεν πρέπει να εμπλέκονται σε
ανταγωνισμό για χαμηλότερα κόστη και υψηλότερα κέρδη. 9εν θέλουμε άλλες ιδιωτικοποιήσεις των
δημοσίων υπηρεσιών και αγαθών, αλλά την επιστροφή τους σε δημόσια ιδιοκτησία. Υποστηρίζουμε τις
ισχυρές δημόσιες υπηρεσίες και τις περισσότερες επενδύσεις στην εκπαίδευση, την περίθαλψη και τη
φροντίδα της υγείας, τις δημόσιες μεταφορές, και τον αθλητισμό.
Για μας, τα κλιματικά και κοινωνικά ζητήματα συνδέονται. Γι αυτό οι τρέχουσες χρηματιστικές και
οικονομικές κρίσεις δεν μπορούν να διαχωριστούν από τις προκλήσεις των κλιματικών αλλαγών και
ενός επαναπροσανατολισμού του τρόπου παραγωγής και κατανάλωσης. Υποστηρίζουμε την άμεση και
επίμονη ανάπτυξη μιας νέας, διεθνούς συνθήκης, σύμφωνα με την 4η Έκθεση της 9ιακυβερνητικής
Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή και με το Πλάνο 9ράσης της Ε.Ε. για το διάστημα 2007-2009.
Απαιτούμε την πλήρη εφαρμογή των υπογεγραμμένων και υποσχεθεισών υποχρεώσεων της Ε.Ε. σε
όλα τα πεδία των κλιματικών και ενεργειακών πολιτικών. Οι παρακάτω συμβιβασμοί αποτελούν το
μίνιμουμ για την εφαρμογή όλων των ήδη υπογεγραμμένων δεσμεύσεων για την κλιματική προστασία.
- Μείωση κατά 30% των παγκόσμιων εκπομπών ρύπων ως το 2020 στο επίπεδο του 1990 και
τουλάχιστον κατά 80% μέχρι το 2050
- Αύξηση της χρήση της ανανεώσιμης ενέργειας τουλάχιστον κατά 25% έως το 2020
- Μείωση κατά 25% τη συνολικής κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας έως το 2020 και αύξηση της
ενεργειακής αποδοτικότητας κατά δύο τοις εκατό ετησίως, συμπεριλαμβανομένου ενός ορίου κατά
κεφαλήν κατανάλωσης.
- Πρέπει να ισχύσει η υποχρέωση αποδοτικότητας για τη βιομηχανία και τους παραγωγούς
ενεργοβόρων αγαθών.
- Οι επιχορηγήσεις στο πλαίσιο της Ε.Ε. πρόκειται κατά συνέπεια να περιοριστούν στον τομέα της
ενεργειακής αποδοτικότητας και των ανανεώσιμων μορφών ενέργειας.
Είμαστε ενάντια στον περιορισμό του Πρωτοκόλλου του Κιότο σε ένα σύστημα αγοράς ποσοστώσεων
εκπομπών αέριων ρύπων. Είναι απαραίτητο, προκειμένου να ολοκληρωθεί η Συνθήκη Κιότο 2, να
περιέχει μια νέα περιεκτική στρατηγική που θα επιτρέπει τη μείωση των εκπομπών, καθιστώντας την
ανάπτυξη πιο δίκαιη και αντικειμενική. Χρειάζεται ένα νέο πρότυπο βασισμένο στη συνεργασία, αντί
του ανταγωνισμού, ξεκινώντας από τη μεταφορά τεχνολογίας στις αναπτυσσόμενες χώρες, τη
χρηματοδότηση των καθαρών τεχνολογιών και των πολιτικών για την ρύθμιση των κλιματικών
αλλαγών.
Το νερό είναι παγκόσμιο αγαθό και η πρόσβαση σε αυτό πρέπει να είναι εγγυημένη, ως ανθρώπινο
δικαίωμα.
Η προστασία της φύσης και η ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών, ο μετασχηματισμός των φυσικών
τοπίων, καθώς και οι προμήθειες ασφαλών τροφίμων αποτελούν προκλήσεις για την ίδια την ύπαρξή
μας. Απαιτούμε μια συμφωνία για τις υψηλότερες περιβαλλοντικές προδιαγραφές στην Ε.Ε. και τη
συμβολή στη διάσωση της βιοποικιλότητας για τις μελλοντικές γενιές (στις στρατηγικές και τις πολιτικές
πρέπει να συμπεριληφθούν ενεργά βήματα για τη μείωση των αποβλήτων, την προστασία του νερού,
για πολιτικές πρασίνου και πρόληψης της ερημοποίησης κ.α., ειδικά στους τομείς της γεωργίας, της
ενέργειας και της κλιματικής προστασίας).
Παλεύουμε για μια ουσιαστική αναθεώρηση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ) της Ε.Ε. Αυτή
πρέπει να προσανατολιστεί στο δικαίωμα των λαών παντού στον κόσμο, να αποφασίζουν οι ίδιοι για
την αγροτική πολιτική τους με πλήρη σεβασμό στο περιβάλλον.
Εναντιωνόμαστε σε κάθε μεταρρύθμιση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής της Ε.Ε. που αντιβαίνει τις
δημόσιες αγροτικές πολιτικές. Απαιτούμε η γεωργία να μην αποτελέσει θέμα των διαπραγματεύσεων
του ΠΟΕ και εναντιωνόμαστε στην ολοένα και μεγαλύτερη μετατροπή της γεωργίας σε πεδίο δράσης
νεοφιλελεύθερων φορέων και εφαρμογής μέτρων απελευθέρωσης παγκοσμίως. Στηρίζουμε το αίτημα
για διατροφική αυτάρκεια.
.
Αυτό σημαίνει προτεραιότητα στην τοπική αγροτική παραγωγή και την ποιότητα των τροφίμων και
κανένα περιορισμό στη διάθεση των προϊόντων στην παγκόσμια αγορά. Η πρόσβαση στη γη, τους
σπόρους, το νερό και τις πιστώσεις πρέπει να ρυθμιστεί με μια πραγματική μεταρρύθμιση των γαιών
στην Ευρώπη και τις άλλες ηπείρους.
Απαιτούμε μια περιεκτική πολιτική αγροτικής ανάπτυξης: η ανάπτυξη της αγροτικής παραγωγής και οι
ευκαιρίες απασχόλησης πρέπει να αποτελέσουν τα κεντρικά κριτήρια ανάπτυξης της υπαίθρου, με την
εφαρμογή τομεακών πολιτικών, την υποστήριξη της γεωργικής βιοποικιλότητας και της αγροτικής
απασχόλησης, ιδιαίτερα για τους νέους και τις γυναίκες. Οι επιχορηγήσεις πρέπει να δίνονται με
οικονομικά, κοινωνικά και περιβαλλοντικά κριτήρια και όχι για το κέρδος μεγάλων παραγωγών
ορισμένων τομέων.
Ξεκινώντας από αυτό το σημείο, η διανομή του προϋπολογισμού της ΚΑΠ πρέπει να
αναπροσανατολιστεί ιδιαίτερα στις ανάγκες των αγροτικών περιοχών, των μικρής κλίμακας
παραγωγών, των μειονεκτούντων και ορεινών περιοχών.
Η γεωργία στον 21ο αιώνα πρέπει να αντιστοιχεί σε μια πολυσύνθετη πτυχή: την προστασία του
φυτικού πολλαπλασιαστικού υλικού, την εγγύηση του δικαιώματος των αγροτών να έχουν τους δικούς
τους σπόρους, την εφαρμογή προγραμμάτων ανάπτυξης της οργανικής γεωργίας και του ζωικού
κεφαλαίου, την απαγόρευση της χρήσης των «γενετικά τροποποιημένων οργανισμών» (ΓΤΟ) στην
παραγωγή των τροφίμων και των προϊόντων διατροφής, την υπεράσπιση και την αξιοποίηση της
ονομασίας προέλευσης και στις μη ευρωπαϊκές αγορές.
III. Μια ειρηνική Ευρώπη της συνεργασίας
Κανένας πόλεμος δεν πρέπει ποτέ ξανά να ξεκινήσει από ευρωπαϊκό έδαφος. 9εν θεωρούμε πολιτικά
εργαλεία τον πόλεμο και τη στρατιωτικοποίηση και επιθυμούμε μια στρατηγική η οποία θα εγγυάται
ασφάλεια για όλους.
Ο αφοπλισμός και η μετατροπή των πολεμικών βιομηχανιών είναι βασικά καθήκοντα. Κάνουμε
εκστρατεία ενάντια στη διάταξη της Συνθήκης της Λισαβόνας που προβλέπει τον επανεξοπλισμό, όχι
μόνο λόγω των φονικών και οικολογικά καταστροφικών όπλων, αλλά και επειδή αποσπά πόρους από
την οικονομική, την κοινωνική και την οικολογική ανάπτυξη. Η Υπηρεσία Άμυνας της Ε.Ε. πρέπει να
αντικατασταθεί από μια υπηρεσία αφοπλισμού, προορισμένη να βάλει φραγμό στην κούρσα των
εξοπλισμών, τη μαζική παραγωγή εξοπλισμών και τη κατοχή όπλων μαζικής καταστροφής, καθώς και
στη στρατιωτικοποίηση του διαστήματος και των ωκεανών, στη βάση συμφωνιών αφοπλισμού.
Οι αναδυόμενες διαμάχες στην Ευρωπαϊκή ήπειρο –πιο συγκεκριμένα μετά την άρνηση των
κυβερνήσεων να ξανασκεφτούν για τη συνεργασία όλων των Ευρωπαϊκών κρατών σε μια ίση και δίκαιη
βάση από το 1990- αναδεικνύουν την αναγκαιότητα της δημιουργίας ενός νέου συλλογικού συστήματος
ασφάλειας στην ήπειρο αυτή. Από μια περιφερειακή κρίση και κατάσταση πολέμου, η διαμάχη του
Καυκάσου τον Αύγουστο του 2008 τελικά έγινε μια διεθνής κρίση, η οποία τώρα εμπλέκει τις ΗΠΑ.
Καλούμε την κοινωνία των πολιτών στην Ευρώπη και στην Ευρωπαϊκή Ένωση να αγωνιστεί για μία
πολιτική λύση. Ο κίνδυνος εξάπλωσης τέτοιων συγκρούσεων σε άλλες ευρωπαϊκές περιφέρειες
παραμένει στην επικαιρότητα. Την ίδια ώρα, η εμπλοκή των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν και οι
αυξανόμενες απαιτήσεις των ΗΠΑ για αύξηση της εκεί ευρωπαϊκής συμμετοχής, δείχνουν την αποτυχία
της στρατηγικής των στρατιωτικών επεμβάσεων, που ακολουθήθηκε από την κυβέρνηση του Μπους.
Καταδεικνύει την αναπτυσσόμενη αντιπαράθεση μεταξύ του ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος για την
ασφάλεια και την στρατηγική των πολεμικών επεμβάσεων και της διεύρυνσης του ΝΑΤΟ.
Η Ευρωπαϊκή Αριστερά επιβεβαιώνει την απαίτησή της για την διάλυση του ΝΑΤΟ. Είμαστε αντίθετοι
στην λογική των στρατιωτικών μπλόκ, συμπεριλαμβανομένων των προσπαθειών και των πολιτικών για
την δημιουργία ευρωπαϊκών στρατιωτικών δομών.
Περισσότερο από ποτέ, η ασφάλεια στην Ευρώπη πρέπει να βασιστεί στις αρχές της ειρήνης, του
αφοπλισμού, της δομικής ανικανότητας επίθεσης και της λύσης των διαμαχών με πολιτικά μέσα εντός
του συστήματος του ΟΑΣΕ, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και τις αρχές ενός αναμορφωμένου,
εκδημοκρατισμένου συστήματος Ηνωμένων Εθνών. Ένα τέτοιο συλλογικό Ευρωπαϊκό σύστημα
συνεργασίας πρέπει να εγγυάται την ασφάλεια και την χωρίς όρους πρόσβαση στην παροχή ενέργειας,
το περιβάλλον, τα ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων κ.α.
Πρέπει να τονίσουμε τον πολιτικό, και όχι μόνο στρατιωτικό, αρνητικό ρόλο που παίζει το ΝΑΤΟ,
σύμφωνα με τα αμερικανικά συμφέροντα στην Ευρώπη. Ακόμα και μετά το τέλος της αντιπαράθεσης
του Ανατολικού και του 9υτικού Μπλοκ, το ΝΑΤΟ παρέμεινε και αναπτύχθηκε ακόμη περισσότερο σε
ένα επιχειρησιακό εργαλείο των κυβερνήσεων των ΗΠΑ για τις ηγεμονικές στρατηγικές τους. Η
διεύρυνση του ΝΑΤΟ προς ανατολάς ανταποκρίνεται σε αυτήν την λογική.
Οι διμερείς συμφωνίες των Ηνωμένων Πολιτειών με διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, όπως αυτήν με την
Ιταλία για τη στρατιωτική βάση των ΗΠΑ στην Βιτσέντζα, με την Πολωνία και την Τσεχία για την
ανάπτυξη συστημάτων αντιπυραυλικής άμυνας των ΗΠΑ και εκείνων με τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία
για τις νέες στρατιωτικές βάσεις, δεν αποτελούν μόνο απειλή για την ανεξαρτησία της Ευρώπης, αλλά
δημιουργούν και πραγματικό κίνδυνο νέας αντιπαράθεσης στην Ευρώπη.
Η απόσυρση των ΝΑΤΟϊκών στρατευμάτων και του 9υτικού συνασπισμού, του οποίου ηγούνται οι
ΗΠΑ, από το Ιράκ και το Αφγανιστάν, είναι αναγκαία. Η διεθνής κοινότητα, καθώς και η Ε.Ε., πρέπει να
υποστηρίξουν τον λαό του Αφγανιστάν, για να βρει μια πολιτική λύση με μη-στρατιωτικό τρόπο, στη
βάση του σεβασμού του διεθνούς δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. kς επιπλέον μέτρο,
απαιτούμε το κλείσιμο όλων των Νατοϊκών και Αμερικανικών βάσεων στην Ευρώπη. Είμαστε εναντίον
των Αμερικανικών (ή οποιωνδήποτε ευρωπαϊκών) 9ορυφορικών Αμυντικών Εγκαταστάσεων με
Ευρωπαϊκές και μη Ευρωπαϊκές αναπτύξεις στρατευμάτων, και υποστηρίζουμε πλήρως τους Τσέχους,
τους Πολωνούς, τους Βούλγαρους και τους Ρουμάνους πολίτες που παλεύουν εναντίον τους.
Απορρίπτουμε κάθε στρατιωτική χρήση του Ευρωπαϊκού Συστήματος Galileo.
Οι αναπτυξιακές και εμπορικές πολιτικές της Ε.Ε. πρέπει να συμμορφωθούν πραγματικά με τους
Στόχους Ανάπτυξης της Χιλιετηρίδας (Millennium Development Goals) και να ευθυγραμμιστούν με την
αρχή της ισότητας όλων των χωρών. Οι διμερείς ευρωπαϊκές Συμφωνίες Συνεργασίας (EPA) είναι ο
λάθος δρόμος. Η πολιτική διεθνούς εμπορίου της Ε.Ε. πρέπει να κρίνεται σε σχέση με το αν δίνει
επαρκείς απαντήσεις για την επίλυση των παγκόσμιων κοινωνικών και οικολογικών προβλημάτων. Η
μάχη εναντίον της ακόμη διευρυνόμενης φτώχειας και των ανισοτήτων πρέπει να τεθεί στο επίκεντρο
της αναπτυξιακής συνεργασίας · η κακή χρήση της αναπτυξιακής συνεργασίας για τη συνέχιση ενός
τύπου αποικιακών σχέσεων, για τη μονόπλευρη στήριξη των εξαγωγικών βιομηχανιών προς όφελος
των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων ή ως γεωπολιτικού εργαλείου, πρέπει να σταματήσει. Επιθυμούμε την
απαγόρευση του μετασχηματισμού των τροφίμων σε καύσιμα. Απαιτούμε την απάλειψη του χρέους
των φτωχότερων χωρών του κόσμου και την αναθεώρηση των δομικών ρυθμιστικών προγραμμάτων
της Παγκόσμιας Τράπεζας και του 9ΝΤ.
Υποστηρίζουμε την περαιτέρω ανάπτυξη της μεσογειακής συνεργασίας. Είναι το κλειδί για την επίτευξη
της ειρήνης και της ασφάλειας στη Μέση Ανατολή. Απαιτείται η δραστήρια συμμετοχή όλων των
πολιτικών δυνάμεων και των κοινωνιών των πολιτών στις εμπλεκόμενες χώρες. Η δημοκρατική και
διαφανής διαδικασία πρέπει να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ των χωρών στο Βορρά και στο Νότο της
Μεσογείου. Αυτός είναι ο μόνος δρόμος για την αποφυγή της μετατροπής αυτού του φιλόδοξου
πολιτικού σχεδίου της Μεσογειακής Ένωσης σε μια πολιτική δομή ανισότητας.
Μια Μεσόγειος διαρκούς και σταθερής ειρήνης είναι αδύνατη χωρίς την επίλυση της σύγκρουσης στη
Μέση Ανατολή. Η ουσιαστική προϋπόθεση για αυτήν είναι η αναγνώριση και η πραγματοποίηση του
δικαιώματος του Παλαιστινιακού λαού να έχει ένα ανεξάρτητο, βιώσιμο κράτος δίπλα-δίπλα με το
κράτος του Ισραήλ –με ίσα δικαιώματα και διαβίωση από κοινού σε μια ειρηνική γειτονιά. Η
Ευρωπαϊκή Αριστερά θα κάνει τα μέγιστα για να απαιτήσει και να πιέσει την Ε.Ε. και τα κράτη-μέλη της
να δράσουν με συνέπεια προς αυτή την κατεύθυνση. Η Ευρώπη πρέπει να χειραφετηθεί από το
αμερικανικό σχέδιο για την "Ευρύτερη Μέση Ανατολή", να εμπλακεί ενεργά η ίδια για να δοθεί τέλος στη
στρατιωτική κατοχή των παλαιστινιακών εδαφών, για την κατεδάφιση του «Τείχους», σύμφωνα με τη
Συμβουλευτική Γνώμη του 9ιεθνούς 9ικαστηρίου και για την αυστηρή εκπλήρωση όλων των σχετικών
ψηφισμάτων των Ηνωμένων Εθνών. Η Ε.Ε. πρέπει να κάνει περισσότερα πολιτικά βήματα για την
υποστήριξη του αιτήματος των αραβικών χωρών στην περιοχή και να συμβάλει στην αύξηση της
συνειδητοποίησης της κοινωνίας των πολιτών στο να εργαστούν προς μια ενεργό πολιτική για την
επίλυση της σύγκρουσης. Η Ευρωπαϊκή Αριστερά αντιτίθεται στην πορεία των πολιτικών
αντιπαράθεσης των ΗΠΑ και της Ε.Ε. έναντι του Ιράν - συγκεκριμένα, σε σχέση με την επίλυση της
διαμάχης για τη χρήση της πυρηνικής ενέργειας - και απαιτεί αυστηρές πολιτικές διαπραγματεύσεις. Η
Ευρωπαϊκή Αριστερά εκφράζει την αλληλεγγύη της με τις πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις που
αγωνίζονται για την συνεπή εφαρμογή και εγγύηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Ιράν.
Η Ευρωπαϊκή Αριστερά τονίζει την δέσμευσή της σε μια διαδικασία ασφάλειας και συνεργασίας όλων
των κρατών στην περιοχή της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής, συμπεριλαμβανομένου του
δικαιώματος του λαού της Σαχάρας στην αυτοδιάθεση, με βάση τα υπάρχοντα ψηφίσματα 1754 και
1783 των Ηνωμένων Εθνών.
Η Τουρκία πρέπει να σεβαστεί με νομική δέσμευση τα πολιτικά και ανθρώπινα δικαιώματα όλων των
πολιτών που ζουν στη χώρα, συμπεριλαμβανομένων όλων των μειονοτήτων, πρέπει να εφαρμόσει
κοινωνικές και νομικές μεταρρυθμίσεις σύμφωνα με τους κανόνες δικαίου, να προετοιμάσει ένα
δημοκρατικό και ειρηνικό έδαφος για όλους τους Κούρδους πολίτες στην Τουρκία. Αυτό θα συμβάλει
επίσης σε μια πολιτική λύση για τον Κουρδικό λαό σε άλλη χώρα της Μέσης Ανατολής.
Η σημαντική κινητικότητα στο Κυπριακό ζήτημα και η αλλαγή του κλίματος μετά την εκλογή του
9ημήτρη Χριστόφια στην Προεδρία της 9ημοκρατίας ανοίγει νέες, ελπιδοφόρες προοπτικές σε σχέση
με τις προσπάθειες επανένωσης του νησιού. Η σύναψη επίσημων διαπραγματεύσεων μεταξύ των
ηγετών των δύο κοινοτήτων υπό την αιγίδα του ΟΗΕ θα πρέπει να οδηγήσουν σε μια διζωνική,
δικοινοτική ομοσπονδιακή λύση με πολιτική ισότητα, όπως αναφέρεται στα σχετικά Ψηφίσματα του
ΟΗΕ και στη βάση των Υψηλών Συμφωνιών του διεθνούς και του ευρωπαϊκού δικαίου.
Η Ευρωπαϊκή Αριστερά υποστηρίζει τη δημιουργία όλων των πολιτικών και οικονομικών συνθηκών για
μια ειρηνική συνύπαρξη των ευρωπαϊκών λαών και κρατών. Η Ευρώπη χρειάζεται έναν οικονομικό και
κοινωνικό χώρο που να μην αποκλείει οποιαδήποτε ευρωπαϊκή χώρα και που να είναι βασισμένος σε
ένα πολύμορφο σύστημα διμερών και πολυμερών συμφωνιών. Η Ευρωπαϊκή Αριστερά υποστηρίζει την
περαιτέρω διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μια σταθερή πανευρωπαϊκή δομή, για να
υπερβούμε τις ακόμα υπάρχουσες πολιτικές και οικονομικές διαιρέσεις στην Ευρώπη. Για αυτό η
Eυρωπαϊκή Αριστερά υποστηρίζει ιδιαίτερα τη διαφύλαξη της δημοκρατικής διακυβέρνησης, την
εγγύησης και την εφαρμογή των ανθρώπινων δικαιωμάτων για όλους τους ανθρώπους στην
καθημερινή πρακτική, το σεβασμό και την προστασία των μειονοτήτων και του κράτους δικαίου ως
σημαντικές προϋποθέσεις για τη διαπραγμάτευση με τις υποψήφιες χώρες για ένταξη στην Ε.Ε. Η ίδια
η Ε.Ε. πρέπει επίσης να γίνει πολιτικά και οικονομικά έτοιμη για παραπέρα βήματα διεύρυνσης.
Η Ευρωπαϊκή Αριστερά απαιτεί την επίμονη εφαρμογή της νέας πολιτικής γειτονίας της Ε.Ε. στη βάση
της ισότητας, ειδικά σε σχέση με τις χώρες της Κοινοπολιτείας Ανεξαρτήτων Κρατών και τα κράτη των
9υτικών Βαλκανίων.
IV. Μια δημοκρατική Ευρώπη της ισότητας
Η δημοκρατική ανασυγκρότηση της Ευρώπης παραμένει επείγον ζήτημα του σήμερα.
Όλοι οι άνθρωποι που ζουν στα κράτη-μέλη της Ε.Ε. έχουν το δικαίωμα να συμμετέχουν στη
διαμόρφωση της Ε.Ε. και της μελλοντικής της ανάπτυξης, είτε γεννήθηκαν σε αυτήν, είτε όχι. Η
Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να ανοίξει στη δημοκρατική συμμετοχή όλων των ανθρώπων, αλλιώς δεν
θα έχει μέλλον.
Υποστηρίζουμε την ενδυνάμωση των ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, καθώς και τα θεμελιώδη
κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα όλων των ανθρώπων που ζουν στην Ε.Ε. Η Χάρτα
Θεμελιωδών 9ικαιωμάτων της Ε.Ε. πρέπει να γίνει νομικά δεσμευτική και να αναπτυχθεί περισσότερο.
Η Ε.Ε. πρέπει να ενταχθεί στη Χάρτα της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα 9ικαιώματα του Ανθρώπου. Η
Ευρωπαϊκή Αριστερά υποστηρίζει τη διασφάλιση της πλήρους ισότητας των γυναικών και των ανδρών
σε όλες τις πτυχές της ζωής. Αγωνιζόμαστε για έναν ευρωπαϊκό κανονισμό που να εγγυάται το
δικαίωμα των γυναικών να αποφασίζουν για το σώμα τους, την ελεύθερη αντισύλληψη και την
άμβλωση μέσα στο σύστημα δημόσιας υγείας. Προωθούμε ευρωπαϊκούς κανονισμούς που να
ποινικοποιούν οποιαδήποτε βία σε σχέση με το φύλο. Επαρκής υλική και προσωπική βοήθεια πρέπει
να παρέχεται σε όλα τα θύματα τέτοιας βίας.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να προστατεύσει και να προβάλλει τα δικαιώματα όσων υφίστανται
διακρίσεις εξαιτίας της εθνικής τους καταγωγής, του σεξουαλικού προσανατολισμού και της ταυτότητας
του φύλου τους, της θρησκείας, της ιδεολογίας, της αναπηρίας και της ηλικίας τους. Απαιτούμε το
σεβασμό όλων των δικαιωμάτων των μειονοτήτων και την επίμονη δράση ενάντια στο ρατσισμό, την
ξενοφοβία, τον υπερεθνικισμό, το σωβινισμό, το φασισμό, τον αντικομμουνισμό, την ομοφοβία και κάθε
άλλη μορφή διάκρισης. Είμαστε υπέρ μιας κοσμικής (ανεξίθρησκης) Ευρώπης υπό την έννοια ότι οι
πολιτικές όλων των κρατών πρέπει να είναι κοσμικές (μη θρησκευτικές).
Η Ευρώπη που θέλουμε χρειάζεται εκδημοκρατισμό της οικονομίας. Τα δικαιώματα στην απεργία, τη
συμμετοχή των εργαζομένων στη λήψη αποφάσεων και τη συλλογικότητα πρέπει να εφαρμόζονται
κατά μήκος των συνόρων. Απορρίπτουμε την υποταγή των κοινωνικών και συνδικαλιστικών προτύπων
στις βασικές ελευθερίες της κοινής αγοράς, όπως αποφασίζονται από το Ευρωπαϊκό 9ικαστήριο.
Αντιθέτως: Τα δικαιώματα και οι ευκαιρίες συμμετοχής των εργαζομένων στις διοικητικές αποφάσεις,
για παράδειγμα στη ρύθμιση των επενδύσεων και της παραγωγής, πρέπει να διευρυνθούν και να
ρυθμιστούν με νόμο.
Η Ευρωπαϊκή Αριστερά υποστηρίζει μια πολιτιστική πολιτική της Ε.Ε. βασισμένη στο διαπολιτισμικό
διάλογο και τη διαπολιτισμική εκπαίδευση. Αντιστέκεται στην απεριόριστη φιλελευθεροποίηση των
πολιτιστικών υπηρεσιών. Θέλουμε ο διάλογος των πολιτισμών να γίνει μια αρχή φιλειρηνικής πολιτικής
σε τοπικό και Ευρωπαϊκό επίπεδο. Υποστηρίζουμε τη Σύνοδο της UNESCO για την Προστασία και την
Προβολή της 9ιαφορετικότητας των Πολιτιστικών Εκφράσεων, στην οποία η προστασία και η προβολή
της διαφορετικότητας των περιφερειακών πολιτισμών είναι δεσμευτική από το διεθνές δίκαιο.
Απαιτούμε επίσης μια διαφανή πολιτική στα ΜΜΕ. Οι πηγές οικονομικής παραγωγικότητας, η
πολιτιστική ηγεμονία και η πολιτική και στρατιωτική ισχύς εξαρτώνται ολοένα και περισσότερο από την
παραγωγή, τη διατήρηση και το σφετερισμό της πληροφορίας και της γνώσης. Γι αυτό η πρόσβαση
στην επικοινωνία και την πληροφορία των κοινωνιών και η απόκτησή τους είναι κρίσιμα ζητήματα
δημοκρατικής συμμετοχής τόσο σε εθνικό, όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Επιπλέον, ο
εκδημοκρατισμός της παραγωγής, της επεξεργασίας και της κατανομής της πληροφορίας και της
γνώσης χρειάζεται αναπόφευκτα, για να αμφισβητήσει τον ψηφιακό καπιταλισμό. Είμαστε υπέρ της
δημοκρατικής διάρθρωσης των δημόσιων ΜΜΕ με φθηνή και εύκολη πρόσβαση στούς σύγχρονους
πολιτιστικούς χώρους, όπως το ίντερνετ, οι ελεύθεροι κώδικες και ο προγραμματισμός, χωρίς την
αθέμιτη παράνομη χρήση των κοινωνικών δικτύων και των προσωπικών δεδομένων.
Είναι απαραίτητο να αντιστραφεί η διαδικασία της Μπολόνια η υπαγωγή του σχολείου, του
πανεπιστημίου και της έρευνας στις ιδιωτικές βιομηχανίες και στην κερδοφορία της ελεύθερης αγοράς.
Η εκπαίδευση είναι ανθρώπινο δικαίωμα. Υποστηρίζουμε όλα τα κινήματα των σπουδαστών, των
γονέων και των δασκάλων-καθηγητών στην Ευρώπη, που αντιτάσσονται στις μεταρρυθμίσεις της
Μπολόνιας και υπερασπίζονται, ανεξάρτητα από τη χώρα, μια δημόσια και δωρεάν παιδεία.
Η ευρωπαϊκή δημόσια εκπαίδευση χρειάζεται να αποκτήσει ρίζες στις αρχές και τις αξίες που
καθορίζουν τα βασικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Το σχολείο πρέπει να
είναι, σε όλα τα κράτη-μέλη, ένας τόπος συνάντησης και ελεύθερης όσμωσης ανάμεσα στους
πολιτισμούς που συνυπάρχουν σε μια όλο και περισσότερο πολυπολιτισμική και πολυθρησκευτική
κοινωνία, ως αναγκαία προϋπόθεση για την αυθεντική ανάπτυξη μιας παιδείας ειρήνης και ισότητας
των φύλων. Συγχρόνως το πανεπιστήμιο χρειάζεται να αναπτύξει τον προεξέχοντα ρόλο του της
πολιτιστικής και επιστημονικής κατάρτισης, αποσυνδεόμενο από τη λογική της αγοράς.
Για να ανακτήσουμε τον πολιτικό χώρο στην Ευρωπαϊκή Ένωση για όλους τους ανθρώπους που ζουν
σε αυτή, πρέπει να δοθεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο η εξουσία της νομοθετικής πρωτοβουλίας.
Πρέπει να γίνει δυνατή η άμεση συμμετοχή στην Ευρωπαϊκή διαδικασία λήψης αποφάσεων (π.χ. με
την Αγορά των Πολιτών, που προτείνεται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο), συμπεριλαμβανόμενων
δημοψηφισμάτων σε εθνικό επίπεδο και σε επίπεδο Ε.Ε. για κρίσιμες αποφάσεις για την Ε.Ε. Οι θεσμοί
της Ε.Ε. (Συμβούλιο, Επιτροπή και Κοινοβούλιο) πρέπει να ανοίξουν στη συμμετοχή της κοινωνίας των
πολιτών, που πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να ελέγχουν τις αποφάσεις τους. Τα αντιτρομοκρατικά
μέτρα και νόμοι σε επίπεδο Ε.Ε. πρέπει να εγκαταλειφθούν. Θέλουμε την κατάργηση της λίστας
«τρομοκρατικών οργανώσεων» της Ε.Ε., που θέτει σε κίνδυνο την ελευθερία μας.
Θέλουμε μια κοσμοπολίτικη Ευρώπη, ανοιχτή στη μετανάστευση. Όχι στην Ευρώπη-Φρούριο, που
απωθεί ανθρώπους που βρίσκονται σε ανάγκη. Χρειάζεται μια κοινή πολιτική προσφύγων και
μεταναστών στην Ε.Ε., σε συμφωνία με τη Συνθήκη της Γενεύης. Άνθρωποι που διώκονται εξαιτίας της
πολιτικής τους τοποθέτησης, της ιδεολογίας, της θρησκείας ή του σεξουαλικού τους προσανατολισμού,
πρέπει να βρίσκουν προστασία και άσυλο στην Ευρώπη. Απαιτούμε την αναγνώριση των σχετιζόμενων
με το φύλο διώξεων και αυτών που δεν γίνονται από κυβερνήσεις, ως αιτία ασύλου και ζητάμε την
ιδιαίτερη προστασία των παιδιών προσφύγων. Γι αυτό απορρίπτουμε το ήδη υπάρχον Σύστημα
ελέγχου συνόρων FRONTEX και απαιτούμε την απόρριψη όλων των σχεδίων που αφορούν στην
εφαρμογή του «Συμφώνου για την Μετανάστευση και το Άσυλο» και της «Οδηγίας Επιστροφής». Οι
φυλακές κράτησης πρέπει να κλείσουν.
Αντιτασσόμαστε στις επιλογές της Ε.Ε. και των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, που επιβάλλουν
μηχανισμούς «προληπτικής καταστολής» και «προληπτικής αρχειοθέτησης των προσωπικών
δεδομένων» (Συνθήκη Prym), δημιουργούν ύποπτους και προσφέρουν στις δικαστικές και αστυνομικές
δυνάμεις, στις ιδιωτικές εταιρείες, σε κάθε ενδιαφερόμενο κράτος, ακόμη και σε μυστικές υπηρεσίες, το
δικαίωμα να χρησιμοποιούν τα προσωπικά δεδομένα μέσω της ευρύτερης υπάρχουσας βάσης
δεδομένων, κάτω από την πρόφαση της υπεράσπισης της δημόσιας ασφάλειας.
Εμείς, τα κόμματα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς κάνουμε κοινή εκστρατεία, και στις χώρες μας, για
αυτούς τους στόχους, στο δρόμο για τις εκλογές του 2009 για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Θέλουμε μια
ισχυρή Κοινοβουλευτική Ομάδα της Αριστεράς, ώστε να μπορέσουμε να αλλάξουμε την Ευρώπη. Κάθε
ψήφος σε υποψήφιο της Ευρωπαϊκής Αριστεράς είναι ψήφος για μια ειρηνική, κοινωνική, οικολογική,
δημοκρατική και φεμινιστική Ευρώπη, που θα ζει με αλληλεγγύη!
Τόλμα, άλλαξε την Ευρώπη τώρα!
Βερολίνο, 29 Νοεμβρίου 2008
Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς
Βερολίνο 29/11/08
Εκλογική Πλατφόρμα
Μαζί για την αλλαγή στην Ευρώπη!
Η Ευρώπη του 21ου αιώνα χρειάζεται ειρήνη, δημοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη και
αλληλεγγύη
Πλατφόρμα του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς για τις Εκλογές 2009 για το Ευρωπαϊκό
Κοινοβούλιο
I.
Οι εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τον Ιούνιο του 2009, θα είναι μια ευκαιρία για να αλλάξουμε
τα θεμέλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) και να ανοίξουμε μία νέα προοπτική για την Ευρώπη.
Είμαστε αντιμέτωποι με μια χρηματιστική, οικονομική και κοινωνική κρίση, μια κρίση ολόκληρου του
συστήματος, που μεγαλώνει μέρα με τη μέρα. Η κρίση αυτή ενισχύει και επιδεινώνει την κρίση
τροφίμων, ενέργειας και οικολογίας. Βαθαίνει το χάσμα μεταξύ των δύο φύλων. Έχει άμεση επίδραση
στις ζωές όλων των λαών στην Ευρώπη και τον κόσμο. Παντού στην Ευρωπαϊκή Ένωση το σοκ είναι
τεράστιο. Η κρίση προκαλείται από το νεοφιλελεύθερο παγκοσμιοποιημένο καπιταλισμό και ειδικότερα
από τις ανεύθυνες πολιτικές και οικονομικές ελίτ, που προωθούν αυτόν τον επικίνδυνο καπιταλισμό,
του οποίου το τίμημα θα πληρώσουν οι λαοί. Θέτει σε κίνδυνο την ειρήνη, τη διεθνή ασφάλεια και τη
συνύπαρξη. Ο κόσμος έχει οδηγηθεί σε αυτή την παγκόσμια κρίση από την ηγεμονική πολιτική των
ΗΠΑ και ειδικότερα της κυβέρνησης Μπους.
Η κρίση επιδεικνύει για ακόμα μια φορά την αποτυχία της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, που
μεγιστοποίησε τα κέρδη των μεγάλων «παικτών» των χρηματιστικών αγορών σε παγκόσμια κλίμακα,
πέρα από κάθε κρατικό έλεγχο και παρέμβαση. Η πολιτική, τα κράτη και ολόκληρες κοινωνίες είναι
υποταγμένες στις ανεξέλεγκτες χρηματιστικές αγορές. Το αποτέλεσμα είναι ξεκάθαρο: Έλλειψη
δημοκρατίας και το τέλος του κοινωνικού κράτους.
Οι πολιτικές των χαμηλών μισθών και της επισφαλούς εργασίας, ως συνέπειες των αντιπληθωριστικών
μέτρων που εφαρμόστηκαν από τις κυβερνήσεις των αναπτυγμένων χωρών, έβαλαν σε κίνδυνο το
χρηματιστικό και πιστωτικό σύστημα.
Οι κυβερνήσεις, οι θεσμοί της Ε.Ε. και οι παγκόσμιοι οικονομικοί θεσμοί, όπως το 9ΝΤ, η Παγκόσμια
Τράπεζα και ο ΠΟΕ επέβαλαν τις ιδιωτικοποιήσεις και την απορύθμιση. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να
αμφισβητούνται τα νεοφιλελεύθερα θεμέλια των Συνθηκών της Ε.Ε., ιδιαίτερα η επιμονή στην "ανοικτή
οικονομία της αγοράς με ελεύθερο ανταγωνισμό": η ανεξέλεγκτη κυκλοφορία του κεφαλαίου, η
απελευθέρωση και η ιδιωτικοποίηση των δημόσιων υπηρεσιών, το καθεστώς και η αποστολή της
Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
Αυτή η ιστορική κρίση, που χτυπά την καρδιά του καπιταλισμού, μάς προκαλεί να συμβάλουμε στην
αντίσταση των λαών και να ανοίξουμε την προοπτική για την αλλαγή στην Ευρώπη. Το Κόμμα της
Ευρωπαϊκής Αριστεράς πιστεύει πως η διέξοδος από αυτή την κρίση μπορεί να δοθεί μόνο μέσω του
αγώνα για μια δημοκρατική και κοινωνική Ευρώπη: Μια Ευρώπη των λαών και όχι των τραπεζών.
Αυτή η κρίση είναι και πολιτική κρίση. Το Ιρλανδικό, το Γαλλικό και το Ολλανδικό ΟΧΙ στη Συνθήκη της
Λισαβόνας και την Ευρωπαϊκή Συνταγματική Συνθήκη απέδειξαν πως ένας διευρυνόμενος αριθμός
ανθρώπων στην Ευρώπη διαφωνεί με τις αντιδημοκρατικές και αντικοινωνικές πολιτικές της
Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πιστεύουν πως αυτή η Ε.Ε. είναι ένα απόμακρο και ακατανόητο οικοδόμημα
που δεν τους αφορά, που αγνοεί τις ελπίδες τους και την πραγματική τους κατάσταση.
Επιβεβαιώνουμε το ΟΧΙ μας στη Συνθήκη της Λισαβόνας. Η δημοκρατική έκφραση των λαών πρέπει
να γίνει σεβαστή, μέσω μιας νέας διαδικασίας, που θα βασίζεται στην ενεργή συμμετοχή των λαών,
των εθνικών κοινοβουλίων και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Χρειάζεται άμεσα να ενισχυθούν η
δημοκρατική συμμετοχή και οι εξουσίες των Κοινοβουλίων, μέσα από κανόνες για την υποβολή
λαϊκών αιτημάτων, τη διεύρυνση της συναπόφασης και τις σχέσεις μεταξύ των εθνικών Κοινοβουλίων
και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Οι πολίτες της Ε.Ε. πρέπει να συζητήσουν και να αποφασίσουν για
μια εναλλακτική πρόταση έναντι της Συνθήκης της Λισαβόνας.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση εμπλέκεται στις ζωές των λαών της Ευρώπης. 15 χρόνια μετά τη Συνθήκη του
Μάαστριχτ οι νεοφιλελεύθερες κατευθύνσεις κυριαρχούν: Οι συνθήκες ζωής και εργασίας της
πλειοψηφίας του ευρωπαϊκού πληθυσμού έχουν επιδεινωθεί ραγδαία: Οι μεγαλύτεροι χρόνοι εργασίας,
τα περισσότερα χρόνια δουλειάς, οι ανεπαρκείς μισθοί, η αυξανόμενη μακροχρόνια και νεανική
ανεργία, οι μισές δουλειές, η προσωρινή απασχόληση και απλήρωτη πρακτική άσκηση είναι η
σκανδαλώδης πραγματικότητα. Από κάθε άποψη, οι δημόσιες υπηρεσίες χρησιμοποιούνται για την
κερδοφορία. Παράλληλα με αυτά, συμβαδίζουν η ψυχολογική και η σωματική πίεση, οι ασθένειες, ο
φόβος, η απώλεια της αλληλεγγύης και η βία έναντι των πιο αδύναμων μελών της κοινωνίας. Η
κατάσταση των μεταναστών στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στα κράτη-μέλη της, καθώς και η
μεταναστευτική πολιτική της Ε.Ε. αντικατοπτρίζουν όλα αυτά με δραματικό τρόπο. Από την άλλη
πλευρά, τα κέρδη έχουν αυξηθεί τρομακτικά: οι μάνατζερς απολαμβάνουν αστρονομικούς μισθούς,
ακόμα κι όταν οι πράξεις τους έχουν αρνητικές συνέπειες. Οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι
φτωχοί, φτωχότεροι.
Σε σχέση με τα πρόσφατα γεγονότα στην Ευρώπη, όπως η διαμάχη στον Καύκασο, οι εξελίξεις στο
Κόσοβο και οι διμερείς συνθήκες με τις ΗΠΑ για την εγκατάσταση αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων
στην Ανατολική Ευρώπη, και η συνεχιζόμενη κούρσα πολεμικών εξοπλισμών, είναι σημαντικό για την
Ε.Ε. να σεβαστεί το διεθνές δίκαιο και να βρει πολιτικές λύσεις για κάθε διαμάχη.
Η στρατιωτικοποίηση της εξωτερικής πολιτικής της Ε.Ε., συνδεδεμένη με το ΝΑΤΟ, πρέπει να
αντικατασταθεί από μια εναλλακτική θεώρηση της ασφάλειας, βασισμένη στην ειρήνη, το διάλογο και τη
διεθνή συνεργασία.
Πολλοί άνθρωποι απογοητεύονται, δυσανασχετούν ή αποστρέφονται την ευρωπαϊκή πολιτική. Όμως,
άλλοι αγωνίζονται για τις δουλειές τους και την κοινωνική ασφάλιση, για δημόσιες υπηρεσίες και για το
δικαίωμα της συμμετοχής στις πολιτικές διαδικασίες λήψης αποφάσεων. Αγωνίζονται για τα πολιτικά,
κοινωνικά και ατομικά τους δικαιώματα, για το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλων των
ανθρώπων που ζουν στην ΕΕ. Η μετανάστευση και το άσυλο έχουν γίνει πρωτεύον ζήτημα του
πολιτικού αγώνα. Οι άνθρωποι αγωνίζονται για ισότητα των φύλων και δημοκρατία, δικαιοσύνη και για
το δικαίωμα όλων των λαών να ζουν με αξιοπρέπεια και αλληλεγγύη.
Περισσότερο από ποτέ άλλοτε, η Ε.Ε. βρίσκεται σε σταυροδρόμι:
?? Είτε θα συνεχίσει την παρούσα καπιταλιστική πολιτική της, που βαθαίνει την οικονομική, διατροφική
και ενεργειακή κρίση,
?? Είτε θα μετατραπεί σε μια περιοχή βιώσιμης ανάπτυξης και κοινωνικής δικαιοσύνης, ειρήνης και
αμοιβαίας συνεργασίας, ισότητας μεταξύ ανδρών και γυναικών, δημοκρατικής συμμετοχής και
αλληλεγγύης, όπου ο αντιφασισμός, ο αντιρατσισμός, οι πολιτικές ελευθερίες και τα ανθρώπινα
δικαιώματα θα αποτελούν κοινή πρακτική.
Η επιλογή βρίσκεται στα χέρια των λαών. Για να υπερβούμε την παραίτηση και την αποχή, εμείς λέμε:
Υπάρχουν εναλλακτικές προτάσεις. Οι πολιτικές τόσο σε εθνικό, όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο πρέπει
και μπορούν να αλλάξουν.
Η Ευρωπαϊκή Αριστερά διεκδικεί αυτή η Ευρώπη να γίνει μια ειρηνική και πολιτική Ευρώπη, της οποίας
οι οικονομίες θα είναι κοινωνικά και περιβαλλοντικά βιώσιμες, θα είναι φεμινιστική και θα αναπτύσσεται
στη βάση της δημοκρατίας και της αλληλεγγύης. Αυτό απαιτεί μια νέα συνέργεια μεταξύ κοινωνικών και
πολιτικών δυνάμεων. Χρειάζεται ιδέες, πρωτοβουλίες και τη σκληρή δουλειά πολιτικών φορέων και
δημοκρατικών δυνάμεων, συνδικάτων και κοινωνικών κινημάτων, εκπροσώπων των κοινωνιών. Οι
εναλλακτικές λύσεις είναι εφικτές –μέσα από τον κοινό αγώνα, τόσο στους δρόμους, όσο και στα
Κοινοβούλια.
Συμμετέχουμε στους αγώνες του ειρηνιστικού και αντιπολεμικού κινήματος, του κινήματος ενάντια στην
παγκοσμιοποίηση και όλων όσοι αντιστέκονται στην επισφάλεια της ζωής, στους αγώνες των
εργαζομένων, των γυναικών και της νεολαίας.
Συνεργαστήκαμε επιτυχημένα με τους εκπροσώπους άλλων σοσιαλιστικών, κομμουνιστικών και
σκανδιναβικών πράσινων-αριστερών κομμάτων μέσα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της GUE/NGL στο
Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Ο πλουραλιστικός χαρακτήρας αυτής της Ομάδας εμπλούτισε τη δημιουργική
δύναμη της αριστερής αντιπολίτευσης από το 2004 ως το 2009. Επιθυμούμε να αναπτύξουμε
περισσότερο αυτή την εμπειρία στο νέο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Μπροστά στην παρούσα κρίση, η Ευρωπαϊκή Αριστερά καλείται ολοένα και περισσότερο να παίξει
αποφασιστικό ρόλο για την ανάδειξη κοινών πολιτικών δράσεων ενάντια στην πολιτική και πολιτισμική
ηγεμονία της 9εξιάς.
Η εφαρμογή των νεοφιλελεύθερων πολιτικών στην Ε.Ε. έγινε δυνατή, μεταξύ άλλων, εξαιτίας ενός
είδους μεγάλου συνασπισμού ανάμεσα στα κόμματα των Ευρωπαίων Συντηρητικών και των
Ευρωπαίων Σοσιαλιστών. Αυτή η συναίνεση είναι ένας από τους λόγους για την πολιτική κρίση του
τρόπου λειτουργίας της Ευρώπης. 9ημιουργεί μεγάλες αντιπαραθέσεις στο εσωτερικό των
σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων.
Η Ευρωπαϊκή Αριστερά παλεύει ενάντια στα Συντηρητικά, τα Φιλελεύθερα, τα Σοσιαλδημοκρατικά και
τα «Πράσινα» κόμματα στα κράτη-μέλη, και στα αντίστοιχα ευρωπαϊκά πολιτικά κόμματα, που
εμμένουν στη λογική της παρούσας ευρωπαϊκής πολιτικής.
Η Ευρωπαϊκή Αριστερά παλεύει με στόχο την αλλαγή και την ανάκτηση του πολιτικού χώρου στην
Ευρώπη,
Η Ευρωπαϊκή Αριστερά επιβεβαιώνει το συνεπή αγώνα της ενάντια σε κάθε απόπειρα των ακροδεξιών
και των λαϊκιστικών δεξιών κομμάτων να διευρύνουν την επιρροή τους στην Ευρώπη.
II. Υπέρβαση της κρίσης: Οι άνθρωποι πάνω από τα κέρδη
Για μια κοινωνική και οικολογική οικονομία στην Ευρώπη
Η κρίση απαιτεί μία συντονισμένη απάντηση σε διεθνές και ευρωπαϊκό επίπεδο.
Η Ευρωπαϊκή Αριστερά υποστηρίζει μια πολιτική που βασίζεται στην οικονομική και κοινωνική
ανάπτυξη και στην προστασία του περιβάλλοντος. Στόχος της είναι η υπεράσπιση και η ανάπτυξη των
κοινωνικών κατακτήσεων. Σε αντίθεση με τη στρατηγική της Λισσαβόνας, αγωνιζόμαστε για μια
στρατηγική βασισμένη στις αξίες της αλληλεγγύης και της συνεργασίας, της πλήρους απασχόλησης και
μιας ορθολογικής σχέσης με τη φύση. Αυτή είναι εφικτή μόνο εφόσον αλλάξουν οι υπάρχοντες κανόνες
του διεθνούς οικονομικού και χρηματιστικού συστήματος.
Είναι απαραίτητο να επανιδρυθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση στη βάση νέων παραμέτρων: να είναι ικανή να
εστιάσει στους ανθρώπους και τα δικαιώματα πάνω από τα κέρδη.
Τονίζουμε ότι δεν πρέπει οι εργαζόμενοι να πληρώσουν την κρίση για να σωθούν οι τράπεζες και το
χρηματιστικό σύστημα. Η λογική των σχεδίων του G7, όπως και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι η
ιδιωτικοποίηση του κέρδους και η κοινωνικοποίηση των ζημιών.
Εντούτοις, ακόμη και η τρέχουσα νομοθεσία επιτρέπει τις δαπάνες για ένα σχέδιο επενδύσεων ικανό να
εγγυηθεί την απασχόληση, να στηρίξει την οικολογική αναδιάρθρωση της οικονομίας.
Στο θέμα της χρηματοδότησης, η κρίση ανέδειξε το σημαντικό μέρος που καταλαμβάνουν οι πιστώσεις.
Οι πιστώσεις πρέπει να επαναπροσανατολιστούν στον παραγωγικό τομέα της οικονομίας και τις
συλλογικότητες, στην απασχόληση, τις κοινωνικές και περιβαλλοντικές προτεραιότητες, από τις πόλεις
και τις περιφέρειες μέχρι το σύστημα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Για να πραγματοποιηθεί
αυτός ο επαναπροσανατολισμός των πιστώσεων και των χρημάτων, διεκδικούμε το δημόσιο και
κοινωνικό έλεγχο του τραπεζικού και του χρηματιστικού συστήματος. 9ιεκδικούμε το δικαίωμα των
εργαζομένων και των οργανώσεών τους καθώς και το δικαίωμα των εκλεγμένων στην τοπική
αυτοδιοίκηση να ελέγχουν τη χρήση των πιστώσεων και των επιχορηγήσεων.
Κριτικάρουμε τους στόχους και τις τρέχουσες πολιτικές της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας· την
απόλυτη ανεξαρτησία της από οποιαδήποτε μορφή πολιτικού ελέγχου· την έλλειψη διαφάνειας στις
αποφάσεις της και τις δράσεις της. Υπογραμμίζουμε την άμεση ανάγκη, η νομισματική της πολιτική να
ανταποκρίνεται στους στόχους μιας νέας ανάπτυξης της οικονομίας και της απασχόλησης, οι οποίες
αποτελούν προτεραιότητα σε σχέση με την διατήρηση του πληθωρισμού.
Γι αυτό, ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας πρέπει να αλλάξει σύμφωνα με τα κριτήρια της
απασχόλησης και της κοινωνικής και οικολογικής ανάπτυξης με επιλεκτική μείωση των επιτοκίων. Η
ΕΚΤ πρέπει να υπόκειται σε δημόσιο και δημοκρατικό έλεγχο και οι κανονισμοί της πρέπει να
αλλάξουν.
Το Σύμφωνο Ανάπτυξης και Σταθερότητας πρέπει να αντικατασταθεί από ένα νέο σύμφωνο
αλληλεγγύης, που θα εστιάζει στην ανάπτυξη, την πλήρη απασχόληση, την κοινωνική και
περιβαλλοντική προστασία.
Πρέπει να φορολογηθούν οι χρηματιστικές συναλλαγές και τα εισοδήματα στην Ευρώπη και να
καταργηθούν οι φορολογικοί παράδεισοι. Είναι επίσης απαραίτητο να καθιερωθεί η φορολογία στα
κερδοσκοπικά κεφάλαια, προκειμένου να τροφοδοτηθεί η δημιουργία ενός ευρωπαϊκού αποθέματος.
Οι κινήσεις κεφαλαίου, ειδικότερα τα κέρδη που δεν συνδέονται άμεσα με τις επενδύσεις και το
εμπόριο, πρέπει να υπόκεινται σε έλεγχο και φορολογία.
Ο φόρος Tobin μπορεί να αποτελέσει το εργαλείο για την χρηματοδότηση καινοτόμων βιομηχανικών
πρωτοβουλιών στους τομείς που υποδεικνύονται από τις διεθνείς υπηρεσίες του ΟΗΕ και που
στοχεύουν στην μείωση των παγκόσμιων εκπομπών αέριων ρύπων και στην αύξηση του αριθμού των
θέσεων εργασίας. Αυτό το ευρωπαϊκό ταμείο θα έπρεπε να περιληφθεί στις κατευθύνσεις και στα
προγράμματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου: ένα είδος «πράσινου new deal» του ίδιου του
Κοινοβουλίου.
Τα κοινωφελή αγαθά και οι στρατηγικοί οικονομικοί τομείς, συμπεριλαμβανομένου του πιστωτικού και
του χρηματιστικού συστήματος, πρέπει να κοινωνικοποιηθούν (εθνικοποιηθούν), ενώ υπάρχει ανάγκη
να επανοικοδομηθεί ένα καθολικό σύστημα κοινωνικής πρόνοιας σε ευρωπαϊκή κλίμακα. Η
ιδιωτικοποίηση των δημόσιων υπηρεσιών πρέπει να αντιστραφεί. Πρέπει να αυξηθούν οι αμοιβές και τα
εισοδήματα των εργαζομένων. Πρέπει να εναρμονίσουμε το ευρωπαϊκό οικονομικό σύστημα, έτσι ώστε
να βασίζεται στην αρχή της φορολογικής προοδευτικότητας.
Όσον αφορά στα νέα δικαιώματα και εξουσίες των εργαζομένων και των πολιτών, πρέπει αυτοί να
μπορούν να σπάσουν το μονοπώλιο της πληροφόρησης και των στρατηγικών αποφάσεων που
ιδιοποιούνται οι κυρίαρχοι παράγοντες της αγοράς και να τα διεκδικήσουν γι’ αυτούς τους ίδιους, ώστε
να επιτύχουν ένα πραγματικό μετασχηματισμό της πολιτικής εξουσίας. Η δημοκρατία πρέπει να ξεκινά
από την εμπλοκή των ίδιων των πολιτών και να επεκτείνεται σε κάθε σφαίρα της κοινωνικής ζωής.
Η παρούσα πολιτική της μισθολογικής, κοινωνικής και περιβαλλοντικής εγκατάλειψης πρέπει να
αντικατασταθεί από βιώσιμα ευρωπαϊκά κριτήρια που να προλαμβάνουν τη φτώχεια. Εφόσον οι
αποφάσεις του Ευρωπαϊκού 9ικαστηρίου συνιστούν σκληρές επιθέσεις στις συλλογικές συμβάσεις και
τους εργασιακούς κανόνες, τονίζουμε την αναγκαιότητα της ενδυνάμωσης των συλλογικών συμβάσεων
και της ενίσχυσης των εργασιακών δικαιωμάτων. Απορρίπτουμε την Κοινοτική Οδηγία η οποία
επεκτείνει το χρόνο εργασίας σε 65 ώρες την βδομάδα, επιτρέπει την πλήρη ελαστικοποίηση και
εκτοξεύει την εξατομίκευση της εργασίας.
Για μας, το ανώτατο όριο ωρών απασχόλησης την βδομάδα, που να επιτρέπεται από το νόμο, κατά
μέσο όρο, δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 40 ώρες. Όλοι οι κανονισμοί της Ε.Ε. και οι εθνικές νομοθεσίες
σχετικά με τις ώρες απασχόλησης πρέπει να αλλάξουν αναλόγως. Αγωνιζόμαστε για 35 ώρες εργασίας
την εβδομάδα σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Οι όποιες υπάρχουσες καλύτερες εθνικές ρυθμίσεις θα
πρέπει να διατηρηθούν. Απαιτούμε έναν Ευρωπαϊκό Κατώτατο Μισθό που να ισούται τουλάχιστον με
το 60% του μέσου εθνικού μισθού και να μην θέτει σε κίνδυνο τις συλλογικές συμβάσεις.
Είναι απαραίτητο ένα κατώτατο εισόδημα για τους ανέργους, καθώς και μια κατώτερη σύνταξη,
συνδεδεμένη με τον κατώτατο μισθό και αυτομάτως προσαρμοζόμενη στην εξέλιξη των τιμών, ώστε να
εγγυώνται μια ζωή με αξιοπρέπεια. Τα ελαστικά όρια συνταξιοδότησης θα πρέπει να είναι εγγυημένα,
λαμβάνοντας υπόψιν τις υπάρχουσες ρυθμίσεις στα κράτη-μέλη της Ε.Ε.
Απαιτούμε την ενίσχυση των δικαιωμάτων των μεταναστών να εργάζονται όπου ζουν στην Ε.Ε. Ένας
νόμος μετανάστευσης θα πρέπει να εστιάζει στα συμφέροντα των μεταναστών και όχι στα συμφέροντα
των επιχειρήσεων που ψάχνουν για φτηνό εργατικό δυναμικό και εξαναγκάζουν εκατομμύρια
μετανάστες να εργάζονται στην μαύρη αγορά εργασίας. Απορρίπτουμε οποιονδήποτε κανονισμό ή
οδηγία της Ε.Ε. και των κρατών-μελών της, που επιβάλλει την απέλαση. Αυτό που χρειάζεται είναι μία
ρύθμιση και μια άδεια εργασίας για αναζήτηση απασχόλησης.
Απορρίπτουμε την επινόηση της Στρατηγικής της Λισαβόνας περί «ελαστικοποίησης με ασφάλεια»
(«flexicurity»). Προτεραιότητά μας είναι να γίνουν βήματα ενάντια στη φτώχεια, την κοινωνική
περιθωριοποίηση και την επισφάλεια, βήματα για την πλήρη απασχόληση σε μόνιμες θέσεις εργασίας,
με αυξανόμενους μισθούς, συντάξεις και κοινωνικά επιδόματα. Οι φόροι εισοδήματος και κεφαλαίου θα
πρέπει να αυξηθούν, ώστε να κάνουν δυνατή την αναδιανομή από την κορυφή προς τα κάτω.
Η εκπαίδευση, η φροντίδα των παιδιών, των εφήβων, των ασθενειών και της τρίτης ηλικίας, η υγεία, η
παροχή νερού και η εναπόθεση των απορριμμάτων, η παροχή ενέργειας, οι δημόσιες μεταφορές, οι
ταχυδρομικές υπηρεσίες, ο πολιτισμός και ο μαζικός αθλητισμός δεν είναι εμπορεύσιμα αγαθά, αλλά
δημόσιες υπηρεσίες, που ανήκουν στην κρατική ευθύνη. Γι αυτό δεν πρέπει να εμπλέκονται σε
ανταγωνισμό για χαμηλότερα κόστη και υψηλότερα κέρδη. 9εν θέλουμε άλλες ιδιωτικοποιήσεις των
δημοσίων υπηρεσιών και αγαθών, αλλά την επιστροφή τους σε δημόσια ιδιοκτησία. Υποστηρίζουμε τις
ισχυρές δημόσιες υπηρεσίες και τις περισσότερες επενδύσεις στην εκπαίδευση, την περίθαλψη και τη
φροντίδα της υγείας, τις δημόσιες μεταφορές, και τον αθλητισμό.
Για μας, τα κλιματικά και κοινωνικά ζητήματα συνδέονται. Γι αυτό οι τρέχουσες χρηματιστικές και
οικονομικές κρίσεις δεν μπορούν να διαχωριστούν από τις προκλήσεις των κλιματικών αλλαγών και
ενός επαναπροσανατολισμού του τρόπου παραγωγής και κατανάλωσης. Υποστηρίζουμε την άμεση και
επίμονη ανάπτυξη μιας νέας, διεθνούς συνθήκης, σύμφωνα με την 4η Έκθεση της 9ιακυβερνητικής
Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή και με το Πλάνο 9ράσης της Ε.Ε. για το διάστημα 2007-2009.
Απαιτούμε την πλήρη εφαρμογή των υπογεγραμμένων και υποσχεθεισών υποχρεώσεων της Ε.Ε. σε
όλα τα πεδία των κλιματικών και ενεργειακών πολιτικών. Οι παρακάτω συμβιβασμοί αποτελούν το
μίνιμουμ για την εφαρμογή όλων των ήδη υπογεγραμμένων δεσμεύσεων για την κλιματική προστασία.
- Μείωση κατά 30% των παγκόσμιων εκπομπών ρύπων ως το 2020 στο επίπεδο του 1990 και
τουλάχιστον κατά 80% μέχρι το 2050
- Αύξηση της χρήση της ανανεώσιμης ενέργειας τουλάχιστον κατά 25% έως το 2020
- Μείωση κατά 25% τη συνολικής κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας έως το 2020 και αύξηση της
ενεργειακής αποδοτικότητας κατά δύο τοις εκατό ετησίως, συμπεριλαμβανομένου ενός ορίου κατά
κεφαλήν κατανάλωσης.
- Πρέπει να ισχύσει η υποχρέωση αποδοτικότητας για τη βιομηχανία και τους παραγωγούς
ενεργοβόρων αγαθών.
- Οι επιχορηγήσεις στο πλαίσιο της Ε.Ε. πρόκειται κατά συνέπεια να περιοριστούν στον τομέα της
ενεργειακής αποδοτικότητας και των ανανεώσιμων μορφών ενέργειας.
Είμαστε ενάντια στον περιορισμό του Πρωτοκόλλου του Κιότο σε ένα σύστημα αγοράς ποσοστώσεων
εκπομπών αέριων ρύπων. Είναι απαραίτητο, προκειμένου να ολοκληρωθεί η Συνθήκη Κιότο 2, να
περιέχει μια νέα περιεκτική στρατηγική που θα επιτρέπει τη μείωση των εκπομπών, καθιστώντας την
ανάπτυξη πιο δίκαιη και αντικειμενική. Χρειάζεται ένα νέο πρότυπο βασισμένο στη συνεργασία, αντί
του ανταγωνισμού, ξεκινώντας από τη μεταφορά τεχνολογίας στις αναπτυσσόμενες χώρες, τη
χρηματοδότηση των καθαρών τεχνολογιών και των πολιτικών για την ρύθμιση των κλιματικών
αλλαγών.
Το νερό είναι παγκόσμιο αγαθό και η πρόσβαση σε αυτό πρέπει να είναι εγγυημένη, ως ανθρώπινο
δικαίωμα.
Η προστασία της φύσης και η ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών, ο μετασχηματισμός των φυσικών
τοπίων, καθώς και οι προμήθειες ασφαλών τροφίμων αποτελούν προκλήσεις για την ίδια την ύπαρξή
μας. Απαιτούμε μια συμφωνία για τις υψηλότερες περιβαλλοντικές προδιαγραφές στην Ε.Ε. και τη
συμβολή στη διάσωση της βιοποικιλότητας για τις μελλοντικές γενιές (στις στρατηγικές και τις πολιτικές
πρέπει να συμπεριληφθούν ενεργά βήματα για τη μείωση των αποβλήτων, την προστασία του νερού,
για πολιτικές πρασίνου και πρόληψης της ερημοποίησης κ.α., ειδικά στους τομείς της γεωργίας, της
ενέργειας και της κλιματικής προστασίας).
Παλεύουμε για μια ουσιαστική αναθεώρηση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ) της Ε.Ε. Αυτή
πρέπει να προσανατολιστεί στο δικαίωμα των λαών παντού στον κόσμο, να αποφασίζουν οι ίδιοι για
την αγροτική πολιτική τους με πλήρη σεβασμό στο περιβάλλον.
Εναντιωνόμαστε σε κάθε μεταρρύθμιση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής της Ε.Ε. που αντιβαίνει τις
δημόσιες αγροτικές πολιτικές. Απαιτούμε η γεωργία να μην αποτελέσει θέμα των διαπραγματεύσεων
του ΠΟΕ και εναντιωνόμαστε στην ολοένα και μεγαλύτερη μετατροπή της γεωργίας σε πεδίο δράσης
νεοφιλελεύθερων φορέων και εφαρμογής μέτρων απελευθέρωσης παγκοσμίως. Στηρίζουμε το αίτημα
για διατροφική αυτάρκεια.
.
Αυτό σημαίνει προτεραιότητα στην τοπική αγροτική παραγωγή και την ποιότητα των τροφίμων και
κανένα περιορισμό στη διάθεση των προϊόντων στην παγκόσμια αγορά. Η πρόσβαση στη γη, τους
σπόρους, το νερό και τις πιστώσεις πρέπει να ρυθμιστεί με μια πραγματική μεταρρύθμιση των γαιών
στην Ευρώπη και τις άλλες ηπείρους.
Απαιτούμε μια περιεκτική πολιτική αγροτικής ανάπτυξης: η ανάπτυξη της αγροτικής παραγωγής και οι
ευκαιρίες απασχόλησης πρέπει να αποτελέσουν τα κεντρικά κριτήρια ανάπτυξης της υπαίθρου, με την
εφαρμογή τομεακών πολιτικών, την υποστήριξη της γεωργικής βιοποικιλότητας και της αγροτικής
απασχόλησης, ιδιαίτερα για τους νέους και τις γυναίκες. Οι επιχορηγήσεις πρέπει να δίνονται με
οικονομικά, κοινωνικά και περιβαλλοντικά κριτήρια και όχι για το κέρδος μεγάλων παραγωγών
ορισμένων τομέων.
Ξεκινώντας από αυτό το σημείο, η διανομή του προϋπολογισμού της ΚΑΠ πρέπει να
αναπροσανατολιστεί ιδιαίτερα στις ανάγκες των αγροτικών περιοχών, των μικρής κλίμακας
παραγωγών, των μειονεκτούντων και ορεινών περιοχών.
Η γεωργία στον 21ο αιώνα πρέπει να αντιστοιχεί σε μια πολυσύνθετη πτυχή: την προστασία του
φυτικού πολλαπλασιαστικού υλικού, την εγγύηση του δικαιώματος των αγροτών να έχουν τους δικούς
τους σπόρους, την εφαρμογή προγραμμάτων ανάπτυξης της οργανικής γεωργίας και του ζωικού
κεφαλαίου, την απαγόρευση της χρήσης των «γενετικά τροποποιημένων οργανισμών» (ΓΤΟ) στην
παραγωγή των τροφίμων και των προϊόντων διατροφής, την υπεράσπιση και την αξιοποίηση της
ονομασίας προέλευσης και στις μη ευρωπαϊκές αγορές.
III. Μια ειρηνική Ευρώπη της συνεργασίας
Κανένας πόλεμος δεν πρέπει ποτέ ξανά να ξεκινήσει από ευρωπαϊκό έδαφος. 9εν θεωρούμε πολιτικά
εργαλεία τον πόλεμο και τη στρατιωτικοποίηση και επιθυμούμε μια στρατηγική η οποία θα εγγυάται
ασφάλεια για όλους.
Ο αφοπλισμός και η μετατροπή των πολεμικών βιομηχανιών είναι βασικά καθήκοντα. Κάνουμε
εκστρατεία ενάντια στη διάταξη της Συνθήκης της Λισαβόνας που προβλέπει τον επανεξοπλισμό, όχι
μόνο λόγω των φονικών και οικολογικά καταστροφικών όπλων, αλλά και επειδή αποσπά πόρους από
την οικονομική, την κοινωνική και την οικολογική ανάπτυξη. Η Υπηρεσία Άμυνας της Ε.Ε. πρέπει να
αντικατασταθεί από μια υπηρεσία αφοπλισμού, προορισμένη να βάλει φραγμό στην κούρσα των
εξοπλισμών, τη μαζική παραγωγή εξοπλισμών και τη κατοχή όπλων μαζικής καταστροφής, καθώς και
στη στρατιωτικοποίηση του διαστήματος και των ωκεανών, στη βάση συμφωνιών αφοπλισμού.
Οι αναδυόμενες διαμάχες στην Ευρωπαϊκή ήπειρο –πιο συγκεκριμένα μετά την άρνηση των
κυβερνήσεων να ξανασκεφτούν για τη συνεργασία όλων των Ευρωπαϊκών κρατών σε μια ίση και δίκαιη
βάση από το 1990- αναδεικνύουν την αναγκαιότητα της δημιουργίας ενός νέου συλλογικού συστήματος
ασφάλειας στην ήπειρο αυτή. Από μια περιφερειακή κρίση και κατάσταση πολέμου, η διαμάχη του
Καυκάσου τον Αύγουστο του 2008 τελικά έγινε μια διεθνής κρίση, η οποία τώρα εμπλέκει τις ΗΠΑ.
Καλούμε την κοινωνία των πολιτών στην Ευρώπη και στην Ευρωπαϊκή Ένωση να αγωνιστεί για μία
πολιτική λύση. Ο κίνδυνος εξάπλωσης τέτοιων συγκρούσεων σε άλλες ευρωπαϊκές περιφέρειες
παραμένει στην επικαιρότητα. Την ίδια ώρα, η εμπλοκή των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν και οι
αυξανόμενες απαιτήσεις των ΗΠΑ για αύξηση της εκεί ευρωπαϊκής συμμετοχής, δείχνουν την αποτυχία
της στρατηγικής των στρατιωτικών επεμβάσεων, που ακολουθήθηκε από την κυβέρνηση του Μπους.
Καταδεικνύει την αναπτυσσόμενη αντιπαράθεση μεταξύ του ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος για την
ασφάλεια και την στρατηγική των πολεμικών επεμβάσεων και της διεύρυνσης του ΝΑΤΟ.
Η Ευρωπαϊκή Αριστερά επιβεβαιώνει την απαίτησή της για την διάλυση του ΝΑΤΟ. Είμαστε αντίθετοι
στην λογική των στρατιωτικών μπλόκ, συμπεριλαμβανομένων των προσπαθειών και των πολιτικών για
την δημιουργία ευρωπαϊκών στρατιωτικών δομών.
Περισσότερο από ποτέ, η ασφάλεια στην Ευρώπη πρέπει να βασιστεί στις αρχές της ειρήνης, του
αφοπλισμού, της δομικής ανικανότητας επίθεσης και της λύσης των διαμαχών με πολιτικά μέσα εντός
του συστήματος του ΟΑΣΕ, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και τις αρχές ενός αναμορφωμένου,
εκδημοκρατισμένου συστήματος Ηνωμένων Εθνών. Ένα τέτοιο συλλογικό Ευρωπαϊκό σύστημα
συνεργασίας πρέπει να εγγυάται την ασφάλεια και την χωρίς όρους πρόσβαση στην παροχή ενέργειας,
το περιβάλλον, τα ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων κ.α.
Πρέπει να τονίσουμε τον πολιτικό, και όχι μόνο στρατιωτικό, αρνητικό ρόλο που παίζει το ΝΑΤΟ,
σύμφωνα με τα αμερικανικά συμφέροντα στην Ευρώπη. Ακόμα και μετά το τέλος της αντιπαράθεσης
του Ανατολικού και του 9υτικού Μπλοκ, το ΝΑΤΟ παρέμεινε και αναπτύχθηκε ακόμη περισσότερο σε
ένα επιχειρησιακό εργαλείο των κυβερνήσεων των ΗΠΑ για τις ηγεμονικές στρατηγικές τους. Η
διεύρυνση του ΝΑΤΟ προς ανατολάς ανταποκρίνεται σε αυτήν την λογική.
Οι διμερείς συμφωνίες των Ηνωμένων Πολιτειών με διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, όπως αυτήν με την
Ιταλία για τη στρατιωτική βάση των ΗΠΑ στην Βιτσέντζα, με την Πολωνία και την Τσεχία για την
ανάπτυξη συστημάτων αντιπυραυλικής άμυνας των ΗΠΑ και εκείνων με τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία
για τις νέες στρατιωτικές βάσεις, δεν αποτελούν μόνο απειλή για την ανεξαρτησία της Ευρώπης, αλλά
δημιουργούν και πραγματικό κίνδυνο νέας αντιπαράθεσης στην Ευρώπη.
Η απόσυρση των ΝΑΤΟϊκών στρατευμάτων και του 9υτικού συνασπισμού, του οποίου ηγούνται οι
ΗΠΑ, από το Ιράκ και το Αφγανιστάν, είναι αναγκαία. Η διεθνής κοινότητα, καθώς και η Ε.Ε., πρέπει να
υποστηρίξουν τον λαό του Αφγανιστάν, για να βρει μια πολιτική λύση με μη-στρατιωτικό τρόπο, στη
βάση του σεβασμού του διεθνούς δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. kς επιπλέον μέτρο,
απαιτούμε το κλείσιμο όλων των Νατοϊκών και Αμερικανικών βάσεων στην Ευρώπη. Είμαστε εναντίον
των Αμερικανικών (ή οποιωνδήποτε ευρωπαϊκών) 9ορυφορικών Αμυντικών Εγκαταστάσεων με
Ευρωπαϊκές και μη Ευρωπαϊκές αναπτύξεις στρατευμάτων, και υποστηρίζουμε πλήρως τους Τσέχους,
τους Πολωνούς, τους Βούλγαρους και τους Ρουμάνους πολίτες που παλεύουν εναντίον τους.
Απορρίπτουμε κάθε στρατιωτική χρήση του Ευρωπαϊκού Συστήματος Galileo.
Οι αναπτυξιακές και εμπορικές πολιτικές της Ε.Ε. πρέπει να συμμορφωθούν πραγματικά με τους
Στόχους Ανάπτυξης της Χιλιετηρίδας (Millennium Development Goals) και να ευθυγραμμιστούν με την
αρχή της ισότητας όλων των χωρών. Οι διμερείς ευρωπαϊκές Συμφωνίες Συνεργασίας (EPA) είναι ο
λάθος δρόμος. Η πολιτική διεθνούς εμπορίου της Ε.Ε. πρέπει να κρίνεται σε σχέση με το αν δίνει
επαρκείς απαντήσεις για την επίλυση των παγκόσμιων κοινωνικών και οικολογικών προβλημάτων. Η
μάχη εναντίον της ακόμη διευρυνόμενης φτώχειας και των ανισοτήτων πρέπει να τεθεί στο επίκεντρο
της αναπτυξιακής συνεργασίας · η κακή χρήση της αναπτυξιακής συνεργασίας για τη συνέχιση ενός
τύπου αποικιακών σχέσεων, για τη μονόπλευρη στήριξη των εξαγωγικών βιομηχανιών προς όφελος
των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων ή ως γεωπολιτικού εργαλείου, πρέπει να σταματήσει. Επιθυμούμε την
απαγόρευση του μετασχηματισμού των τροφίμων σε καύσιμα. Απαιτούμε την απάλειψη του χρέους
των φτωχότερων χωρών του κόσμου και την αναθεώρηση των δομικών ρυθμιστικών προγραμμάτων
της Παγκόσμιας Τράπεζας και του 9ΝΤ.
Υποστηρίζουμε την περαιτέρω ανάπτυξη της μεσογειακής συνεργασίας. Είναι το κλειδί για την επίτευξη
της ειρήνης και της ασφάλειας στη Μέση Ανατολή. Απαιτείται η δραστήρια συμμετοχή όλων των
πολιτικών δυνάμεων και των κοινωνιών των πολιτών στις εμπλεκόμενες χώρες. Η δημοκρατική και
διαφανής διαδικασία πρέπει να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ των χωρών στο Βορρά και στο Νότο της
Μεσογείου. Αυτός είναι ο μόνος δρόμος για την αποφυγή της μετατροπής αυτού του φιλόδοξου
πολιτικού σχεδίου της Μεσογειακής Ένωσης σε μια πολιτική δομή ανισότητας.
Μια Μεσόγειος διαρκούς και σταθερής ειρήνης είναι αδύνατη χωρίς την επίλυση της σύγκρουσης στη
Μέση Ανατολή. Η ουσιαστική προϋπόθεση για αυτήν είναι η αναγνώριση και η πραγματοποίηση του
δικαιώματος του Παλαιστινιακού λαού να έχει ένα ανεξάρτητο, βιώσιμο κράτος δίπλα-δίπλα με το
κράτος του Ισραήλ –με ίσα δικαιώματα και διαβίωση από κοινού σε μια ειρηνική γειτονιά. Η
Ευρωπαϊκή Αριστερά θα κάνει τα μέγιστα για να απαιτήσει και να πιέσει την Ε.Ε. και τα κράτη-μέλη της
να δράσουν με συνέπεια προς αυτή την κατεύθυνση. Η Ευρώπη πρέπει να χειραφετηθεί από το
αμερικανικό σχέδιο για την "Ευρύτερη Μέση Ανατολή", να εμπλακεί ενεργά η ίδια για να δοθεί τέλος στη
στρατιωτική κατοχή των παλαιστινιακών εδαφών, για την κατεδάφιση του «Τείχους», σύμφωνα με τη
Συμβουλευτική Γνώμη του 9ιεθνούς 9ικαστηρίου και για την αυστηρή εκπλήρωση όλων των σχετικών
ψηφισμάτων των Ηνωμένων Εθνών. Η Ε.Ε. πρέπει να κάνει περισσότερα πολιτικά βήματα για την
υποστήριξη του αιτήματος των αραβικών χωρών στην περιοχή και να συμβάλει στην αύξηση της
συνειδητοποίησης της κοινωνίας των πολιτών στο να εργαστούν προς μια ενεργό πολιτική για την
επίλυση της σύγκρουσης. Η Ευρωπαϊκή Αριστερά αντιτίθεται στην πορεία των πολιτικών
αντιπαράθεσης των ΗΠΑ και της Ε.Ε. έναντι του Ιράν - συγκεκριμένα, σε σχέση με την επίλυση της
διαμάχης για τη χρήση της πυρηνικής ενέργειας - και απαιτεί αυστηρές πολιτικές διαπραγματεύσεις. Η
Ευρωπαϊκή Αριστερά εκφράζει την αλληλεγγύη της με τις πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις που
αγωνίζονται για την συνεπή εφαρμογή και εγγύηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Ιράν.
Η Ευρωπαϊκή Αριστερά τονίζει την δέσμευσή της σε μια διαδικασία ασφάλειας και συνεργασίας όλων
των κρατών στην περιοχή της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής, συμπεριλαμβανομένου του
δικαιώματος του λαού της Σαχάρας στην αυτοδιάθεση, με βάση τα υπάρχοντα ψηφίσματα 1754 και
1783 των Ηνωμένων Εθνών.
Η Τουρκία πρέπει να σεβαστεί με νομική δέσμευση τα πολιτικά και ανθρώπινα δικαιώματα όλων των
πολιτών που ζουν στη χώρα, συμπεριλαμβανομένων όλων των μειονοτήτων, πρέπει να εφαρμόσει
κοινωνικές και νομικές μεταρρυθμίσεις σύμφωνα με τους κανόνες δικαίου, να προετοιμάσει ένα
δημοκρατικό και ειρηνικό έδαφος για όλους τους Κούρδους πολίτες στην Τουρκία. Αυτό θα συμβάλει
επίσης σε μια πολιτική λύση για τον Κουρδικό λαό σε άλλη χώρα της Μέσης Ανατολής.
Η σημαντική κινητικότητα στο Κυπριακό ζήτημα και η αλλαγή του κλίματος μετά την εκλογή του
9ημήτρη Χριστόφια στην Προεδρία της 9ημοκρατίας ανοίγει νέες, ελπιδοφόρες προοπτικές σε σχέση
με τις προσπάθειες επανένωσης του νησιού. Η σύναψη επίσημων διαπραγματεύσεων μεταξύ των
ηγετών των δύο κοινοτήτων υπό την αιγίδα του ΟΗΕ θα πρέπει να οδηγήσουν σε μια διζωνική,
δικοινοτική ομοσπονδιακή λύση με πολιτική ισότητα, όπως αναφέρεται στα σχετικά Ψηφίσματα του
ΟΗΕ και στη βάση των Υψηλών Συμφωνιών του διεθνούς και του ευρωπαϊκού δικαίου.
Η Ευρωπαϊκή Αριστερά υποστηρίζει τη δημιουργία όλων των πολιτικών και οικονομικών συνθηκών για
μια ειρηνική συνύπαρξη των ευρωπαϊκών λαών και κρατών. Η Ευρώπη χρειάζεται έναν οικονομικό και
κοινωνικό χώρο που να μην αποκλείει οποιαδήποτε ευρωπαϊκή χώρα και που να είναι βασισμένος σε
ένα πολύμορφο σύστημα διμερών και πολυμερών συμφωνιών. Η Ευρωπαϊκή Αριστερά υποστηρίζει την
περαιτέρω διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μια σταθερή πανευρωπαϊκή δομή, για να
υπερβούμε τις ακόμα υπάρχουσες πολιτικές και οικονομικές διαιρέσεις στην Ευρώπη. Για αυτό η
Eυρωπαϊκή Αριστερά υποστηρίζει ιδιαίτερα τη διαφύλαξη της δημοκρατικής διακυβέρνησης, την
εγγύησης και την εφαρμογή των ανθρώπινων δικαιωμάτων για όλους τους ανθρώπους στην
καθημερινή πρακτική, το σεβασμό και την προστασία των μειονοτήτων και του κράτους δικαίου ως
σημαντικές προϋποθέσεις για τη διαπραγμάτευση με τις υποψήφιες χώρες για ένταξη στην Ε.Ε. Η ίδια
η Ε.Ε. πρέπει επίσης να γίνει πολιτικά και οικονομικά έτοιμη για παραπέρα βήματα διεύρυνσης.
Η Ευρωπαϊκή Αριστερά απαιτεί την επίμονη εφαρμογή της νέας πολιτικής γειτονίας της Ε.Ε. στη βάση
της ισότητας, ειδικά σε σχέση με τις χώρες της Κοινοπολιτείας Ανεξαρτήτων Κρατών και τα κράτη των
9υτικών Βαλκανίων.
IV. Μια δημοκρατική Ευρώπη της ισότητας
Η δημοκρατική ανασυγκρότηση της Ευρώπης παραμένει επείγον ζήτημα του σήμερα.
Όλοι οι άνθρωποι που ζουν στα κράτη-μέλη της Ε.Ε. έχουν το δικαίωμα να συμμετέχουν στη
διαμόρφωση της Ε.Ε. και της μελλοντικής της ανάπτυξης, είτε γεννήθηκαν σε αυτήν, είτε όχι. Η
Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να ανοίξει στη δημοκρατική συμμετοχή όλων των ανθρώπων, αλλιώς δεν
θα έχει μέλλον.
Υποστηρίζουμε την ενδυνάμωση των ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, καθώς και τα θεμελιώδη
κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα όλων των ανθρώπων που ζουν στην Ε.Ε. Η Χάρτα
Θεμελιωδών 9ικαιωμάτων της Ε.Ε. πρέπει να γίνει νομικά δεσμευτική και να αναπτυχθεί περισσότερο.
Η Ε.Ε. πρέπει να ενταχθεί στη Χάρτα της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα 9ικαιώματα του Ανθρώπου. Η
Ευρωπαϊκή Αριστερά υποστηρίζει τη διασφάλιση της πλήρους ισότητας των γυναικών και των ανδρών
σε όλες τις πτυχές της ζωής. Αγωνιζόμαστε για έναν ευρωπαϊκό κανονισμό που να εγγυάται το
δικαίωμα των γυναικών να αποφασίζουν για το σώμα τους, την ελεύθερη αντισύλληψη και την
άμβλωση μέσα στο σύστημα δημόσιας υγείας. Προωθούμε ευρωπαϊκούς κανονισμούς που να
ποινικοποιούν οποιαδήποτε βία σε σχέση με το φύλο. Επαρκής υλική και προσωπική βοήθεια πρέπει
να παρέχεται σε όλα τα θύματα τέτοιας βίας.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να προστατεύσει και να προβάλλει τα δικαιώματα όσων υφίστανται
διακρίσεις εξαιτίας της εθνικής τους καταγωγής, του σεξουαλικού προσανατολισμού και της ταυτότητας
του φύλου τους, της θρησκείας, της ιδεολογίας, της αναπηρίας και της ηλικίας τους. Απαιτούμε το
σεβασμό όλων των δικαιωμάτων των μειονοτήτων και την επίμονη δράση ενάντια στο ρατσισμό, την
ξενοφοβία, τον υπερεθνικισμό, το σωβινισμό, το φασισμό, τον αντικομμουνισμό, την ομοφοβία και κάθε
άλλη μορφή διάκρισης. Είμαστε υπέρ μιας κοσμικής (ανεξίθρησκης) Ευρώπης υπό την έννοια ότι οι
πολιτικές όλων των κρατών πρέπει να είναι κοσμικές (μη θρησκευτικές).
Η Ευρώπη που θέλουμε χρειάζεται εκδημοκρατισμό της οικονομίας. Τα δικαιώματα στην απεργία, τη
συμμετοχή των εργαζομένων στη λήψη αποφάσεων και τη συλλογικότητα πρέπει να εφαρμόζονται
κατά μήκος των συνόρων. Απορρίπτουμε την υποταγή των κοινωνικών και συνδικαλιστικών προτύπων
στις βασικές ελευθερίες της κοινής αγοράς, όπως αποφασίζονται από το Ευρωπαϊκό 9ικαστήριο.
Αντιθέτως: Τα δικαιώματα και οι ευκαιρίες συμμετοχής των εργαζομένων στις διοικητικές αποφάσεις,
για παράδειγμα στη ρύθμιση των επενδύσεων και της παραγωγής, πρέπει να διευρυνθούν και να
ρυθμιστούν με νόμο.
Η Ευρωπαϊκή Αριστερά υποστηρίζει μια πολιτιστική πολιτική της Ε.Ε. βασισμένη στο διαπολιτισμικό
διάλογο και τη διαπολιτισμική εκπαίδευση. Αντιστέκεται στην απεριόριστη φιλελευθεροποίηση των
πολιτιστικών υπηρεσιών. Θέλουμε ο διάλογος των πολιτισμών να γίνει μια αρχή φιλειρηνικής πολιτικής
σε τοπικό και Ευρωπαϊκό επίπεδο. Υποστηρίζουμε τη Σύνοδο της UNESCO για την Προστασία και την
Προβολή της 9ιαφορετικότητας των Πολιτιστικών Εκφράσεων, στην οποία η προστασία και η προβολή
της διαφορετικότητας των περιφερειακών πολιτισμών είναι δεσμευτική από το διεθνές δίκαιο.
Απαιτούμε επίσης μια διαφανή πολιτική στα ΜΜΕ. Οι πηγές οικονομικής παραγωγικότητας, η
πολιτιστική ηγεμονία και η πολιτική και στρατιωτική ισχύς εξαρτώνται ολοένα και περισσότερο από την
παραγωγή, τη διατήρηση και το σφετερισμό της πληροφορίας και της γνώσης. Γι αυτό η πρόσβαση
στην επικοινωνία και την πληροφορία των κοινωνιών και η απόκτησή τους είναι κρίσιμα ζητήματα
δημοκρατικής συμμετοχής τόσο σε εθνικό, όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Επιπλέον, ο
εκδημοκρατισμός της παραγωγής, της επεξεργασίας και της κατανομής της πληροφορίας και της
γνώσης χρειάζεται αναπόφευκτα, για να αμφισβητήσει τον ψηφιακό καπιταλισμό. Είμαστε υπέρ της
δημοκρατικής διάρθρωσης των δημόσιων ΜΜΕ με φθηνή και εύκολη πρόσβαση στούς σύγχρονους
πολιτιστικούς χώρους, όπως το ίντερνετ, οι ελεύθεροι κώδικες και ο προγραμματισμός, χωρίς την
αθέμιτη παράνομη χρήση των κοινωνικών δικτύων και των προσωπικών δεδομένων.
Είναι απαραίτητο να αντιστραφεί η διαδικασία της Μπολόνια η υπαγωγή του σχολείου, του
πανεπιστημίου και της έρευνας στις ιδιωτικές βιομηχανίες και στην κερδοφορία της ελεύθερης αγοράς.
Η εκπαίδευση είναι ανθρώπινο δικαίωμα. Υποστηρίζουμε όλα τα κινήματα των σπουδαστών, των
γονέων και των δασκάλων-καθηγητών στην Ευρώπη, που αντιτάσσονται στις μεταρρυθμίσεις της
Μπολόνιας και υπερασπίζονται, ανεξάρτητα από τη χώρα, μια δημόσια και δωρεάν παιδεία.
Η ευρωπαϊκή δημόσια εκπαίδευση χρειάζεται να αποκτήσει ρίζες στις αρχές και τις αξίες που
καθορίζουν τα βασικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Το σχολείο πρέπει να
είναι, σε όλα τα κράτη-μέλη, ένας τόπος συνάντησης και ελεύθερης όσμωσης ανάμεσα στους
πολιτισμούς που συνυπάρχουν σε μια όλο και περισσότερο πολυπολιτισμική και πολυθρησκευτική
κοινωνία, ως αναγκαία προϋπόθεση για την αυθεντική ανάπτυξη μιας παιδείας ειρήνης και ισότητας
των φύλων. Συγχρόνως το πανεπιστήμιο χρειάζεται να αναπτύξει τον προεξέχοντα ρόλο του της
πολιτιστικής και επιστημονικής κατάρτισης, αποσυνδεόμενο από τη λογική της αγοράς.
Για να ανακτήσουμε τον πολιτικό χώρο στην Ευρωπαϊκή Ένωση για όλους τους ανθρώπους που ζουν
σε αυτή, πρέπει να δοθεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο η εξουσία της νομοθετικής πρωτοβουλίας.
Πρέπει να γίνει δυνατή η άμεση συμμετοχή στην Ευρωπαϊκή διαδικασία λήψης αποφάσεων (π.χ. με
την Αγορά των Πολιτών, που προτείνεται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο), συμπεριλαμβανόμενων
δημοψηφισμάτων σε εθνικό επίπεδο και σε επίπεδο Ε.Ε. για κρίσιμες αποφάσεις για την Ε.Ε. Οι θεσμοί
της Ε.Ε. (Συμβούλιο, Επιτροπή και Κοινοβούλιο) πρέπει να ανοίξουν στη συμμετοχή της κοινωνίας των
πολιτών, που πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να ελέγχουν τις αποφάσεις τους. Τα αντιτρομοκρατικά
μέτρα και νόμοι σε επίπεδο Ε.Ε. πρέπει να εγκαταλειφθούν. Θέλουμε την κατάργηση της λίστας
«τρομοκρατικών οργανώσεων» της Ε.Ε., που θέτει σε κίνδυνο την ελευθερία μας.
Θέλουμε μια κοσμοπολίτικη Ευρώπη, ανοιχτή στη μετανάστευση. Όχι στην Ευρώπη-Φρούριο, που
απωθεί ανθρώπους που βρίσκονται σε ανάγκη. Χρειάζεται μια κοινή πολιτική προσφύγων και
μεταναστών στην Ε.Ε., σε συμφωνία με τη Συνθήκη της Γενεύης. Άνθρωποι που διώκονται εξαιτίας της
πολιτικής τους τοποθέτησης, της ιδεολογίας, της θρησκείας ή του σεξουαλικού τους προσανατολισμού,
πρέπει να βρίσκουν προστασία και άσυλο στην Ευρώπη. Απαιτούμε την αναγνώριση των σχετιζόμενων
με το φύλο διώξεων και αυτών που δεν γίνονται από κυβερνήσεις, ως αιτία ασύλου και ζητάμε την
ιδιαίτερη προστασία των παιδιών προσφύγων. Γι αυτό απορρίπτουμε το ήδη υπάρχον Σύστημα
ελέγχου συνόρων FRONTEX και απαιτούμε την απόρριψη όλων των σχεδίων που αφορούν στην
εφαρμογή του «Συμφώνου για την Μετανάστευση και το Άσυλο» και της «Οδηγίας Επιστροφής». Οι
φυλακές κράτησης πρέπει να κλείσουν.
Αντιτασσόμαστε στις επιλογές της Ε.Ε. και των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, που επιβάλλουν
μηχανισμούς «προληπτικής καταστολής» και «προληπτικής αρχειοθέτησης των προσωπικών
δεδομένων» (Συνθήκη Prym), δημιουργούν ύποπτους και προσφέρουν στις δικαστικές και αστυνομικές
δυνάμεις, στις ιδιωτικές εταιρείες, σε κάθε ενδιαφερόμενο κράτος, ακόμη και σε μυστικές υπηρεσίες, το
δικαίωμα να χρησιμοποιούν τα προσωπικά δεδομένα μέσω της ευρύτερης υπάρχουσας βάσης
δεδομένων, κάτω από την πρόφαση της υπεράσπισης της δημόσιας ασφάλειας.
Εμείς, τα κόμματα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς κάνουμε κοινή εκστρατεία, και στις χώρες μας, για
αυτούς τους στόχους, στο δρόμο για τις εκλογές του 2009 για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Θέλουμε μια
ισχυρή Κοινοβουλευτική Ομάδα της Αριστεράς, ώστε να μπορέσουμε να αλλάξουμε την Ευρώπη. Κάθε
ψήφος σε υποψήφιο της Ευρωπαϊκής Αριστεράς είναι ψήφος για μια ειρηνική, κοινωνική, οικολογική,
δημοκρατική και φεμινιστική Ευρώπη, που θα ζει με αλληλεγγύη!
Τόλμα, άλλαξε την Ευρώπη τώρα!
Βερολίνο, 29 Νοεμβρίου 2008
Αντικοινωνική και αντεργατική η πολιτική της διοίκησης του ΟΤΕ
Αντικοινωνική και αντεργατική η πολιτική της διοίκησης του ΟΤΕ
Ερώτηση Π.Λαφαζάνη προς τους Υπουργούς Οικονομίας και Οικονομικών. Μεταφορών και Επικοινωνιών
Ο νέος τρόπος διοίκησης του ΟΤΕ, μετά την εξαγορά του από την Deutsche Telekom, έρχεται να επιβεβαιώσει τα όσα είχαμε εγκαίρως καταγγείλει περί περαιτέρω απαξίωσης της κοινωνικής λειτουργίας του οργανισμού με σημαντικές επιπτώσεις στις παρεχόμενες υπηρεσίες καθώς και στον κοινωνικό και αναπτυξιακό του ρόλο. Στο πλαίσιο αυτής της νέας πολιτικής, η διοίκηση αποφάσισε τη συρρίκνωση του δικτύου πωλήσεων και προχωρά στο κλείσιμο 150 περίπου τηλεπικοινωνιακών εμπορικών καταστημάτων σε όλη τη χώρα και κυρίως σε πόλεις και χωριά της περιφέρειας (Αιτωλικό, Βόνιτσα, Αστακό, Βυτίνα, Καλάβρυτα, Αράχωβα, Οινόφυτα, Κάτω Νευροκόπι, Σουφλί, Κύμη, Αλιβέρι, Μέτσοβο, Ξυλόκαστρο, Γύθειο, Κυπαρισσία, Νιγρίτα, Δομοκό, Αγ. Κων/νο, Καμμένα Βούρλα, Δελφούς, νησιά των Κυκλάδων, Μυτιλήνη, Χίο, Σάμο, κ.ά)
Δυστυχώς τέτοιες αποφάσεις απαξιώνουν και συρρικνώνουν το δίκτυο πωλήσεων του οργανισμού και λαμβάνονται χωρίς καμιά ευαισθησία για το κοινωνικό σύνολο αφού θα μείνουν χωρίς τηλεπικοινωνιακή εξυπηρέτηση οι πολίτες των αντίστοιχων τοπικών κοινωνιών. Η απόφαση αυτή έχει προκαλέσει τις αντιδράσεις των κατοίκων και των φορέων των περιοχών που εξυπηρετούνται από τα καταστήματα που θα κλείσουν.
Οι αποφάσεις αυτές λειτουργούν υπέρ των άλλων ιδιωτικών εταιρειών τηλεφωνίας που θα σπεύσουν να καλύψουν το "κενό", που θα δημιουργηθεί.
Επί πλέον, η απόφαση αυτή θα έχει ως συνέπεια απολύσεις στον ΟΤΕ με αποτέλεσμα να μειωθεί το προσωπικό του και να αλλάξουν προς το χειρότερο οι εργασιακές του σχέσεις. Οι απολύσεις αυτές θα είναι η συνέχεια των απολύσεων υπαλλήλων της COSMOTE, που έγιναν το 2008.
Επειδή αυτή η πολιτική του ΟΤΕ, η οποία είναι αποτέλεσμα της ιδιωτικοποίησής του, είναι επιζήμια για τις παρεχόμενες υπηρεσίες στον Έλληνα πολίτη.
Επειδή αυτή η πολιτική θα έχει σαν άμεσο αποτέλεσμα την συρρίκνωση των θέσεων εργασίας για τον ΟΤΕ .
Επειδή ο ΟΤΕ, όπως και οι άλλες ΔΕΚΟ, πρέπει να λειτουργήσει σαν μοχλός ανάπτυξης της χώρας και όχι συρρίκνωσης με διατήρηση του κοινωνικού του χαρακτήρα.
Ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί
1. Είναι γνώστες αυτών των εξελίξεων στον ΟΤΕ; Τι άμεσα μέτρα προτίθενται να πάρουν, ώστε να ακυρωθεί αυτή η απόφαση της διοίκησης του ΟΤΕ;
2. Θα λάβουν σοβαρά υπ' όψιν τις αντιδράσεις των κατοίκων και των φορέων που πλήττονται από αυτή την απόφαση και απαιτούν ο ΟΤΕ να συμβάλλει στην ουσιαστική και ποιοτική εξυπηρέτηση των τοπικών κοινωνιών;
Ο ερωτών Βουλευτής
Παναγιώτης Λαφαζάνης
Ερώτηση Π.Λαφαζάνη προς τους Υπουργούς Οικονομίας και Οικονομικών. Μεταφορών και Επικοινωνιών
Ο νέος τρόπος διοίκησης του ΟΤΕ, μετά την εξαγορά του από την Deutsche Telekom, έρχεται να επιβεβαιώσει τα όσα είχαμε εγκαίρως καταγγείλει περί περαιτέρω απαξίωσης της κοινωνικής λειτουργίας του οργανισμού με σημαντικές επιπτώσεις στις παρεχόμενες υπηρεσίες καθώς και στον κοινωνικό και αναπτυξιακό του ρόλο. Στο πλαίσιο αυτής της νέας πολιτικής, η διοίκηση αποφάσισε τη συρρίκνωση του δικτύου πωλήσεων και προχωρά στο κλείσιμο 150 περίπου τηλεπικοινωνιακών εμπορικών καταστημάτων σε όλη τη χώρα και κυρίως σε πόλεις και χωριά της περιφέρειας (Αιτωλικό, Βόνιτσα, Αστακό, Βυτίνα, Καλάβρυτα, Αράχωβα, Οινόφυτα, Κάτω Νευροκόπι, Σουφλί, Κύμη, Αλιβέρι, Μέτσοβο, Ξυλόκαστρο, Γύθειο, Κυπαρισσία, Νιγρίτα, Δομοκό, Αγ. Κων/νο, Καμμένα Βούρλα, Δελφούς, νησιά των Κυκλάδων, Μυτιλήνη, Χίο, Σάμο, κ.ά)
Δυστυχώς τέτοιες αποφάσεις απαξιώνουν και συρρικνώνουν το δίκτυο πωλήσεων του οργανισμού και λαμβάνονται χωρίς καμιά ευαισθησία για το κοινωνικό σύνολο αφού θα μείνουν χωρίς τηλεπικοινωνιακή εξυπηρέτηση οι πολίτες των αντίστοιχων τοπικών κοινωνιών. Η απόφαση αυτή έχει προκαλέσει τις αντιδράσεις των κατοίκων και των φορέων των περιοχών που εξυπηρετούνται από τα καταστήματα που θα κλείσουν.
Οι αποφάσεις αυτές λειτουργούν υπέρ των άλλων ιδιωτικών εταιρειών τηλεφωνίας που θα σπεύσουν να καλύψουν το "κενό", που θα δημιουργηθεί.
Επί πλέον, η απόφαση αυτή θα έχει ως συνέπεια απολύσεις στον ΟΤΕ με αποτέλεσμα να μειωθεί το προσωπικό του και να αλλάξουν προς το χειρότερο οι εργασιακές του σχέσεις. Οι απολύσεις αυτές θα είναι η συνέχεια των απολύσεων υπαλλήλων της COSMOTE, που έγιναν το 2008.
Επειδή αυτή η πολιτική του ΟΤΕ, η οποία είναι αποτέλεσμα της ιδιωτικοποίησής του, είναι επιζήμια για τις παρεχόμενες υπηρεσίες στον Έλληνα πολίτη.
Επειδή αυτή η πολιτική θα έχει σαν άμεσο αποτέλεσμα την συρρίκνωση των θέσεων εργασίας για τον ΟΤΕ .
Επειδή ο ΟΤΕ, όπως και οι άλλες ΔΕΚΟ, πρέπει να λειτουργήσει σαν μοχλός ανάπτυξης της χώρας και όχι συρρίκνωσης με διατήρηση του κοινωνικού του χαρακτήρα.
Ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί
1. Είναι γνώστες αυτών των εξελίξεων στον ΟΤΕ; Τι άμεσα μέτρα προτίθενται να πάρουν, ώστε να ακυρωθεί αυτή η απόφαση της διοίκησης του ΟΤΕ;
2. Θα λάβουν σοβαρά υπ' όψιν τις αντιδράσεις των κατοίκων και των φορέων που πλήττονται από αυτή την απόφαση και απαιτούν ο ΟΤΕ να συμβάλλει στην ουσιαστική και ποιοτική εξυπηρέτηση των τοπικών κοινωνιών;
Ο ερωτών Βουλευτής
Παναγιώτης Λαφαζάνης
Δήλωση Δημήτρη Στρατούλη για πώληση μετοχικού κεφαλαίου ΟΤΕ στη Ντόιτσε Τέλεκομ
.
Σχετικά με την πώληση σήμερα από την κυβέρνηση του 3,03% του μετοχικού κεφαλαίου του ΟΤΕ στην Ντόιτσε Τέλεκομ, ώστε αυτή να φτάσει να ελέγχει το 25%, ο Δημήτρης Στρατούλης, μέλος της Π.Γ. του ΣΥΝ, έκανε την εξής δήλωση:
«Σήμερα ολοκληρώθηκε από την κυβέρνηση το ξεπούλημα του ΟΤΕ στη γερμανική πολυεθνική Ντόιτσε Τέλεκομ, ένα μεγάλο οικονομικό, κοινωνικό και εθνικό έγκλημα με ανυπολόγιστες αρνητικές συνέπειες για την ανάπτυξη, για τους πολίτες, για τους εργαζόμενους και την εθνική άμυνα.
1. Οι μόνοι που βγαίνουν κερδισμένοι είναι η MIG του Βγενόπουλου, η οποία με μια απλή αγοραπωλησία μετοχών πήρε 2,5 δις ευρώ και η Ντόιτσε Τέλεκομ, που έναντι πινακίου φακής (431 εκατομμύρια Ευρώ) αποκτά από το δημόσιο τον έλεγχο ολόκληρου του Ομίλου του ΟΤΕ, που αξίζει δεκάδες δις ευρώ. Συγκεκριμένα, αποκτά τον έλεγχο στον ΟΤΕ, στις 15 θυγατρικές του, στην COSMOTE, στις επενδύσεις του στα Βαλκάνια και στα πάνω από 2.300 υψηλής προστιθέμενης αξίας ακίνητά του.
2. Η δήθεν «συνδιοίκηση» του ΟΤΕ από το ελληνικό δημόσιο και από την Ντόιτσε Τέλεκομ είναι παραμύθι που δεν το πιστεύουν ούτε τα νήπια, αφού η Γερμανική Εταιρεία έχοντας τον Διευθύνοντα Σύμβουλο έχει και το μάνατζμεντ της επιχείρησης.
3. Τα βέτο που δήθεν διατηρεί το ελληνικό δημόσιο για κρίσιμες αποφάσεις της διοίκησης του ΟΤΕ είναι αέρας κοπανιστός, αφού η Ευρωπαϊκή Κοινοτική Νομοθεσία και νομολογία δεν αποδέχεται σε περιπτώσεις ιδιωτικοποιήσεων τη λεγόμενη «χρυσή μετοχή» του δημοσίου, που θα μπορούσε να έχει δικαιώματα Βέτο.
4. Ανοίγει ο δρόμος για περαιτέρω εκποίηση μετοχών του δημοσίου στον ΟΤΕ στην Ντόιτσε Τέλεκομ, έτσι ώστε στο δημόσιο να μείνει μόλις με 5% των μετοχών του ΟΤΕ.
5. Οι πολίτες με τα αυξημένα τιμολόγια των υπηρεσιών του ΟΤΕ και οι εργαζόμενοι του με απολύσεις και καταστροφή των εργασιακών σχέσεών τους θα είναι οι πρώτες παράπλευρες απώλειες λόγω της ιδιωτικοποίησης του ΟΤΕ.
Ο κύριος Χατζηδάκης θα μείνει στην ιστορία της χώρας μας ως ο Υπουργός που εκτελώντας συμβόλαια θανάτου για τον ΟΤΕ και την ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ, δύο επιχειρήσεις στρατηγικής και εθνικής σημασίας, τις παρέδωσε σε ιδιωτικά συμφέροντα και μάλιστα εν μέσω οικονομικής κρίσης, όταν σε όλα τον κόσμο ακόμα και οι πιο σκληροί νεοφιλελεύθεροι μιλάνε πια για εθνικοποιήσεις.
To Γραφείο Τύπου
Σχετικά με την πώληση σήμερα από την κυβέρνηση του 3,03% του μετοχικού κεφαλαίου του ΟΤΕ στην Ντόιτσε Τέλεκομ, ώστε αυτή να φτάσει να ελέγχει το 25%, ο Δημήτρης Στρατούλης, μέλος της Π.Γ. του ΣΥΝ, έκανε την εξής δήλωση:
«Σήμερα ολοκληρώθηκε από την κυβέρνηση το ξεπούλημα του ΟΤΕ στη γερμανική πολυεθνική Ντόιτσε Τέλεκομ, ένα μεγάλο οικονομικό, κοινωνικό και εθνικό έγκλημα με ανυπολόγιστες αρνητικές συνέπειες για την ανάπτυξη, για τους πολίτες, για τους εργαζόμενους και την εθνική άμυνα.
1. Οι μόνοι που βγαίνουν κερδισμένοι είναι η MIG του Βγενόπουλου, η οποία με μια απλή αγοραπωλησία μετοχών πήρε 2,5 δις ευρώ και η Ντόιτσε Τέλεκομ, που έναντι πινακίου φακής (431 εκατομμύρια Ευρώ) αποκτά από το δημόσιο τον έλεγχο ολόκληρου του Ομίλου του ΟΤΕ, που αξίζει δεκάδες δις ευρώ. Συγκεκριμένα, αποκτά τον έλεγχο στον ΟΤΕ, στις 15 θυγατρικές του, στην COSMOTE, στις επενδύσεις του στα Βαλκάνια και στα πάνω από 2.300 υψηλής προστιθέμενης αξίας ακίνητά του.
2. Η δήθεν «συνδιοίκηση» του ΟΤΕ από το ελληνικό δημόσιο και από την Ντόιτσε Τέλεκομ είναι παραμύθι που δεν το πιστεύουν ούτε τα νήπια, αφού η Γερμανική Εταιρεία έχοντας τον Διευθύνοντα Σύμβουλο έχει και το μάνατζμεντ της επιχείρησης.
3. Τα βέτο που δήθεν διατηρεί το ελληνικό δημόσιο για κρίσιμες αποφάσεις της διοίκησης του ΟΤΕ είναι αέρας κοπανιστός, αφού η Ευρωπαϊκή Κοινοτική Νομοθεσία και νομολογία δεν αποδέχεται σε περιπτώσεις ιδιωτικοποιήσεων τη λεγόμενη «χρυσή μετοχή» του δημοσίου, που θα μπορούσε να έχει δικαιώματα Βέτο.
4. Ανοίγει ο δρόμος για περαιτέρω εκποίηση μετοχών του δημοσίου στον ΟΤΕ στην Ντόιτσε Τέλεκομ, έτσι ώστε στο δημόσιο να μείνει μόλις με 5% των μετοχών του ΟΤΕ.
5. Οι πολίτες με τα αυξημένα τιμολόγια των υπηρεσιών του ΟΤΕ και οι εργαζόμενοι του με απολύσεις και καταστροφή των εργασιακών σχέσεών τους θα είναι οι πρώτες παράπλευρες απώλειες λόγω της ιδιωτικοποίησης του ΟΤΕ.
Ο κύριος Χατζηδάκης θα μείνει στην ιστορία της χώρας μας ως ο Υπουργός που εκτελώντας συμβόλαια θανάτου για τον ΟΤΕ και την ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ, δύο επιχειρήσεις στρατηγικής και εθνικής σημασίας, τις παρέδωσε σε ιδιωτικά συμφέροντα και μάλιστα εν μέσω οικονομικής κρίσης, όταν σε όλα τον κόσμο ακόμα και οι πιο σκληροί νεοφιλελεύθεροι μιλάνε πια για εθνικοποιήσεις.
To Γραφείο Τύπου
Ισότητα κάθε μέρα παντού για όλες
Σήμερα, σε ένα κόσμο στον οποίο το κυρίαρχο μοντέλο διευρύνει τις κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες και δυναμώνει την περιθωριοποίηση και τον αποκλεισμό, η ισότητα των φύλων δεν μπορεί να εξασφαλιστεί.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση με την οικονομική και πολιτική στρατηγική της απελευθέρωσης της αγοράς και των ιδιωτικοποιήσεων υπονομεύει τα κατακτημένα με αγώνες δικαιώματα των γυναικών. Με την απορρύθμιση της αγοράς εργασίας και την υιοθετήσει της ευελιξίας με ασφάλεια (flexicurity) καθιερώνεται ως γενικευμένη μορφή εργασίας η ευελιξία που θα μετατρέψει τους λαούς της Ευρώπης και ιδίως τις γυναίκες σε εργαζόμενους φτωχούς.
Η διαρκής αποδόμηση του κοινωνικού κράτους και η παράδοσή του στους ιδιώτες στερεί από τις γυναίκες, ιδίως τις εργαζόμενες, όλες εκείνες τις κοινωνικές υπηρεσίες που τις στηρίζουν για να βγουν στην αγορά εργασίας και να συνδυάσουν επαγγελματική και οικογενειακή ζωή.
Επομένως η πολιτική της για την ένταξη της ισότητας σε όλες τις πολιτικές (mainstreaming), καθώς και τα θετικά μέτρα για την ουσιαστική εφαρμογή της ισότητας ακυρώνονται από τις παραπάνω νεοφιλελεύθερες επιλογές της.
Προωθεί την ισότητα των φύλων στο βαθμό που χρειάζεται τις γυναίκες για ανασφαλή και ευέλικτη εργασία κακοπληρωμένη και ανασφάλιστη. Και για να τους μεταφέρει όλη την φροντίδα του κοινωνικού κράτους.
Οι γυναίκες και το φεμινιστικό κίνημα τις τελευταίες δεκαετίες έχουμε κάνει με τους αγώνες μας πολλά βήματα για την κατάκτηση ισότιμης θέσης στην κοινωνία. Πολλά όμως μένει ακόμα να διεκδικήσουμε.
Μέχρι στιγμής έχουμε τα υψηλότερα ποσοστά ανεργίας, δουλεύουμε πολύ συχνά σε συνθήκες μερικής απασχόλησης για 200 και 300 ευρώ, γενικά έχουμε χαμηλότερους μισθούς με αποτέλεσμα να είμαστε συχνότερα φτωχές. Είμαστε τα πρώτα θύματα των ιδιωτικοποιήσεων και της μεταφοράς εργοστασίων στο εξωτερικό, είναι πιο δύσκολο για μας να προσληφθούμε όταν έχουμε ή περιμένουμε παιδιά.
Πάνω μας δοκιμάστηκε η απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων και τώρα η λεγόμενη «ευελιξία με ασφάλεια» (flexicurity), που νομιμοποιεί όλες τις μορφές ελαστικής εργασίας και καταργεί την κοινωνική ασφάλιση.
Την πολιτική αυτή όμως την ψήφισε τόσο η ΝΔ, όσο και το ΠΑΣΟΚ και σε εθνικό και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Όταν είμαστε άνεργες μας προτείνεται να καταρτιζόμαστε συνεχώς, δουλεύοντας στην ουσία χωρίς ασφάλιση!. Ξέρουμε ότι για τα προγράμματα επιδοτήσεων και καταρτίσεων ξοδεύονται τεράστια ποσά. Παρόλα αυτά ελάχιστες από εμάς βρίσκουν αξιοπρεπή δουλειά .
Κι ενώ αυτές οι μορφές εργασίας προπαγανδίζονται με θράσος ως ευκαιρία για την συμφιλίωση της επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής, στην πραγματικότητα υπονομεύουν την ζωή των νέων ανθρώπων και διαλύουν την οικογένεια.
Εργασία και γυναίκες
Είμαστε υπέρ μιας νέας οργάνωσης της κοινωνίας όπου η αμειβόμενη εργασία θα παίρνει υπόψη της ισότιμα και τις ανάγκες των γυναικών. Μία κοινωνία όπου η οικιακή εργασία, η φροντίδα και η διαπαιδαγώγηση θα κατανέμονται ισότιμα και στα δύο φύλα, με την συνεχή φροντίδα του κράτους .
Θεωρούμε ότι η εργασία αποτελεί για τις γυναίκες στοιχείο ανεξαρτησίας και κοινωνικής απελευθέρωσης.
Ζητούμε μείωση του χρόνου εργασίας, δηλαδή, πλήρη και σταθερή εργασία 35 ωρών- 7ωρη- 5θημερη, χωρίς μείωση αποδοχών, με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.
Είμαστε κατά του εξαναγκασμού των γυναικών στην μερική και ευέλικτη εργασία, με το πρόσχημα της καταπολέμησης της ανεργίας.
Ζητούμε από την πολιτεία και τους ελεγκτικούς μηχανισμούς της να μην επιτρέπει την καταστρατήγηση της νομοθεσίας που αναφέρεται στην ίση αμοιβή για ίσης αξίας εργασία, στις απολύσεις γυναικών και μάλιστα εγκύων, στην σεξουαλική παρενόχληση στο χώρο εργασίας, αλλά να πάρουν τα μέτρα που απαιτούνται για την αντιμετώπιση αυτών των διακρίσεων. Να μην αποτελεί η μητρότητα αρνητικό παράγοντα στην εύρεση ή ακόμα και στη διατήρηση της εργασίας
Ισοτιμία στην απασχόληση, την αμοιβή και την ασφάλιση για τις μετανάστριες.
Ζητούμε επάρκεια των δομών κοινωνικής φροντίδας πού στηρίζουν τις γυναίκες για να βγουν στην αγορά εργασίας:
Δημόσιους βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς, με ωράρια προσαρμοσμένα σε αυτά των εργαζόμενων γονέων.
Ολοήμερα δημοτικά σχολεία και νηπιαγωγεία.
Κέντρα δημιουργικής απασχόλησης παιδιών, με ποιοτική φροντίδα και φύλαξη.
Κέντρα ανοιχτής προστασίας των ηλικιωμένων.
Απρόσκοπτη συνέχιση του Προγράμματος «βοήθεια στο σπίτι».
Προγράμματα "βοηθών μητέρων"
Ζητούμε να βελτιωθεί το νομικό πλαίσιο για την γονική άδεια έτσι ώστε να τη δικαιούνται και οι δύο γονείς και οι ημέρες της άδειας να καλύπτονται μισθολογικά και ασφαλιστικά.
Κοινωνική ασφάλιση
Παρότι αγωνιζόμαστε για πλήρη και σταθερή εργασία , ωστόσο όσο υπάρχει μερική ευέλικτη πρέπει να καλύπτεται με πλήρη ασφάλιση .
Είμαστε υπέρ της διατήρησης της θετικής διάκρισης – 5 χρόνια νωρίτερα -στη συνταξιοδότηση, λαμβάνοντας υπόψη τον όγκο της απλήρωτης εργασίας των γυναικών στο σπίτι και την ανεπάρκεια β/ν - παιδικών σταθμών, καθώς και την «άτυπη φροντίδα», που αναλαμβάνουν αυτές στο πλαίσιο της οικογένειας, καλύπτοντας τα κενά της κοινωνικής πολιτικής.
Υγεία και γυναίκες
Υπερασπιζόμαστε και απαιτούμε
Την ένταξη της οπτικής του φύλου σε όλες τις πολιτικές και τα προγράμματα υγείας και τον δημόσιο χαρακτήρα των υπηρεσιών υγείας και πρόνοιας.
Πολιτικές δημόσιας υγείας υπέρ της αντισύλληψης .
Την ένταξη του μαθήματος της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης.
Είμαστε υπέρ της πρόληψης, της ενημέρωσης. της δημόσιας και δωρεάν έκτρωσης ως αναφαίρετο δικαίωμα των γυναικών. Αποφασίζουμε οι ίδιες για το αν, πότε και πόσα παιδιά θέλουμε να κάνουμε.
Θεωρούμε απαράδεκτες τις υπερβολικές δαπάνες για τη γέννα, τη συχνότητα των καισαρικών τομών, την έλλειψη επαρκών υπηρεσιών συμβουλευτικής και οικογενειακού προγραμματισμού
Αγωνιζόμαστε για την ανατροπή των πολιτικών υγείας και πρόνοιας, των κυβερνήσεων της ΝΔ και παλιότερα του ΠΑΣΟΚ, που υποτάχθηκαν στις πιέσεις ισχυρών οικονομικών συμφερόντων .
Απαιτούμε: Προληπτική πολιτική για την υγεία των γυναικών-κοριτσιών, ελληνίδων , μεταναστριών και προσφύγων
Πολιτική υγιεινής και ασφάλειας με την οπτική του φύλου στους χώρους εργασίας . Δηλαδή, προστασία των γυναικών που εργάζονται στις πόλεις και για τις γυναίκες- αγρότισσες
Λήψη πρόσθετων και ουσιαστικών μέτρων για την προστασία της μητρότητας
Βία κατά των γυναικών.
Βαριά παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μας αποτελεί η βία λόγω φύλου, σε όλες τις μορφές της.
Το κύριο, οι δομές αρωγής στα θύματα της βίας δεν είναι επαρκείς. Και υπάρχει μεν στο νέο κώδικα δήμων και κοινοτήτων η πρόβλεψη για δημιουργία συμβουλευτικών κέντρων για τα θύματα της ενδοοικογενειακής βίας από τους δήμους, αλλά δεν μας λένε με τι πόρους θα φτιαχτούν αυτά. Δεν μας αξίζει η βία. Απαιτούμε την εφαρμογή όλων των μέτρων για την εξάλειψή της.
Τα σεξουαλικά και αναπαραγωγικά Δικαιώματα των γυναικών
Η επίθεση του Νεοφιλελευθερισμού στα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα των γυναικών έχει τις εκφράσεις της και στην ιδεολογική σφαίρα. Συντηρητικοί πολιτικοί κύκλοι και Εκκλησία βάλλουν έντεχνα αλλά οργανωμένα εναντίον κατακτημένων δικαιωμάτων των Γυναικών.
Η σεξουαλικότητα των γυναικών η αυτορρύθμιση της αναπαραγωγικής τους λειτουργίας και η σεξουαλική επιλογή δέχονται συστηματική επίθεση. Βάλλεται το δικαίωμα στην έκτρωση ακόμη και όταν συντελούν λόγοι υγείας. Υπονομεύεται η τεχνικώς υποβοηθούμενη αναπαραγωγή.
Προπαγανδίζεται , μέσω των ΜΜΕ, η έκτρωση ως φόνος, οι προγαμιαίες σχέσεις ως ανωριμότητα, η διάλυση του γάμου ως καταστροφή. Η εκκλησία στέλνει στο πυρ το εξώτερον τους ομοφυλόφιλους.
Υποστηρίζουμε το δικαίωμα των γυναικών στην αναπαραγωγή και στο σεξουαλικό προσανατολισμό.
Υποστηρίζουμε ότι οι γυναίκες πρέπει οι ίδιες να αποφασίζουν για το αν, πότε και πόσα παιδιά θα κάνουν.
Υποστηρίζουμε την νομική κατοχύρωση για κάθε μορφή συμβίωσης.
Απορρίπτουμε τον φονταμενταλισμό, θρησκευτικό και πολιτικό.
Συμμετοχή των γυναικών στα κέντρα λήψης αποφάσεων
Στις δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές του Οκτώβρη του 2006, ο νόμος 2910/2001, δυνάμει του οποίου κανένα φύλο δεν μπορεί να εκπροσωπείται στους συνδυασμούς με λιγότερο από το 1/3, δέχθηκε σοβαρό πλήγμα. Ο αριθμός των γυναικείων υποψηφιοτήτων υπολογίστηκε με βάση τον αριθμό των εκλεγόμενων και όχι στο συνόλου των υποψηφίων. Αυτή καταστρατήγηση του νόμου, αντίκειται στη συνταγματική πρόβλεψη για την ισότητα ανδρών και γυναικών!
Ζητούμε την ψήφιση ανάλογου νόμου και για το εθνικό κοινοβούλιο.
Ζητούμε την εφαρμογή του νόμου και επί των εκλεγομένων.
ΜΜΕ και Γυναίκα
Τα ΜΜΕ θα πρέπει να αναγκαστούν να βρεθούν αντιμέτωπα με την ιδεολογία της ισότητας των φύλων, με τους νόμους, με την πραγματικότητας της κάθε γυναίκας.
Κανείς δεν θα μας το παραχωρήσει αυτό. Με αγώνες να απαιτήσουμε δημοκρατική αντιμετώπιση, να ξεριζωθούν με αυτοέλεγχο οι διακρίσεις αλλά αν αυτό δεν γίνεται, πρέπει και το ΕΣΡ να παρέμβει για τη δημιουργία Κώδικα που θα αντιμετωπίζει τις διακρίσεις στα κρατικά ΜΜΕ.
Ένας συλλογικός αγώνας για προγράμματα ισότητας σε ώρες μεγάλες τηλεθέασης όπου να μετέχουν φεμινίστριες, ομάδες, οργανώσεις, γυναίκες πολιτικοί, συνδικαλίστριες γυναίκες, γυναίκες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης καθώς και θεσμικές εκφράσεις όπως συνδικάτα ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, οι πρωτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις, τα κινήματα, οι διάφορες επιτροπές ισότητες στις διάφορες δημόσιες υπηρεσίες, η Επιτροπή για την Ισότητα της βουλής.
Να γίνουν γνωστές οι κατακτήσεις, οι νόμοι, οι επιτυχίες του φεμινιστικού και γυναικείου κινήματος.,
Να υπάρχει βήμα στην κρατική τηλεόραση, σε πρωινή ζώνη, για γνωστοποίηση των περιπτώσεων της παραβίασης των νόμων για την ισότητα.
Σήμερα οι στόχοι του γυναικείου, φεμινιστικού κινήματος βρίσκονται αντιμέτωποι με τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα. Η απροκάλυπτη άσκηση εξουσίας από αυτά οδηγεί τις γυναίκες στην περιθωριοποίηση, στην φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό.
Επομένως το μεγάλο καθήκον του φεμινιστικού κινήματος στον 21ο αιώνα είναι η διεκδίκηση πολιτικής και οικονομικής εξουσίας.
Στον αγώνα αυτό για δημοκρατία ισότητα και κοινωνική δικαιοσύνη οι γυναίκες του ΣΥΡΙΖΑ συμπορεύονται με όλους εκείνους και εκείνες που αγωνίζονται για τον άλλο κόσμο που είναι εφικτός.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση με την οικονομική και πολιτική στρατηγική της απελευθέρωσης της αγοράς και των ιδιωτικοποιήσεων υπονομεύει τα κατακτημένα με αγώνες δικαιώματα των γυναικών. Με την απορρύθμιση της αγοράς εργασίας και την υιοθετήσει της ευελιξίας με ασφάλεια (flexicurity) καθιερώνεται ως γενικευμένη μορφή εργασίας η ευελιξία που θα μετατρέψει τους λαούς της Ευρώπης και ιδίως τις γυναίκες σε εργαζόμενους φτωχούς.
Η διαρκής αποδόμηση του κοινωνικού κράτους και η παράδοσή του στους ιδιώτες στερεί από τις γυναίκες, ιδίως τις εργαζόμενες, όλες εκείνες τις κοινωνικές υπηρεσίες που τις στηρίζουν για να βγουν στην αγορά εργασίας και να συνδυάσουν επαγγελματική και οικογενειακή ζωή.
Επομένως η πολιτική της για την ένταξη της ισότητας σε όλες τις πολιτικές (mainstreaming), καθώς και τα θετικά μέτρα για την ουσιαστική εφαρμογή της ισότητας ακυρώνονται από τις παραπάνω νεοφιλελεύθερες επιλογές της.
Προωθεί την ισότητα των φύλων στο βαθμό που χρειάζεται τις γυναίκες για ανασφαλή και ευέλικτη εργασία κακοπληρωμένη και ανασφάλιστη. Και για να τους μεταφέρει όλη την φροντίδα του κοινωνικού κράτους.
Οι γυναίκες και το φεμινιστικό κίνημα τις τελευταίες δεκαετίες έχουμε κάνει με τους αγώνες μας πολλά βήματα για την κατάκτηση ισότιμης θέσης στην κοινωνία. Πολλά όμως μένει ακόμα να διεκδικήσουμε.
Μέχρι στιγμής έχουμε τα υψηλότερα ποσοστά ανεργίας, δουλεύουμε πολύ συχνά σε συνθήκες μερικής απασχόλησης για 200 και 300 ευρώ, γενικά έχουμε χαμηλότερους μισθούς με αποτέλεσμα να είμαστε συχνότερα φτωχές. Είμαστε τα πρώτα θύματα των ιδιωτικοποιήσεων και της μεταφοράς εργοστασίων στο εξωτερικό, είναι πιο δύσκολο για μας να προσληφθούμε όταν έχουμε ή περιμένουμε παιδιά.
Πάνω μας δοκιμάστηκε η απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων και τώρα η λεγόμενη «ευελιξία με ασφάλεια» (flexicurity), που νομιμοποιεί όλες τις μορφές ελαστικής εργασίας και καταργεί την κοινωνική ασφάλιση.
Την πολιτική αυτή όμως την ψήφισε τόσο η ΝΔ, όσο και το ΠΑΣΟΚ και σε εθνικό και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Όταν είμαστε άνεργες μας προτείνεται να καταρτιζόμαστε συνεχώς, δουλεύοντας στην ουσία χωρίς ασφάλιση!. Ξέρουμε ότι για τα προγράμματα επιδοτήσεων και καταρτίσεων ξοδεύονται τεράστια ποσά. Παρόλα αυτά ελάχιστες από εμάς βρίσκουν αξιοπρεπή δουλειά .
Κι ενώ αυτές οι μορφές εργασίας προπαγανδίζονται με θράσος ως ευκαιρία για την συμφιλίωση της επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής, στην πραγματικότητα υπονομεύουν την ζωή των νέων ανθρώπων και διαλύουν την οικογένεια.
Εργασία και γυναίκες
Είμαστε υπέρ μιας νέας οργάνωσης της κοινωνίας όπου η αμειβόμενη εργασία θα παίρνει υπόψη της ισότιμα και τις ανάγκες των γυναικών. Μία κοινωνία όπου η οικιακή εργασία, η φροντίδα και η διαπαιδαγώγηση θα κατανέμονται ισότιμα και στα δύο φύλα, με την συνεχή φροντίδα του κράτους .
Θεωρούμε ότι η εργασία αποτελεί για τις γυναίκες στοιχείο ανεξαρτησίας και κοινωνικής απελευθέρωσης.
Ζητούμε μείωση του χρόνου εργασίας, δηλαδή, πλήρη και σταθερή εργασία 35 ωρών- 7ωρη- 5θημερη, χωρίς μείωση αποδοχών, με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.
Είμαστε κατά του εξαναγκασμού των γυναικών στην μερική και ευέλικτη εργασία, με το πρόσχημα της καταπολέμησης της ανεργίας.
Ζητούμε από την πολιτεία και τους ελεγκτικούς μηχανισμούς της να μην επιτρέπει την καταστρατήγηση της νομοθεσίας που αναφέρεται στην ίση αμοιβή για ίσης αξίας εργασία, στις απολύσεις γυναικών και μάλιστα εγκύων, στην σεξουαλική παρενόχληση στο χώρο εργασίας, αλλά να πάρουν τα μέτρα που απαιτούνται για την αντιμετώπιση αυτών των διακρίσεων. Να μην αποτελεί η μητρότητα αρνητικό παράγοντα στην εύρεση ή ακόμα και στη διατήρηση της εργασίας
Ισοτιμία στην απασχόληση, την αμοιβή και την ασφάλιση για τις μετανάστριες.
Ζητούμε επάρκεια των δομών κοινωνικής φροντίδας πού στηρίζουν τις γυναίκες για να βγουν στην αγορά εργασίας:
Δημόσιους βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς, με ωράρια προσαρμοσμένα σε αυτά των εργαζόμενων γονέων.
Ολοήμερα δημοτικά σχολεία και νηπιαγωγεία.
Κέντρα δημιουργικής απασχόλησης παιδιών, με ποιοτική φροντίδα και φύλαξη.
Κέντρα ανοιχτής προστασίας των ηλικιωμένων.
Απρόσκοπτη συνέχιση του Προγράμματος «βοήθεια στο σπίτι».
Προγράμματα "βοηθών μητέρων"
Ζητούμε να βελτιωθεί το νομικό πλαίσιο για την γονική άδεια έτσι ώστε να τη δικαιούνται και οι δύο γονείς και οι ημέρες της άδειας να καλύπτονται μισθολογικά και ασφαλιστικά.
Κοινωνική ασφάλιση
Παρότι αγωνιζόμαστε για πλήρη και σταθερή εργασία , ωστόσο όσο υπάρχει μερική ευέλικτη πρέπει να καλύπτεται με πλήρη ασφάλιση .
Είμαστε υπέρ της διατήρησης της θετικής διάκρισης – 5 χρόνια νωρίτερα -στη συνταξιοδότηση, λαμβάνοντας υπόψη τον όγκο της απλήρωτης εργασίας των γυναικών στο σπίτι και την ανεπάρκεια β/ν - παιδικών σταθμών, καθώς και την «άτυπη φροντίδα», που αναλαμβάνουν αυτές στο πλαίσιο της οικογένειας, καλύπτοντας τα κενά της κοινωνικής πολιτικής.
Υγεία και γυναίκες
Υπερασπιζόμαστε και απαιτούμε
Την ένταξη της οπτικής του φύλου σε όλες τις πολιτικές και τα προγράμματα υγείας και τον δημόσιο χαρακτήρα των υπηρεσιών υγείας και πρόνοιας.
Πολιτικές δημόσιας υγείας υπέρ της αντισύλληψης .
Την ένταξη του μαθήματος της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης.
Είμαστε υπέρ της πρόληψης, της ενημέρωσης. της δημόσιας και δωρεάν έκτρωσης ως αναφαίρετο δικαίωμα των γυναικών. Αποφασίζουμε οι ίδιες για το αν, πότε και πόσα παιδιά θέλουμε να κάνουμε.
Θεωρούμε απαράδεκτες τις υπερβολικές δαπάνες για τη γέννα, τη συχνότητα των καισαρικών τομών, την έλλειψη επαρκών υπηρεσιών συμβουλευτικής και οικογενειακού προγραμματισμού
Αγωνιζόμαστε για την ανατροπή των πολιτικών υγείας και πρόνοιας, των κυβερνήσεων της ΝΔ και παλιότερα του ΠΑΣΟΚ, που υποτάχθηκαν στις πιέσεις ισχυρών οικονομικών συμφερόντων .
Απαιτούμε: Προληπτική πολιτική για την υγεία των γυναικών-κοριτσιών, ελληνίδων , μεταναστριών και προσφύγων
Πολιτική υγιεινής και ασφάλειας με την οπτική του φύλου στους χώρους εργασίας . Δηλαδή, προστασία των γυναικών που εργάζονται στις πόλεις και για τις γυναίκες- αγρότισσες
Λήψη πρόσθετων και ουσιαστικών μέτρων για την προστασία της μητρότητας
Βία κατά των γυναικών.
Βαριά παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μας αποτελεί η βία λόγω φύλου, σε όλες τις μορφές της.
Το κύριο, οι δομές αρωγής στα θύματα της βίας δεν είναι επαρκείς. Και υπάρχει μεν στο νέο κώδικα δήμων και κοινοτήτων η πρόβλεψη για δημιουργία συμβουλευτικών κέντρων για τα θύματα της ενδοοικογενειακής βίας από τους δήμους, αλλά δεν μας λένε με τι πόρους θα φτιαχτούν αυτά. Δεν μας αξίζει η βία. Απαιτούμε την εφαρμογή όλων των μέτρων για την εξάλειψή της.
Τα σεξουαλικά και αναπαραγωγικά Δικαιώματα των γυναικών
Η επίθεση του Νεοφιλελευθερισμού στα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα των γυναικών έχει τις εκφράσεις της και στην ιδεολογική σφαίρα. Συντηρητικοί πολιτικοί κύκλοι και Εκκλησία βάλλουν έντεχνα αλλά οργανωμένα εναντίον κατακτημένων δικαιωμάτων των Γυναικών.
Η σεξουαλικότητα των γυναικών η αυτορρύθμιση της αναπαραγωγικής τους λειτουργίας και η σεξουαλική επιλογή δέχονται συστηματική επίθεση. Βάλλεται το δικαίωμα στην έκτρωση ακόμη και όταν συντελούν λόγοι υγείας. Υπονομεύεται η τεχνικώς υποβοηθούμενη αναπαραγωγή.
Προπαγανδίζεται , μέσω των ΜΜΕ, η έκτρωση ως φόνος, οι προγαμιαίες σχέσεις ως ανωριμότητα, η διάλυση του γάμου ως καταστροφή. Η εκκλησία στέλνει στο πυρ το εξώτερον τους ομοφυλόφιλους.
Υποστηρίζουμε το δικαίωμα των γυναικών στην αναπαραγωγή και στο σεξουαλικό προσανατολισμό.
Υποστηρίζουμε ότι οι γυναίκες πρέπει οι ίδιες να αποφασίζουν για το αν, πότε και πόσα παιδιά θα κάνουν.
Υποστηρίζουμε την νομική κατοχύρωση για κάθε μορφή συμβίωσης.
Απορρίπτουμε τον φονταμενταλισμό, θρησκευτικό και πολιτικό.
Συμμετοχή των γυναικών στα κέντρα λήψης αποφάσεων
Στις δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές του Οκτώβρη του 2006, ο νόμος 2910/2001, δυνάμει του οποίου κανένα φύλο δεν μπορεί να εκπροσωπείται στους συνδυασμούς με λιγότερο από το 1/3, δέχθηκε σοβαρό πλήγμα. Ο αριθμός των γυναικείων υποψηφιοτήτων υπολογίστηκε με βάση τον αριθμό των εκλεγόμενων και όχι στο συνόλου των υποψηφίων. Αυτή καταστρατήγηση του νόμου, αντίκειται στη συνταγματική πρόβλεψη για την ισότητα ανδρών και γυναικών!
Ζητούμε την ψήφιση ανάλογου νόμου και για το εθνικό κοινοβούλιο.
Ζητούμε την εφαρμογή του νόμου και επί των εκλεγομένων.
ΜΜΕ και Γυναίκα
Τα ΜΜΕ θα πρέπει να αναγκαστούν να βρεθούν αντιμέτωπα με την ιδεολογία της ισότητας των φύλων, με τους νόμους, με την πραγματικότητας της κάθε γυναίκας.
Κανείς δεν θα μας το παραχωρήσει αυτό. Με αγώνες να απαιτήσουμε δημοκρατική αντιμετώπιση, να ξεριζωθούν με αυτοέλεγχο οι διακρίσεις αλλά αν αυτό δεν γίνεται, πρέπει και το ΕΣΡ να παρέμβει για τη δημιουργία Κώδικα που θα αντιμετωπίζει τις διακρίσεις στα κρατικά ΜΜΕ.
Ένας συλλογικός αγώνας για προγράμματα ισότητας σε ώρες μεγάλες τηλεθέασης όπου να μετέχουν φεμινίστριες, ομάδες, οργανώσεις, γυναίκες πολιτικοί, συνδικαλίστριες γυναίκες, γυναίκες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης καθώς και θεσμικές εκφράσεις όπως συνδικάτα ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, οι πρωτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις, τα κινήματα, οι διάφορες επιτροπές ισότητες στις διάφορες δημόσιες υπηρεσίες, η Επιτροπή για την Ισότητα της βουλής.
Να γίνουν γνωστές οι κατακτήσεις, οι νόμοι, οι επιτυχίες του φεμινιστικού και γυναικείου κινήματος.,
Να υπάρχει βήμα στην κρατική τηλεόραση, σε πρωινή ζώνη, για γνωστοποίηση των περιπτώσεων της παραβίασης των νόμων για την ισότητα.
Σήμερα οι στόχοι του γυναικείου, φεμινιστικού κινήματος βρίσκονται αντιμέτωποι με τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα. Η απροκάλυπτη άσκηση εξουσίας από αυτά οδηγεί τις γυναίκες στην περιθωριοποίηση, στην φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό.
Επομένως το μεγάλο καθήκον του φεμινιστικού κινήματος στον 21ο αιώνα είναι η διεκδίκηση πολιτικής και οικονομικής εξουσίας.
Στον αγώνα αυτό για δημοκρατία ισότητα και κοινωνική δικαιοσύνη οι γυναίκες του ΣΥΡΙΖΑ συμπορεύονται με όλους εκείνους και εκείνες που αγωνίζονται για τον άλλο κόσμο που είναι εφικτός.
Οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για την Ολυμπιακή
Το παρακάτω φυλλάδιο είναι μια σειρά ουσιαστικών και τεκμηριωμένων επιχειρημάτων για Δημόσια Ολυμπιακή που απευθύνεται στους Έλληνες πολίτες.
Διεκδικούμε Δημόσιο αερομεταφορέα
σύγχρονο, αποτελεσματικό
και ασφαλή για όλους
Η περίπτωση της Ολυμπιακής, είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση διαχρονικής λεηλασίας, και κομματικής εκμετάλλευσης. Είναι μια συστηματική προσπάθεια απαξίωσης του εθνικού μας αερομεταφορέα, σε βάρος της οικονομίας και της κοινωνίας, και προς όφελος του εκάστοτε κυβερνητικού κόμματος και των ιδιωτών-ανταγωνιστών.
Το γεγονός αυτό δεν είναι τυχαίο. Σήμερα στις παγκόσμιες αερομεταφορές κυριαρχούν τα καρτέλ. Η ανάπτυξη τους προϋποθέτει την συρρίκνωση των δημόσιων αεροπορικών εταιρειών, έτσι ώστε οι αγορές να μοιράζονται πάνω στην βάση της κερδοσκοπίας.
Οι ιδιωτικές αεροπορικές εταιρίες χαμηλού κόστους, που αναδύονται στην θέση των δημόσιων αερομεταφορέων, λειτουργούν έχοντας ως απόλυτη προτεραιότητα το κέρδος, έναντι της πτητικής ασφάλειας και των κοινωνικών αναγκών. Υπάρχει δυστυχώς τέτοιο παράδειγμα ακόμα και στη χώρα μας, οπού με τον χειρότερο τρόπο αποδεικνύεται ότι οι τα κέρδη είναι πάνω και από τις ανθρώπινες ζωές.
ΟΙ εταιρείες αυτές παρέχουν εργασία χωρίς αξιοπρεπείς μισθούς, χωρίς συνδικαλιστικές ελευθερίες και με ακαθόριστο συνταξιοδοτικό μέλλον. ΟΙ εργαζόμενοι αξιολογούνται μόνο σαν εργατικό κόστος, με αποτέλεσμα, ιδιαίτερα οι νέοι, να βρίσκονται σε διαρκή αβεβαιότητα για την εργασιακή τους προοπτική.
Οι εξελίξεις αυτές στον χώρο των αερομεταφορών, καθιστούν την ανασφαλή εργασία μια βασανιστική πραγματικότητα. Το 4,5% των απολύσεων στην Ε.Ε. την τελευταία 5ετία, προέρχεται από την αεροπορική βιομηχανία και τις αεροπορικές εταιρίες.
Στην ΟΑ πάνω από 5,000 συμβασιούχοι βιώνουν αυτό το καθεστώς εργασιακής επισφάλειας για 10-20 χρόνια. Η πολιτική τους ομηρία συνεχίζεται….
Η μεθοδευμένη και συνεχής απαξίωση των δημόσιων αερομεταφορών στον κόσμο και στη Ευρώπη επιταχύνεται. Ο κοινωνικός τους ρόλος υποβαθμίζεται μέσα από την κατασυκοφάντηση του δημόσιου χαρακτήρα τους και την ταυτόχρονη «αποθέωση» των ιδιωτικών αεροπορικών εταιρειών.
Η ΟΑ ως δημόσια επιχείρηση στρατηγικής σημασίας και παροχής κοινωνικών υπηρεσιών έχει αναδείξει αναντικατάστατα πλεονεκτήματα στη διαδρομή της.
Δυστυχώς όμως, οι κυβερνήσεις των προηγουμένων χρόνων, τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και της ΝΔ, αντί να αξιοποιήσουν αυτά τα πλεονεκτήματα προς όφελος των πολιτών και της κοινωνίας, οδήγησαν την εταιρία σε μια διαχρονικά μεθοδευμένη συρρίκνωση και απαξίωση.
Ο κοινωνικός ρόλος της Ολυμπιακής, καθ όλη την διάρκεια λειτουργίας της είναι αδιαμφισβήτητος. Γραμμές εσωτερικού με χαμηλό κόστος, στήριξη του τουρισμού, σύνδεση με τις ακριτικές περιοχές, σύνδεση με την ομογένεια, απαλλαγή των μεταφορικών δραστηριοτήτων από εξαρτήσεις σε ξένους φορείς.
ΟΙ δραστηριότητες αυτές αποτέλεσαν έμμεση επιδότηση του κρατικού προϋπολογισμού για τις ανάγκες της κοινωνικής συνοχής. Η περιφερειακή συνοχή της χώρας είναι σε αρκετά μεγάλο βαθμό αποτέλεσμα των κοινωνικών κριτηρίων που διαμόρφωσαν την πολιτική της εταιρείας στους παραπάνω τομείς, μια πολιτική που ουδέποτε χρηματοδοτήθηκε από τους κρατικούς προϋπολογισμούς.
Ταυτόχρονα η Ολυμπιακή αναδείχτηκε σε έναν από τους ασφαλέστερους αερομεταφορείς στον κόσμο με βάση τους διεθνείς πίνακες της ΙΑΤΑ, ενσωμάτωσε την υψηλή τεχνολογία στο μεγαλύτερο υπόστεγο τεχνικής εξυπηρέτησης στην νότιο-ανατολική λεκάνη τής Μεσογείου, απέκτησε την πιστοποίηση ελαφριάς και βαριάς συντήρησης και επισκευής σχεδόν σε όλους τους τύπους αεροσκαφών της Airbus και της Boeing και εγκατέστησε δεξαμενές καυσίμων με συγχρόνους αυτοματισμούς με υπογείους αγωγούς στον αεροδρόμιο Ελ .Βενιζέλος.
Τα 33 αεροδρόμια της χώρας εξυπηρετούνται από την «Ολυμπιακή», ενώ όλοι οι τύποι αεροσκαφών έχουν υποστεί τις αναγκαίες μετατροπές ώστε να δέχονται φορεία με ασθενείς από όλη την επικράτεια.
Εκατομμύρια απόδημοι Έλληνες έχουν επισκεφθεί τη χώρα μας με την ΟΑ για πάνω από μισό αιώνα.
Ο κοινωνικός ρόλος της Ολυμπιακής υπονομεύτηκε με τεχνητά ελλείμματα. Εις βάρος της εταιρείας διαπράχθηκαν σοβαρά οικονομικά εγκλήματα, μέσα από διοικητικές ατασθαλίες, οικονομική αδιαφάνεια, ανορθόδοξη πολιτική διαχείρισης του ανθρώπινου δυναμικού, ακόμα και μέσα από τέσσερα «προγράμματα εξυγίανσης» και έξι απόπειρες ιδιωτικοποίησης. Όλα αυτά συνοδευτήκαν από συρρίκνωση του δικτύου της στον κόσμο και στο εσωτερικό.
Με βάση τους σημερινούς επίσημους ισολογισμούς της ΟΑ, το μέχρι σήμερα σωρευτικό έλλειμμα της εταιρείας ανέρχεται σε 1,3 δισ ευρώ. Το 46% του εμφανιζόμενου ελλείμματος είναι πρόστιμα και προσαυξήσεις οι οποίες έχουν επιβληθεί από το κράτος και κρατικούς οργανισμούς λόγω της αδυναμίας της ΟΑ να εξυπηρετήσει τις υποχρεώσεις της απέναντί τους. Όμως αυτή ακριβώς η αδυναμία είναι αποτέλεσμα της διαχρονικής άρνησης του κράτους να αναγνωρίσει και να καταβάλει τα χρέη του προς την εταιρεία. Αυτό επιβεβαιώνεται και από την ελληνική δικαιοσύνη, που με αλλεπάλληλες αποφάσεις, δικαιώνει τον εθνικό αερομεταφορέα.
Εάν λοιπόν από το συσωρευτικό έλλειμμα της ΟΑ αφαιρεθεί το 46%, που αντιστοιχεί στα κρατικά πρόστιμα με τους τόκους υπερημερίας, το καθαρό λειτουργικό της έλλειμμα είναι 702 εκ. ευρώ.
Σύμφωνα λοιπόν με τις μέχρι τώρα δικαστικές αποφάσεις, το κράτος σήμερα οφείλει στην ΟΑ 750 εκ. ευρώ, ενώ εκκρεμούν ακόμα διεκδικήσεις για αλλά 340 εκ. ευρώ.
Συνεπώς η ΟΑ ουδέποτε υπήρξε στην πραγματικότητα ζημιογόνα.
Η πλασματική εικόνα της «ζημιογόνου Ολυμπιακής» που συστηματικά προωθούν οι εκάστοτε κυβερνήσεις, εξυπηρετεί συγκεκριμένους και σαφείς πολιτικούς στόχους. Επιδιώκει την εξυπηρέτηση του ντόπιου και διεθνούς κατεστημένου στον χώρο των αερομεταφορών, εις βάρος των συμφερόντων του κοινωνικού συνόλου και των εργαζομένων.
Το ΠΑΣΟΚ έχει τεράστιες ευθύνες για αυτή την κατάσταση. Για τον λόγο αυτό επιμένει στην ιδιωτικοποίηση της ΟΑ. Η Ν.Δ. με το πρόσχημα ότι παρέλαβε «καμένη γη», προσπαθεί να απαλλαγεί από τον εθνικό αερομεταφορέα, προωθώντας την απαξίωση, την επιχειρησιακή αδράνεια, το τέλμα για χιλιάδες συμβασιούχους. Έτσι επέτεινε την συρρίκνωση της εταιρείας σε όλες τις μορφές της, έκλεισε δεκάδες πρακτορεία της ΟΑ στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και ξεπουλάει ότι περιουσιακό στοιχείο έχει απομείνει από τις προηγούμενες ρευστοποιήσεις. Η δημόσια περιουσία εκποιείται για χάρη της «ελεύθερης» - ανεξέλεγκτης αγοράς, η οποία διαφημίζεται ως λύση για κάθε πρόβλημα.
Ο σημερινός και τεμαχισμένος όμιλος της ΟΑ αποτελείται από ιδιαιτέρα εύρωστες και με μεγάλη αναπτυξιακή προοπτική εταιρίες όπως η τεχνική βάση, ο εμπορευματικός σταθμός, το handling, η Ολ. Αεροπλοια, η εταιρία καυσίμων, η μηχανογράφηση, κ.λ.π. Ένας τέτοιος όμιλος είναι στο μάτι μεγάλων συμφερόντων που δεν νοιάζονται για κοινωνικές, εθνικές, αναπτυξιακές πολιτικές αλλά μόνο για το ανεξέλεγκτο υπερκέρδος. Η σημερινή πολιτική της κυβέρνησης προωθεί την σαλαμοποιήση και την πώληση ξεχωριστά όλων αυτών των «φιλέτων» της ΟΑ
Δικαίωμα όλων μας να έχει η χώρα μας ενιαίο δημόσιο αερομεταφορέα, σύγχρονο και αποτελεσματικό για όλους
Ο ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ. αγωνίζεται για μια άλλη δημόσια Ολυμπιακή, απαλλαγμένη από την κομματική εκμετάλλευση, την ανασφάλεια, την αβεβαιότητα, την συρρίκνωση και την περιθωριοποίηση.
Μια Ολυμπιακή που δεν θα είναι καταδικασμένη να βρίσκεται μονίμως στον τροχό του τεμαχισμού και τις ιδιωτικοποίησης.
Ο ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ. επιμένει και θα αγωνιστεί στην Βουλή, στην Ευρώπη αλλά και στη Κοινωνία για μια εντελώς διαφορετική πορεία της ΟΑ.
Για μια Ολυμπιακή δημόσια, αναπτυσσόμενη, σύγχρονη, ασφαλή και αποτελεσματική. Με επωφελείς ισότιμες διεθνείς συμμαχίες,
Για μια Ολυμπιακή - εργαλείο της οικονομικής ανάπτυξης και του δημοσίου συμφέροντος. Που θα στοχεύει στην περιφερειακή συνοχή της χώρας. Που θα στηρίζει τον τουρισμό, την αγροτική παραγωγή και τις άλλες παραγωγικές- εξαγωγικές δραστηριότητες, Που θα συνδέει την Ελλάδα με τον απόδημο ελληνισμό σε όλο τον κόσμο .
Για μια Ολυμπιακή - μοντέλο πλήρους και σταθερής εργασίας για όλους.
Για μια Ολυμπιακή αντάξια της αστείρευτης υπομονής και της άρτιας εκπαίδευσης όλου το προσωπικού, μόνιμων και συμβασιούχων, χάρη στους οποίους εξακολουθεί, ακόμα και σήμερα, να βρίσκεται ανάμεσα στις ασφαλέστερες εταιρίες στον κόσμο,
Αυτήν την Ολυμπιακή εμείς δεν την παζαρεύουμε. Για μια τέτοια Ολυμπιακή παλεύουμε.
Διεκδικούμε Δημόσιο αερομεταφορέα
σύγχρονο, αποτελεσματικό
και ασφαλή για όλους
Η περίπτωση της Ολυμπιακής, είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση διαχρονικής λεηλασίας, και κομματικής εκμετάλλευσης. Είναι μια συστηματική προσπάθεια απαξίωσης του εθνικού μας αερομεταφορέα, σε βάρος της οικονομίας και της κοινωνίας, και προς όφελος του εκάστοτε κυβερνητικού κόμματος και των ιδιωτών-ανταγωνιστών.
Το γεγονός αυτό δεν είναι τυχαίο. Σήμερα στις παγκόσμιες αερομεταφορές κυριαρχούν τα καρτέλ. Η ανάπτυξη τους προϋποθέτει την συρρίκνωση των δημόσιων αεροπορικών εταιρειών, έτσι ώστε οι αγορές να μοιράζονται πάνω στην βάση της κερδοσκοπίας.
Οι ιδιωτικές αεροπορικές εταιρίες χαμηλού κόστους, που αναδύονται στην θέση των δημόσιων αερομεταφορέων, λειτουργούν έχοντας ως απόλυτη προτεραιότητα το κέρδος, έναντι της πτητικής ασφάλειας και των κοινωνικών αναγκών. Υπάρχει δυστυχώς τέτοιο παράδειγμα ακόμα και στη χώρα μας, οπού με τον χειρότερο τρόπο αποδεικνύεται ότι οι τα κέρδη είναι πάνω και από τις ανθρώπινες ζωές.
ΟΙ εταιρείες αυτές παρέχουν εργασία χωρίς αξιοπρεπείς μισθούς, χωρίς συνδικαλιστικές ελευθερίες και με ακαθόριστο συνταξιοδοτικό μέλλον. ΟΙ εργαζόμενοι αξιολογούνται μόνο σαν εργατικό κόστος, με αποτέλεσμα, ιδιαίτερα οι νέοι, να βρίσκονται σε διαρκή αβεβαιότητα για την εργασιακή τους προοπτική.
Οι εξελίξεις αυτές στον χώρο των αερομεταφορών, καθιστούν την ανασφαλή εργασία μια βασανιστική πραγματικότητα. Το 4,5% των απολύσεων στην Ε.Ε. την τελευταία 5ετία, προέρχεται από την αεροπορική βιομηχανία και τις αεροπορικές εταιρίες.
Στην ΟΑ πάνω από 5,000 συμβασιούχοι βιώνουν αυτό το καθεστώς εργασιακής επισφάλειας για 10-20 χρόνια. Η πολιτική τους ομηρία συνεχίζεται….
Η μεθοδευμένη και συνεχής απαξίωση των δημόσιων αερομεταφορών στον κόσμο και στη Ευρώπη επιταχύνεται. Ο κοινωνικός τους ρόλος υποβαθμίζεται μέσα από την κατασυκοφάντηση του δημόσιου χαρακτήρα τους και την ταυτόχρονη «αποθέωση» των ιδιωτικών αεροπορικών εταιρειών.
Η ΟΑ ως δημόσια επιχείρηση στρατηγικής σημασίας και παροχής κοινωνικών υπηρεσιών έχει αναδείξει αναντικατάστατα πλεονεκτήματα στη διαδρομή της.
Δυστυχώς όμως, οι κυβερνήσεις των προηγουμένων χρόνων, τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και της ΝΔ, αντί να αξιοποιήσουν αυτά τα πλεονεκτήματα προς όφελος των πολιτών και της κοινωνίας, οδήγησαν την εταιρία σε μια διαχρονικά μεθοδευμένη συρρίκνωση και απαξίωση.
Ο κοινωνικός ρόλος της Ολυμπιακής, καθ όλη την διάρκεια λειτουργίας της είναι αδιαμφισβήτητος. Γραμμές εσωτερικού με χαμηλό κόστος, στήριξη του τουρισμού, σύνδεση με τις ακριτικές περιοχές, σύνδεση με την ομογένεια, απαλλαγή των μεταφορικών δραστηριοτήτων από εξαρτήσεις σε ξένους φορείς.
ΟΙ δραστηριότητες αυτές αποτέλεσαν έμμεση επιδότηση του κρατικού προϋπολογισμού για τις ανάγκες της κοινωνικής συνοχής. Η περιφερειακή συνοχή της χώρας είναι σε αρκετά μεγάλο βαθμό αποτέλεσμα των κοινωνικών κριτηρίων που διαμόρφωσαν την πολιτική της εταιρείας στους παραπάνω τομείς, μια πολιτική που ουδέποτε χρηματοδοτήθηκε από τους κρατικούς προϋπολογισμούς.
Ταυτόχρονα η Ολυμπιακή αναδείχτηκε σε έναν από τους ασφαλέστερους αερομεταφορείς στον κόσμο με βάση τους διεθνείς πίνακες της ΙΑΤΑ, ενσωμάτωσε την υψηλή τεχνολογία στο μεγαλύτερο υπόστεγο τεχνικής εξυπηρέτησης στην νότιο-ανατολική λεκάνη τής Μεσογείου, απέκτησε την πιστοποίηση ελαφριάς και βαριάς συντήρησης και επισκευής σχεδόν σε όλους τους τύπους αεροσκαφών της Airbus και της Boeing και εγκατέστησε δεξαμενές καυσίμων με συγχρόνους αυτοματισμούς με υπογείους αγωγούς στον αεροδρόμιο Ελ .Βενιζέλος.
Τα 33 αεροδρόμια της χώρας εξυπηρετούνται από την «Ολυμπιακή», ενώ όλοι οι τύποι αεροσκαφών έχουν υποστεί τις αναγκαίες μετατροπές ώστε να δέχονται φορεία με ασθενείς από όλη την επικράτεια.
Εκατομμύρια απόδημοι Έλληνες έχουν επισκεφθεί τη χώρα μας με την ΟΑ για πάνω από μισό αιώνα.
Ο κοινωνικός ρόλος της Ολυμπιακής υπονομεύτηκε με τεχνητά ελλείμματα. Εις βάρος της εταιρείας διαπράχθηκαν σοβαρά οικονομικά εγκλήματα, μέσα από διοικητικές ατασθαλίες, οικονομική αδιαφάνεια, ανορθόδοξη πολιτική διαχείρισης του ανθρώπινου δυναμικού, ακόμα και μέσα από τέσσερα «προγράμματα εξυγίανσης» και έξι απόπειρες ιδιωτικοποίησης. Όλα αυτά συνοδευτήκαν από συρρίκνωση του δικτύου της στον κόσμο και στο εσωτερικό.
Με βάση τους σημερινούς επίσημους ισολογισμούς της ΟΑ, το μέχρι σήμερα σωρευτικό έλλειμμα της εταιρείας ανέρχεται σε 1,3 δισ ευρώ. Το 46% του εμφανιζόμενου ελλείμματος είναι πρόστιμα και προσαυξήσεις οι οποίες έχουν επιβληθεί από το κράτος και κρατικούς οργανισμούς λόγω της αδυναμίας της ΟΑ να εξυπηρετήσει τις υποχρεώσεις της απέναντί τους. Όμως αυτή ακριβώς η αδυναμία είναι αποτέλεσμα της διαχρονικής άρνησης του κράτους να αναγνωρίσει και να καταβάλει τα χρέη του προς την εταιρεία. Αυτό επιβεβαιώνεται και από την ελληνική δικαιοσύνη, που με αλλεπάλληλες αποφάσεις, δικαιώνει τον εθνικό αερομεταφορέα.
Εάν λοιπόν από το συσωρευτικό έλλειμμα της ΟΑ αφαιρεθεί το 46%, που αντιστοιχεί στα κρατικά πρόστιμα με τους τόκους υπερημερίας, το καθαρό λειτουργικό της έλλειμμα είναι 702 εκ. ευρώ.
Σύμφωνα λοιπόν με τις μέχρι τώρα δικαστικές αποφάσεις, το κράτος σήμερα οφείλει στην ΟΑ 750 εκ. ευρώ, ενώ εκκρεμούν ακόμα διεκδικήσεις για αλλά 340 εκ. ευρώ.
Συνεπώς η ΟΑ ουδέποτε υπήρξε στην πραγματικότητα ζημιογόνα.
Η πλασματική εικόνα της «ζημιογόνου Ολυμπιακής» που συστηματικά προωθούν οι εκάστοτε κυβερνήσεις, εξυπηρετεί συγκεκριμένους και σαφείς πολιτικούς στόχους. Επιδιώκει την εξυπηρέτηση του ντόπιου και διεθνούς κατεστημένου στον χώρο των αερομεταφορών, εις βάρος των συμφερόντων του κοινωνικού συνόλου και των εργαζομένων.
Το ΠΑΣΟΚ έχει τεράστιες ευθύνες για αυτή την κατάσταση. Για τον λόγο αυτό επιμένει στην ιδιωτικοποίηση της ΟΑ. Η Ν.Δ. με το πρόσχημα ότι παρέλαβε «καμένη γη», προσπαθεί να απαλλαγεί από τον εθνικό αερομεταφορέα, προωθώντας την απαξίωση, την επιχειρησιακή αδράνεια, το τέλμα για χιλιάδες συμβασιούχους. Έτσι επέτεινε την συρρίκνωση της εταιρείας σε όλες τις μορφές της, έκλεισε δεκάδες πρακτορεία της ΟΑ στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και ξεπουλάει ότι περιουσιακό στοιχείο έχει απομείνει από τις προηγούμενες ρευστοποιήσεις. Η δημόσια περιουσία εκποιείται για χάρη της «ελεύθερης» - ανεξέλεγκτης αγοράς, η οποία διαφημίζεται ως λύση για κάθε πρόβλημα.
Ο σημερινός και τεμαχισμένος όμιλος της ΟΑ αποτελείται από ιδιαιτέρα εύρωστες και με μεγάλη αναπτυξιακή προοπτική εταιρίες όπως η τεχνική βάση, ο εμπορευματικός σταθμός, το handling, η Ολ. Αεροπλοια, η εταιρία καυσίμων, η μηχανογράφηση, κ.λ.π. Ένας τέτοιος όμιλος είναι στο μάτι μεγάλων συμφερόντων που δεν νοιάζονται για κοινωνικές, εθνικές, αναπτυξιακές πολιτικές αλλά μόνο για το ανεξέλεγκτο υπερκέρδος. Η σημερινή πολιτική της κυβέρνησης προωθεί την σαλαμοποιήση και την πώληση ξεχωριστά όλων αυτών των «φιλέτων» της ΟΑ
Δικαίωμα όλων μας να έχει η χώρα μας ενιαίο δημόσιο αερομεταφορέα, σύγχρονο και αποτελεσματικό για όλους
Ο ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ. αγωνίζεται για μια άλλη δημόσια Ολυμπιακή, απαλλαγμένη από την κομματική εκμετάλλευση, την ανασφάλεια, την αβεβαιότητα, την συρρίκνωση και την περιθωριοποίηση.
Μια Ολυμπιακή που δεν θα είναι καταδικασμένη να βρίσκεται μονίμως στον τροχό του τεμαχισμού και τις ιδιωτικοποίησης.
Ο ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ. επιμένει και θα αγωνιστεί στην Βουλή, στην Ευρώπη αλλά και στη Κοινωνία για μια εντελώς διαφορετική πορεία της ΟΑ.
Για μια Ολυμπιακή δημόσια, αναπτυσσόμενη, σύγχρονη, ασφαλή και αποτελεσματική. Με επωφελείς ισότιμες διεθνείς συμμαχίες,
Για μια Ολυμπιακή - εργαλείο της οικονομικής ανάπτυξης και του δημοσίου συμφέροντος. Που θα στοχεύει στην περιφερειακή συνοχή της χώρας. Που θα στηρίζει τον τουρισμό, την αγροτική παραγωγή και τις άλλες παραγωγικές- εξαγωγικές δραστηριότητες, Που θα συνδέει την Ελλάδα με τον απόδημο ελληνισμό σε όλο τον κόσμο .
Για μια Ολυμπιακή - μοντέλο πλήρους και σταθερής εργασίας για όλους.
Για μια Ολυμπιακή αντάξια της αστείρευτης υπομονής και της άρτιας εκπαίδευσης όλου το προσωπικού, μόνιμων και συμβασιούχων, χάρη στους οποίους εξακολουθεί, ακόμα και σήμερα, να βρίσκεται ανάμεσα στις ασφαλέστερες εταιρίες στον κόσμο,
Αυτήν την Ολυμπιακή εμείς δεν την παζαρεύουμε. Για μια τέτοια Ολυμπιακή παλεύουμε.
Επιχειρείται το κλείσιμο 150 καταστημάτων του ΟΤΕ σε όλη τη χώρα
ΕΡΩΤΗΣΗ
Για τους κ. κ. Υπουργούς
-Οικονομίας & Οικονομικών
-Μεταφορών – Επικοινωνιών
ΘΕΜΑ: «Επιχειρείται το κλείσιμο 150 καταστημάτων του ΟΤΕ σε όλη τη χώρα»
Σε συνέχεια της πολιτικής κατεδάφισης των εργασιακών δικαιωμάτων στον ΟΤΕ που οδήγησε η κυβερνητική τροπολογία με την οποία καταργήθηκε ο κανονισμός εργασίας του προσωπικού, η Διοίκηση του ΟΤΕ επιχειρεί τώρα να κλείσει 150 Τηλεπικοινωνιακά Εμπορικά Καταστήματα του Οργανισμού σε όλη τη χώρα. Η βούληση αυτή της Διοίκησης έχει πυροδοτήσει έντονες αντιδράσεις τόσο των εργαζομένων στον Ο.Τ.Ε. όσο και των τοπικών κοινωνιών της Περιφέρειας.
Έτσι είχαμε πρόσφατα τις απεργιακές κινητοποιήσεις στις οποίες προχώρησαν οι εργαζόμενοι στον ΟΤΕ, αλλά και τις έντονες διαμαρτυρίες φορέων από διάφορες περιοχές της χώρας όπως του νομαρχιακού συνδυασμού Συνεργασία για τη Μεσσηνία ο οποίος καταγγέλλει το κλείσιμο έξι καταστημάτων στο νομό Μεσσηνίας.
Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Εργαζομένων ΟΤΕ μεταξύ άλλων στην ανακοίνωσή του αναφέρει ότι «η ύπαρξη και λειτουργία των καταστημάτων αυτών είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την εξυπηρέτηση των τοπικών κοινωνιών και ότι οι εργαζόμενοι παρά τις επίπονες προσπάθειές τους βλέπουν καθημερινά με ενέργειες, παραλείψεις ή ολιγωρίες της Διοίκησης να απαξιώνεται το δίκτυο πωλήσεων του οργανισμού, πολλές περιοχές να κινδυνεύουν να μείνουν χωρίς τηλεπικοινωνιακή εξυπηρέτηση και τους πολίτες να οδηγούνται στους ανταγωνιστές του ΟΤΕ».
Ο νομαρχιακός συνδυασμός «Συνεργασία για τη Μεσσηνία» μεταξύ άλλων αναφέρει ότι «δεν είναι δυνατόν να μιλάνε οι κυβερνώντες νυν και πρώην για την ανάπτυξη της υπαίθρου και την ανάγκη να μείνουν οι νέοι στην ύπαιθρο και από την άλλη να παίρνονται αποφάσεις οι οποίες να δυσκολεύουν τη ζωή όσων μένουν στην ύπαιθρο, όπως η συγκεκριμένη η οποία θα αναγκάζει όλους τους πολίτες της Μεσσηνίας να έρχονται στην Καλαμάτα για να εξυπηρετηθούν».
Επειδή το Ελληνικό Δημόσιο, παρά τις επίμονες προσπάθειες της Κυβέρνησης για πλήρη ιδιωτικοποίηση συνεχίζει να είναι ο βασικός μέτοχος του ΟΤΕ και επειδή τέτοιες αποφάσεις βλάπτουν και τον ΟΤΕ, αλλά και τις τοπικές κοινωνίες, ερωτώνται οι κ. κ. Υπουργοί:
Τι μέτρα προτίθενται να πάρουν προκειμένου να αποτραπεί το κλείσιμο των 150 Τηλεπικοινωνιακών Εμπορικών Καταστημάτων του ΟΤΕ τα οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την εξυπηρέτηση των τοπικών κοινωνιών;
Οι ερωτώντες Βουλευτές
ΘΑΝΑΣΗΣ ΛΕΒΕΝΤΗΣ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΡΑΓΑΣΑΚΗΣ
Μετά την παράδοση του ΟΤΕ στην Deutsche Telekom (DT) εκποιείται από τον όμιλο του ΟΤΕ η θυγατρική του κινητής τηλεφωνίας Cosmofon στη FYROM
Ερώτηση Π.Λαφαζάνη προς τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών ως εκ των βασικών μετόχων στον ΟΤΕ
Με αγανάκτηση πληροφορούμεθα από δημοσιεύματα ότι η Διοίκηση του ΟΤΕ, μετά την παράδοση του ομίλου στην DT, φέρεται να σχεδιάζει, προκειμένου να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα της γερμανικής εταιρείας, την εκποίηση άρον-άρον της Cosmofon, ισχυρής και κερδοφόρας θυγατρικής εταιρείας κινητής τηλεφωνίας του ομίλου του ΟΤΕ στη FYROM, η οποία κατέχει τη δεύτερη θέση σε πωλήσεις και συνδέσεις στη γειτονική χώρα. Πληροφορίες, μάλιστα, φέρουν την Telecom Austria, η οποία έχει την τρίτη εταιρεία κινητής τηλεφωνίας στη FYROM, έτοιμη να αγοράσει το 100% της Cosmofon.
Επειδή η κυβέρνηση διέψευδε απατηλά πως συνέπεια της παράδοσης του ΟΤΕ στην DT είναι να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα της Γερμανικής εταιρείας σε βάρος του ομίλου του ΟΤΕ και της προοπτικής του,
Ερωτάται ο κ. Υπουργός:
1. Αποφάσισε, πράγματι, η διοίκηση του ΟΤΕ την εκποίηση της θυγατρικής του Cosmofon στη FYROM; Αν ναι, γιατί ενέκρινε αυτή την απαράδεκτη απόφαση η κυβέρνηση; Ποιοι και γιατί αποφασίζουν τη συρρίκνωση του ΟΤΕ για να εξυπηρετηθούν τα γερμανικά συμφέροντα;
Ο ερωτών Βουλευτής
Λαφαζάνης Παναγιώτης
Με αγανάκτηση πληροφορούμεθα από δημοσιεύματα ότι η Διοίκηση του ΟΤΕ, μετά την παράδοση του ομίλου στην DT, φέρεται να σχεδιάζει, προκειμένου να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα της γερμανικής εταιρείας, την εκποίηση άρον-άρον της Cosmofon, ισχυρής και κερδοφόρας θυγατρικής εταιρείας κινητής τηλεφωνίας του ομίλου του ΟΤΕ στη FYROM, η οποία κατέχει τη δεύτερη θέση σε πωλήσεις και συνδέσεις στη γειτονική χώρα. Πληροφορίες, μάλιστα, φέρουν την Telecom Austria, η οποία έχει την τρίτη εταιρεία κινητής τηλεφωνίας στη FYROM, έτοιμη να αγοράσει το 100% της Cosmofon.
Επειδή η κυβέρνηση διέψευδε απατηλά πως συνέπεια της παράδοσης του ΟΤΕ στην DT είναι να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα της Γερμανικής εταιρείας σε βάρος του ομίλου του ΟΤΕ και της προοπτικής του,
Ερωτάται ο κ. Υπουργός:
1. Αποφάσισε, πράγματι, η διοίκηση του ΟΤΕ την εκποίηση της θυγατρικής του Cosmofon στη FYROM; Αν ναι, γιατί ενέκρινε αυτή την απαράδεκτη απόφαση η κυβέρνηση; Ποιοι και γιατί αποφασίζουν τη συρρίκνωση του ΟΤΕ για να εξυπηρετηθούν τα γερμανικά συμφέροντα;
Ο ερωτών Βουλευτής
Λαφαζάνης Παναγιώτης
Περικοπές του ΟΤΕ σε εναλλακτικούς παρόχους τηλεπικοινωνιών
Ερώτηση Φώτη Κουβέλη στους υπουργούς Ανάπτυξης και Μεταφορών και Επικοινωνιών
Θέμα: Η φραγή στα κυκλώματα των εναλλακτικών παρόχων από τον ΟΤΕ για τη μη εκπλήρωση των οικονομικών τους υποχρεώσεων προ αυτόν, οδηγεί στην αδυναμία της τηλεφωνικής επικοινωνίας των συνδρομητών και τη διατήρησή τους σε ένα καθεστώς αναγκαστικής ομηρίας τους.
Η απελευθέρωση της τηλεπικοινωνιακής αγοράς έδωσε τη δυνατότητα να δραστηριοποιηθούν στον τομέα των τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών νέες εταιρείες κατά τρόπο ανεξέλεγκτο, αφού υποσχόταν στους συνδρομητές τους καλύτερες τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες με χαμηλότερο κόστος, πράγμα το οποίο στην πράξη δεν έγινε.
Στην κατεύθυνση αυτή, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, έχουν δραστηριοποιηθεί περισσότερες από (10) δέκα εταιρείες –εναλλακτικοί πάροχοι τηλ/κών υπηρεσιών , οι οποίες κατέχουν το 13% περίπου της τηλεπικοινωνιακής αγοράς με 750.000 συνδρομητές.
Αναφορικά με τη λειτουργία τους, διαπιστώνεται ότι :
-Οι εναλλακτικοί πάροχοι –εταιρείες οφείλουν προς τον ΟΤΕ ποσά τα οποία υπερβαίνουν τα 50 εκατομμύρια ευρώ , ενώ οι συνολικές τους οφειλές ξεπερνούν τα 900 εκατ. ευρώ .
Η παροχή τηλ/κών υπηρεσιών προς τους συνδρομητές –πελάτες της από συγκεκριμένη εταιρεία είναι αδύνατη, λόγω της μη εκπλήρωσης των υποχρεώσεων της προς τον ΟΤΕ, με αποτέλεσμα οι συνδρομητές χωρίς δική τους υπαιτιότητα να στερούνται την τηλ/κή επικοινωνία.
Επίσης λόγω του υψηλού ανταγωνισμού και των ιδιαίτερων συνθηκών που έχουν επικρατήσει στην ελληνική αγορά των τηλ/νιών, μετά την πλήρη εκχώρηση και ιδιωτικοποίηση του ΟΤΕ, εκτιμάται ότι, με δεδομένη την οικονομική κατάσταση που παρουσιάζουν οι εταιρείες που δραστηριοποιούνται στο κλάδο, ορισμένες τουλάχιστον από αυτές θα οδηγηθούν σε αδυναμία εκπλήρωσης των οικονομικών τους υποχρεώσεων, γεγονός το οποίο θα πλήξει κυρίως τους απροστάτευτους δεκάδες χιλιάδες συνδρομητές τους .
Η Εθνική Επιτροπή Τηλ/νιών και Ταχυδρομείων (Ε.Ε.Τ.Τ.), παρά το γεγονός ότι έχει επιβάλει πρόστιμα προς τους εν λόγω εναλλακτικούς παρόχους των τηλ/κών υπηρεσιών, τα οποία υπερβαίνουν το 1,5 εκατομμύρια Ευρώ , για την μη τήρηση των συμβατικών τους υποχρεώσεων , δεν φαίνεται να έχει αντιμετωπίσει αποτελεσματικά την υφιστάμενη κατάσταση στην τηλεπικοινωνιακή αγορά .
Επειδή από τα προαναφερόμενα συνάγεται ότι στον τομέα αυτό έχουν αναπτυχθεί και δραστηριοποιούνται επιχειρήσεις χωρίς να έχει θεσπισθεί από την πολιτεία συγκεκριμένο πλαίσιο λειτουργίας ,το οποίο να προστατεύει τους καταναλωτές –συνδρομητές στην περίπτωση της αθέτησης των συμβατικών υποχρεώσεων των εταιρειών προς αυτούς ή την αδυναμία εκπληρώσεως των οικονομικών τους υποχρεώσεων προς τρίτους,
Ερωτώνται οι κ. κ. Υπουργοί :
– Προτίθενται να λάβουν μέτρα για την δημιουργία <<αποθεμάτων ασφαλείας>> από τις εν λόγω εταιρείες , ώστε σε περίπτωση αδυναμίας αντιμετώπισης των οικονομικών τους οφειλών και υποχρεώσεων να χρησιμοποιούνται για την αποτελεσματική προστασία των θιγόμενων πελατών –συνδρομητών τους ;
– Ποια είναι η θέση τους για την κατάσταση που επικρατεί στην τηλεπικοινωνιακή αγορά σήμερα της χώρας, καθώς και για τον τρόπο λειτουργίας των εν λόγω επιχειρήσεων, αναφορικά με την ασφαλή τήρηση των συμβατικών τους υποχρεώσεων και την προστασία των συνδρομητών;
Ο ερωτών βουλευτής
ΦΩΤΗΣ ΚΟΥΒΕΛΗΣ
Θέμα: Η φραγή στα κυκλώματα των εναλλακτικών παρόχων από τον ΟΤΕ για τη μη εκπλήρωση των οικονομικών τους υποχρεώσεων προ αυτόν, οδηγεί στην αδυναμία της τηλεφωνικής επικοινωνίας των συνδρομητών και τη διατήρησή τους σε ένα καθεστώς αναγκαστικής ομηρίας τους.
Η απελευθέρωση της τηλεπικοινωνιακής αγοράς έδωσε τη δυνατότητα να δραστηριοποιηθούν στον τομέα των τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών νέες εταιρείες κατά τρόπο ανεξέλεγκτο, αφού υποσχόταν στους συνδρομητές τους καλύτερες τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες με χαμηλότερο κόστος, πράγμα το οποίο στην πράξη δεν έγινε.
Στην κατεύθυνση αυτή, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, έχουν δραστηριοποιηθεί περισσότερες από (10) δέκα εταιρείες –εναλλακτικοί πάροχοι τηλ/κών υπηρεσιών , οι οποίες κατέχουν το 13% περίπου της τηλεπικοινωνιακής αγοράς με 750.000 συνδρομητές.
Αναφορικά με τη λειτουργία τους, διαπιστώνεται ότι :
-Οι εναλλακτικοί πάροχοι –εταιρείες οφείλουν προς τον ΟΤΕ ποσά τα οποία υπερβαίνουν τα 50 εκατομμύρια ευρώ , ενώ οι συνολικές τους οφειλές ξεπερνούν τα 900 εκατ. ευρώ .
Η παροχή τηλ/κών υπηρεσιών προς τους συνδρομητές –πελάτες της από συγκεκριμένη εταιρεία είναι αδύνατη, λόγω της μη εκπλήρωσης των υποχρεώσεων της προς τον ΟΤΕ, με αποτέλεσμα οι συνδρομητές χωρίς δική τους υπαιτιότητα να στερούνται την τηλ/κή επικοινωνία.
Επίσης λόγω του υψηλού ανταγωνισμού και των ιδιαίτερων συνθηκών που έχουν επικρατήσει στην ελληνική αγορά των τηλ/νιών, μετά την πλήρη εκχώρηση και ιδιωτικοποίηση του ΟΤΕ, εκτιμάται ότι, με δεδομένη την οικονομική κατάσταση που παρουσιάζουν οι εταιρείες που δραστηριοποιούνται στο κλάδο, ορισμένες τουλάχιστον από αυτές θα οδηγηθούν σε αδυναμία εκπλήρωσης των οικονομικών τους υποχρεώσεων, γεγονός το οποίο θα πλήξει κυρίως τους απροστάτευτους δεκάδες χιλιάδες συνδρομητές τους .
Η Εθνική Επιτροπή Τηλ/νιών και Ταχυδρομείων (Ε.Ε.Τ.Τ.), παρά το γεγονός ότι έχει επιβάλει πρόστιμα προς τους εν λόγω εναλλακτικούς παρόχους των τηλ/κών υπηρεσιών, τα οποία υπερβαίνουν το 1,5 εκατομμύρια Ευρώ , για την μη τήρηση των συμβατικών τους υποχρεώσεων , δεν φαίνεται να έχει αντιμετωπίσει αποτελεσματικά την υφιστάμενη κατάσταση στην τηλεπικοινωνιακή αγορά .
Επειδή από τα προαναφερόμενα συνάγεται ότι στον τομέα αυτό έχουν αναπτυχθεί και δραστηριοποιούνται επιχειρήσεις χωρίς να έχει θεσπισθεί από την πολιτεία συγκεκριμένο πλαίσιο λειτουργίας ,το οποίο να προστατεύει τους καταναλωτές –συνδρομητές στην περίπτωση της αθέτησης των συμβατικών υποχρεώσεων των εταιρειών προς αυτούς ή την αδυναμία εκπληρώσεως των οικονομικών τους υποχρεώσεων προς τρίτους,
Ερωτώνται οι κ. κ. Υπουργοί :
– Προτίθενται να λάβουν μέτρα για την δημιουργία <<αποθεμάτων ασφαλείας>> από τις εν λόγω εταιρείες , ώστε σε περίπτωση αδυναμίας αντιμετώπισης των οικονομικών τους οφειλών και υποχρεώσεων να χρησιμοποιούνται για την αποτελεσματική προστασία των θιγόμενων πελατών –συνδρομητών τους ;
– Ποια είναι η θέση τους για την κατάσταση που επικρατεί στην τηλεπικοινωνιακή αγορά σήμερα της χώρας, καθώς και για τον τρόπο λειτουργίας των εν λόγω επιχειρήσεων, αναφορικά με την ασφαλή τήρηση των συμβατικών τους υποχρεώσεων και την προστασία των συνδρομητών;
Ο ερωτών βουλευτής
ΦΩΤΗΣ ΚΟΥΒΕΛΗΣ
Ανοιχτό το ενδεχόμενο να παρέμβει στην πώληση του ΟΤΕ στην Deutsche Telekom για μη εφαρμογή της οδηγίας 2004/25
Ανοιχτό το ενδεχόμενο να παρέμβει στην πώληση του ΟΤΕ στην Deutsche Telekom για μη εφαρμογή της οδηγίας 2004/25 για ισότιμη μεταχείριση και προστασία των μικρομετόχων
Ο Επίτροπος κ.ΜακKρίβι, απαντώντας χθες βράδυ ενώπιον της ολομέλειας του ευρωκοινοβουλίου στον ευρωβουλευτή του ΣΥΝ Δ. Παπαδημούλη, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να παρέμβει η Κομισιόν στην πώληση του μάνατζμεντ του ΟΤΕ στην DT με σκοπό την προστασία των μειοψηφούντων μετόχων, που κατοχυρώνει η Οδηγία 2004/25. Ο Επίτροπος στην απάντησή του τόνισε: «Εξετάζουμε την ελληνική νομοθεσία και τη συμμόρφωσή της με το κοινοτικό δίκαιο σε ό,τι αφορά την ελεύθερη διακίνηση και εγκατάσταση κεφαλαίων. Θα προχωρήσουμε ίσως και σε ενέργειες. Πάντως, διάφορες υπηρεσίες της Επιτροπής ασχολούνται με την εξέταση αυτή και κάνουν μια σε βάθος ανάλυση της καταστάσεως. Διαβεβαιώνω τον αξιότιμο ευρωβουλευτή ότι όταν θα ολοκληρώσουμε την έρευνά μας εκείνη τη στιγμή θα αναλάβουμε την απαραίτητη δράση, εάν και μόνο εάν αποδείξει η έρευνά μας ότι είναι υπόλογες οι ελληνικές αρχές.»
Στην ερώτησή του ο Δ.Παπαδημούλης εξέθεσε όλα τα επιχειρήματα υπέρ της προστασίας των μικρομετόχων αναφέροντας ότι: «Με νόμο κυρώθηκε από το ελληνικό κοινοβούλιο η συμφωνία ΟΤΕ και DT χωρίς να ληφθούν υπόψη οι διατάξεις των άρθρων 3 και 5 περί προστασίας των μειοψηφούντων μετόχων της οδηγίας 2004/25/ΕΚ. Για την άρνηση αυτή χρησιμοποιήθηκε ως επιχείρημα το άρθρο 8 παρ. ζ΄ του νόμου 3461/2006, που εξαιρεί από την υποχρέωση δημόσιας προσφοράς τις εταιρείες στις οποίες εφαρμόζεται διαδικασία αποκρατικοποίησης.» και ρωτούσε την Επιτροπή: «Δεδομένου ότι πριν από τη συμφωνία το ελληνικό δημόσιο κατείχε μόνο το 28% του ΟΤΕ, θεωρεί η Επιτροπή ότι ο ΟΤΕ ήταν κρατική επιχείρηση; Από ποιο ποσοστό συμμετοχής του δημοσίου και άνω θεωρείται μια επιχείρηση κρατική; Με την εν λόγω εξαίρεση στο νόμο, προστατεύονται τα δικαιώματα των μειοψηφούντων μετόχων; Εξυπηρετούνται σε κοινοτική κλίμακα οι αρχές της σαφήνειας και της διαφάνειας σε περιπτώσεις δημόσιων προσφορών εξαγοράς; Στα κράτη μέλη, οι κάτοχοι μετοχών εταιρειών, στις οποίες συμμετέχει και το δημόσιο έχουν λιγότερα δικαιώματα σε σχέση με άλλες εταιρείες που δεν συμμετέχει;»
O Δ. Παπαδημούλης, παρεμβαίνοντας στη συζήτηση, πίεσε την Kομισιόν να πάρει πιο σαφή θέση:
"Δεν καταλαβαίνω τί ψάχνετε τόσους μήνες. Οι ελληνικές αρχές παραβιάζουν τα άρθρα 3 και 5 της οδηγίας 25 του 2004, αρνούνται την ίση μεταχείριση, αρνούνται τη δημόσια προσφορά, με το αστείο επιχείρημα ότι μια επιχείρηση, ο OTΕ, στην οποία το κράτος έχει 28%, είναι "κρατική".
H Κομισιόν θα ευλογήσει την παρανομία, παραβιάζοντας την οδηγία για ίση μεταχείριση και προστασία των μικρομετόχων; μήπως κ. MακKρίβι, όπως δε διαβάσατε τη Συνθήκη της Λισσαβόνας, δεν έχετε διαβάσει και την οδηγία 25 του 2004;"
Ο κ. Μακρίβι στο ερώτημα κατά πόσο ο ΟΤΕ ήταν μια κρατική επιχείρηση και για πόσο διάστημα τρέχει η διαδικασία αποκρατικοποίησης, απάντησε εμφανώς δεικτικά ότι: «ο πάροχος τηλεπικοινωνιών OTΕ, τυγχάνει ειδικής μεταχείρισης, αν και το Δημόσιο κατείχε μόνο το 28% αρχικά. Το ζήτημα, λοιπόν, είναι για πόσο μπορεί να τρέχει μια διαδικασία ιδιωτικοποίησης. Στην περίπτωση του OTΕ η διαδικασία ιδιωτικοποίησης κράτησε πολύ- κρατάει πολύ, απ' ό,τι φαίνεται. Φαίνεται ότι είναι μια τρέχουσα διαδικασία και άρχισε 12 χρόνια πριν. Για πόσο χρόνο μια επιχείρηση μπορεί να βρίσκεται εκτός πλαισίου οδηγίας;»
Αναφερόμενος στο ζήτημα ο Δ. Παπαδημούλης δήλωσε:
«H απάντηση -βόμβα της Kομισιόν αφήνει κυριολεκτικά στον αέρα την κυβερνητική μεθόδευση που ευνοεί την Nτόιτσε Tέλεκομ και τον κ. Bγενόπουλο και θυσιάζει τα συμφέροντα των ασφαλιστικών ταμείων και χιλιάδων μικρομετόχων. O γνωστός από την υπόθεση του βασικού μετόχου αρμόδιος Επίτροπος κ. Mακρίβι θέτει σε αμφισβήτηση τη διαδικασία πώλησης του OTΕ στην D.T.
Καλούμε τις υπεύθυνες διοικήσεις των ασφαλιστικών ταμείων που διαθέτουν στο χαρτοφυλάκιό τους μετοχές του ΟΤΕ να απαιτήσουν την δημόσια προσφορά με όλα τα νόμιμα μέσα που διαθέτουν, αξιοποιώντας την οδηγία 2004/25, για να διαφυλάξουν τα αποθεματικά των ταμείων και τα συμφέροντα των ασφαλισμένων».
To Γραφείο Τύπου
Ο Επίτροπος κ.ΜακKρίβι, απαντώντας χθες βράδυ ενώπιον της ολομέλειας του ευρωκοινοβουλίου στον ευρωβουλευτή του ΣΥΝ Δ. Παπαδημούλη, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να παρέμβει η Κομισιόν στην πώληση του μάνατζμεντ του ΟΤΕ στην DT με σκοπό την προστασία των μειοψηφούντων μετόχων, που κατοχυρώνει η Οδηγία 2004/25. Ο Επίτροπος στην απάντησή του τόνισε: «Εξετάζουμε την ελληνική νομοθεσία και τη συμμόρφωσή της με το κοινοτικό δίκαιο σε ό,τι αφορά την ελεύθερη διακίνηση και εγκατάσταση κεφαλαίων. Θα προχωρήσουμε ίσως και σε ενέργειες. Πάντως, διάφορες υπηρεσίες της Επιτροπής ασχολούνται με την εξέταση αυτή και κάνουν μια σε βάθος ανάλυση της καταστάσεως. Διαβεβαιώνω τον αξιότιμο ευρωβουλευτή ότι όταν θα ολοκληρώσουμε την έρευνά μας εκείνη τη στιγμή θα αναλάβουμε την απαραίτητη δράση, εάν και μόνο εάν αποδείξει η έρευνά μας ότι είναι υπόλογες οι ελληνικές αρχές.»
Στην ερώτησή του ο Δ.Παπαδημούλης εξέθεσε όλα τα επιχειρήματα υπέρ της προστασίας των μικρομετόχων αναφέροντας ότι: «Με νόμο κυρώθηκε από το ελληνικό κοινοβούλιο η συμφωνία ΟΤΕ και DT χωρίς να ληφθούν υπόψη οι διατάξεις των άρθρων 3 και 5 περί προστασίας των μειοψηφούντων μετόχων της οδηγίας 2004/25/ΕΚ. Για την άρνηση αυτή χρησιμοποιήθηκε ως επιχείρημα το άρθρο 8 παρ. ζ΄ του νόμου 3461/2006, που εξαιρεί από την υποχρέωση δημόσιας προσφοράς τις εταιρείες στις οποίες εφαρμόζεται διαδικασία αποκρατικοποίησης.» και ρωτούσε την Επιτροπή: «Δεδομένου ότι πριν από τη συμφωνία το ελληνικό δημόσιο κατείχε μόνο το 28% του ΟΤΕ, θεωρεί η Επιτροπή ότι ο ΟΤΕ ήταν κρατική επιχείρηση; Από ποιο ποσοστό συμμετοχής του δημοσίου και άνω θεωρείται μια επιχείρηση κρατική; Με την εν λόγω εξαίρεση στο νόμο, προστατεύονται τα δικαιώματα των μειοψηφούντων μετόχων; Εξυπηρετούνται σε κοινοτική κλίμακα οι αρχές της σαφήνειας και της διαφάνειας σε περιπτώσεις δημόσιων προσφορών εξαγοράς; Στα κράτη μέλη, οι κάτοχοι μετοχών εταιρειών, στις οποίες συμμετέχει και το δημόσιο έχουν λιγότερα δικαιώματα σε σχέση με άλλες εταιρείες που δεν συμμετέχει;»
O Δ. Παπαδημούλης, παρεμβαίνοντας στη συζήτηση, πίεσε την Kομισιόν να πάρει πιο σαφή θέση:
"Δεν καταλαβαίνω τί ψάχνετε τόσους μήνες. Οι ελληνικές αρχές παραβιάζουν τα άρθρα 3 και 5 της οδηγίας 25 του 2004, αρνούνται την ίση μεταχείριση, αρνούνται τη δημόσια προσφορά, με το αστείο επιχείρημα ότι μια επιχείρηση, ο OTΕ, στην οποία το κράτος έχει 28%, είναι "κρατική".
H Κομισιόν θα ευλογήσει την παρανομία, παραβιάζοντας την οδηγία για ίση μεταχείριση και προστασία των μικρομετόχων; μήπως κ. MακKρίβι, όπως δε διαβάσατε τη Συνθήκη της Λισσαβόνας, δεν έχετε διαβάσει και την οδηγία 25 του 2004;"
Ο κ. Μακρίβι στο ερώτημα κατά πόσο ο ΟΤΕ ήταν μια κρατική επιχείρηση και για πόσο διάστημα τρέχει η διαδικασία αποκρατικοποίησης, απάντησε εμφανώς δεικτικά ότι: «ο πάροχος τηλεπικοινωνιών OTΕ, τυγχάνει ειδικής μεταχείρισης, αν και το Δημόσιο κατείχε μόνο το 28% αρχικά. Το ζήτημα, λοιπόν, είναι για πόσο μπορεί να τρέχει μια διαδικασία ιδιωτικοποίησης. Στην περίπτωση του OTΕ η διαδικασία ιδιωτικοποίησης κράτησε πολύ- κρατάει πολύ, απ' ό,τι φαίνεται. Φαίνεται ότι είναι μια τρέχουσα διαδικασία και άρχισε 12 χρόνια πριν. Για πόσο χρόνο μια επιχείρηση μπορεί να βρίσκεται εκτός πλαισίου οδηγίας;»
Αναφερόμενος στο ζήτημα ο Δ. Παπαδημούλης δήλωσε:
«H απάντηση -βόμβα της Kομισιόν αφήνει κυριολεκτικά στον αέρα την κυβερνητική μεθόδευση που ευνοεί την Nτόιτσε Tέλεκομ και τον κ. Bγενόπουλο και θυσιάζει τα συμφέροντα των ασφαλιστικών ταμείων και χιλιάδων μικρομετόχων. O γνωστός από την υπόθεση του βασικού μετόχου αρμόδιος Επίτροπος κ. Mακρίβι θέτει σε αμφισβήτηση τη διαδικασία πώλησης του OTΕ στην D.T.
Καλούμε τις υπεύθυνες διοικήσεις των ασφαλιστικών ταμείων που διαθέτουν στο χαρτοφυλάκιό τους μετοχές του ΟΤΕ να απαιτήσουν την δημόσια προσφορά με όλα τα νόμιμα μέσα που διαθέτουν, αξιοποιώντας την οδηγία 2004/25, για να διαφυλάξουν τα αποθεματικά των ταμείων και τα συμφέροντα των ασφαλισμένων».
To Γραφείο Τύπου
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)