- Με τα νέα μέτρα που αφορούν: ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΕΦΕΔΡΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ, ΜΕΙΩΣΗ 20% στις ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΑΝΩ ΤΩΝ 1200 €, ΜΕΙΩΣΗ 40% ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥΣ ΚΑΤΩ ΤΩΝ 55 ΕΤΩΝ, ΜΕΙΩΣΗ 20% ΣΤΟ ΕΦ΄ΑΠΑΞ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ, ΑΠΟ ΤΑ 8000 € ΣΤΑ 5000 € ΤΟ ΟΡΙΟ ΤΟΥ ΑΦΟΡΟΛΟΓΗΤΟΥ ΟΡΙΟΥ, συνέχεια των εγκληματικών πράξεων, όπως εκφράστηκαν με το νομοθετικό πλαίσιο που εκφράζει τις εφιαλτικές εξελίξεις στις εργασιακές σχέσεις στο πλαίσιο της υπαγωγής της Ελλάδας στο μηχανισμό Δημοσιονομικής Σταθερότητας:
Ν. 3833/2010 «Προστασία της οικονομίας – Επείγοντα μέτρα για την αντιμετώπιση της δημοσιονομικής κρίσης».
Ν. 3845/2010 «Μέτρα για την εφαρμογή του μηχανισμού στήριξης της ελληνικής οικονομίας από τα κράτη – μέλη της ζώνης του ευρώ και το ΔΝΤ».
Ν. 3847/2010 «Επανακαθορισμός των επιδομάτων εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα και του επιδόματος αδείας για τους συνταξιούχους και βοηθηματούχους του Δημοσίου».
Ν. 3863/2010 «Νέο ασφαλιστικό σύστημα και συναφείς διατάξεις, ρυθμίσεις για τις εργασιακές σχέσεις».
Ν. 3871/2010 «Δημοσιονομική διαχείριση και ευθύνη».
Ν. 3891/2010 «Αναδιάρθρωση, εξυγίανση και ανάπτυξη του ομίλου ΟΣΕ και της ΤΡΑΙΝΟΣΕ κ.α. διατάξεις για το σιδηροδρομικό τομέα».
Ν. 3899/2010 «Επείγοντα μέτρα εφαρμογής του προγράμματος στήριξης της ελληνικής οικονομίας».
Ν. 3985/2011 «Μεσοπρόθεσμο πλαίσιο δημοσιονομικής στρατηγικής 2012-2015».
Ν. 3986/2011 «Επείγοντα μέτρα εφαρμογής μεσοπρόθεσμου πλαισίου δημοσιονομικής στρατηγικής 2012-2015».
Στο πλαίσιο της ένταξης της χώρας στον Μηχανισμό Δημοσιονομικής Σταθερότητας, που πραγματοποιήθηκε με τη «Δήλωση για τη Στήριξη της Ελλάδας από τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης» της 11ης Απριλίου του 2010, με πρωταρχικό στόχο τη «διαφύλαξη της χρηματοοικονομικής σταθερότητας στην ευρωζώνη ως σύνολο», πραγματοποιήθηκαν ριζικές παρεμβάσεις στο ισχύον θεσμικό πλαίσιο του ατομικού και συλλογικού εργατικού δικαίου. Οι παρεμβάσεις αυτές πραγματοποιήθηκαν με τους νόμους που προανάφερα και οι οποίοι μεταβάλουν εκ θεμελίων το πρότυπο λειτουργίας της ελληνικής αγοράς εργασίας και οι οποίες είναι συνέχεια των «μεταρρυθμίσεων» των δύο τελευταίων δεκαετιών υπό την επίκληση του στόχου της βελτίωσης του επιπέδου ανταγωνιστικότητας, που μεταφράζεται με όρους μείωσης και συμπίεσης των δαπανών για την εργασία αβέβαιης αποτελεσματικότητας, πέραν της διασφάλισης της αυξημένης κερδοφορίας του κεφαλαίου, της απορρύθμισης των εργασιακών σχέσεων και της επέκτασης της επισφάλειας και ανασφάλειας στους κόλπους των εργαζομένων.
Επίσης, εσείς γνωρίζετε τις εγκληματικές πράξεις ενάντια στη ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ – ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΑΙΔΕΙΑ – ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ – ΣΤΙΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΕΠΙΧ/ΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ – ΤΑ ΧΑΡΑΤΣΙΑ ΚΑΙ ΦΟΡΟΕΠΙΔΡΟΜΕΣ ΕΚΤΕΛΟΥΝ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΔΙΑΔΙΔΟΥΝ ΤΗΝ ΟΡΓΗ ΚΑΙ ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΙΣΟΣ ΠΟΥ ΠΛΗΜΜΥΡΙΣΑΝ ΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ.
- Εφιαλτικό τοπίο επικρατεί στον ΟΤΕ σε σχέση με την εξηντάχρονη ιστορία του, όπως και στο ΔΗΜΟΣΙΟ-ΔΕΚΟ ΚΑΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ – ΙΔΙΩΤΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ. Αυτή η επίθεση έχει προϊστορία (από τη δεκαετία του ’90 και σε ορισμένες περιπτώσεις κι από τη δεκαετία του ’80), όπου έβλεπαν το φως, δημοσιεύματα περί συνδικάτων στις ΔΕΚΟ που είναι κοινωνικά και φασιστικά καρκινώματα (συνέντευξη Ιταλοεβραίου νομπελίστα Μοντιλιάνι στον Οικονομικό Ταχυδρόμο), ειδεχθής επίθεση στο Δημόσιο που παραπέμπει στις κυβερνήσεις Μουσολίνι 1922-1924 και στις θεωρίες περί ανικάνων δημοσίων υπαλλήλων που συνοδεύτηκαν με δεκάδες χιλιάδες απολύσεις. Οι εκφωνήσεις περί πάνω του ενός εκατομμυρίου δημ. υπαλλήλων ήταν και είναι μια φαιά προπαγάνδα. Επίσης, ποιος δε θυμάται τις δηλώσεις των πρωθυπουργών του δικομματισμού για ΡΕΤΙΡΕ – ΣΥΝΤΕΧΝΙΕΣ – ΠΡΟΝΟΜΙΟΥΧΟΥΣ.
«Χτυπώντας τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, προσπάθησαν και προσπαθούν να διασπάσουν την αντίσταση των εργαζομένων και των ανέργων εναντίον της αντικοινωνικής – βάρβαρης λιτότητας, όπως αυτή ετέθη από την ΟΝΕ. Την ΟΝΕ της λιτότητας και της φτώχειας».
Αυτές οι πολιτικές υπονομεύουν την ΑΝΑΠΤΥΞΗ – ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ – ΝΟΜΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ που επίκεντρα του είναι: ΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ – ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑ – ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ – ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ.
Για να γυρίσω στον ΟΤΕ, αυτές οι πολιτικές εκφράζονται: Στην απαξίωση των μισθών, κατάργηση μονιμότητας, πρόσθετης αποζημίωσης λόγω απόλυσης, ελαστικές μορφές απασχόλησης, απαξίωση και κατάργηση κοινωνικών παροχών, πολιτική κλεισίματος κατ/των και εξουθενωτικών μεταθέσεων.
Σ΄αυτές τις περιπτώσεις δεν χωράει κατά τη γνώμη μας η λογική του μικρότερου κακού και της νομιμοποίηση της πολιτικής της Διοίκησης που επιδιώκει με δογματισμό – αυταρχισμό τη μείωση του εργατικού κόστους και την αποδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων.
Τα λέμε όλα αυτά γιατί οι ηγεσίες των δευτεροβάθμιων και τριτοβάθμιων συνδ. οργανώσεων «ανοίγουν» και «κλείνουν» δρόμους με την υπογραφή Σ.Σ.Ε. Διότι ρυθμίσεις που προέβλεπαν ρατσιστικούς διαχωρισμούς στους νεοπροσλαμβανόμενους του ΟΤΕ, ήταν συνέχεια των ρατσιστικών διαχωρισμών που έκανε η ηγεσία της Ν.Δ. το ΄90-΄93 με τους αντιασφαλιστικούς νόμους. Το περιεχόμενο της νέας τριετούς ΣΣΕ στον ΟΤΕ, αφορά κυρίως μείωση μισθών, 12% το 2012, 11% το 2013, 10% το 2014. Σύμφωνα με εκτιμήσεις η μείωση στις δαπάνες μισθοδοσίας την τριετία θα αγγίξει τα 160 εκατομμύρια ευρώ.
ΝΑ ΣΗΚΩΣΟΥΜΕ ΤΟ ΑΝΑΣΤΗΜΑ ΜΑΣ είναι η απάντηση. ΝΑ ΣΗΚΩΘΟΥΜΕ ΛΙΓΟ ΨΗΛΟΤΕΡΑ κατά τους Γ. ΣΕΦΕΡΗ – Μ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ.
- Ο ΣΥΡΙΖΑ σε άλλη συγκυρία στο ΕΘΝΙΚΟ – ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ, ΣΤΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ, έθεσε μια εναλλακτική στρατηγική εξόδου από την κρίση, πάνω στους άξονες:
1. Άμεση απεμπλοκή της Ελλάδας από το Μνημόνιο (υπήρξαν εναλλακτικές προτάσεις, για πηγές χρηματοδότησης, από το ΣΥΡΙΖΑ, την Ευρωπαϊκή Αριστερά κ.α.: π.χ. Δανειοδότηση των κρατών μελών από την ΕΚΤ με 1%, διεύρυνση εντολής για δανειοδότηση από την ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ, δανεισμός από τη ΡΩΣΙΑ με 1% και πληρωμή ενός μέρους με εξαγωγή αγροτικών προϊόντων, έκδοση ευρωομόλογου, φόρος στις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές (φόρος TOBIN), διεκδίκηση των οφειλών της Γερμανίας, οι οποίες ανέρχονται με τα σημερινά δεδομένα στα 162 δις ευρώ κ.α. Απορρίφθηκαν από την τρόϊκα και κυβέρνηση.
2. Ριζική αναδιανομή του κοινωνικού πλούτου.
3. Επιθετική αναδιαπραγμάτευση του δημόσιου χρέους με διαγραφή μεγάλου μέρους και ευνοϊκές συνθήκες αποπληρωμής του υπόλοιπου χωρίς να θίγονται τα ασφαλιστικά ταμεία.
4. Κοινωνικοποίηση του χρηματοπιστωτικού συστήματος που αποτελεί πλέον πλανητικό αίτημα (ποιος δε θυμάται την περικύκλωση της Wall Street από τους αμερικανούς φορολογούμενους με αίτημα: Τα λεφτά που δίνει το Αμερικάνικο Δημόσιο για τη σωτηρία των τραπεζών να δοθούν απ΄ευθείας για επενδύσεις στην πραγματική οικονομία, όπως έγινε με το New Deal).
Στο κοινοβούλιο έχουμε υποστηρίξει, με αφορμή επερωτήσεις για τον ΟΤΕ, αναπτυξιακές προτάσεις, όπως: ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΥΡΥΖΩΝΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ, ΠΑΡΟΧΗ ΠΟΙΟΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ, ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ ΕΠΙΖΗΜΙΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΤΕ (όπως γίνεται με τη δημιουργία οπτικού δακτυλίου από την ΟΤΕ-GLOBE στη Β. Ελλάδα), ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΤΟΥΣ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ κ.α. Είπα τη φράση: «αναπτύξαμε προτάσεις σε άλλη συγκυρία», διότι τούτη τη στιγμή προέχει το θέμα, ότι «η σημερινή κυβέρνηση δεν έχει εντολή να κυβερνά τη χώρα. Να φύγει η κυβέρνηση, να σωθεί η κοινωνία».
Κλείνοντας να πω και εν όψει των 70 χρόνων από την ίδρυση του ΕΑΜ, ότι: «Η ΛΑΪΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΣΧΗΜΑ ΤΟΥ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΤΟ 1940-1945, ΕΧΕΙ ΤΙΣ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΥΣ». Εμείς το πιστεύουμε και καλούμε την ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΝΑ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΘΕΙ ΣΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ.
