Μέτρα για την πολιτική ασφάλειας και διατήρησης του απορρήτου των επικοινωνιών στον Ο.Τ.Ε.

25/02/2010  
Ερώτηση Φ.Κουβέλη προς τους Υπουργούς Δικαιοσύνης - Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων.

  Ο Οργανισμός Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος είναι ο αρμόδιος εξουσιοδοτημένος φορέας για την ασφάλεια του τηλεπικοινωνιακού δικτύου της χώρας, καθώς και για τη διασφάλιση του απορρήτου των επικοινωνιών. Ειδικότερα, σύμφωνα με την αριθμ. 138/2006 απόφαση της Α.Δ.Α.Ε και το αριθμ. ΕΜΠ. 378/12-12-2006 έγγραφο της Ο.Τ.Ε. Α.Ε , « ο Ο.Τ.Ε. οφείλει να ορίζει υπεύθυνο για την εποπτεία των συνεργατών του ή παρεπόμενων συνεργατών του, που αποκτούν πρόσβαση σε εξοπλισμό, λογισμικό ή δεδομένα του Οργανισμού» . Ωστόσο, όπως αναφέρεται, ο Οργανισμός έχει συνάψει σύμβαση εργασίας με την Ο.Τ.Ε.plus. Α.Ε. και, στο πλαίσιο του «δανεισμού εργαζομένων», χρησιμοποιεί καθημερινά περισσότερους από 250 εργαζομένους που υπάγονται στην ΟΤΕ plus A.E. κατά παράβαση του περιεχομένου της 138 /2006 απόφασης της Α.Δ.Α.Ε. και χωρίς να ορίζει υπεύθυνο.

Μετά από αναφορές προς την Α.Δ.Α.Ε., η εν λόγω αρχή εξέδωσε το αριθμ. ΕΜΠ. 231/22-7-2009 231/22-7-2009 έγγραφο, σύμφωνα με το οποίο ο Οργανισμός καλείται να προβεί στις απαιτούμενες ενέργειες, ώστε να διασφαλισθεί η εφαρμογή της αριθμ. 138/ 2006 απόφασής της. Σύμφωνα με μαρτυρίες εργαζομένων, η Ο.Τ.Ε. Α.Ε. συνεχίζει να απασχολεί προσωπικό μόνον της ΟΤΕ plus A.E, μη συμμορφούμενη με την από 22-7-2009 σύσταση της Α.Δ.Α.Ε. Με βάση τα προαναφερθέντα, Ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί:
• Ποια συγκεκριμένα μέτρα προτίθενται να λάβουν προκειμένου η ΟΤΕ Α.Ε να συμμορφωθεί με το περιεχόμενο της 136/ 2006 απόφασης της Α.Δ.Α.Ε. και την 231/22-7-2009 231/22-7-2009 σύσταση αυτής, προκειμένου να διασφαλισθεί το απόρρητο των επικοινωνιών; 

Ο ερωτών βουλευτής
Φώτης Κουβέλης

Έχουμε χίλιους λόγους όλοι και όλες να απεργήσουμε στις 24 Φλεβάρη.

Ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ για την Πανελλαδική απεργία στις 24 Φλεβάρη.

ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ 

Φλεβάρης 2010 STRIKE BACK – ΝΑ ΑΝΤΑΠΟΔΩΣΟΥΜΕ ΤΟ ΧΤΥΠΗΜΑ

Εργαζόμενοι/ες Έχουμε χίλιους λόγους όλοι και όλες να απεργήσουμε στις 24 Φλεβάρη. Γιατί η κυβέρνηση Παπανδρέου λίγες μέρες πριν τις εκλογές μας έλεγε ότι υπάρχουν χρήματα και λίγες μέρες μετά ανακάλυψε ότι τα ταμεία είναι άδεια. Τα χρήματα υπάρχουν όχι όμως για μας τους εργαζόμενους, τη νεολαία, τους συνταξιούχους, αυτούς που τελικά τα έχουν ανάγκη αλλά για τις τράπεζες , τους εφοπλιστές, το ΣΕΒ και πρόσφατα ανακαλύψαμε και τους διεθνείς οίκους αξιολόγησης. Γιατί δεν ευθυνόμαστε εμείς οι εργαζόμενοι για το έλλειμμα και το χρέος. Υπεύθυνοι είναι το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, που με τις πολιτικές τους τόσα χρόνια υπηρετούν και δεν φορολογούν το κεφάλαιο, τις τράπεζες, τα ΜΜΕ, την εκκλησία, ξεπουλούν τη δημόσια περιουσία και κάνουν τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους.

Γιατί δεν χρεοκοπήσαμε εμείς οι εργαζόμενοι αυτή τη χώρα αλλά η νεοφιλελεύθερη πολιτική του συναινετικού δικομματισμού, που με ορόσημα (Ολυμπιάδα, ΟΝΕ κ.λ.π.) και μύθους επέβαλε παρατεταμένη λιτότητα και ληστεία σε βάρος μας. Τι έγινε με τον εκσυγχρονισμό του Σημίτη, τη μεταρρύθμιση Καραμανλή και τώρα με το Πρόγραμμα Σταθερότητας της κυβέρνησης Παπανδρέου; Ή μήπως χρεοκοπήσαμε από τον εργαζόμενο που πληρώνεται με το μπλοκάκι, τον εργάτη που αμείβεται με τον κατώτερο μισθό (628 ευρώ το μήνα), τον δάσκαλο που αμείβεται «υπερβολικά», τον συνταξιούχο των 486 ευρώ το μήνα, τον αγρότη που «κατασπαταλά» τις επιδοτήσεις ή μήπως από το μετανάστη που θεωρείται πολίτης β΄ κατηγορίας. Γιατί αρνούμαστε την ευρωθηλιά του Συμφώνου Σταθερότητας που στήθηκε για να εξασφαλίσει τα κέρδη τους με αποτέλεσμα το διεθνές κεφάλαιο να κερδοσκοπεί με τα ληστρικά επιτόκια του ελληνικού χρέους και οι εργοδότες και οι τραπεζίτες να είναι ευτυχείς με τη μείωση των μισθών και των κοινωνικών δαπανών, τη διάλυση του δημόσιου ασφαλιστικού συστήματος. Γιατί δεν αποδεχόμαστε το κυβερνητικό πρόγραμμα σταθερότητας, τον τριπλό διεθνή οικονομικό έλεγχο και οικονομική κατοχή της χώρας μας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, που ζητούν - επιπλέον από τα αντεργατικά μέτρα που ήδη έχουν παρθεί - να μας κοπεί το δώρο των Χριστουγέννων, να απελευθερωθούν πλήρως οι απολύσεις και να υπάρξει νέα αύξηση του ΦΠΑ σε όλα τα προϊόντα και υπηρεσίες. Γιατί εάν δεν τους σταματήσουμε, θα ακολουθήσουν ακόμα πιο σκληρά μέτρα με περισσότερες απολύσεις, μεγαλύτερους έμμεσους φόρους, περισσότερους επισφαλείς εργαζόμενους, περισσότερες ιδιωτικοποιήσεις. Η οικονομία της χώρας μας θα καταψυχτεί και θα μπει σε πιο βαθειά ύφεση και η κοινωνία θα γίνει ένα απέραντο πτωχοκομείο με εκατομμύρια φτωχούς και ανέργους. Γιατί δεν θα μας σταθεί εμπόδιο η δικομματική πλειοψηφία της ΓΣΕΕ (ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ), που έχει ταχθεί πλέον ανοιχτά με την κυβέρνηση, δεν οργανώνει αγώνες, δεν κάνει απεργίες, δεν εκφράζει τους εργαζόμενους και τις ανάγκες τους, λειτουργεί ως γραφείο τύπου της κυβέρνησης. Γιατί ο κ. Παπανδρέου , μας προκαλεί όταν λέει ότι η οικονομία δεν αντέχει μπλόκα, απεργίες, διαδηλώσεις και ότι αυτοί που αντιδρούν στα μέτρα της κυβέρνησης είναι οι βολεμένοι. Είναι βολεμένοι οι εργαζόμενοι στα stage και οι συμβασιούχοι, οι εργαζόμενοι με ενοικίαση, οι μερικά απασχολούμενοι, οι αμειβόμενοι στον ιδιωτικό τομέα με μισθούς πείνας; Είναι βολεμένοι οι δημόσιοι υπάλληλοι που ο μισός μισθός τους είναι επιδόματα; Είναι βολεμένοι οι αγρότες που πουλάνε το στάρι, το λάδι, το ρύζι με τιμές κάτω του κόστους για να θησαυρίζουν οι μεγαλέμποροι; Μήπως είναι βολεμένοι οι 750.000 άνεργοι που μόλις επιβιώνουν με 450 ευρώ το μήνα; Και τότε ο Μίχαλος του ΕΒΕΑ, οι μεγαλοεκδότες ιδιοκτήτες των τηλεοπτικών καναλιών, ο Δασκαλόπουλος του ΣΕΒ, οι τραπεζίτες και εφοπλιστές σε ποια κατηγορία ανήκουν; Γιατί το χρωστάμε στους αγώνες που έγιναν και δεν δικαιώθηκαν. Στις καθαρίστριες και στην Κωνσταντίνα Κούνεβα, στους ναυτεργάτες, στους couriers, στους εργαζόμενους με stage και στους συμβασιούχους, στους απολυμένους της ολυμπιακής και της κλωστοϋφαντουργίας Λαναρά και σε χιλιάδες ακόμα. Γιατί η απεργία στις 10 Φλεβάρη ήταν η αρχή. Μπορούμε να νικήσουμε. Οι ενωτικοί αγώνες και ο κοινωνικός ξεσηκωμός είναι μονόδρομος. Απαιτούμε: Πλήρη, σταθερή, ασφαλισμένη, αξιοπρεπή εργασία με μισθούς που να καλύπτουν τις πραγματικές ανάγκες για όλους και όλες. Είναι δικαίωμα μας! Στήριξη της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης με πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα για όλους και όλες τους εργαζόμενους/ες. Μέτρα για την αντιμετώπιση της ανεργίας και την οικονομική και κοινωνική στήριξη των ανέργων. Μαζικές προσλήψεις στο δημόσιο και ιδιαίτερα στην παιδία, υγεία, πρόνοια, προστασία του περιβάλλοντος. Δίκαιο φορολογικό σύστημα. Απόκρουση και ανατροπή των ιδιωτικοποιήσεων. Διεύρυνση των κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων. να παρθούν πίσω όλα τα αντεργατικά μέτρα τώρα! Να καταργηθούν το σύμφωνο σταθερότητας και το κυβερνητικό πρόγραμμα σταθερότητας. 

ΣΤΙΣ 24 ΦΛΕΒΑΡΗ ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ, 

Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΠΟΥ ΘΑ ΑΝΑΤΡΕΨΕΙ ΤΙΣ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ. 

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ.

ΔΙΚΤΥΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Επεκτείνεται η εργασιακή ζούγκλα, γίνεται πιο άγρια και μονιμοποιείται

Ημερομηνία δημοσίευσης:
12/02/2010 Του Κώστα Νικολάου*
Προεκλογικά η σημερινή κυβέρνηση όσο και ο ίδιος ο πρωθυπουργός έκαναν λόγο για εργασιακή ζούγκλα και έλεγαν πως θα την καταργήσουν, όμως μόνο 100 μέρες πέρασαν για να γίνει στροφή 180ο και αντί για κατάργηση, η εργασιακή ζούγκλα επεκτείνεται, γίνεται πιο άγρια και μονιμοποιείται. Δεν αρκούν για τον υπουργό Εργασίας οι: 600.000 μισθωτοί σε μαύρη - παράνομη εργασία, οι 270.000 μισθωτοί με δελτίο παροχής, οι 350.000 μονίμως προσωρινά απασχολούμενοι, οι 270.000 όμηροι της «μερικής απασχόλησης», οι 150.000 στον εξευτελισμό της υπεργολαβίας και ενοικίασης, οι 50.000 στα stages, τώρα στέλνει κι άλλους στην πυρά.
Με το σχέδιο νόμου για τις εργασιακές σχέσεις, παρά τους ψευδεπίγραφους τίτλους για αντιμετώπιση της εργασιακής ανασφάλειας, στην ουσία διατηρεί την παράνομη απασχόληση, επεκτείνει την εργοδοτική αυθαιρεσία, συρρικνώνει εργασιακά δικαιώματα. Συγκεκριμένα:
   Πρώτον δεν γίνεται καμία αναφορά: Για την πάταξη της αδήλωτης – αόρατης εργασίας, το οποίο δεν είναι μόνο θέμα ελεγκτικών μηχανισμών, αλλά και αυστηρών κανόνων, όπως η ποινή φυλάκισης των έκνομων εργοδοτών καθώς και η προστασία από απόλυση των εργαζομένων που την αποκαλύπτουν. Για την πάταξη της ψευδο-αυτοαπασχόλησης, για τους 270.000 εργαζόμενους που εμφανίζονται ως «ελεύθεροι επαγγελματίες», ενώ παρέχουν εξαρτημένη εργασία. Για την ομηρεία των 350.000 με συμβάσεις «ορισμένου χρόνου», ενώ οι περισσότεροι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, αλλά και όταν απολύονται δεν δικαιούνται αποζημίωση..

   Δεύτερον δεν παίρνεται κανένα μέτρο: Για την εργοδοτική αυθαιρεσία, για τις απλήρωτες υπερωρίες, για τους ελλειμματικούς μισθούς, για την τήρηση της εργατικής νομοθεσίας καθώς οι επιθεωρήσεις εργασίας, έχουν εξελιχθεί σε μεσολαβητικά όργανα. Για την εργοδοτική τρομοκρατία, καθώς οι συνδικαλιστικές ελευθερίες και η εργατική νομοθεσία σταματούν στις πύλες των επιχειρήσεων. Για την προστασία των εργαζομένων από αυθαίρετες και αναιτιολόγητες απολύσεις. 
   Τρίτον: Η ενοικίαση εργαζομένων γίνεται πιο ελκυστική καθώς, από προσωρινή που είναι σήμερα και που επιτρέπεται μόνο έως 18 μήνες, τώρα μονιμοποιείται. Δίνει την δυνατότητα στις επιχειρήσεις που ενοικιάζουν εργαζόμενους για ανανέωση της σύμβασης και μετά τους 18 μήνες υπό την προϋπόθεση ότι σε κάθε ανανέωση θα μεσολαβεί ένα κενό 45 ημερών!!! Περιορίζει την ενοικίαση μόνο στις εταιρείες προσωρινής απασχόλησης με βάση τον νόμο 2956/2001 και δεν κάνει καμία αναφορά στην ενοικίαση μέσω «θυγατρικών εταιριών», ούτε και στην ενοικίαση μέσω εργολαβιών που αναπτύχθηκε και αναπτύσσεται σε όλο το Δημόσιο και σε μεγάλες επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα. 
   Τέταρτον, μεγαλώνει πόρτες και παράθυρα για τη μετατροπή της πλήρους και σταθερής εργασίας σε «μερική απασχόληση», κλείνοντας το μάτι στην εργοδοτική αυθαιρεσία. Α) Το σχέδιο νόμου χαρακτηριστικά αναφέρει: «Ο πλήρως απασχολούμενος σε επιχειρήσεις άνω των 20 ατόμων, έχει δικαίωμα μετά τη συμπλήρωση ενός ημερολογιακού έτους εργασίας να ζητήσει την μετατροπή της σύμβασης εργασίας του από πλήρη σε μερική απασχόληση….»!!! Β) Δίνει τη δυνατότητα στους εργοδότες να παραβιάζουν τα ωράρια των «μερικά απασχολούμενων», κάτι που δεν επιτρέπεται καθώς από τον προηγούμενο νόμο η παράβαση των συμφωνηθέντων ωραρίων συνιστά απαιτήσεις των εργαζομένων για παράνομο πλουτισμό του εργοδότη ( άρθρο 659 Α.Κ. )!!!! Γ) Δίνει τη δυνατότητα σε άτυπες «ομάδες εργαζομένων» εκεί που δεν υπάρχουν συμβούλια εργαζομένων ή επιχειρησιακά σωματεία, να μετατρέπουν την πλήρη και σταθερή εργασία σε εκ περιτροπής, αλλά κατά λιγότερο χρόνο απασχόληση!!! 
   Πέμπτον: Υποκαθιστά τα συμβούλια εργαζομένων, καθώς και τα επιχειρησιακά σωματεία που προβλέπονται από τους νόμους 1767/88 & 1264/82. Τη θέση τους παίρνουν άτυπες «ομάδες εργαζομένων» ή και οι «ατομικές συμφωνίες» για να μεταβάλουν εργασιακά δικαιώματα. 
   Έκτον: Παραβιάζει το νομικό καθεστώς των υπερωριών αφού αυτές δεν είναι υποχρεωτικές για τους εργαζόμενους και αποζημιώνονται κατά 100% όταν δεν είναι νόμιμες, ενώ για τους «μερικά απασχολούμενους» οι υπερβάσεις των ωραρίων επιτρέπονται, δεν απαιτείται άδεια από την Επιθεώρηση Εργασίας και αποζημιώνεται κατά 10%!!! 
   Έβδομον: Αλλάζει τον τρόπο χορήγησης της ετήσιας άδειας και επιτρέπει την κατάτμησή της πέραν των δύο περιόδων, κάτι που ρητά απαγορεύεται σήμερα. Με τον τρόπο αυτό οι ετήσιες άδειες θα κατανέμονται κατά το δοκούν των εργοδοτών, ακόμα και σε ημερήσια βάση, ενώ για την ανάπαυση των εργαζομένων θα μένουν μόνο 2 συνεχόμενες εβδομάδες.
   Όγδοον: Το σχέδιο νόμου ρυθμίζει θετικά την επιπλέον εργασία του Σαββάτου, καθώς αυτή θα αποζημιώνεται ως υπερωρία, όμως αυτό δεν θα καταλήξει στους εργαζόμενους και θα έχει την τύχη των υπόλοιπων υπερωριών που δεν πληρώνονται, αφού τα δικαιώματα των εργαζομένων δεν εφαρμόζονται και η εργατική νομοθεσία συνεχώς παραβιάζεται. 

Τέλος: Το σχέδιο νόμου αυτό κρίνεται ως αυστηρώς ακατάλληλο και θα πρέπει άμεσα να αποσυρθεί, και να αντικατασταθεί με νέο που θα αντιμετωπίζει την εργασιακή ζούγκλα. Η αντιμετώπιση της εργασιακής ζούγκλας δεν εντάσσεται στα δημοσιονομικά ελλείμματα, όπως ενδεχομένως άλλα προβλήματα, όμως αναδεικνύει αλήθειες και καταδεικνύει το κύρος του υπουργού και υφυπουργού Εργασίας. 
* Ο Κώστας Νικολάου είναι μέλος του τμήματος Εργατικής Πολιτικής του ΣΥΝ

Η Κομισιόν θα εξετάσει ξανά αν τηρήθηκε η κοινοτική νομοθεσία κατά την πώληση του ΟΤΕ στην Deutsche Telekom

14/01/2010 Η Κομισιόν θα εξετάσει ξανά αν τηρήθηκε η κοινοτική νομοθεσία κατά την πώληση του ΟΤΕ στην Deutsche Telekom Απάντηση του υποψήφιου Επίτροπου Κ.Μπαρνιέ στον ευρωβουλευτή Ν. Χουντή Επίθεση κατά του προηγούμενου Επιτρόπου για την Εσωτερική Αγορά κ. ΜακΚρίβι για ανοχή απέναντι σε παρανομίες κατά την πώληση του ΟΤΕ στην Deutsche Telekom, έκανε ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ν.Χουντής καλώντας τον νέο Επίτροπο για την εσωτερική αγορά κ. Μισέλ Μπαρνιέ, κατά την διάρκεια ακρόασής του χθες αργά το βράδυ ενώπιον της αρμόδιας επιτροπής του ευρωκοινοβουλίου, να εξετάσει ξανά αν τηρήθηκε η κοινοτική νομοθεσία. Πιο συγκεκριμένα, ο Νίκος Χουντής, στην ερώτησή του, που απηύθυνε στον κ.Μπαρνιέ εκ μέρους της ομάδας της «Ενωτικής Ευρωπαϊκής Αριστεράς» αφού κατήγγειλε την πρακτική των τυφλών αποκρατικοποιήσεων, τόνισε: «…είναι δυνατόν να γίνονται ανεκτές από την Κομισιόν παρανομίες, όπως δυστυχώς έγινε από τον προκάτοχό σας στην περίπτωση του ΟΤΕ, όπου προκειμένου να διευκολυνθεί η πώληση πλειοψηφικού πακέτου στην Deutsche Telekom, ο κ.ΜακΚρίβι παρέβλεψε το γεγονός ότι δεν έγινε δημόσια προσφορά εξαγοράς όπως προβλέπει η κοινοτική οδηγία 2004/25 με συνέπεια να καταπατηθούν και να αγνοηθούν τα δικαιώματα των μειοψηφούντων μικρομετόχων, μεταξύ των οποίων και ασφαλιστικά ταμεία τα οποία απώλεσαν τεράστια ποσά; Σας ερωτώ λοιπόν, θα πάρετε μέτρα για την εφαρμογή της συγκεκριμένης οδηγίας για τη συγκεκριμένη περίπτωση;». Στην απάντησή του ο υποψήφιος Επίτροπος κ. Μπαρνιέ, αναγνώρισε πως το συγκεκριμένο θέμα είναι σοβαρό γιατί, μεταξύ άλλων αφορά στα ασφαλιστικά ταμεία και τις συντάξεις των εργαζομένων, τόνισε δε πως η βούλησή του είναι να εφαρμόζεται σωστά το κοινοτικό δίκαιο. Στην δευτερολογία του, ο Έλληνας ευρωβουλευτής επέμεινε τονίζοντας ότι: «Αναφέρομαι σε 108.000 φυσικά πρόσωπα, 4.000 νομικά πρόσωπα και σε ασφαλιστικά ταμεία των οποίων τα δικαιώματα έχουν πληγεί και ζητώ να μάθω, άσχετα με το αν συμφωνεί κανείς με την αποκρατικοποίηση, εφόσον έχουν γίνει παρανομίες, θα πάρετε μέτρα ώστε να εφαρμοστεί η οδηγία; Σας καλώ δε να το κάνετε σημειώνοντας πως η σημερινή κυβέρνηση είχε δηλώσει την αντίθεσή της, ως αντιπολίτευση, στον συγκεκριμένο νόμο και άρα υπάρχει θεωρητικά η βούληση ώστε να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία». Κλείνοντας ο υποψήφιος Επίτροπος κ. Μπαρνιέ, αφού διευκρίνισε ότι αυτή τη στιγμή δεν γνωρίζει τα συγκεκριμένα στοιχεία, δεσμεύτηκε πως θα μελετήσει την περίπτωση, θα τη συζητήσει και με την ελληνική Κυβέρνηση και θα φροντίσει ώστε να εφαρμοστεί σωστά η κοινοτική νομοθεσία. Με αφορμή την απάντηση του κ.Μπαρνιέ ο Ν.Χουντής έκανε την ακόλουθη δήλωση: «Τόσο ο προηγούμενος Επίτροπος κ.ΜακΚρίβι όσο και η κυβέρνηση της ΝΔ κάλυψαν την παρανομία σε βάρος κυρίως των ασφαλιστικών ταμείων των εργαζομένων, που έχουν επενδύσει μεγάλο τμήμα της περιουσίας τους σε μετοχές του ΟΤΕ. Είναι σαφές πλέον ότι αν η DT είχε υποχρεωθεί σε δημόσια προσφορά όπως η κοινοτική οδηγία ορίζει η εξαγορά του ΟΤΕ δεν θα είχε γίνει ποτέ. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει επανειλημμένως θέσει το ζήτημα και στην ελληνική βουλή και στην ευρωβουλή καταγγέλλοντας και ως παράνομη την συμφωνία ελληνικού δημοσίου - DT και ο περίφημος κ.ΜακΚρίβι επιλέγει να το παραπέμπει στις «ελληνικές καλένδες». Καλούμε την ελληνική κυβέρνηση να παρέμβει άμεσα. Υπενθυμίζουμε τις συνεχείς δηλώσεις του κ.Βενιζέλου, ως κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΠΑΣΟΚ, του κ. Παπακωνσταντίνου ως εκπροσώπου τύπου του ΠΑΣΟΚ και του πρώην Υπουργού κ.Βερελή οι οποίοι, με αφορμή την προστασία των μικρομετόχων ζητούσαν σε όλους τους τόνους από την κυβέρνηση της ΝΔ μέχρι και την «ακύρωση της συμφωνίας ελληνικού δημοσίου με την Deutsche Telekom ως αντιβαίνουσα στην κοινοτική νομοθεσία.» To Γραφείο Τύπου.

ΔΗΛΩΣΗ ΔΗΜ. ΣΤΡΑΤΟΥΛΗ ΓΙΑ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΥΠ. ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΟΤΕ -ΕΘΕΛΟΥΣΙΑ ΕΞΟΔΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν αντίθετος στην εθελουσία, αλλά αφού έχει από καιρό ολοκληρωθεί, ο ΟΤΕ πρέπει να πληρώσει άμεσα όλες τις υποχρεώσεις του στο ΙΚΑ

Σχετικά με το μπλοκάρισμα της εθελουσίας 631 υπαλλήλων του ΟΤΕ από τον Υπουργό Εργασίας, ο Δημήτρης Στρατούλης, μέλος της Π.Γ. του ΣΥΝ και της Εργατικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, έκανε την εξής δήλωση:

Ο ΣΥΡΙΖΑ από την πρώτη στιγμή ήταν ριζικά αντίθετος στην συμφωνία της ντροπής των συνδικαλιστών της ΠΑΣΚΕ και της ΔΑΚΕ με τη Διοίκηση του ΟΤΕ για την εθελουσία έξοδο 5500 υπαλλήλων του το 2006 και 631 πριν έξι μήνες, γιατί ήταν σε βάρος του ΙΚΑ, των νεοπροσλαμβανομένων σ’ αυτόν και των φορολογουμένων, με στόχο να γίνει αυτή η δημόσια επιχείρηση ελκυστικότερη προς ξεπούλημα στην γερμανική πολυεθνική Deutsche Telekom.

Από τη στιγμή όμως που η εθελουσία έξοδος έχει ήδη πραγματοποιηθεί και εδώ και έξι μήνες έχουν φύγει οι τελευταίοι 631 υπάλληλοι, που ακόμα δεν έχουν πάρει τις αποζημιώσεις τους από τον ΟΤΕ και τις συντάξεις τους από το ΙΚΑ, αυτό που πρέπει να γίνει είναι ο ΟΤΕ να πληρώσει άμεσα όλες τις υποχρεώσεις του μέχρι το τελευταίο ευρώ στο ΙΚΑ και στα άλλα ασφαλιστικά ταμεία των εργαζομένων του.

12/1/2010                                                     ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το νεοφανές, απαράδεκτο και «εγκληματικό» σχέδιο ιδιωτικοποιήσεων ύψους «μαμούθ» 2,5 δις €

Ερώτηση Π.Λαφαζάνη προς τους Υπουργούς Οικονομικών - Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας - Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων. Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. όσο ήταν αντιπολίτευση, όχι μόνο είχε εξοστρακίσει από το προγραμματικό λεξιλόγιό της την έννοια της ιδιωτικοποίησης αλλά και «πρωτοστατούσε» στην καταγγελία των ιδιωτικοποιήσεων που προωθούσε η κυβέρνηση της Ν.Δ. Είναι πολύ χαρακτηριστικά τα παραδείγματα εναντίωσης της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ ως αξιωματικής αντιπολίτευσης στο ξεπούλημα του ΟΤΕ στην Deutche Telekom, το οποίο σωστά χαρακτήριζε ως «εθνικό έγκλημα» αλλά και στη Σύμβαση παραχώρησης του ΣΕΜΠΟ του λιμανιού του Πειραιά στην Κινέζικη COSCO, την οποία στιγμάτιζε, και πάλι σωστά, ως αποικιοκρατική παράδοση. Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, όμως, μετά τις εκλογές, ως κυβέρνηση, όχι μόνο εγκατέλειψε την προεκλογική ρητορική του και κυρίως τις δεσμεύσεις του για επανεξέταση και αναθεώρηση των ιδιωτικοποιήσεων της προηγούμενης κυβέρνησης αλλά και έχει αρχίσει να εκθειάζει τα δήθεν «αγαθά» των εκποιήσεων της Ν.Δ., με χαρακτηριστική περίπτωση τα όσα επαινετικά διακηρύσσει δια του κ. Γ. Ανωμερίτη για την έλευση της COSCO στο λιμάνι του Πειραιά! Ακόμα χειρότερα, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με μια πρωτοφανή μεταστροφή, που ξεπερνάει κάθε όριο πολιτικού εμπαιγμού, εξήγγειλε αιφνιδίως από τους τραπεζικούς κύκλους του Λονδίνου δια του Υπουργού Οικονομικών, ένα πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων «μαμούθ» ύψους 2,5 δις (!), το οποίο υπερακοντίζει ακόμη και αυτές τις απαράδεκτες προεκλογικές εκποιήσεις που είχε εξαγγείλει η Ν.Δ.

Από δημοσιεύματα του Τύπου πληροφορούμεθα ότι στο γιγάντιο αυτό πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων περιλαμβάνονται οι εκποιήσεις μετοχικών πακέτων του ελληνικού δημοσίου σε στρατηγικές επιχειρήσεις όπως η ΔΕΗ, η Αγροτική Τράπεζα, το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, τα ΕΛΠΕ, η ΕΥΔΑΠ, η ΕΥΑΘ, η ΔΕΠΑ κ.λπ. Για να «χρυσωθεί», μάλιστα, το «χάπι» των απαράδεκτων αυτών ιδιωτικοποιήσεων, στην ουσία γενική εκποίηση ό,τι δημόσιου έχει απομείνει, εμφανίζεται ότι μπορεί να προωθηθούν όχι δια της «κλασικής» οδού, αλλά δια μέσου μιας «Εταιρείας Συμμετοχών», στην οποία θα συγκεντρωθούν οι συμμετοχές του Δημοσίου στις στρατηγικές «εταιρείες-φιλέτα», για να προχωρήσει στη συνέχεια η εισαγωγή της Εταιρείας Συμμετοχών στο Χρηματιστήριο και η εκποίησή της μέχρι 49%! Επειδή ένα πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων ύψους 2,5 δις, και μάλιστα σε συνθήκες ύφεσης και κατάρρευσης του Χρηματιστηρίου, θα ξεπουλήσει ό,τι το δημόσιο έχει απομείνει σ’ αυτή τη χώρα, Επειδή οι αθρόες ιδιωτικοποιήσεις των τελευταίων δεκαετιών παρέδωσαν τα περισσότερα δημόσια κερδοφόρα, στρατηγικά «φιλέτα» της οικονομίας στο εγχώριο και κυρίως το πολυεθνικό κεφάλαιο με οδυνηρά αποτελέσματα για τον ελληνικό λαό αλλά και για τα δημόσια έσοδα, κάτι άκρως επίκαιρο μπροστά στα σημερινά δημοσιονομικά προβλήματα, Επειδή το κυβερνητικό κόμμα δεν ανέφερε τίποτα στο προεκλογικό του πρόγραμμα για ιδιωτικοποιήσεις, δεν εξήγγειλε τίποτα το σχετικό στις κυβερνητικές προγραμματικές δηλώσεις, αλλά ούτε περιέχει το παραμικρό για ιδιωτικοποιήσεις στην Εισηγητική Έκθεση του Προϋπολογισμού, Ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί και η κα Υπουργός: 1. Γιατί η κυβέρνηση δεν έπραξε απολύτως τίποτα για να επανεξετάσει, όπως η ίδια είχε υποσχεθεί, την εγκληματική εκχώρηση του ΟΤΕ στην Deutche Telekom; Γιατί επί του προκειμένου ενέπαιξε και συνεχίζει να εμπαίζει τον ελληνικό λαό; 2. Γιατί η κυβέρνηση δεν προχώρησε στην «αναθεώρηση» έστω, όπως είχε υποσχεθεί, της «αποικιοκρατικής» Σύμβασης εκχώρησης του λιμανιού του Πειραιά στην Κινεζική COSCO; Γατί, όχι μόνο δεν αναθεώρησε, ενώ θα έπρεπε να καταγγείλει και να ακυρώσει, τη σχετική Σύμβαση αλλά και φτάνει στο σημείο να εκθειάζει τον «αναπτυξιακό» ρόλο της COSCO στον Πειραιά; Γιατί τόση υποκρισία και παραπλάνηση; 3. Γιατί η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ δεν ανέφερε τίποτα περί ιδιωτικοποιήσεων στο προεκλογική της πρόγραμμα και στις κυβερνητικές προγραμματικές δηλώσεις; Γιατί απέκρυπτε τις αληθινές προθέσεις της από τον ελληνικό λαό ή αιφνιδίως ανακάλυψε όψιμα την «ανάγκη» ιδιωτικοποιήσεων; 4. Αληθεύει τελικώς ότι η κυβέρνηση σχεδιάζει να εισπράξει ποσό «μαμούθ» 2,5 δις από ιδιωτικοποιήσεις; Τι συγκεκριμένα θα πουλήσει η κυβέρνηση για να εισπράξει αυτό το γιγάντιο ποσό σε ένα χρόνο, που υπερακοντίζει τα σχετικά σχέδια της Ν.Δ.; 5. Πώς είναι δυνατόν πρώτα να δημοσιοποιείται το ποσό των εισπράξεων από ιδιωτικοποιήσεις και μετά να αποφασίζεται τι και με ποια μεθόδευση θα εκποιηθεί; 6. Σκοπεύει η κυβέρνηση να αναθεωρήσει την καταστροφική πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων, που συνιστούν και τον πυρήνα του νεοφιλελευθερισμού και οι οποίες έχουν συμβάλει καθοριστικά στην παράδοση της ελληνικής οικονομίας στις διεθνείς αγορές, στην επιδείνωση της κρίσης και στη μετατροπή της χώρας σε ένα είδος ανοχύρωτης «μπανανίας» της νεοφιλελεύθερης «παγκοσμιοποίησης»; Ο Ερωτών Βουλευτής Παναγιώτης Λαφαζάνης

Δήλωση Δημ. Στρατούλη για τη μονομερή απόφαση της διοίκησης του ΟΤΕ για εθελούσια έξοδο 200 εργαζομένων

Σχετικά με τη μονομερή απόφαση της Διοίκησης του ΟΤΕ για παροχή κινήτρων «εθελουσίας» εξόδου σε 200 εργαζόμενους της επιχείρησης, ο Δημήτρης Στρατούλης, μέλος της Π.Γ. του ΣΥΝ και της επιτροπής εργατικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, δήλωσε τα εξής:
Είναι απαράδεκτο και υποκριτικό την ίδια ώρα που η κυβέρνηση και ο Υπουργός Εργασίας ισχυρίζονται ότι δεν θα επιτρέψουν καμιά εθελούσια έξοδο προσωπικού να στερήσει πόρους από τα ασφαλιστικά Ταμεία, να αποδέχονται ένα τέτοιο μέτρο από τους Γερμανούς ιδιοκτήτες του ΟΤΕ.
Η απόφαση της Διοίκησης του ΟΤΕ προσθέτει νέα βάρη στο ασφαλιστικό σύστημα, μειώνει τις θέσεις εργασίας σ΄ αυτόν, αφού δεν γίνονται αντίστοιχες προσλήψεις και, επειδή είναι μονομερής, δυναμιτίζει τον θεσμό συλλογικών συμβάσεων εργασίας.
Καλούμε την κυβέρνηση να μην κρύβεται και να πάρει θέση, γιατί δεν είναι αμέτοχη, αφού το δημόσιο κατέχει το 20% των μετοχών του ΟΤΕ.
To Γραφείο Τύπου

Οι Αόρατοι...

Τα κέρδη τους απέναντι στις ζωές μας και στο κλίμα

Ο ΣΥΡΙΖΑ για τη διάσκεψη στην Κοπεγχάγη για την κλιματική αλλαγή
Συμμετοχή στο συλλαλητήριο - Σάββατο 12/12 - Σύνταγμα

Ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ θα συμμετάσχει στο συλλαλητήριο που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 12 Δεκεμβρίου, 12μ.μ., στο Σύνταγμα ανταποκρινόμενος στο παγκόσμιο κάλεσμα για «Δράσεις για την κλιματική αλλαγή και την οικολογική κρίση - ΚΟΠΕΓΧΑΧΗ 2009». Την ίδια ώρα θα διαδηλώνουν πολίτες σε όλον τον κόσμο με αίτημα την υπογραφή και υλοποίηση μιας νέας διεθνούς και δίκαιης δεσμευτικής συμφωνίας στην Κοπεγχάγη που να βάζει τον «άνθρωπο και το περιβάλλον πάνω από τα κέρδη».

Η λύση των κυβερνήσεων των ανεπτυγμένων χωρών και των οικονομικών συμφερόντων παραμένει ίδια: «business as usual». Είτε με τη μορφή των «πράσινων» business για τον «πράσινο» καπιταλισμό, είτε με την αναμονή για «καλύτερες μέρες».

Ταυτόχρονα οι φτωχοί/ες αυτού του κόσμου –παγκόσμιος Νότος- θα πληρώσουν με τις ζωές τους τις συνέπειες δύο και πλέον αιώνων καπιταλιστικής ανάπτυξης, με πρώτα θύματα τα παιδιά, τις γυναίκες και τους/τις ηλικιωμένους/ες.


Έκτακτα μέτρα ΤΩΡΑ

* Χρηματοδότηση των αναπτυσσόμενων χωρών με 115 δις € ετησίως για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής
* Ανακοπή της αλόγιστης σπατάλης των διαθεσίμων φυσικών πόρων που αποτελούν κληρονομιά για τις γενεές που έρχονται.
* Δραστική εξοικονόμηση ενέργειας σε: βιομηχανία, γεωργία, κτιριακό τομέα, μεταφορές, συγκοινωνίες κ.λπ.
* Μείωση εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από την ναυτιλία και τις αερομεταφορές.
* Απεγκλωβισμό του τομέα της ενέργειας από τη μέγγενη του κέρδους.
* Απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα και στροφή στις Α.Π.Ε (αιολική, ηλιακή, γεωθερμική, κ.λπ.), με σεβασμό της φέρουσας ικανότητας των οικοσυστημάτων, της αισθητικής του τοπίου και με συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών σε όλα τα στάδια λήψης αποφάσεων.
* Καμιά νέα εγκατάσταση πυρηνικής ενέργειας και χρονοδιάγραμμα για το οριστικό κλείσιμο των υπαρχουσών.
* Απόρριψη της παραγωγής βιοκαυσίμων από ενεργειακές καλλιέργειες.
* Άμεσα μέτρα για το σταμάτημα της αποδάσωσης και την προώθηση μεγάλης κλίμακας αναδασώσεων και αναγέννησης των δασών.
* Επείγουσες δράσεις για την εξοικονόμηση υδάτινων πόρων.
* Αναδιάρθρωση των υδροβόρων καλλιεργειών και ενίσχυση της παραγωγής βιολογικών προϊόντων με σεβασμό στη βιοποικιλότητα των οικοσυστημάτων.
* Δραστική περικοπή εξοπλισμών και μεταφορά πόρων στην προστασία του περιβάλλοντος.
* Προστασία των δικαιωμάτων των περιβαλλοντικών προσφύγων.

Για την Ελλάδα διεκδικούμε:

* Ριζικό επανασχεδιασμό του ενεργειακού μοντέλου με στόχο την εξοικονόμηση ενέργειας και την άμεση στροφή στις ΑΠΕ.
* Αποκεντρωμένη παραγωγή ενέργειας με κοινωνικό δημόσιο έλεγχο. Όχι στο νέο ενεργειακό κέντρο στην Βοιωτία και γύρω από την Αττική
* Σταδιακή απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα και άμεση αντιμετώπιση της τρομακτικής ρύπανσης των λιγνιτικών περιοχών
* Νέα υδατική πολιτική για εξοικονόμηση υδατικών πόρων και την αντιμετώπιση της λειψυδρίας. Όχι στην ιδιωτικοποίηση του νερού. Οριστική απόρριψη της εκτροπής του Αχελώου.
* Κατάρτιση δασολογίου, κατάργηση του δασοκτόνου νόμου 3208/03 του ΠΑΣΟΚ.
* Προστασία και αύξηση των δημόσιων πράσινων χώρων των πόλεων απέναντι στην τσιμεντοποίησή τους από τους επενδυτές του real estate.
* Ενίσχυση των δημόσιων μέσων μαζικής μεταφοράς και κυρίως των μέσων σταθερής τροχιάς. Κατασκευή ποδηλατοδρόμων και ενθάρρυνση χρήσης του ποδήλατου. Δραστικός περιορισμός της χρήσης του ΙΧ αυτοκινήτου. - Όχι νέοι αυτοκινητόδρομοι στον Υμηττό
* Απόρριψη του μοντέλου της «ολοκληρωμένης» τουριστικής ανάπτυξης (π.χ. γήπεδα γκολφ) και της μαζικής παραθεριστικής κατοικίας.

Στην Ελλάδα εκατοντάδες κινήματα αποτέλεσαν το αντίπαλο δέος στις καταστροφικές, για το περιβάλλον, πολιτικές. Ο ΣΥΡΙΖΑ αποτέλεσε οργανικό κομμάτι αυτών των κινημάτων, με πλήρη σεβασμό στην αυτονομία τους, συμβάλλοντας τόσο στο κινηματικό όσο και στο κεντρικό πολιτικό πεδίο για την ανάδειξη των ζητημάτων και για την, σε αρκετές περιπτώσεις, νικηφόρα έκβασή τους.

To Γραφείο Τύπου

Ομιλία του Προέδρου της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα στην 3η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ

Συντρόφισσες και Σύντροφοι

Οι εκλογές της 4ης Οκτωβρίου, ανέδειξαν μια νέα κυβέρνηση. Είναι αμφίβολο, όμως, αν θα αναδείξουν και μια νέα πολιτική κατεύθυνση.
Κάθε μέρα που περνάει επιβεβαιώνεται η προεκλογική μας εκτίμηση ότι τα δυο κόμματα του δικομματισμού είχαν δυο απολύτως συμπληρωματικά προγράμματα.
Και πράγματι όσο περνάει ο καιρός τα πεπραγμένα της νέας κυβέρνησης θυμίζουν περισσότερο το προεκλογικό πρόγραμμα της ΝΔ, παρά τις προεκλογικές εξαγγελίες του ΠΑΣΟΚ.
Ταυτόχρονα, όμως, οι εκλογές παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίσαμε, ανέδειξαν στην Βουλή μια ισχυρή κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, με την εντολή να αποτελέσει εκ νέου την πραγματική αντιπολίτευση απέναντι στις κυρίαρχες πολιτικές επιλογές και να εκφράσει τις διεκδικήσεις της ξεχασμένης κοινωνίας.

Πριν καν κλείσουν οι πρώτες 100 ημέρες, τα πρώτα κοινωνικά μέτωπα έχουν ήδη ανοίξει, στο ζήτημα των συμβασιούχων, των ωρομίσθιων και των εργαζόμενων με stage.
Και η μάχη αυτή θα δοθεί σε κάθε επίπεδο.
Αλλά είναι μια μάχη που μπορεί να κερδηθεί στους δρόμους, με την δράση των νέων ανθρώπων και την δημιουργία ενός μεγάλου κινήματος γύρω από την εργασιακή επισφάλεια. Και εκεί πρέπει βρίσκεται ένας από τους πιο μεγάλους μας στόχους την επόμενη περίοδο.
Ταυτόχρονα, όμως, όλα δείχνουν ότι η μεγάλη σύγκρουση θα γίνει για το ασφαλιστικό.
Το πώς η κοινωνία μπορεί να αποτρέψει ένα τέτοιο σχέδιο, το ξέρουμε. Το είδαμε με την ήττα της κυβέρνησης Σημίτη και την αδυναμία της να προωθήσει το σχέδιο Γιαννίτση.

Εγκαλούμε, λοιπόν, ευθέως την κυβέρνηση για διγλωσσία και υποκρισία.
Διγλωσσία γιατί σήμερα επιλέγει την ασάφεια και σηκώνει δήθεν τα χέρια μπροστά στο τεράστιο δημοσιονομικό πρόβλημα, το οποίο χρησιμοποιεί ως πρόσχημα για να ανοίξει το ασφαλιστικό.
Αν έχουν τη βούληση να στηρίξουν το ασφαλιστικό σύστημα, οι προτάσεις είναι εδώ, τις ξέρουν, δεν έχουν παρά να τις υλοποιήσουν.
Χρειάζονται νέοι πόροι. Μαζί με την πάταξη της εισοφοροδιαφυγής και την κατάργηση της επισφαλούς εργασίας.
Νέοι πόροι λοιπόν. Αλλά το σχέδιό τους είναι σε άλλη κατεύθυνση.
Μιλούν για δομικές αλλαγές. Δικαιούμαστε να πιστεύουμε ότι έχουν στο μυαλό τους τη μετάβαση στο κεφαλαιοποιητικό σύστημα. Αν δεν είναι έτσι ας το διαψεύσουν.
Γι αυτό τους λέμε να μην ξεχνάνε το στραπάτσο της κυβέρνησης Σημίτη. Της οποίας τα σχέδια σαρώθηκαν από τους ενωτικούς αγώνες των εργαζομένων.
Στην κατεύθυνση αυτή, καλέσαμε τον πρωθυπουργό να σταματήσει να παίζει με κλειστά χαρτιά. Να βγει δημόσια και να ξεκαθαρίσει τις προθέσεις του.
Και δηλώσαμε ότι εμείς είμαστε κάθε στιγμή έτοιμοι να υπερασπιστούμε απέναντι στα όποια κυβερνητικά επιχειρήματα, το δικαίωμα όλων των εργαζόμενων στην κοινωνική ασφάλιση με σαφείς θέσεις και με τεκμηριωμένες προτάσεις αναδιανομής πόρων.
Μέχρι στιγμής κρύβονται. Θα πάρουν, όμως, την απάντηση στους δρόμους.
Συντρόφισσες και σύντροφοι
Πριν από μερικούς μήνες ζήσαμε μια τεράστιων διαστάσεων παγκόσμια οικονομική κρίση. Εχθές υπήρξε ακόμα ένας σοβαρός κλυδωνισμός και μεγάλη πτώση στις χρηματαγορές.
Η κυβέρνηση υιοθέτησε εντελώς ανεύθυνα τη σπέκουλα για χρεοκοπία με σκοπό να κατεβάσει απότομα τον πήχη των προσδοκιών του κόσμου.
Και τώρα το πληρώνει. Αυτή τη σπέκουλα τη λούζεται.
Αυτό που αποδεικνύεται είναι ότι το κυρίαρχο σχέδιο για μια άνεργη ανάκαμψη, δεν λειτουργεί.
Η έξοδος από την κρίση συνδέθηκε με περιοριστικές πολιτικές, με θυσίες για τους φτωχούς και τους αδύναμους, με προσπάθειες να στηριχτεί η αγορά και το κεφάλαιο. Αλλά και με την διακριτική υπόδειξη ότι η ανάκαμψη θα συνοδεύεται με ανεργία και φτώχεια.
Το μεγάλο στοίχημα λοιπόν τώρα είναι να προτάξουμε το δικό μας εναλλακτικό σχέδιο.
Δεν μπορεί τα φάρμακο για την κρίση να είναι χειρότερο από την ίδια την ασθένεια.
Δεν μπορεί η Ευρώπη και οι λαοί της να είναι δέσμιοι του Συμφώνου Σταθερότητας.
Δεν μπορεί η Ελλάδα να είναι το πειραματόζωο κάθε νεοφιλελεύθερου κομισάριου.
Είναι λοιπόν ώρα να βγούμε μπροστά με τις δικές μας θέσεις, και να τις κάνουμε αίτημα για ολόκληρη την κοινωνία.
Με την προγραμματική και αγωνιστική μας αντιπολίτευση.
Να οικοδομήσουμε ένα πλατύ αγωνιστικό μέτωπο αλληλεγγύης κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων. Για τη στήριξη του ασφαλιστικού συστήματος.
Για τη στήριξη των χαμηλών εισοδημάτων, για την αναδιανομή του πλούτου, για τη προστασία του κοινωνικού κράτους, των δημόσιων αγαθών και του περιβάλλοντος. Για τον έλεγχο του κερδοσκοπικού κεφαλαίου.
Οι αγώνες είναι μπροστά μας και είναι αγώνες στην Βουλή, είναι αγώνες στους δρόμους, είναι αγώνες σε όλα τα κοινωνικά μέτωπα.
Μόνο που τις τελευταίες μέρες ο κόσμος μας αντί να προετοιμάζεται για τις νέες μάχες, βρίσκεται σε μια μεγάλη αμηχανία.
Βλέπει γύρω του τα κοινωνικά μέτωπα να οξύνονται και όμως τα τύμπανα της μάχης για τον ΣΥΡΙΖΑ δεν ηχούν στα κοινωνικά μέτωπα, αλλά για μια ακόμα φορά στις εσωτερικές μας διαδικασίες.
Ακούω και διαβάζω τις εφημερίδες και έχω την εντύπωση ότι η συζήτηση αυτή ξεπερνάει τον εύλογο προβληματισμό για την αντιμετώπιση οργανωτικών προβλημάτων ή την κάλυψη λειτουργικών ελλειμμάτων που παρατηρήθηκαν στην ως τώρα δράση μας και υπεισέρχεται σε πιο ουσιαστικά ελλείμματα και αδυναμίες.
Και αναφέρομαι σε πολιτικά ελλείμματα και αδυναμίες που συνήθως υποβαθμίζουμε, ίσως γιατί ξέρουμε πόσο δύσκολο και επίπονο είναι να αναμετρηθούμε με αυτές.
Όλοι όσοι βρεθήκαμε, χρόνια τώρα σε αυτή τη δύσκολη και πρωτόγνωρη προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ, βρεθήκαμε με στόχο να υπερβούμε τη παθογένεια της πολυδιάσπασης και του κατακερματισμού της αριστεράς
Ο κατακερματισμός της Αριστεράς, όμως, δεν είναι μόνο αιτία οργανωτικών αδυναμιών, είναι και αποτέλεσμα άλλων, "διαρθρωτικών", πολιτικών, στρατηγικών και προγραμματικών ελλειμμάτων της Αριστεράς.
Αυτό σημαίνει ότι δεν βρεθήκαμε μαζί στον ΣΥΡΙΖΑ για να κάνει ο ένας μαθήματα στον άλλο.
Βρεθήκαμε όλοι μαζί γιατί μας ένωσε η πεποίθηση ότι ο διπλανός μας δεν είναι εχθρός.
Βρεθήκαμε όλοι μαζί γιατί οραματιστήκαμε μια μεγάλη αριστερά, από τα αριστερά της αριστεράς ως τα αριστερά της σοσιαλδημοκρατίας και αυτή η σπορά της ενότητας ήταν που μπόλιασε και ενέπνευσε χιλιάδες αριστερούς απογοητευμένους από τη περίοδο της ήττας, κουρασμένους από τις απανωτές διασπάσεις και ανένταχτους αλλά όχι ανενεργούς πολίτες.
Ενέπνευσε τους απογοητευμένους της γενιάς του πολυτεχνείου.
Ενέπνευσε τη γενιά της ήττας και της αποστράτευσης που βρέθηκε μετά το 92 ανέστια χωρίς να προλάβει καν τη κομματική της ενηλικίωση.
Ενέπνευσε όμως κυρίως και τη νεότερη γενιά αγωνιστών, δίνοντας της το όραμα μιας νέας αριστεράς που δε θα τρώει από τα έτοιμα των αγώνων του χθες, αλλά θα οργανώνει και θα πρωταγωνιστεί στους αγώνες του αύριο.
Και εμείς μάθαμε να συνυπάρχουμε και να πορευόμαστε μαζί με συντρόφους που μέχρι χθες ήμασταν απέναντι.
Και μάθαμε και να ακούμε την άλλη άποψη, να συνθέτουμε και να οικοδομούμε συναινέσεις.
Γιατί δεν φτιάξαμε τον ΣΥΡΙΖΑ μόνο για να γίνουμε πιο πολλοί αλλά και για να γίνουμε όλοι διαφορετικοί.
Γιατί πιστέψαμε στη προοπτική της όσμωσης και της ανασύνθεσης της αριστεράς.
Γιατί πιστέψαμε ότι το στοιχείο της διαφορετικότητας και του πλουραλισμού είναι πλούτος και όχι απειλή.
Γιατί πιστέψαμε ότι η ενότητα μέσα από τη διαφορετικότητα είναι το χαρακτηριστικό γνώρισμα της νέας ταυτότητας της αριστεράς του 21 αιώνα
Γιατί πιστέψαμε ότι οι παλιές αντιθέσεις που πηγάζουν από την ιδεολογική καταγωγή των ρευμάτων σκέψης της πολυσυλλεκτικής μας αριστεράς, θα δώσουν σιγά-σιγά τη θέση τους σε νέες που θα είναι πιο πραγματικές γιατί θα βασίζονται στις αντιθέσεις του σήμερα.
Γιατί πιστέψαμε ότι μέσα από την όσμωση και τη κοινή δράση θα έρθει κάποια στιγμή που θα μάθουμε να λειτουργούμε ως κοινές συνισταμένες μιας αριστεράς που διαλέγεται και αλληλεπιδρά και όχι ως συνιστώσες, μιας αριστεράς που διαρκώς θα τρώγεται με τον εαυτό της.
Και παρά τις δυσκολίες καταφέραμε να βρούμε κοινούς βηματισμούς, να περπατήσουμε μαζί και να ξεπεράσουμε τη παθογένεια του πολυκερματισμού και της εμφύλιας διχόνοιας της αριστεράς.
Και αγωνιστήκαμε μαζί απέναντι στο πραγματικό εχθρό που δεν είναι στις γραμμές μας, δεν είναι αυτός που έχει άλλη άποψη, αλλά βρίσκεται απέναντι στα πραγματικά πεδία της μάχης και όχι στους ανεμόμυλους της ενδοαριστερής εσωστρέφειας.
Δεν υπάρχουν, σύντροφοι, εσωτερικοί αντίπαλοι, ούτε μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να κερδίσει αν χάσει κάποιος από αυτούς που τον συναποτελούν.
Είναι εύκολο να βρει ο καθένας έναν αντίπαλο εδώ μέσα και να του ανοίξει μέτωπο. Υποθέτω ότι αυτό θα βρει και εύκολη απήχηση στα Μέσα Ενημέρωσης.
Αλλά ο εχθρός δεν είναι εδώ μέσα.
Εδώ μέσα βρίσκονται οργανώσεις και άνθρωποι, που χάρη στην πρωτοβουλία της δημιουργίας του ΣΥΡΙΖΑ σταμάτησαν να πορεύονται ξεχωριστά και ένωσαν τις δυνάμεις τους σε ένα κοινό εγχείρημα.
Εδώ μέσα βρίσκονται οι άνθρωποι που έδωσαν τη μάχη των εκλογών με πίστη με ελπίδα, χωρίς προσωπικές φιλοδοξίες, χωρίς να διεκδικούν κάτι για τον εαυτό τους.
Και όλοι και όλες όσοι έδωσαν αυτή τη μάχη δεν βλέπουν εσωτερικούς εχθρούς ανάμεσά μας. Βλέπουν συναγωνιστές και συντρόφους. Με τους οποίους μπορεί να διαφωνούν, αλλά έχουν αποφασίσει να βαδίζουν μαζί.
Βλέπουν συναγωνιστές και συντρόφους που θέλουν να ηττηθεί οριστικά στο μυαλό όλων των αριστερών η λογική του εσωτερικού εχθρού που πηγάζει από τις χειρότερες στιγμές της ιστορίας του κομουνιστικού κινήματος και την οποία, δυστυχώς, η ηγεσία του ΚΚΕ υπηρετεί τα τελευταία χρόνια με περισσότερο σθένος από ποτέ.
Ο εχθρός για όλους εμάς δεν βρίσκεται δίπλα μας, αλλά βρίσκεται απέναντι.
βρίσκεται εκεί που οι εργοδότες δεν τηρούν τις συλλογικές συμβάσεις, εκεί που προχωράνε σε αναιτιολόγητες απολύσεις.
Εκεί που οι τράπεζες παίρνουν στο πλειστηριασμό τα σπίτια μεροκαματιάρηδων για χρέη μερικών χιλιάδων ευρώ.
Εκεί που οι νονοί της νύχτας βάζουν κάγκελα στις παραλίες.
Εκεί που οι μπουλντόζες βάζουν μπρος στις πέντε το πρωί για να ξεριζώσουν τα δέντρα στο παρκάκι της γειτονιάς για να χτίσει ο εργολάβος.
Εκεί που σκοτώνονται οι εργάτες επειδή σκάνε οι υψικάμινοι γιατί η συντήρηση τους κοστίσει.
Εκεί που τα κυκλώματα ρίχνουν βιτριόλι σε συνδικαλίστριες εργάτριες που τολμάν να σηκώσουν κεφάλι.
Εκεί που το κράτος δολοφονεί έναν 16χρονο, έτσι χωρίς λόγο.
Εκεί είναι οι εχθροί της αριστεράς. Εκεί είναι οι δικές μας θέσεις μάχης και όχι εδώ μέσα στις συσκέψεις και στους διαδρόμους των κομματικών μας γραφείων.
Εκεί έξω ζει και αναπνέει μια κοινωνική αριστερά που μας έχει ξεπεράσει.
Και αυτός ο κόσμος δε θα μας περιμένει για πάντα αν διαρκώς εκπέμπουμε μια εικόνα μίζερης εσωστρέφειας.
Είναι ο κόσμος που μας στήριξε με τη ψήφο του για άλλη μια φορά, όταν κάποιοι μας ετοιμάζανε κόλλυβα.
Κι όταν είδαν ότι αντί για κηδεία είχαμε μια μικρή ανάσταση, έβαλαν τα κόλλυβα στο ψυγείο για να μας τα ξαναζεστάνουν 50 μέρες μετά.
Δεν θα τους κάνουμε τη χάρη.
Έχουμε χορτάσει από διασπάσεις και από ρήξεις στην αριστερά, δεν χρειαζόμαστε άλλες.
Τώρα είναι η ώρα της ενότητας, τώρα ξεπροβάλει η ώρα της ανασύνθεσης και όχι των ρήξεων και των διασπάσεων.
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Ο ΣΥΡΙΖΑ συγκροτήθηκε ως συμμαχία οργανωμένων αριστερών δυνάμεων. Όμως η δύναμή του και η επιτυχία του είναι άμεσα συνδεδεμένη με τη δυνατότητα να εμπνέει και να κινητοποιεί ανθρώπους πέρα από την οργανωμένη του βάση.
Το πρώτο πρόβλημα που έχει λοιπόν να λύσει η συνδιάσκεψη, είναι το πώς αυτοί οι άνθρωποι θα συμμετέχουν με ισότιμο τρόπο στις διαδικασίες.
Και πως θα μπορούν να συμβάλλουν ουσιαστικά στη λήψη των πολιτικών αποφάσεων.
Από την μια λοιπόν το θέμα είναι η ισοτιμία των μελών του ΣΥΡΙΖΑ, ανεξαρτήτως από το αν είναι οργανωμένα ή όχι.
Από την άλλη, οφείλουμε να προχωρήσουμε σε όλα τα βήματα, σεβόμενοι την αυτονομία και την ανεξαρτησία όλων ανεξαιρέτως των συνιστωσών. Και αυτό διασφαλίζεται αν συνεννοηθούμε ότι οι αποφάσεις στα σημαντικά ζητήματα, θα λαμβάνονται με την ευρύτερη δυνατή συναίνεση.
Θεωρώ ότι προχωρώντας με αυτή την αρχή, που είναι αυτονόητη για μια πολιτική συμμαχία, μπορούμε να διερευνήσουμε τα οργανωτικά σχήματα που μας βοηθούν να προχωρήσουμε.
Και να βρούμε ικανοποιητικές λύσεις στα ζητήματα της αντιπροσώπευσης, της εκλογής οργάνων ή της συγκρότησης εκλεγμένων σωμάτων με αποφασιστικό χαρακτήρα. Χωρίς κανείς να κινδυνεύει να ακυρωθεί πολιτικά, είτε λόγω μεγεθών, είτε λόγω απουσίας πολιτικής ένταξης.
Και πιστεύω ότι αυτή η συζήτηση είναι τεράστιο λάθος να λέμε ότι είναι οργανωτική, είναι βαθύτατα πολιτική.
Όσο και αν έχει επικεντρωθεί σε συζητήσεις για το μητρώο μελών, για τις ποσοστώσεις και για την κατανομή της κρατικής επιχορήγησης, η αφετηρία των προβλημάτων είναι πολιτική.
Και σχετίζεται με την φυσιογνωμία και τα χαρακτηριστικά του εγχειρήματος. Τα ελλείμματα μας, δεν είναι οργανωτικού χαρακτήρα, αν και αδιαμφισβήτητα υπάρχουν και αυτά. Τα ελλείμματά μας είναι πολιτικά και πάνω σε αυτή τη βάση οφείλουμε να τα αντιμετωπίσουμε.
Πάνω σε αυτή τη βάση, θεωρώ ότι εκ των πραγμάτων ανοίγει ένα ζήτημα ευρύτερο από τα οργανωτικά. Και σε αυτό μπορούμε να δώσουμε μια λέξη που μπορεί να είναι πραγματικά μαγική αν της δώσουμε περιεχόμενο, και η λέξη αυτή ακούει στο όνομα ανασύνθεση.
Για να το θέσω απλά. Έχουμε αποδεχτεί όλοι με τον έναν ή τον άλλο τρόπο ότι ο ΣΥΡΖΙΑ είναι κάτι περισσότερο από πολιτική συμμαχία, αλλά κάτι λιγότερο από πολιτικό κόμμα.
Μια πολιτική συμμαχία περιορίζεται εκ των πραγμάτων στα όρια που θέτει η πολιτική αυτονομία των συνιστωσών της.
Ένας πολιτικός φορέας μπορεί να προχωρήσει πιο μακριά, αλλά χρειάζεται τα φυσιογνωμικά, πολιτικά και ιδεολογικά χαρακτηριστικά που θα το ενοποιούν.
Θεωρώ ότι αργά ή γρήγορα, ανεξάρτητα από τα όποια οργανωτικά μέτρα που θα αποφασίσουμε σε αυτή τη συνδιάσκεψη, θα αναγκαστούμε να προχωρήσουμε είτε προς τη μία είτε προς την άλλη κατεύθυνση.
Αλλιώς, όσο προωθημένες αποφάσεις και να πάρουμε, δεν θα έχουμε απαντήσει στα πραγματικά προβλήματα.
Γιατί για κάθε οργανωτικό πρόβλημα υπάρχει και μια πολιτική αιτία. Αλλά το αντίστροφο δεν ισχύει πάντα. Για κάθε πολιτικό πρόβλημα δεν υπάρχει και μια οργανωτική απάντηση.
Είναι προφανές ότι η υπόθεση της ανασύνθεσης δεν είναι απλή. Αλλά νομίζω ότι είναι μια συζήτηση που μπορεί και πρέπει να ξεκινήσει εντός του ΣΥΡΙΖΑ.
Με ανοιχτό ακόμα και το ζήτημα της συγκρότησης ενός ενιαίου πολυτασικού φορέα, οργανωμένου πάνω σε βαθιές δημοκρατικές αρχές, αντίστοιχες με τις δημοκρατικές αρχές με τις οποίες θέλουμε να μπολιάσουμε την κοινωνία.
Για εμάς η δημοκρατία είναι μια αξία αδιαπραγμάτευτη.
Θέλουμε να λειτουργούμε δημοκρατικά. Θέλουμε στις κορυφαίες μας επιλογές, ο λαός του ΣΥΡΙΖΑ, τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, να έχουν τον καθοριστικό λόγο.
Να χαράζουν πολιτικές και να δεσμεύουν τις ηγεσίες στη βάση όμως κοινά συμφωνημένων αρχών και αξιών.
Η συζήτηση, λοιπόν, αυτή, μπορεί να ξεκινήσει και να προχωρήσει σε βάθος παράλληλα με την κουβέντα για τα οργανωτικά.
Με μοναδική δέσμευση όλων εδώ μέσα, ότι όποια και αν είναι η εξέλιξη της, δεν θα σταματήσουμε να αγωνιζόμαστε για τον αρχικό μας σκοπό. Την ευρύτερη δυνατή ενότητα της Αριστεράς.
Στην κατεύθυνση αυτή, οφείλω να υπογραμμίσω ότι θα μείνουμε προσηλωμένοι στην ιδέα της ενότητας και της κοινής δράσης της αριστεράς.
Για χάρη της ενότητας θα βάζουμε στην άκρη τις προσωπικές μας φιλοδοξίες όπως κάναμε προεκλογικά κερδίζοντας στην κοινωνία ένα μέρος του ηθικού πλεονεκτήματος που είχαμε απολέσει.
Θα συνεχίσουμε να λειτουργούμε καταλυτικά, στην κατεύθυνση της ανασύνθεσης, πάντα με σεβασμό στους συμμάχους και στους ανένταχτους συντρόφους.
Ας μην φοβηθούμε λοιπόν να ανοίξουμε τη συζήτηση για τα πολιτικά. Ας μη φοβηθούμε να ανοίξουμε μια συζήτηση που θα μας δώσει δύναμη για μια νέα έφοδο προς το μέλλον.
Αρκεί αυτή τη συζήτηση να τη κάνουμε συγκροτημένα, με ειλικρίνεια και με μάτια και το νου στραμμένα έξω.
Εκεί που η κοινωνία πιέζεται, δίνει μάχες και έχει ανάγκη από τη δική μας παρουσία στη πρώτη γραμμή των αγώνων.