Ο Πρόεδρος του ΣΥΝ Αλ. Τσίπρας, απαντώντας σε ερωτήσεις δημοσιογράφων, για την πώληση του ΟΤΕ, έκανε την ακόλουθη δήλωση:
Η κυβέρνηση είναι υπόλογη απέναντι στον ελληνικό λαό. Είναι υπόλογη διότι εκποίησε το δημόσιο πλούτο,, διότι πραγματικά έκοψε τα πόδια της χώρας στην προσπάθεια να αντιμετωπίσει τις σύγχρονες εξελίξεις στην τεχνολογία. Έκοψε τα πόδια της χώρας στην προσπάθειά της να κάνει ένα άλμα προς το μέλλον. Διότι ο ΟΤΕ δεν είναι ένας απλός δημόσιος οργανισμός. Είναι το όχημα για να προχωρήσουμε προς το μέλλον.
Πιστεύουμε ότι θα το πληρώσει πολύ ακριβά αυτό που έκανε η κυβέρνηση.
Εμείς θα αγωνιστούμε με όλες μας τις δυνάμεις ώστε να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για να ανακτήσουμε το δημόσιο πλούτο. Να ανακτήσουμε ότι μας ανήκει.
Ο ΟΤΕ δεν είναι περιουσία του κ. Αλογοσκούφη. Δεν είναι περιουσία του Πρωθυπουργού. Είναι δημόσιος πλούτος και πιστεύουμε ότι μπορούμε και πρέπει να τον πάρουμε πίσω»
To Γραφείο Τύπου
Δεν μοιραστήκαμε τα κέρδη τους. Δεν θα πληρώσουμε την κρίση τους !
Δήλωση Δημήτρη Στρατούλη, μέλους της ΠΓ του ΣΥΝ, σχετικά με την τιμολογιακή πολιτική στον ΟΤΕ μετά την εκχώρησή του στην Deutsche Telekom
«Τα σπασμένα του ξεπουλήματος του ΟΤΕ στην Deutsche Telekom θα τα πληρώσουν οι πολίτες με ανεξέλεγκτες αυξήσεις στα τιμολόγια των υπηρεσιών του.
Η Deutsche Telekom δεν πήρε τον ΟΤΕ για φιλανθρωπικούς λόγους, αλλά για να έχει γρήγορα και μεγάλα κέρδη. Ο κίνδυνος δημιουργίας καρτέλ μεταξύ του “γερμανικού” ΟΤΕ και των ιδιωτικών τηλεπικοινωνιακών εταιρειών που λειτουργούν στη χώρα μας είναι άμεσος, όπως είχε γίνει και με την κινητή τηλεφωνία την περίοδο 1994-1998, όταν απουσίαζε η δημόσια COSMOTE».
To Γραφείο Τύπου
Η Deutsche Telekom δεν πήρε τον ΟΤΕ για φιλανθρωπικούς λόγους, αλλά για να έχει γρήγορα και μεγάλα κέρδη. Ο κίνδυνος δημιουργίας καρτέλ μεταξύ του “γερμανικού” ΟΤΕ και των ιδιωτικών τηλεπικοινωνιακών εταιρειών που λειτουργούν στη χώρα μας είναι άμεσος, όπως είχε γίνει και με την κινητή τηλεφωνία την περίοδο 1994-1998, όταν απουσίαζε η δημόσια COSMOTE».
To Γραφείο Τύπου
Κοινωνικό κράτος και κοινωνικά δικαιώματα
.
Γιατί κάθε μέρα γινόμαστε πιο φτωχοί σε εισόδημα και δικαιώματα και πιο πλούσιοι σε ανασφάλεια και άγχος για το μέλλον;
Ποιες πολιτικές δυνάμεις έχουν την ευθύνη;
Σε αυτές τις ερωτήσεις απαντούν τα πεπραγμένα ΝΔ - ΠΑΣΟΚ τα τελευταία χρόνια:Οι κυβερνήσεις της Ν.Δ. και του ΠΑ.ΣΟ.Κ. από το 1990 προχώρησαν σε μία διμέτωπη επίθεση.Η πολιτική που εγκαινίασε η κυβέρνηση Μητσοτάκη συνεχίστηκε επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και επεκτάθηκε από την σημερινή κυβέρνηση Καραμανλή.
Ο στόχος τους;
Το πρότυπο εργασίας και κοινωνικής προστασίας που έπρεπε να γίνει πιο φθηνό προς όφελος του κεφαλαίου.
Τα θύματα;
Οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, οι ευάλωτες κατηγορίες του πληθυσμού, οι νέοι και οι νέες, οι γυναίκες, οι μετανάστες, όλοι αυτοί που είδαν τα δικαιώματά τους να συνθλίβονται από τη «σιδερένια χείρα» της αγοράς και τις αντεργατικές παρεμβάσεις.
Τα εργαλεία;
Οι συνταγές του νεοφιλελευθερισμού: οι περιβόητες «με-ταρρυθμίσεις», δηλαδή η διόγκωση και συγκάλυψη της ανεργίας, η αποδιάρθρωση της εργασίας, η υποβαθμισμένη και κακοπληρωμένη εργασία, η μισή δουλειά, η διαρκής λιτότητα, οι μεσαιωνικές μορφές εργασίας, όπως είναι οι ενοικιαζόμενοι ή οι αυτοαπασχολούμενοι εργαζόμενοι χωρίς δικαιώματα. Ακόμα, η συρρίκνωση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, η αφαίμαξη των αποθεματικών των ταμείων, η ιδιωτικοποίηση και εμπορευματικοποίηση του συστήματος κοινωνικής προστασίας και των δημοσίων αγαθών.
Τα αποτελέσματα;
Η συρρίκνωση μισθών και συντάξεων, η διεύρυνση της φτώχειας, η ακρίβεια, η υπερχρέωση των νοικοκυριών, η υπερεκμετάλλευση των μεταναστών, η υποβάθμιση της υγείας, η συρρίκνωση των κοινωνικών δικαιωμάτων και η άδικη φορολογική πολιτική για τους αδύναμους από τη μια και τα διογκωμένα προνόμια για τους λίγους και ισχυρούς από την άλλη.
Οι πρωταίτιοι;
Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. που με συνέπεια ο ένας έχτιζε πάνω στο αντεργατικό οικοδόμημα του άλλου, με τις ευλογίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πότε με το πρόσχημα της μεταρρύθμισης, πότε με το πρόσχημα του εκσυγχρονισμού.ΚΑΝΕ ΤΩΡΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ
Μήπως όμως ζήσαμε έναν εφιάλτη που τελείωσε και το μέλλον προδιαγράφεται ελπιδοφόρο; Κάθε άλλο!
Όλα δείχνουν ότι παρά τα κρυφά χαρτιά ή τις γενικολογίες, η επίθεση στα ζητήματα της εργασίας και του ασφαλιστικού θα κλι-μακωθεί όποιο από τα δύο κόμματα βρεθεί στην εξουσία.
Εναρμονισμένα και τα δύο κόμματα στη στρατηγική της Λισσαβόνας και της ευέλικτης εργασίας, θα συνεχίσουν τη λιτότητα, θα υπονομεύσουν ακόμη περισσότερο την εργασία, θα απελευθερώσουν τις απολύσεις, θα χτυπήσουν το δημόσιο χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης, θα διευρύνουν την ανασφάλιστη εργασία, θα αυξήσουν τον συνολικό εργάσιμο χρόνο.
Ο ανταγωνισμός τους για την κατώτερη εθνική σύνταξη δεν είναι τυχαίος. Με αυτόν τον τρόπο θα οδηγήσουν στο σύστημα τριών πυλώνων:
μία χαμηλή προνοιακή σύνταξη για όλους και όσοι έχουν την οικονομική άνεση
θα προσφεύγουν σε επαγγελματικά ταμεία
και σε άλλα ιδιωτικά συνταξιοδοτικά σχήματα!
Μπορούμε να τους εμποδίσουμε. Με ισχυρή την ενωτική αριστερά, τα συνδικάτα και τα κινήματα μπορούμε να φέρουμε τα πάνω κάτω.
Η ψήφος στο Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς είναι ψήφος για:
Ριζική αναδιανομή εισοδημάτων,
ενίσχυση των κοινωνικών δικαιωμάτων σε όφελος των εργαζομένων,
προάσπιση του δημόσιου χώρου,
πλήρη και σταθερή απασχόληση.
Είμαστε η μόνη ισχυρή αντιπολίτευση στα σχέδια τους.Η Δημόσια Κοινωνική Ασφάλιση μπορεί να διασωθείΑπαιτούμε:
Διασφάλιση του δημόσιου χαρακτήρα της.
Επαρκή χρηματοδότηση του ασφαλιστικού συστήματος με νέους πόρους από ειδική φορολογία του κεφαλαίου, τριμερή χρηματοδότηση (κράτος, εργοδότης, εργαζόμενος), απόδοση στα ταμεία των πόρων και αποθεματικών που καταληστεύθηκαν τα τελευταία χρόνια, κατάργηση της ανασφάλιστης εργασίας, πάταξη της εισφοροδιαφυγής και ασφαλή διαχείριση των αποθεματικών και της ακίνητης περιουσίας τους.
Κατάργηση των νόμων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ που ανατρέπουν κατοχυρωμένα επαγγελματικά και ασφαλιστικά δικαιώματα χρόνων.
Γενναία αύξηση των συντάξεων.
Κατώτερη κύρια σύνταξη στα 20 ημερομίσθια.
Καθιέρωση 35ετίας χωρίς όριο ηλικίας, διατήρηση θετικών δια-κρίσεων για τις γυναίκες και βελτίωση ρυθμίσεων σε ευάλωτες κατηγορίες εργαζομένων. Καμία δυσμενής παρέμβαση στο καθεστώς πρόωρης συνταξιοδότησης και των Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων. Καμία αύξηση ασφαλιστικών ει-σφορών και ορίων με άμεσο η έμμεσο τρόπο.
Ασφάλιση για όλους τους ανέργους, τα άτομα με ειδικές ανάγκες και τους οικονομικούς μετανάστες.
Η πλήρης απασχόληση δεν είναι ουτοπία
Κεντρικοί στόχοι μας είναι:
Η μείωση του χρόνου εργασίας στις 35 ώρες (7ωρο-5νθήμερο).
Η ενίσχυση της απασχόλησης στον κοινωνικό τομέα, στο περιβάλλον, στην ποιότητα ζωής.
Άμεση εναρμόνιση των κατώτερων μισθών με τους αντίστοι-χους ευρωπαϊκούς (1250 ευρώ).
Η κατάργηση του νομοθετικού πλαισίου και των πρακτικών που απορυθμίζουν την εργασία και προάγουν την εργασιακή εκμετάλλευση (ενοικίαση εργαζομένων, δελτία παροχής υπη-ρεσιών, υπεργολαβίες κ.α.). Κατάργηση κάθε διάκρισης μεταξύ παλιών και νέων εργαζομένων. Ίδια δικαιώματα στους μετανάστες.
Ριζική αναμόρφωση του Ο.Α.Ε.Δ. Άμεση αύξηση του επιδόματος ανεργίας στο 80% του κατώτερου μισθού για όσο διάστημα διαρκεί η ανεργία. Δικαίωμα επιδότησης των νέων. Κατάργηση των ιδιωτικών γραφείων ευρέσεως εργασίας.
Ενδυνάμωση των Συλλογικών Συμβάσεων, κατάργηση κρατικών παρεμβάσεων.
Έλεγχος και δραστικός περιορισμός των απολύσεων, απαγόρευση απολύσεων εργαζομένων ηλικίας πάνω από 50 ετών.
Ίσα δικαιώματα για άνδρες και γυναίκες στην εργασία, στις αποδοχές και στην επαγγελματική εξέλιξη.
Η υγεία είναι απαράβατο δικαίωμα
Αναβάθμιση της Δημοσίας Υγείας με νέους πόρους, νέο δυναμικό, ποιότητα υπηρεσιών με αποτροπή της ιδιωτικοποίησης - εμπορευματοποίησής της, με παρέμβαση στον τομέα των φαρμάκων, με έμφαση στην πρόληψη και την πρωτοβάθμια φροντίδα.
Η φτώχεια δεν έχει καλοπέρασηΗ διακυβέρνηση της χώρα από το 1990 και μετά μας έχει φέρει στην κορυφή της Ευρώπης ως προς τη διεύρυνση των ανι-σοτήτων και της. Η νεοφιλελεύθερη πολιτική της ΝΔ, αλλά και του ΠΑΣΟΚ, δημιουργεί τη φτώχεια και εκ των υστέρων μοιράζει αντίδωρα στους φτωχούς. Η πολιτική αυτή πρέπει να εγκαταλειφθεί. Αγωνιζόμαστε για
το δικαίωμα στην πλήρη εργασία για όλους,
ισότιμα δικαιώματα στην παιδεία, στην υγεία, στην κοινωνι-κή φροντίδα ιδιαίτερα για όσους δεν μπορούν να εργαστούν,
πολιτικές στήριξης της οικογένειας σε εισόδημα και υπηρε-σίες,
το χτύπημα της ακρίβειας,
την αντιμετώπιση του κοινωνικού αποκλεισμού με ένα δη-μόσιο τομέα δίπλα στον πολίτη.
Δεν έχουν Δικαίωμα να σου τα στερούνΈχεις Δικαίωμα να τα ΑΠΑΙΤΕΙΣΗ ΕΝΩΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΜΠΟΡΕΙ ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΗ
ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟ
ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ ΤΟ ΤΟΠΙΟ
ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΜΑΣ!
Γιατί κάθε μέρα γινόμαστε πιο φτωχοί σε εισόδημα και δικαιώματα και πιο πλούσιοι σε ανασφάλεια και άγχος για το μέλλον;
Ποιες πολιτικές δυνάμεις έχουν την ευθύνη;
Σε αυτές τις ερωτήσεις απαντούν τα πεπραγμένα ΝΔ - ΠΑΣΟΚ τα τελευταία χρόνια:Οι κυβερνήσεις της Ν.Δ. και του ΠΑ.ΣΟ.Κ. από το 1990 προχώρησαν σε μία διμέτωπη επίθεση.Η πολιτική που εγκαινίασε η κυβέρνηση Μητσοτάκη συνεχίστηκε επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και επεκτάθηκε από την σημερινή κυβέρνηση Καραμανλή.
Ο στόχος τους;
Το πρότυπο εργασίας και κοινωνικής προστασίας που έπρεπε να γίνει πιο φθηνό προς όφελος του κεφαλαίου.
Τα θύματα;
Οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, οι ευάλωτες κατηγορίες του πληθυσμού, οι νέοι και οι νέες, οι γυναίκες, οι μετανάστες, όλοι αυτοί που είδαν τα δικαιώματά τους να συνθλίβονται από τη «σιδερένια χείρα» της αγοράς και τις αντεργατικές παρεμβάσεις.
Τα εργαλεία;
Οι συνταγές του νεοφιλελευθερισμού: οι περιβόητες «με-ταρρυθμίσεις», δηλαδή η διόγκωση και συγκάλυψη της ανεργίας, η αποδιάρθρωση της εργασίας, η υποβαθμισμένη και κακοπληρωμένη εργασία, η μισή δουλειά, η διαρκής λιτότητα, οι μεσαιωνικές μορφές εργασίας, όπως είναι οι ενοικιαζόμενοι ή οι αυτοαπασχολούμενοι εργαζόμενοι χωρίς δικαιώματα. Ακόμα, η συρρίκνωση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, η αφαίμαξη των αποθεματικών των ταμείων, η ιδιωτικοποίηση και εμπορευματικοποίηση του συστήματος κοινωνικής προστασίας και των δημοσίων αγαθών.
Τα αποτελέσματα;
Η συρρίκνωση μισθών και συντάξεων, η διεύρυνση της φτώχειας, η ακρίβεια, η υπερχρέωση των νοικοκυριών, η υπερεκμετάλλευση των μεταναστών, η υποβάθμιση της υγείας, η συρρίκνωση των κοινωνικών δικαιωμάτων και η άδικη φορολογική πολιτική για τους αδύναμους από τη μια και τα διογκωμένα προνόμια για τους λίγους και ισχυρούς από την άλλη.
Οι πρωταίτιοι;
Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. που με συνέπεια ο ένας έχτιζε πάνω στο αντεργατικό οικοδόμημα του άλλου, με τις ευλογίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πότε με το πρόσχημα της μεταρρύθμισης, πότε με το πρόσχημα του εκσυγχρονισμού.ΚΑΝΕ ΤΩΡΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ
Μήπως όμως ζήσαμε έναν εφιάλτη που τελείωσε και το μέλλον προδιαγράφεται ελπιδοφόρο; Κάθε άλλο!
Όλα δείχνουν ότι παρά τα κρυφά χαρτιά ή τις γενικολογίες, η επίθεση στα ζητήματα της εργασίας και του ασφαλιστικού θα κλι-μακωθεί όποιο από τα δύο κόμματα βρεθεί στην εξουσία.
Εναρμονισμένα και τα δύο κόμματα στη στρατηγική της Λισσαβόνας και της ευέλικτης εργασίας, θα συνεχίσουν τη λιτότητα, θα υπονομεύσουν ακόμη περισσότερο την εργασία, θα απελευθερώσουν τις απολύσεις, θα χτυπήσουν το δημόσιο χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης, θα διευρύνουν την ανασφάλιστη εργασία, θα αυξήσουν τον συνολικό εργάσιμο χρόνο.
Ο ανταγωνισμός τους για την κατώτερη εθνική σύνταξη δεν είναι τυχαίος. Με αυτόν τον τρόπο θα οδηγήσουν στο σύστημα τριών πυλώνων:
μία χαμηλή προνοιακή σύνταξη για όλους και όσοι έχουν την οικονομική άνεση
θα προσφεύγουν σε επαγγελματικά ταμεία
και σε άλλα ιδιωτικά συνταξιοδοτικά σχήματα!
Μπορούμε να τους εμποδίσουμε. Με ισχυρή την ενωτική αριστερά, τα συνδικάτα και τα κινήματα μπορούμε να φέρουμε τα πάνω κάτω.
Η ψήφος στο Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς είναι ψήφος για:
Ριζική αναδιανομή εισοδημάτων,
ενίσχυση των κοινωνικών δικαιωμάτων σε όφελος των εργαζομένων,
προάσπιση του δημόσιου χώρου,
πλήρη και σταθερή απασχόληση.
Είμαστε η μόνη ισχυρή αντιπολίτευση στα σχέδια τους.Η Δημόσια Κοινωνική Ασφάλιση μπορεί να διασωθείΑπαιτούμε:
Διασφάλιση του δημόσιου χαρακτήρα της.
Επαρκή χρηματοδότηση του ασφαλιστικού συστήματος με νέους πόρους από ειδική φορολογία του κεφαλαίου, τριμερή χρηματοδότηση (κράτος, εργοδότης, εργαζόμενος), απόδοση στα ταμεία των πόρων και αποθεματικών που καταληστεύθηκαν τα τελευταία χρόνια, κατάργηση της ανασφάλιστης εργασίας, πάταξη της εισφοροδιαφυγής και ασφαλή διαχείριση των αποθεματικών και της ακίνητης περιουσίας τους.
Κατάργηση των νόμων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ που ανατρέπουν κατοχυρωμένα επαγγελματικά και ασφαλιστικά δικαιώματα χρόνων.
Γενναία αύξηση των συντάξεων.
Κατώτερη κύρια σύνταξη στα 20 ημερομίσθια.
Καθιέρωση 35ετίας χωρίς όριο ηλικίας, διατήρηση θετικών δια-κρίσεων για τις γυναίκες και βελτίωση ρυθμίσεων σε ευάλωτες κατηγορίες εργαζομένων. Καμία δυσμενής παρέμβαση στο καθεστώς πρόωρης συνταξιοδότησης και των Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων. Καμία αύξηση ασφαλιστικών ει-σφορών και ορίων με άμεσο η έμμεσο τρόπο.
Ασφάλιση για όλους τους ανέργους, τα άτομα με ειδικές ανάγκες και τους οικονομικούς μετανάστες.
Η πλήρης απασχόληση δεν είναι ουτοπία
Κεντρικοί στόχοι μας είναι:
Η μείωση του χρόνου εργασίας στις 35 ώρες (7ωρο-5νθήμερο).
Η ενίσχυση της απασχόλησης στον κοινωνικό τομέα, στο περιβάλλον, στην ποιότητα ζωής.
Άμεση εναρμόνιση των κατώτερων μισθών με τους αντίστοι-χους ευρωπαϊκούς (1250 ευρώ).
Η κατάργηση του νομοθετικού πλαισίου και των πρακτικών που απορυθμίζουν την εργασία και προάγουν την εργασιακή εκμετάλλευση (ενοικίαση εργαζομένων, δελτία παροχής υπη-ρεσιών, υπεργολαβίες κ.α.). Κατάργηση κάθε διάκρισης μεταξύ παλιών και νέων εργαζομένων. Ίδια δικαιώματα στους μετανάστες.
Ριζική αναμόρφωση του Ο.Α.Ε.Δ. Άμεση αύξηση του επιδόματος ανεργίας στο 80% του κατώτερου μισθού για όσο διάστημα διαρκεί η ανεργία. Δικαίωμα επιδότησης των νέων. Κατάργηση των ιδιωτικών γραφείων ευρέσεως εργασίας.
Ενδυνάμωση των Συλλογικών Συμβάσεων, κατάργηση κρατικών παρεμβάσεων.
Έλεγχος και δραστικός περιορισμός των απολύσεων, απαγόρευση απολύσεων εργαζομένων ηλικίας πάνω από 50 ετών.
Ίσα δικαιώματα για άνδρες και γυναίκες στην εργασία, στις αποδοχές και στην επαγγελματική εξέλιξη.
Η υγεία είναι απαράβατο δικαίωμα
Αναβάθμιση της Δημοσίας Υγείας με νέους πόρους, νέο δυναμικό, ποιότητα υπηρεσιών με αποτροπή της ιδιωτικοποίησης - εμπορευματοποίησής της, με παρέμβαση στον τομέα των φαρμάκων, με έμφαση στην πρόληψη και την πρωτοβάθμια φροντίδα.
Η φτώχεια δεν έχει καλοπέρασηΗ διακυβέρνηση της χώρα από το 1990 και μετά μας έχει φέρει στην κορυφή της Ευρώπης ως προς τη διεύρυνση των ανι-σοτήτων και της. Η νεοφιλελεύθερη πολιτική της ΝΔ, αλλά και του ΠΑΣΟΚ, δημιουργεί τη φτώχεια και εκ των υστέρων μοιράζει αντίδωρα στους φτωχούς. Η πολιτική αυτή πρέπει να εγκαταλειφθεί. Αγωνιζόμαστε για
το δικαίωμα στην πλήρη εργασία για όλους,
ισότιμα δικαιώματα στην παιδεία, στην υγεία, στην κοινωνι-κή φροντίδα ιδιαίτερα για όσους δεν μπορούν να εργαστούν,
πολιτικές στήριξης της οικογένειας σε εισόδημα και υπηρε-σίες,
το χτύπημα της ακρίβειας,
την αντιμετώπιση του κοινωνικού αποκλεισμού με ένα δη-μόσιο τομέα δίπλα στον πολίτη.
Δεν έχουν Δικαίωμα να σου τα στερούνΈχεις Δικαίωμα να τα ΑΠΑΙΤΕΙΣΗ ΕΝΩΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΜΠΟΡΕΙ ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΗ
ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟ
ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ ΤΟ ΤΟΠΙΟ
ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΜΑΣ!
Συζήτηση επίκαιρης ερωτησης του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Παν.Λαφαζάνη για την εκχώρηση του ΟΤΕ στην DEUTSCHE TELECOM
Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΑΡΑΝΟΜΕΙ ΑΦΟΥ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΔΕΝ ΑΠΟΔΙΔΕΙ, ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΟΝ Ν. 3371/2005, ΤΟ 4% ΤΟΥ ΜΕΤΟΧΙΚΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΤΟΥ ΟΤΕ ΣΤΟ ΤΑΠ-ΟΤΕ
ΝΟΜΙΚΑ ΕΩΛΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΤΡΗΤΕΣ ΟΙ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ- DEUTSCHE TELECOM
Ο κ. Γ. Αλογοσκούφης, απαντώντας στην Επίκαιρη Ερώτηση του Βουλευτή Βʼ Πειραιά του ΣΥΡΙΖΑ, Παν. Λαφαζάνη σιώπησε και δεν απάντησε στην καταγγελία του «ότι η κυβέρνηση παρανομεί εδώ και τρία χρόνια μη αποδίδοντας με βάση τον Ν. 3371/2005 το 4% του μετοχικού κεφαλαίου του ΟΤΕ στο ΤΑΠ-ΟΤΕ και ως εκ τούτου είναι παράνομες και διάτρητες οι διαπραγματεύσεις κυβέρνησης-Deutsche Telecom , αφού η κυβέρνηση δεν έχει την κυριότητα του 28% του μετοχικού κεφαλαίου του ΟΤΕ, ενώ από αυτές τις διαπραγματεύσεις ζημιώνεται το ΤΑΠ –ΟΤΕ και κατʼ επέκταση το ΙΚΑ και οι ασφαλισμένοι του, στο οποίο έχει δρομολογηθεί η ενοποίηση του ΤΑΠ-ΟΤΕ».
Το πλήρες κείμενο της τοποθέτησης του Παν. Λαφαζάνη κατά τη συζήτηση της Επίκαιρης Ερώτησής του, είναι το εξής:
Κύριε Υπουργέ σας άκουσα με προσοχή. Δεν μας διαφωτίσατε καθόλου. Πολύ φοβάμαι ότι από το πολιτικό σκάνδαλο της εταιρείας «ΓΕΡΜΑΝΟΣ», βαδίζουμε σε ένα νέο πολιτικό σκάνδαλο, ακόμα χειρότερο. Αυτό της παράδοσης του ΟΤΕ στους Γερμανούς. Μου είπατε ότι λέω ανακρίβειες. Ευχαρίστως να δεχτώ την κατηγορία σας, αν εσείς μας λέγατε «ακρίβειες». Μιλάτε για «στρατηγική συμμαχία». Ποια στρατηγική συμμαχία κ. Αλογοσκούφη; Διαπραγματεύεστε, λέτε, για να κάνετε αυτή τη στρατηγική συμμαχία. Ποιες διαπραγματεύσεις κάνετε; Κάτω από το τραπέζι; Δεν λέω να μας πείτε λεπτομέρειες. Ενημερώστε μας όμως για το πλαίσιο των διαπραγματεύσεων. Ποιο είναι αυτό το πλαίσιο πάνω στο οποίο διαπραγματεύεστε ερήμην της Βουλής; Κανείς δεν ξέρει τίποτα και ξαφνικά θα μας εμφανίστε εδώ μια συμφωνία, την οποία θα κυρώσετε με την οριακή πλειοψηφία που διαθέτετε στη Βουλή και θα μας πείτε «τέλειωσε ο ΟΤΕ». Δεν είναι ιδιοκτησία σας ο ΟΤΕ κ. Αλογοσκούφη. Ο ΟΤΕ ανήκει στον ελληνικό λαό, είναι περιουσία του ελληνικού λαού.
Στην Γερμανική Βουλή έγινε θέμα από αριστερούς βουλευτές, οι οποίοι κατηγόρησαν την Κυβέρνησή τους και είπαν ότι δεν είναι δυνατόν το Γερμανικό Δημόσιο να θέλει να ελέγξει τις τηλεπικοινωνίες στην Ελλάδα, διότι κι εμείς ως Γερμανικό Δημόσιο, ως Γερμανία, δεν θέλουμε να έρθει καμία άλλη χώρα να ελέγξει τις δικές μας τηλεπικοινωνίες. Δείχνουν μια ευαισθησία οι αριστεροί γερμανοί βουλευτές την οποία δεν δείχνετε εσείς. Εσείς ερχόσαστε και λέτε, παραδίδουμε τα πάντα αυτή τη στιγμή, με μια συμφωνία την οποία κρατάτε επτασφράγιστο μυστικό για να την εμφανίσετε αιφνιδιαστικά στο τέλος.
Να σας πω και κάτι άλλο. Με τον νόμο 3371/2005 δεσμευτήκατε νομικά να παραχωρήσετε το 4% του μετοχικού κεφαλαίου, από το 28% που διαθέτει το Δημόσιο, στο ΤΑΠ-ΟΤΕ. Από τότε πέρασαν 3 χρόνια κ. Αλογοσκούφη. Γιατί δεν τηρείτε τη θεσμοθετημένη νομικά δέσμευσή σας και να μεταβιβάσετε το 4% στο ΤΑΠ-ΟΤΕ, αλλά διαπραγματεύεστε αυτή τη στιγμή στο όνομα του 28%, τη στιγμή που δεν διαθέτετε αυτό το 28%; Το 4% ανήκει στο ΤΑΠ-ΟΤΕ -που με το νέο νόμο το πηγαίνετε στο ΙΚΑ- και το δώσατε ως αντιστάθμισμα μιας απαράδεκτης συμφωνίας για την εθελούσια έξοδο στον ΟΤΕ. Και αυτή τη στιγμή ζημιώνεται το συμφέρον του ΤΑΠ-ΟΤΕ και κατʼ επέκταση του ΙΚΑ, του συνόλου των ασφαλισμένων σε αυτό, οι οποίοι δεν γνωρίζουν τίποτα ενώ διαπραγματεύεστε στο όνομά τους.
Αυτά είναι απαράδεκτα πράγματα. Και είναι νομικά διάτρητη και άκυρη η διαπραγμάτευσή σας. Σταματήστε αυτή την πορεία του ξεπουλήματος της χώρας. Οι Γερμανοί πήραν το αεροδρόμιο στα Σπάτα. Πήραν τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά. Οι Γερμανοί διαπραγματεύονται με τη ΔΕΗ και τώρα πηγαίνουν στην Αλβανία για να κάνουν, μέσω αυτής της χώρας, τη «δορυφοροποίηση» της ΔΕΗ. Οι Γερμανοί τώρα παίρνουν τον ΟΤΕ. Οι Γερμανοί ξανάρχονται σε αυτή χώρα ως δύναμη οικονομικής κατοχής κ. Αλογοσκούφη; Αυτό είναι το όραμά σας; Αυτή είναι η προοπτική σας; Σταματήστε αυτή την πώληση, αυτή την εκχώρηση, αυτή την παράδοση. Κρατήστε αυτό το 28% στο Δημόσιο και κάντε μια προσπάθεια σταδιακής ανάκτησης του 51%. Ο ΟΤΕ έχει προοπτικές. Μπορούμε να κάνουμε ανασυγκρότηση, επενδύσεις, να δώσουμε προοπτική στον ΟΤΕ. Αυτό που κάνετε είναι εθνικό έγκλημα και θα οδηγήσει σε εθνική καταστροφή.
ΝΟΜΙΚΑ ΕΩΛΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΤΡΗΤΕΣ ΟΙ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ- DEUTSCHE TELECOM
Ο κ. Γ. Αλογοσκούφης, απαντώντας στην Επίκαιρη Ερώτηση του Βουλευτή Βʼ Πειραιά του ΣΥΡΙΖΑ, Παν. Λαφαζάνη σιώπησε και δεν απάντησε στην καταγγελία του «ότι η κυβέρνηση παρανομεί εδώ και τρία χρόνια μη αποδίδοντας με βάση τον Ν. 3371/2005 το 4% του μετοχικού κεφαλαίου του ΟΤΕ στο ΤΑΠ-ΟΤΕ και ως εκ τούτου είναι παράνομες και διάτρητες οι διαπραγματεύσεις κυβέρνησης-Deutsche Telecom , αφού η κυβέρνηση δεν έχει την κυριότητα του 28% του μετοχικού κεφαλαίου του ΟΤΕ, ενώ από αυτές τις διαπραγματεύσεις ζημιώνεται το ΤΑΠ –ΟΤΕ και κατʼ επέκταση το ΙΚΑ και οι ασφαλισμένοι του, στο οποίο έχει δρομολογηθεί η ενοποίηση του ΤΑΠ-ΟΤΕ».
Το πλήρες κείμενο της τοποθέτησης του Παν. Λαφαζάνη κατά τη συζήτηση της Επίκαιρης Ερώτησής του, είναι το εξής:
Κύριε Υπουργέ σας άκουσα με προσοχή. Δεν μας διαφωτίσατε καθόλου. Πολύ φοβάμαι ότι από το πολιτικό σκάνδαλο της εταιρείας «ΓΕΡΜΑΝΟΣ», βαδίζουμε σε ένα νέο πολιτικό σκάνδαλο, ακόμα χειρότερο. Αυτό της παράδοσης του ΟΤΕ στους Γερμανούς. Μου είπατε ότι λέω ανακρίβειες. Ευχαρίστως να δεχτώ την κατηγορία σας, αν εσείς μας λέγατε «ακρίβειες». Μιλάτε για «στρατηγική συμμαχία». Ποια στρατηγική συμμαχία κ. Αλογοσκούφη; Διαπραγματεύεστε, λέτε, για να κάνετε αυτή τη στρατηγική συμμαχία. Ποιες διαπραγματεύσεις κάνετε; Κάτω από το τραπέζι; Δεν λέω να μας πείτε λεπτομέρειες. Ενημερώστε μας όμως για το πλαίσιο των διαπραγματεύσεων. Ποιο είναι αυτό το πλαίσιο πάνω στο οποίο διαπραγματεύεστε ερήμην της Βουλής; Κανείς δεν ξέρει τίποτα και ξαφνικά θα μας εμφανίστε εδώ μια συμφωνία, την οποία θα κυρώσετε με την οριακή πλειοψηφία που διαθέτετε στη Βουλή και θα μας πείτε «τέλειωσε ο ΟΤΕ». Δεν είναι ιδιοκτησία σας ο ΟΤΕ κ. Αλογοσκούφη. Ο ΟΤΕ ανήκει στον ελληνικό λαό, είναι περιουσία του ελληνικού λαού.
Στην Γερμανική Βουλή έγινε θέμα από αριστερούς βουλευτές, οι οποίοι κατηγόρησαν την Κυβέρνησή τους και είπαν ότι δεν είναι δυνατόν το Γερμανικό Δημόσιο να θέλει να ελέγξει τις τηλεπικοινωνίες στην Ελλάδα, διότι κι εμείς ως Γερμανικό Δημόσιο, ως Γερμανία, δεν θέλουμε να έρθει καμία άλλη χώρα να ελέγξει τις δικές μας τηλεπικοινωνίες. Δείχνουν μια ευαισθησία οι αριστεροί γερμανοί βουλευτές την οποία δεν δείχνετε εσείς. Εσείς ερχόσαστε και λέτε, παραδίδουμε τα πάντα αυτή τη στιγμή, με μια συμφωνία την οποία κρατάτε επτασφράγιστο μυστικό για να την εμφανίσετε αιφνιδιαστικά στο τέλος.
Να σας πω και κάτι άλλο. Με τον νόμο 3371/2005 δεσμευτήκατε νομικά να παραχωρήσετε το 4% του μετοχικού κεφαλαίου, από το 28% που διαθέτει το Δημόσιο, στο ΤΑΠ-ΟΤΕ. Από τότε πέρασαν 3 χρόνια κ. Αλογοσκούφη. Γιατί δεν τηρείτε τη θεσμοθετημένη νομικά δέσμευσή σας και να μεταβιβάσετε το 4% στο ΤΑΠ-ΟΤΕ, αλλά διαπραγματεύεστε αυτή τη στιγμή στο όνομα του 28%, τη στιγμή που δεν διαθέτετε αυτό το 28%; Το 4% ανήκει στο ΤΑΠ-ΟΤΕ -που με το νέο νόμο το πηγαίνετε στο ΙΚΑ- και το δώσατε ως αντιστάθμισμα μιας απαράδεκτης συμφωνίας για την εθελούσια έξοδο στον ΟΤΕ. Και αυτή τη στιγμή ζημιώνεται το συμφέρον του ΤΑΠ-ΟΤΕ και κατʼ επέκταση του ΙΚΑ, του συνόλου των ασφαλισμένων σε αυτό, οι οποίοι δεν γνωρίζουν τίποτα ενώ διαπραγματεύεστε στο όνομά τους.
Αυτά είναι απαράδεκτα πράγματα. Και είναι νομικά διάτρητη και άκυρη η διαπραγμάτευσή σας. Σταματήστε αυτή την πορεία του ξεπουλήματος της χώρας. Οι Γερμανοί πήραν το αεροδρόμιο στα Σπάτα. Πήραν τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά. Οι Γερμανοί διαπραγματεύονται με τη ΔΕΗ και τώρα πηγαίνουν στην Αλβανία για να κάνουν, μέσω αυτής της χώρας, τη «δορυφοροποίηση» της ΔΕΗ. Οι Γερμανοί τώρα παίρνουν τον ΟΤΕ. Οι Γερμανοί ξανάρχονται σε αυτή χώρα ως δύναμη οικονομικής κατοχής κ. Αλογοσκούφη; Αυτό είναι το όραμά σας; Αυτή είναι η προοπτική σας; Σταματήστε αυτή την πώληση, αυτή την εκχώρηση, αυτή την παράδοση. Κρατήστε αυτό το 28% στο Δημόσιο και κάντε μια προσπάθεια σταδιακής ανάκτησης του 51%. Ο ΟΤΕ έχει προοπτικές. Μπορούμε να κάνουμε ανασυγκρότηση, επενδύσεις, να δώσουμε προοπτική στον ΟΤΕ. Αυτό που κάνετε είναι εθνικό έγκλημα και θα οδηγήσει σε εθνική καταστροφή.
Η αθέτηση της υπόσχεσης του Δημοσίου για τη μεταβίβαση ποσοστού 4% του μετοχικού κεφαλαίου του ΟΤΕ στο ΤΑΠ-ΟΤΕ.
ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΕΡΩΤΗΣΗ Προς τον κ. Υπουργό Οικονομίας & Οικονομικών Ως εκπροσώπου του βασικού μετόχου στον ΟΤΕ
Νομικά διάτρητες και στον «αέρα» οι διαπραγματεύσεις για συμφωνία Κυβέρνησης- Deutsche Telecom ερήμην του ΤΑΠ-ΟΤΕ ως νόμιμου κατόχου του 4% του μετοχικού κεφαλαίου του ΟΤΕ.
Η κυβέρνηση ως αντιστάθμισμα της επιβάρυνσης του ΤΑΠ-ΟΤΕ από την απαράδεκτη συμφωνία εθελουσίας εξόδου στον ΟΤΕ, είχε αναλάβει, με βάση την παράγραφο 4α του άρθρου 74 του ν. 3371/2005, την υποχρέωση να μεταβιβάσει ποσοστό 4% από το 28%, περίπου, που κατέχει, του μετοχικού κεφαλαίου του ΟΤΕ στο ΤΑΠ-ΟΤΕ.
Παρόλον ότι από την ψήφιση του ν. 3371/2005 έχουν παρέλθει σχεδόν τρία χρόνια, ο Υπ. Οικονομίας και Οικονομικών, κατά παράβαση της νομιμότητας, δεν έχει υπογράψει τις σχετικές συμβάσεις για την ως άνω μεταβίβαση του 4% του μετοχικού κεφαλαίου του ΟΤΕ στο ΤΑΠ-ΟΤΕ.
Την ίδια ώρα, όμως, η κυβέρνηση διαπραγματεύεται συμφωνία για την ουσιαστική εκχώρηση του ΟΤΕ στην Deutsche Telecom, θεωρώντας δεδομένο ότι κατέχει το 28% του μετοχικού κεφαλαίου του ΟΤΕ και αγνοώντας πλήρως τα συμφέροντα του ΤΑΠ-ΟΤΕ, ως νόμιμου κατόχου του 4% του ΟΤΕ, και κατ’ επέκταση του ΙΚΑ και των ασφαλισμένων του, αφού το ΤΑΠ-ΟΤΕ με βάση τον πρόσφατο αντιασφαλιστικό νόμο δρομολογείται να ενοποιηθεί με το ΙΚΑ.
Είναι προφανές ότι κάτω από αυτές τις συνθήκες, οι διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης για την εκχώρηση του ΟΤΕ στην Deutsche Telecom δεν είναι μόνο πολιτικά απαράδεκτες αλλά και βρίσκονται στον «αέρα» ως νομικά διάτρητες.
Κατόπιν τούτων, ερωτάται ο κ. Υπουργός:
Γιατί κατά παράβαση του ν. 3371/2005 δεν έχει προχωρήσει στη μεταβίβαση του 4% του μετοχικού κεφαλαίου του ΟΤΕ στο ΤΑΠ-ΟΤΕ; Σκοπεύει να προχωρήσει άμεσα, ως έχει τη νομική δέσμευση, σε αυτή τη μεταβίβαση και σε κάθε περίπτωση πριν την οποιαδήποτε τυχόν συμφωνία με την Deutsche Telecom;
Πως λαμβάνονται υπόψη στις απαράδεκτες διαπραγματεύσεις εκχώρησης του ΟΤΕ τα νομικά κατοχυρωμένα συμφέροντα του ΤΑΠ-ΟΤΕ και κατ’ επέκταση του ΙΚΑ, αφού δεν τηρούνται οι σχετικές νομοθετικές προβλέψεις;
Νομικά διάτρητες και στον «αέρα» οι διαπραγματεύσεις για συμφωνία Κυβέρνησης- Deutsche Telecom ερήμην του ΤΑΠ-ΟΤΕ ως νόμιμου κατόχου του 4% του μετοχικού κεφαλαίου του ΟΤΕ.
Η κυβέρνηση ως αντιστάθμισμα της επιβάρυνσης του ΤΑΠ-ΟΤΕ από την απαράδεκτη συμφωνία εθελουσίας εξόδου στον ΟΤΕ, είχε αναλάβει, με βάση την παράγραφο 4α του άρθρου 74 του ν. 3371/2005, την υποχρέωση να μεταβιβάσει ποσοστό 4% από το 28%, περίπου, που κατέχει, του μετοχικού κεφαλαίου του ΟΤΕ στο ΤΑΠ-ΟΤΕ.
Παρόλον ότι από την ψήφιση του ν. 3371/2005 έχουν παρέλθει σχεδόν τρία χρόνια, ο Υπ. Οικονομίας και Οικονομικών, κατά παράβαση της νομιμότητας, δεν έχει υπογράψει τις σχετικές συμβάσεις για την ως άνω μεταβίβαση του 4% του μετοχικού κεφαλαίου του ΟΤΕ στο ΤΑΠ-ΟΤΕ.
Την ίδια ώρα, όμως, η κυβέρνηση διαπραγματεύεται συμφωνία για την ουσιαστική εκχώρηση του ΟΤΕ στην Deutsche Telecom, θεωρώντας δεδομένο ότι κατέχει το 28% του μετοχικού κεφαλαίου του ΟΤΕ και αγνοώντας πλήρως τα συμφέροντα του ΤΑΠ-ΟΤΕ, ως νόμιμου κατόχου του 4% του ΟΤΕ, και κατ’ επέκταση του ΙΚΑ και των ασφαλισμένων του, αφού το ΤΑΠ-ΟΤΕ με βάση τον πρόσφατο αντιασφαλιστικό νόμο δρομολογείται να ενοποιηθεί με το ΙΚΑ.
Είναι προφανές ότι κάτω από αυτές τις συνθήκες, οι διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης για την εκχώρηση του ΟΤΕ στην Deutsche Telecom δεν είναι μόνο πολιτικά απαράδεκτες αλλά και βρίσκονται στον «αέρα» ως νομικά διάτρητες.
Κατόπιν τούτων, ερωτάται ο κ. Υπουργός:
Γιατί κατά παράβαση του ν. 3371/2005 δεν έχει προχωρήσει στη μεταβίβαση του 4% του μετοχικού κεφαλαίου του ΟΤΕ στο ΤΑΠ-ΟΤΕ; Σκοπεύει να προχωρήσει άμεσα, ως έχει τη νομική δέσμευση, σε αυτή τη μεταβίβαση και σε κάθε περίπτωση πριν την οποιαδήποτε τυχόν συμφωνία με την Deutsche Telecom;
Πως λαμβάνονται υπόψη στις απαράδεκτες διαπραγματεύσεις εκχώρησης του ΟΤΕ τα νομικά κατοχυρωμένα συμφέροντα του ΤΑΠ-ΟΤΕ και κατ’ επέκταση του ΙΚΑ, αφού δεν τηρούνται οι σχετικές νομοθετικές προβλέψεις;
Η κερδοφορία των Τραπεζών και 14 προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ για την προστασία και ανακούφιση των συναλλασσομένων με τις Τράπεζες
Με αφορμή την κερδοφορία που ανακοίνωσαν αυτή την περίοδο οι Τράπεζες για το Α' Εξάμηνο 2007 (Εθνική αύξηση 61%, Μαρφίν αύξηση 695%, Αγροτική 61,9 %, ALPHA 48,4%, ΠΕΙΡΑΙΩΣ 42,8% κλπ) ο ΣΥΡΙΖΑ εκφράζει τις εξής διαπιστώσεις και καταθέτει 14 άμεσες προτάσεις που συνιστούν μέρος των συνολικών προτάσεων του, τις πιο επείγουσες.
Ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί ότι η υπερκερδοφορία των Τραπεζών αποτελεί το αποτέλεσμα της ληστρικής και ανεξέλεγκτης δράσης τους τόσο με την ανοχή της κυβέρνησης όσο και της ΤτΕ. Η Τράπεζα της Ελλάδος και η κυβέρνηση διαμορφώνουν το τοπίο της ληστρικής δράσης των Τραπεζών χωρίς ίχνος μέτρων προστασίας των συναλλασσομένων. Οι Τράπεζες λειτουργούν ως "κράτος εν κράτει" Όπως είναι γνωστό την περίοδο αυτή χιλιάδες δανειολήπτες χάνουν σπίτια και άλλα περιουσιακά στοιχεία εξ αιτίας αδυναμίας αποπληρωμής των δανείων που είναι συνέπεια της σημαντικής αύξησης των επιτοκίων των τελευταίων 2 χρόνων.
Οι Πολιτικές δυνάμεις του τόπου πρέπει να δεσμευτούν σήμερα στη χάραξη Εθνικής στρατηγικής για τη λειτουργία των Ελληνικών Τραπεζών. Στη σημερινή συγκυρία μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές οι Τράπεζες πρέπει να ενταχθούν σε σχέδιο ανασυγκρότησης της χώρας που θα αναδιανέμει και θα ανακουφίζει τα λαϊκά στρώματα ιδιαίτερα στις πληγείσες περιοχές, που θα συμβάλλουν σε παραγωγικές επενδύσεις και τη μείωση της ανεργίας, θα βοηθούν το φτωχό πληθυσμό που με βάση τα τελευταία δεδομένα της ΕΣΥΕ αντιπροσωπεύει το 20% του πληθυσμού αλλά με τις πρόσφατες πυρκαγιές έχει διευρυνθεί παραπέρα.
Η ληστεία και εκμετάλλευση των συναλλασσομένων από μέρους των Τραπεζών σχετίζεται με την απαράδεκτη επιτοκιακή πολιτική τους που ξεπερνά κάθε όριο στα πλαίσια της Ε.Ε.,την πορεία συγκέντρωσης και δημιουργίας ΚΑΡΤΕΛ στο κλάδο των Τραπεζών, την ιδιωτικοποίηση του Τραπεζικού συστήματος, την συνεχή παραχώρηση νέων προνομίων στις Τράπεζες, την εκμετάλλευση των εργαζομένων στις Τράπεζες, την παραβίαση κανόνων και όρων λειτουργίας τους, το καθεστώς αδιαφάνειας που αφορά τη λειτουργία τους. Αντίθετα μεταξύ των Τραπεζών ισχύει αλληλοενημέρωση (σύστημα Τειρεσίας) και ασφυκτική πίεση ώστε να μην χαθεί ούτε ένα ΕΥΡΩ.Οι προτάσεις μας1. Εξομάλυνση της απαράδεκτης κατάστασης σχετικά με τα επιτόκια καταθέσεων και χορηγήσεων και η διαφορά που ισχύει στην Ελλάδα να συγκλίνει προς αυτή της ΕΕ. (η διαφορά μεταξύ των επιτοκίων καταθέσεων και των επιτοκίων χορηγήσεων, υπέρ των δεύτερων, είναι 3,65 μονάδες στην ελληνική τραπεζική αγορά, έναντι 1,68 μονάδων που είναι ο μέσος όρος της διαφοράς στη ζώνη του ευρώ. Μάλιστα η σχέση 3,65 είναι ακόμη μεγαλύτερη αν ληφθούν υπόψη τα πανωτόκια)
*Το επιτόκιο καταθέσεων να μην υπολείπεται του επίσημου τιμαρίθμου.2. Την ριζική αλλαγή με νέο πλαίσιο λειτουργίας του διατραπεζικού φορέα "ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ" ώστε να ελέγχεται από τη Βουλή, να μην οδηγεί σε καταστροφή συναλλασσόμενους που βρέθηκαν κάποια στιγμή σε δυσχέρεια να δίνει το δικαίωμα δεύτερης ευκαιρίας. Με τον έλεγχο αυτό της Βουλής να διαμορφωθεί εκ νέου η τράπεζα δεδομένων του Τειρεσία από μηδενική βάση. Πριν όποια απόφαση των Τραπεζών για επιβολή δυσμενών μέτρων σε συναλλασσόμενο λόγω Τειρεσία, να υπάρχει επικοινωνία με τον ενδιαφερόμενο και να ζητούνται εξηγήσεις προκειμένου να ελαχιστοποιηθούν οι συνέπειες.
3. Προώθηση της διαφάνειας. Να επιβληθεί στις Τράπεζες και να ελέγχεται η υποχρεωτική ενημέρωση των συναλλασσομένων με τον κατάλογο των προσφερομένων υπηρεσιών και το αντίστοιχο κόστος. Υποχρεωτική ενημέρωση των δανειοληπτών με το συνολικό επιτόκιο (ΣΕΠΕ) για τα δάνεια που τους χορηγούνται
4. Αυστηρή τιμωρία και γνωστοποίηση του ονόματος της Τράπεζας μέσω του Τύπου και των άλλων ΜΜΕ στη κοινή γνώμη για κάθε παραβίαση κανόνων και εφαρμογή καταχρηστικών όρων.
5. Αυστηρή τιμωρία και γνωστοποίηση του ονόματος της Τράπεζας μέσω του Τύπου και των άλλων ΜΜΕ στη κοινή γνώμη για κάθε παραβίαση κανόνων πρόληψης και καταστολής νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα.
6. Έλεγχος από μέρους της ΤτΕ για κατάργηση της εφαρμογής πανωτοκίων που αποτελεί ντροπή και θλιβερή πρωτιά στη χώρα μας ανάμεσα στις χώρες της ΕΕ και τόσο έχει ταλαιπωρήσει πολλούς συναλλασσόμενους.
7. Ανάπτυξη καταναλωτικού κινήματος, κινήματος συναλλασσομένων με τις Τράπεζες με στόχο τον περιορισμό της αυθαιρεσίας τους. Δημιουργία από μέρους του καταναλωτικού κινήματος συστήματος αντιτειρεσία όπου θα συγκεντρώνονται όλες οι αυθαιρεσίες των Τραπεζών και θα εξετάζονται μέτρα αντιμετώπισης των αυθαιρετούντων.
8. Λόγω του σημαντικού ρόλου που μπορεί να διαδραματίσει η ΤτΕ κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις, άμεσος εκδημοκρατισμός της με προώθηση της επιλογής του διοικητή της με αυξημένη πλειοψηφία από τη Βουλή (πάνω από 2/3)
9. Αποτροπή των επικίνδυνων παραπλανητικών διαφημίσεων από μέρους της ΤτΕ και του καταναλωτικού κινήματος.
10. Έλεγχος της Βουλής και της ΤτΕ για πρακτικές που αφορούν την παραβίαση των κανόνων ανταγωνισμού και λειτουργία ΚΑΡΤΕΛ Τραπεζών.
11. Αντιμετώπιση της φορολογικής ασυλίας των Τραπεζών και των υπερβολικά χαμηλών συντελεστών φορολόγησης. Η αύξηση των συντελεστών και η αντίστοιχα της φορολόγησης τους θα βελτιώσει τα φορολογικά έσοδα του Δημοσίου και μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση πληθυσμών όπως της Πελοπονήσου που έχουν μπει σε σκληρή δοκιμασία.
12. Δημιουργία στα πλαίσια της Τράπεζας Ελλάδος συμβουλευτικής υπηρεσίας των συναλλασσομένων, βοήθειας των συναλλασσομένων για να αποφεύγεται ο υπερδανεισμός τους. Παρέμβαση της Τράπεζας της Ελλάδος και του καταναλωτικού κινήματος σε κάθε παραπλανητική ενέργεια των Τραπεζών.
13. Κατάργηση των εταιρειών είσπραξης των Τραπεζών που δρουν καταπιεστικά στους συναλλασσόμενους και επανεισαγωγή του ελέγχου καθυστερήσεων των υποχρεώσεων των συναλλασσομένων στο προσωπικό της Τράπεζας.
14. Στήριξη των συνεταιριστικών Τραπεζών στο βαθμό που επιδιώκουν και προσφέρουν καλύτερα επιτόκια καταθέσεων και χορηγήσεων.
Σημαντική προϋπόθεση για την προώθηση των παραπάνω μέτρων είναι η ενίσχυση και ο συντονισμός του δημόσιου Τραπεζικού Τομέα. Η προϋπόθεση αυτή αποτελεί ζητούμενο του μαζικού αγώνα των εργαζομένων και του καταναλωτικού κινήματος επειδή πέρα των ίδιων των Τραπεζών αντίθετη θέση έχουν και τα Κόμματα του δικομματισμού.
Επίσης σημαντική προϋπόθεση για την προώθηση των παραπάνω μέτρων αποτελεί η προώθηση του εκδημοκρατισμού και ελέγχου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας που η προώθηση τους αφορά αγώνα σε Πανευρωπαϊκό επίπεδο.
Ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί ότι η υπερκερδοφορία των Τραπεζών αποτελεί το αποτέλεσμα της ληστρικής και ανεξέλεγκτης δράσης τους τόσο με την ανοχή της κυβέρνησης όσο και της ΤτΕ. Η Τράπεζα της Ελλάδος και η κυβέρνηση διαμορφώνουν το τοπίο της ληστρικής δράσης των Τραπεζών χωρίς ίχνος μέτρων προστασίας των συναλλασσομένων. Οι Τράπεζες λειτουργούν ως "κράτος εν κράτει" Όπως είναι γνωστό την περίοδο αυτή χιλιάδες δανειολήπτες χάνουν σπίτια και άλλα περιουσιακά στοιχεία εξ αιτίας αδυναμίας αποπληρωμής των δανείων που είναι συνέπεια της σημαντικής αύξησης των επιτοκίων των τελευταίων 2 χρόνων.
Οι Πολιτικές δυνάμεις του τόπου πρέπει να δεσμευτούν σήμερα στη χάραξη Εθνικής στρατηγικής για τη λειτουργία των Ελληνικών Τραπεζών. Στη σημερινή συγκυρία μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές οι Τράπεζες πρέπει να ενταχθούν σε σχέδιο ανασυγκρότησης της χώρας που θα αναδιανέμει και θα ανακουφίζει τα λαϊκά στρώματα ιδιαίτερα στις πληγείσες περιοχές, που θα συμβάλλουν σε παραγωγικές επενδύσεις και τη μείωση της ανεργίας, θα βοηθούν το φτωχό πληθυσμό που με βάση τα τελευταία δεδομένα της ΕΣΥΕ αντιπροσωπεύει το 20% του πληθυσμού αλλά με τις πρόσφατες πυρκαγιές έχει διευρυνθεί παραπέρα.
Η ληστεία και εκμετάλλευση των συναλλασσομένων από μέρους των Τραπεζών σχετίζεται με την απαράδεκτη επιτοκιακή πολιτική τους που ξεπερνά κάθε όριο στα πλαίσια της Ε.Ε.,την πορεία συγκέντρωσης και δημιουργίας ΚΑΡΤΕΛ στο κλάδο των Τραπεζών, την ιδιωτικοποίηση του Τραπεζικού συστήματος, την συνεχή παραχώρηση νέων προνομίων στις Τράπεζες, την εκμετάλλευση των εργαζομένων στις Τράπεζες, την παραβίαση κανόνων και όρων λειτουργίας τους, το καθεστώς αδιαφάνειας που αφορά τη λειτουργία τους. Αντίθετα μεταξύ των Τραπεζών ισχύει αλληλοενημέρωση (σύστημα Τειρεσίας) και ασφυκτική πίεση ώστε να μην χαθεί ούτε ένα ΕΥΡΩ.Οι προτάσεις μας1. Εξομάλυνση της απαράδεκτης κατάστασης σχετικά με τα επιτόκια καταθέσεων και χορηγήσεων και η διαφορά που ισχύει στην Ελλάδα να συγκλίνει προς αυτή της ΕΕ. (η διαφορά μεταξύ των επιτοκίων καταθέσεων και των επιτοκίων χορηγήσεων, υπέρ των δεύτερων, είναι 3,65 μονάδες στην ελληνική τραπεζική αγορά, έναντι 1,68 μονάδων που είναι ο μέσος όρος της διαφοράς στη ζώνη του ευρώ. Μάλιστα η σχέση 3,65 είναι ακόμη μεγαλύτερη αν ληφθούν υπόψη τα πανωτόκια)
*Το επιτόκιο καταθέσεων να μην υπολείπεται του επίσημου τιμαρίθμου.2. Την ριζική αλλαγή με νέο πλαίσιο λειτουργίας του διατραπεζικού φορέα "ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ" ώστε να ελέγχεται από τη Βουλή, να μην οδηγεί σε καταστροφή συναλλασσόμενους που βρέθηκαν κάποια στιγμή σε δυσχέρεια να δίνει το δικαίωμα δεύτερης ευκαιρίας. Με τον έλεγχο αυτό της Βουλής να διαμορφωθεί εκ νέου η τράπεζα δεδομένων του Τειρεσία από μηδενική βάση. Πριν όποια απόφαση των Τραπεζών για επιβολή δυσμενών μέτρων σε συναλλασσόμενο λόγω Τειρεσία, να υπάρχει επικοινωνία με τον ενδιαφερόμενο και να ζητούνται εξηγήσεις προκειμένου να ελαχιστοποιηθούν οι συνέπειες.
3. Προώθηση της διαφάνειας. Να επιβληθεί στις Τράπεζες και να ελέγχεται η υποχρεωτική ενημέρωση των συναλλασσομένων με τον κατάλογο των προσφερομένων υπηρεσιών και το αντίστοιχο κόστος. Υποχρεωτική ενημέρωση των δανειοληπτών με το συνολικό επιτόκιο (ΣΕΠΕ) για τα δάνεια που τους χορηγούνται
4. Αυστηρή τιμωρία και γνωστοποίηση του ονόματος της Τράπεζας μέσω του Τύπου και των άλλων ΜΜΕ στη κοινή γνώμη για κάθε παραβίαση κανόνων και εφαρμογή καταχρηστικών όρων.
5. Αυστηρή τιμωρία και γνωστοποίηση του ονόματος της Τράπεζας μέσω του Τύπου και των άλλων ΜΜΕ στη κοινή γνώμη για κάθε παραβίαση κανόνων πρόληψης και καταστολής νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα.
6. Έλεγχος από μέρους της ΤτΕ για κατάργηση της εφαρμογής πανωτοκίων που αποτελεί ντροπή και θλιβερή πρωτιά στη χώρα μας ανάμεσα στις χώρες της ΕΕ και τόσο έχει ταλαιπωρήσει πολλούς συναλλασσόμενους.
7. Ανάπτυξη καταναλωτικού κινήματος, κινήματος συναλλασσομένων με τις Τράπεζες με στόχο τον περιορισμό της αυθαιρεσίας τους. Δημιουργία από μέρους του καταναλωτικού κινήματος συστήματος αντιτειρεσία όπου θα συγκεντρώνονται όλες οι αυθαιρεσίες των Τραπεζών και θα εξετάζονται μέτρα αντιμετώπισης των αυθαιρετούντων.
8. Λόγω του σημαντικού ρόλου που μπορεί να διαδραματίσει η ΤτΕ κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις, άμεσος εκδημοκρατισμός της με προώθηση της επιλογής του διοικητή της με αυξημένη πλειοψηφία από τη Βουλή (πάνω από 2/3)
9. Αποτροπή των επικίνδυνων παραπλανητικών διαφημίσεων από μέρους της ΤτΕ και του καταναλωτικού κινήματος.
10. Έλεγχος της Βουλής και της ΤτΕ για πρακτικές που αφορούν την παραβίαση των κανόνων ανταγωνισμού και λειτουργία ΚΑΡΤΕΛ Τραπεζών.
11. Αντιμετώπιση της φορολογικής ασυλίας των Τραπεζών και των υπερβολικά χαμηλών συντελεστών φορολόγησης. Η αύξηση των συντελεστών και η αντίστοιχα της φορολόγησης τους θα βελτιώσει τα φορολογικά έσοδα του Δημοσίου και μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση πληθυσμών όπως της Πελοπονήσου που έχουν μπει σε σκληρή δοκιμασία.
12. Δημιουργία στα πλαίσια της Τράπεζας Ελλάδος συμβουλευτικής υπηρεσίας των συναλλασσομένων, βοήθειας των συναλλασσομένων για να αποφεύγεται ο υπερδανεισμός τους. Παρέμβαση της Τράπεζας της Ελλάδος και του καταναλωτικού κινήματος σε κάθε παραπλανητική ενέργεια των Τραπεζών.
13. Κατάργηση των εταιρειών είσπραξης των Τραπεζών που δρουν καταπιεστικά στους συναλλασσόμενους και επανεισαγωγή του ελέγχου καθυστερήσεων των υποχρεώσεων των συναλλασσομένων στο προσωπικό της Τράπεζας.
14. Στήριξη των συνεταιριστικών Τραπεζών στο βαθμό που επιδιώκουν και προσφέρουν καλύτερα επιτόκια καταθέσεων και χορηγήσεων.
Σημαντική προϋπόθεση για την προώθηση των παραπάνω μέτρων είναι η ενίσχυση και ο συντονισμός του δημόσιου Τραπεζικού Τομέα. Η προϋπόθεση αυτή αποτελεί ζητούμενο του μαζικού αγώνα των εργαζομένων και του καταναλωτικού κινήματος επειδή πέρα των ίδιων των Τραπεζών αντίθετη θέση έχουν και τα Κόμματα του δικομματισμού.
Επίσης σημαντική προϋπόθεση για την προώθηση των παραπάνω μέτρων αποτελεί η προώθηση του εκδημοκρατισμού και ελέγχου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας που η προώθηση τους αφορά αγώνα σε Πανευρωπαϊκό επίπεδο.
Κάλεσμα ενότητας και αγώνα σ’ όλους τους αγρότες και τις αγρότισσες
Όχι στην κατάρρευση του αγροτικού τομέα. Ναι στο εθνικό σχέδιο ανάπτυξης της υπαίθρου. Ναι στη στήριξη της οικογενειακής γεωργίας.
Έχουν περάσει ήδη τριάμισι χρόνια διακυβέρνησης της χώρας από τη ΝΔ και οι προεκλογικές υποσχέσεις της αποδείχτηκαν κούφια λόγια. Υποσχέσεις ανάλογες με τις προηγούμενες του ΠΑΣΟΚ. Τα δύο κόμματα έχουν τεράστιες ευθύνες για την απόκρυψη της πραγματικότητας, για την ολέθρια νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική που επέβαλε η Ε.Ε.
Οι Έλληνες αγρότες, με βάση τα επίσημα στοιχεία της Ε.Ε. από το 2000 μέχρι σήμερα, έγιναν φτωχότεροι κατά 13,8% και το αγροτικό εισόδημα είναι κάτω από το 50% του ευρωπαϊκού μέσου όρου των 15.
Ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς θεωρεί ότι τα δύο κόμματα που κυβέρνησαν τον τόπο τα τελευταία χρόνια φέρουν αποκλειστική ευθύνη γι’ αυτή την κατάσταση.
Πρώτον, γιατί κανένας δεν προσπάθησε να οργανώσει την ελληνική γεωργία με βάση τις απαιτήσεις των νέων δεδομένων
Δεύτερον, γιατί και τα δύο αποδέχτηκαν χωρίς αντίσταση την αγροτική πολιτική του διευθυντηρίου της ΕΕ, που έφεραν τη γεωργία στη σημερινή δύσκολη θέση.
Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ εφαρμόζουν την ίδια πολιτική στον αγροτικό τομέα και διαφοροποιούνται μόνο σε δευτερεύοντα ζητήματα.
Ως συνέπεια της πολιτικής αυτής, όπως γνωρίζετε πολύ καλά γιατί τα ζείτε:
Η αγροτική παραγωγή σταθερά συρρικνώνεται.
Οι εισαγωγές τροφίμων και ιδιαίτερα κτηνοτροφικών προϊόντων αυξάνονται.
Οι νέοι αγρότες δεν βρίσκουν διέξοδο απασχόλησης.
Τα αγροτικά εφόδια (λιπάσματα, φάρμακα, ζωοτροφές, κ.λπ.) ακριβαίνουν ραγδαία, οι τιμές των αγροτικών προϊόντων μειώνονται, ενώ τα πανωτόκια παραμένουν.
Έργα υποδομής και αγροτικές επενδύσεις γίνονται με το σταγονόμετρο. Αρδευτικά δίκτυα ελάχιστα και αυτά που υπάρχουν έχουν πέσει σε πλήρη εγκατάλειψη.
Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων συνέχεια εκχωρεί αρμοδιότητες σε αμφίβολης αξίας και αποτελεσματικότητας ιδιωτικούς φορείς, για την έρευνα, την εκπαίδευση, την ενημέρωση, την επιστημονική στήριξη, την πιστοποίηση, κ.ά.
Το συνεταιριστικό κίνημα χρησιμοποιείται ως μοχλός προώθησης της αγροτικής πολιτικής της κυβέρνησης.
Το συνδικαλιστικό κίνημα είναι σχεδόν ανύπαρκτο, διασπασμένο, άψυχο, συρρικνωμένο, αγροτοπατερίστικο.
Ωστόσο υπάρχουν αντιστάσεις από πρωτοβάθμιες κυρίως οργανώσεις και αγωνιστικές κινήσεις αγροτών.
Υπάρχει όμως άλλος δρόμος;
Οι δυνάμεις που συμμετέχουν στα ενωτικά ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ προβάλλουν και παλεύουν για μια αγροτική πολιτική που θα προωθεί τα συμφέροντα της μικρομεσαίας αγροτιάς και της οικογενειακής γεωργίας, που αποτελεί σήμερα το 80% της ελληνικής υπαίθρου και εξυπηρετεί τα πραγματικά συμφέροντα των Ελλήνων καταναλωτών και της εθνικής οικονομίας.
Συγκεκριμένα αγωνιζόμαστε:
Για ριζική αλλαγή της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής και επανασύνδεση των επιδοτήσεων με την παραγωγή και την ποιότητα των προϊόντων.
Για αύξηση των δαπανών της ΕΕ για τη γεωργία, με αύξηση του προϋπολογισμού και δικαιότερη κατανομή των πόρων υπέρ των μεσογειακών προϊόντων και των μικρομεσαίων αγροτών.
Για Εθνικό Στρατηγικό Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης της υπαίθρου, στηριζόμενο σ’ όλα τα συγκριτικά πλεονεκτήματα του αγροτικού τομέα.
Για διατήρηση της παραγωγής παραδοσιακών και επώνυμων ελληνικών προϊόντων.
Για την αύξηση της παραγωγής βιολογικών προϊόντων, με στήριξη στο επίπεδο παραγωγής αλλά και στην κατανάλωση.
Για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας στον αγροτικό τομέα.
Για μέτωπο ενάντια στα μεταλλαγμένα. Να γίνει η Ελλάδα ελεύθερη ζώνη από μεταλλαγμένα. Να τεθεί άμεσα σε εφαρμογή το Πρωτόκολλο για τη Βιοασφάλεια.
Για ένα νέο συνεταιριστικό κίνημα απαλλαγμένο από τις προβλήματα του παρελθόντος.
Για ένα αγροτικό συνδικαλιστικό κίνημα των μαζών και όχι των ηγετών, ενωμένο, πολιτικοποιημένο και όχι κομματικοποιημένο.
Εξασφάλιση τεχνικής και επιστημονικής στήριξης των αγροτικών νοικοκυριών.
Πάταξη της αισχροκέρδειας των καρτέλ και των μεσαζόντων, ώστε να κλείσει η ψαλίδα τιμών παραγωγού και τιμών καταναλωτή.
Οργάνωση του δικτύου καταναλωτών, σύνδεση του με τις παραγωγικές δυνάμεις για καλύτερη αντιμετώπιση των ολιγοπωλίων των «διατροφικών αλυσίδων» (σούπερ μάρκετ).
Να λειτουργήσει επιτέλους η αγροτική έρευνα (ΕΘΙΑΓΕ), η αγροτική εκπαίδευση (ΔΗΜΗΤΡΑ), να εκπονηθούν προγράμματα κατάρτισης νέων αγροτών και να δημιουργηθούν προϋποθέσεις ώστε να ενταχθούν ακόμη περισσότεροι νέοι αγρότες στην παραγωγική διαδικασία.
Πρόγραμμα παραγωγής σπόρων και αναπαραγωγικού υλικού, προκειμένου να διασωθούν οι ελληνικές ποικιλίες και να μειωθεί η εξάρτηση μας από το εξωτερικό.
Προγράμματα ανάπτυξης των πολιτιστικών και παραδοσιακών δομών της υπαίθρου, καθώς και προγράμματα στήριξης μειονεκτικών ορεινών και νησιωτικών περιοχών.
Να αυξηθούν οι αγροτικές συντάξεις, σε πρώτη φάση στο επίπεδο των κατώτερων συντάξεων του ΙΚΑ.
Ενίσχυση των υποδομών υγείας-πρόνοιας στην ύπαιθρο, με στελέχωση των Αγροτικών Κέντρων Υγείας και των Περιφερειακών Νοσοκομείων.
ΕΛΓΑ: εξασφάλιση αναγκαίων δημοσίων πόρων, διεύρυνση ασφαλιστικής κάλυψης, έγκαιρη καταβολή αποζημιώσεων και όχι ρουσφετολογικές αποζημιώσεις.
ΖΗΤΑΜΕ ΤΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΣΑΣ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ 16ης ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ 2007
Για να αλλάξουμε με τις άλλες αριστερές δυνάμεις της Ευρώπης την ΚΑΠ σε όφελος των μικρομεσαίων αγροτών και της οικογενειακής γεωργίας
Για να επιβάλουμε τη σύνταξη και εφαρμογή Εθνικού Στρατηγικού Σχεδίου Ανάπτυξης της Υπαίθρου
Για να αντισταθούμε στην ασκούμενη αγροτική πολιτική και στην ασυδοσία των καρτέλ, των μεσαζόντων και των σούπερ μάρκετ
ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΜΑΣ
Έχουν περάσει ήδη τριάμισι χρόνια διακυβέρνησης της χώρας από τη ΝΔ και οι προεκλογικές υποσχέσεις της αποδείχτηκαν κούφια λόγια. Υποσχέσεις ανάλογες με τις προηγούμενες του ΠΑΣΟΚ. Τα δύο κόμματα έχουν τεράστιες ευθύνες για την απόκρυψη της πραγματικότητας, για την ολέθρια νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική που επέβαλε η Ε.Ε.
Οι Έλληνες αγρότες, με βάση τα επίσημα στοιχεία της Ε.Ε. από το 2000 μέχρι σήμερα, έγιναν φτωχότεροι κατά 13,8% και το αγροτικό εισόδημα είναι κάτω από το 50% του ευρωπαϊκού μέσου όρου των 15.
Ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς θεωρεί ότι τα δύο κόμματα που κυβέρνησαν τον τόπο τα τελευταία χρόνια φέρουν αποκλειστική ευθύνη γι’ αυτή την κατάσταση.
Πρώτον, γιατί κανένας δεν προσπάθησε να οργανώσει την ελληνική γεωργία με βάση τις απαιτήσεις των νέων δεδομένων
Δεύτερον, γιατί και τα δύο αποδέχτηκαν χωρίς αντίσταση την αγροτική πολιτική του διευθυντηρίου της ΕΕ, που έφεραν τη γεωργία στη σημερινή δύσκολη θέση.
Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ εφαρμόζουν την ίδια πολιτική στον αγροτικό τομέα και διαφοροποιούνται μόνο σε δευτερεύοντα ζητήματα.
Ως συνέπεια της πολιτικής αυτής, όπως γνωρίζετε πολύ καλά γιατί τα ζείτε:
Η αγροτική παραγωγή σταθερά συρρικνώνεται.
Οι εισαγωγές τροφίμων και ιδιαίτερα κτηνοτροφικών προϊόντων αυξάνονται.
Οι νέοι αγρότες δεν βρίσκουν διέξοδο απασχόλησης.
Τα αγροτικά εφόδια (λιπάσματα, φάρμακα, ζωοτροφές, κ.λπ.) ακριβαίνουν ραγδαία, οι τιμές των αγροτικών προϊόντων μειώνονται, ενώ τα πανωτόκια παραμένουν.
Έργα υποδομής και αγροτικές επενδύσεις γίνονται με το σταγονόμετρο. Αρδευτικά δίκτυα ελάχιστα και αυτά που υπάρχουν έχουν πέσει σε πλήρη εγκατάλειψη.
Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων συνέχεια εκχωρεί αρμοδιότητες σε αμφίβολης αξίας και αποτελεσματικότητας ιδιωτικούς φορείς, για την έρευνα, την εκπαίδευση, την ενημέρωση, την επιστημονική στήριξη, την πιστοποίηση, κ.ά.
Το συνεταιριστικό κίνημα χρησιμοποιείται ως μοχλός προώθησης της αγροτικής πολιτικής της κυβέρνησης.
Το συνδικαλιστικό κίνημα είναι σχεδόν ανύπαρκτο, διασπασμένο, άψυχο, συρρικνωμένο, αγροτοπατερίστικο.
Ωστόσο υπάρχουν αντιστάσεις από πρωτοβάθμιες κυρίως οργανώσεις και αγωνιστικές κινήσεις αγροτών.
Υπάρχει όμως άλλος δρόμος;
Οι δυνάμεις που συμμετέχουν στα ενωτικά ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ προβάλλουν και παλεύουν για μια αγροτική πολιτική που θα προωθεί τα συμφέροντα της μικρομεσαίας αγροτιάς και της οικογενειακής γεωργίας, που αποτελεί σήμερα το 80% της ελληνικής υπαίθρου και εξυπηρετεί τα πραγματικά συμφέροντα των Ελλήνων καταναλωτών και της εθνικής οικονομίας.
Συγκεκριμένα αγωνιζόμαστε:
Για ριζική αλλαγή της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής και επανασύνδεση των επιδοτήσεων με την παραγωγή και την ποιότητα των προϊόντων.
Για αύξηση των δαπανών της ΕΕ για τη γεωργία, με αύξηση του προϋπολογισμού και δικαιότερη κατανομή των πόρων υπέρ των μεσογειακών προϊόντων και των μικρομεσαίων αγροτών.
Για Εθνικό Στρατηγικό Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης της υπαίθρου, στηριζόμενο σ’ όλα τα συγκριτικά πλεονεκτήματα του αγροτικού τομέα.
Για διατήρηση της παραγωγής παραδοσιακών και επώνυμων ελληνικών προϊόντων.
Για την αύξηση της παραγωγής βιολογικών προϊόντων, με στήριξη στο επίπεδο παραγωγής αλλά και στην κατανάλωση.
Για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας στον αγροτικό τομέα.
Για μέτωπο ενάντια στα μεταλλαγμένα. Να γίνει η Ελλάδα ελεύθερη ζώνη από μεταλλαγμένα. Να τεθεί άμεσα σε εφαρμογή το Πρωτόκολλο για τη Βιοασφάλεια.
Για ένα νέο συνεταιριστικό κίνημα απαλλαγμένο από τις προβλήματα του παρελθόντος.
Για ένα αγροτικό συνδικαλιστικό κίνημα των μαζών και όχι των ηγετών, ενωμένο, πολιτικοποιημένο και όχι κομματικοποιημένο.
Εξασφάλιση τεχνικής και επιστημονικής στήριξης των αγροτικών νοικοκυριών.
Πάταξη της αισχροκέρδειας των καρτέλ και των μεσαζόντων, ώστε να κλείσει η ψαλίδα τιμών παραγωγού και τιμών καταναλωτή.
Οργάνωση του δικτύου καταναλωτών, σύνδεση του με τις παραγωγικές δυνάμεις για καλύτερη αντιμετώπιση των ολιγοπωλίων των «διατροφικών αλυσίδων» (σούπερ μάρκετ).
Να λειτουργήσει επιτέλους η αγροτική έρευνα (ΕΘΙΑΓΕ), η αγροτική εκπαίδευση (ΔΗΜΗΤΡΑ), να εκπονηθούν προγράμματα κατάρτισης νέων αγροτών και να δημιουργηθούν προϋποθέσεις ώστε να ενταχθούν ακόμη περισσότεροι νέοι αγρότες στην παραγωγική διαδικασία.
Πρόγραμμα παραγωγής σπόρων και αναπαραγωγικού υλικού, προκειμένου να διασωθούν οι ελληνικές ποικιλίες και να μειωθεί η εξάρτηση μας από το εξωτερικό.
Προγράμματα ανάπτυξης των πολιτιστικών και παραδοσιακών δομών της υπαίθρου, καθώς και προγράμματα στήριξης μειονεκτικών ορεινών και νησιωτικών περιοχών.
Να αυξηθούν οι αγροτικές συντάξεις, σε πρώτη φάση στο επίπεδο των κατώτερων συντάξεων του ΙΚΑ.
Ενίσχυση των υποδομών υγείας-πρόνοιας στην ύπαιθρο, με στελέχωση των Αγροτικών Κέντρων Υγείας και των Περιφερειακών Νοσοκομείων.
ΕΛΓΑ: εξασφάλιση αναγκαίων δημοσίων πόρων, διεύρυνση ασφαλιστικής κάλυψης, έγκαιρη καταβολή αποζημιώσεων και όχι ρουσφετολογικές αποζημιώσεις.
ΖΗΤΑΜΕ ΤΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΣΑΣ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ 16ης ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ 2007
Για να αλλάξουμε με τις άλλες αριστερές δυνάμεις της Ευρώπης την ΚΑΠ σε όφελος των μικρομεσαίων αγροτών και της οικογενειακής γεωργίας
Για να επιβάλουμε τη σύνταξη και εφαρμογή Εθνικού Στρατηγικού Σχεδίου Ανάπτυξης της Υπαίθρου
Για να αντισταθούμε στην ασκούμενη αγροτική πολιτική και στην ασυδοσία των καρτέλ, των μεσαζόντων και των σούπερ μάρκετ
ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΜΑΣ
Ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς στο αθλητικό προσκήνιο, παίζει μπάλα με φρέσκιες ιδέες, ζωντανός κι ανατρεπτικός
Ο Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής Αριστεράς κατανοεί ότι η φυσική αγωγή κι αθλητισμός εξελίσσονται μέσα σε ένα συγκεκριμένο κοινωνικοπολιτικό σύστημα, στο οποίο κυριαρχεί η επιδίωξη για κέρδος, η διαφήμιση, ο τρόπος που πλασάρεται το «προϊόν».
Ο Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής Αριστεράς αγωνίζεται για ένα διαφορετικό αθλητισμό, για τους νέους κι όχι τα κέρδη των επιχειρηματιών. Η Αριστερά προβάλλει μια ανθρωποκεντρική αντίληψη για τη φυσική αγωγή και τον αθλητισμό. Θεωρεί ότι ο αθλητισμός πρέπει να αποτελεί μια μακρόχρονη διαδικασία που ξεκινά με ευθύνη του κράτους από την προσχολική, φτάνει μέχρι την τριτοβάθμια εκπαίδευση και παράλληλα συνδέεται με άλλες μορφές αθλητικής δραστηριότητας, τέτοιες όπως ο σωματειακός αθλητισμός και οι δραστηριότητες που αναπτύσσει η Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Η Ριζοσπαστική Αριστερά επιδιώκει τη δημιουργία ενός ΕΝΙΑΙΟΥ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ, ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ κι ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ, το οποίο θα εξυπηρετεί τις σημερινές και αυριανές ανάγκες όλου του ελληνικού λαού.
Ο ΣΥΡΙΖΑ τη τετραετία που πέρασε δεν έκατσε στο πάγκο. Έπαιξε μπάλα και μάλιστα επιθετικά, παρεμβαίνοντας σε όλα τα ζητήματα του αθλητισμού:
Κατέθεσε προτάσεις για τη φυσική αγωγή στην εκπαίδευση
Έθιξε τα προβλήματα του αγωνιστικού – σωματειακού αθλητισμού και των αθλητικών υποδομών.
Προέβλεψε τα προβλήματα με τη βία και το ντόπινγκ και προειδοποίησε σχετικά. Κατέθεσε ερωτήσεις στη Βουλή και πακέτο συγκεκριμένων προτάσεων, την ίδια στιγμή που όλα τα άλλα κόμματα είτε χάιδευαν τους φορείς της βίας, είτε παρείχαν κρατική κάλυψη στα κυκλώματα του ντόπινγκ για χάρη κάποιων εφήμερων μεταλλίων, είτε απλώς κατάγγειλαν.
Όρθωσε ουσιαστικό λόγο κι αντιστάθηκε όταν τα δυο κόμματα Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ συναγωνίζονταν στις χαριστικές παραχωρήσεις στα ιδιωτικά συμφέροντα της αθλητικής βιομηχανίας. Όταν συναγωνίζονταν σε παραχωρήσεις γης, στη παραβίαση πολεοδομικών κανόνων και νόμων για κατασκευή εμπορικών μεγαθηρίων με ολίγο από αθλητική χρήση
Συμμετείχε με πρωτοπόρο ρόλο στο κίνημα για την ελεύθερη πρόσβαση στις παραλίες. Για τη προστασία του φυσικού περιβάλλοντος. Γιατί στην αντίληψη της Ριζοσπαστικής Αριστεράς δεν νοείται αθλητισμός χωρίς ελεύθερους χώρους, προσβάσιμες παραλίες, πράσινο και ποιότητα ζωής.
Η οδυνηρή πραγματικότητα του αθλητισμού στα σχολειά και στο σωματείο
Η νεολαία της χώρας μας δεν μπορεί να αθληθεί. Εξουθενώνεται από το κυνήγι του βαθμού ανάμεσα στο σχολείο και το φροντιστήριο. Οι νέοι μας δεν μπορούν να απολαύσουν τη χαρά που δίνει η άθληση, η άσκηση και η ευγενική άμιλλα. Στερούνται τον απαραίτητο ελεύθερο χρόνο, ενώ ταυτόχρονα τους αρνούνται το δικαίωμα να αθλούνται μέσα στο σχολείο. Είναι τεράστια τα προβλήματα της φυσικής αγωγής στην εκπαίδευση υποτυπώδεις και ακατάλληλες οι αθλητικές εγκαταστάσεις στα σχολεία. Και πάνω απ’ όλα υποχρηματοδοτείται. Είναι ελάχιστη η κρατική αρωγή σε μια δραστηριότητα που αποτελεί δικαίωμα κάθε πολίτη της χώρας.
Κι όταν, όσοι νέοι βρουν τρόπο ένταξης στον αθλητικό σύλλογο, έρχονται αντιμέτωποι με μια άλλη οδυνηρή πραγματικότητα και αντιλήψεις. Άλλοι ερασιτεχνικοί αθλητικοί σύλλογοι έχουν αφεθεί στη μοίρα τους και για να συντηρηθούν πρέπει κατά κύριο λόγο οι γονείς να βάλουν βαθιά το χέρι στη τσέπη, ή να υπάρξουν μερικοί ρομαντικοί αλλά εύρωστοι παράγοντες, όσο φυσικά αντέχουν οικονομικά. Αλλά υπάρχουν κι εκείνοι που εμπλέκονται με τους αθλητικούς συλλόγους με σκοπό τη διαφήμιση, την κοινωνική τους ανέλιξη, με κύριο χαρακτηριστικό την εκδούλευση, τη εκχώρηση του «παραγοντισμού» στις πολιτικές κεντρικές και τοπικές εξουσίες που διαφεντεύουν το τόπο.
Πολλοί ερασιτεχνικοί αθλητικοί σύλλογοι, οι οποίοι απαρτίζονται από ρομαντικούς εθελοντές και προσφέρουν χρήσιμες υπηρεσίες στους νέους, αλλά και άλλοι, σύλλογοι που λειτουργούν αντιγράφοντας τις πρακτικές ενός ψευδεπίγραφου εμπορευματοποιημένου αθλητισμού, επιδιώκοντας να γίνουν χαλίφηδες στη θέση του χαλίφη. Οι αντιθέσεις ενός μεταλλαγμένου αθλητισμού, στον οποίο χρήσιμο θεωρείται μόνο ότι φέρνει χρήματα. Και φυσικά με κάθε τρόπο και κόστος για τους αθλούμενους. Για την υγεία τους, τη ψυχική τους ισορροπία, τη πολύπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητάς τους.
Για το λόγο αυτό οι νέοι μας κατέχουν τις πρώτες θέσεις σε κάθε αρνητική στατιστική που αφορά την υγεία τους, τη ποιότητα και τον τρόπο ζωής. Η Νέα Δημοκρατία φρόντισε να υπονομεύσει κι άλλο το μέλλον τους.
Τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας,
τέσσερα χρόνια χαμένα για τον ελληνικό αθλητισμό και τη νεολαία
Επί τέσσερα χρόνια η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ακολούθησε τη πεπατημένη των προκατόχων της. Προσπάθησε να συνδιαχειρισθεί μαζί με τα ιδιωτικά συμφέροντα τα κέρδη του αθλητικού θεάματος, εκφράζοντας απολύτως τη νεοφιλελεύθερη άποψη για τον αθλητισμό: για τον «αθλητισμό - εμπόρευμα» και τη κυβέρνηση συνεταίρο-επιχειρηματία. Έτσι αντί να προσφέρουν στον ελληνικό αθλητισμό ότι του αναλογεί, τον μετέτρεψαν σε αιμοδότη του κρατικού προϋπολογισμού.
Ιδιωτικοποίησαν τον ΟΠΑΠ τον πιο κερδοφόρο δημόσιο οργανισμό
Πρόλαβαν να κάνουν δυο ρυθμίσεις των χρεών των αθλητικών εταιρειών, χαρίζοντάς τους εκατοντάδες εκατομμυρίων ευρώ και με τη θετική ψήφο του ΠΑΣΟΚ
Άνοιξαν τα ταμεία των Εταιρειών Κοινής Ωφέλειας, ως άλλη περίπτωση ομολόγων, κι επιλεκτικά επιδότησαν από αυτά τις ΠΑΕ
Πρόλαβαν να εκχωρήσουν δημόσιες εκτάσεις στο όνομα της κατασκευής νέων γηπέδων, με απεχθείς περιβαλλοντικούς και οικονομικούς όρους
Εκχώρησαν παραλίες και δεν προστάτευσαν βουνά και δάση, στα οποία μπορούσαν να αναπτυχθούν δράσεις μαζικής άθλησης και άσκησης
Πρόλαβαν να γεμίσουν τα γήπεδα με ηλεκτρονικά μέσα παρακολούθησης και επαίρονται για τη καταπολέμηση της βίας, όταν σε επεισόδια εκτός των γηπέδων υπήρξε νεκρός και τραυματίες
Επί τέσσερα χρόνια άφησαν τις Ολυμπιακές εγκαταστάσεις να ρημάξουν και προσπαθούν να τις παραχωρήσουν για εμπορικές χρήσεις, άσχετες με κάθε αθλητική ή κοινωφελή δραστηριότητα
Αφήνουν τα σχολεία με εκατοντάδες οργανικά κενά καθηγητών φυσικής αγωγής κι έχουν απαξιώσει τον αθλητισμό στην εκπαίδευση
Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας αντί να ασκήσει επιτελικό ρόλο για την αρμονική ανάπτυξη του ελληνικού αθλητισμού σε άλλη βάση, προσπάθησε να παίξει πολιτικά πάνω στις διαφορές των αντικρουόμενων επιχειρηματικών συμφερόντων στο χώρο αυτό. Η πολιτική της ευθύνη για την απαξίωση του κοινωνικού αθλητισμού δεν κρύβεται, όσα μετάλλια κι αν κατακτηθούν στο στίβο του επαγγελματικού πρωταθλητισμού και της εμπορευματοποίησης.
Άλλα τέσσερα χρόνια χαμένα είναι πολλά. Η υποθήκευση του μέλλοντος μιας ακόμα γενιάς πάει πολύ.
Η ενίσχυση του ΣΥΡΙΖΑ στις επερχόμενες εκλογές σημαίνει περισσότερη δύναμη σε όσους πιστεύουν ότι αθλητισμός δεν είναι μόνο να βλέπεις από τον καναπέ και την εξέδρα. Αθλητισμός είναι όταν αθλείσαι ο ίδιος. Όταν φυσικά η πολιτεία δημιουργεί τις κατάλληλες προϋποθέσεις και συνθήκες γι αυτό. Γι αυτό αγωνισθήκαμε και θα αγωνιζόμαστε, γιατί ένας άλλος αθλητισμός είναι εφικτός.
Ο Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής Αριστεράς αγωνίζεται για ένα διαφορετικό αθλητισμό, για τους νέους κι όχι τα κέρδη των επιχειρηματιών. Η Αριστερά προβάλλει μια ανθρωποκεντρική αντίληψη για τη φυσική αγωγή και τον αθλητισμό. Θεωρεί ότι ο αθλητισμός πρέπει να αποτελεί μια μακρόχρονη διαδικασία που ξεκινά με ευθύνη του κράτους από την προσχολική, φτάνει μέχρι την τριτοβάθμια εκπαίδευση και παράλληλα συνδέεται με άλλες μορφές αθλητικής δραστηριότητας, τέτοιες όπως ο σωματειακός αθλητισμός και οι δραστηριότητες που αναπτύσσει η Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Η Ριζοσπαστική Αριστερά επιδιώκει τη δημιουργία ενός ΕΝΙΑΙΟΥ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ, ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ κι ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ, το οποίο θα εξυπηρετεί τις σημερινές και αυριανές ανάγκες όλου του ελληνικού λαού.
Ο ΣΥΡΙΖΑ τη τετραετία που πέρασε δεν έκατσε στο πάγκο. Έπαιξε μπάλα και μάλιστα επιθετικά, παρεμβαίνοντας σε όλα τα ζητήματα του αθλητισμού:
Κατέθεσε προτάσεις για τη φυσική αγωγή στην εκπαίδευση
Έθιξε τα προβλήματα του αγωνιστικού – σωματειακού αθλητισμού και των αθλητικών υποδομών.
Προέβλεψε τα προβλήματα με τη βία και το ντόπινγκ και προειδοποίησε σχετικά. Κατέθεσε ερωτήσεις στη Βουλή και πακέτο συγκεκριμένων προτάσεων, την ίδια στιγμή που όλα τα άλλα κόμματα είτε χάιδευαν τους φορείς της βίας, είτε παρείχαν κρατική κάλυψη στα κυκλώματα του ντόπινγκ για χάρη κάποιων εφήμερων μεταλλίων, είτε απλώς κατάγγειλαν.
Όρθωσε ουσιαστικό λόγο κι αντιστάθηκε όταν τα δυο κόμματα Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ συναγωνίζονταν στις χαριστικές παραχωρήσεις στα ιδιωτικά συμφέροντα της αθλητικής βιομηχανίας. Όταν συναγωνίζονταν σε παραχωρήσεις γης, στη παραβίαση πολεοδομικών κανόνων και νόμων για κατασκευή εμπορικών μεγαθηρίων με ολίγο από αθλητική χρήση
Συμμετείχε με πρωτοπόρο ρόλο στο κίνημα για την ελεύθερη πρόσβαση στις παραλίες. Για τη προστασία του φυσικού περιβάλλοντος. Γιατί στην αντίληψη της Ριζοσπαστικής Αριστεράς δεν νοείται αθλητισμός χωρίς ελεύθερους χώρους, προσβάσιμες παραλίες, πράσινο και ποιότητα ζωής.
Η οδυνηρή πραγματικότητα του αθλητισμού στα σχολειά και στο σωματείο
Η νεολαία της χώρας μας δεν μπορεί να αθληθεί. Εξουθενώνεται από το κυνήγι του βαθμού ανάμεσα στο σχολείο και το φροντιστήριο. Οι νέοι μας δεν μπορούν να απολαύσουν τη χαρά που δίνει η άθληση, η άσκηση και η ευγενική άμιλλα. Στερούνται τον απαραίτητο ελεύθερο χρόνο, ενώ ταυτόχρονα τους αρνούνται το δικαίωμα να αθλούνται μέσα στο σχολείο. Είναι τεράστια τα προβλήματα της φυσικής αγωγής στην εκπαίδευση υποτυπώδεις και ακατάλληλες οι αθλητικές εγκαταστάσεις στα σχολεία. Και πάνω απ’ όλα υποχρηματοδοτείται. Είναι ελάχιστη η κρατική αρωγή σε μια δραστηριότητα που αποτελεί δικαίωμα κάθε πολίτη της χώρας.
Κι όταν, όσοι νέοι βρουν τρόπο ένταξης στον αθλητικό σύλλογο, έρχονται αντιμέτωποι με μια άλλη οδυνηρή πραγματικότητα και αντιλήψεις. Άλλοι ερασιτεχνικοί αθλητικοί σύλλογοι έχουν αφεθεί στη μοίρα τους και για να συντηρηθούν πρέπει κατά κύριο λόγο οι γονείς να βάλουν βαθιά το χέρι στη τσέπη, ή να υπάρξουν μερικοί ρομαντικοί αλλά εύρωστοι παράγοντες, όσο φυσικά αντέχουν οικονομικά. Αλλά υπάρχουν κι εκείνοι που εμπλέκονται με τους αθλητικούς συλλόγους με σκοπό τη διαφήμιση, την κοινωνική τους ανέλιξη, με κύριο χαρακτηριστικό την εκδούλευση, τη εκχώρηση του «παραγοντισμού» στις πολιτικές κεντρικές και τοπικές εξουσίες που διαφεντεύουν το τόπο.
Πολλοί ερασιτεχνικοί αθλητικοί σύλλογοι, οι οποίοι απαρτίζονται από ρομαντικούς εθελοντές και προσφέρουν χρήσιμες υπηρεσίες στους νέους, αλλά και άλλοι, σύλλογοι που λειτουργούν αντιγράφοντας τις πρακτικές ενός ψευδεπίγραφου εμπορευματοποιημένου αθλητισμού, επιδιώκοντας να γίνουν χαλίφηδες στη θέση του χαλίφη. Οι αντιθέσεις ενός μεταλλαγμένου αθλητισμού, στον οποίο χρήσιμο θεωρείται μόνο ότι φέρνει χρήματα. Και φυσικά με κάθε τρόπο και κόστος για τους αθλούμενους. Για την υγεία τους, τη ψυχική τους ισορροπία, τη πολύπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητάς τους.
Για το λόγο αυτό οι νέοι μας κατέχουν τις πρώτες θέσεις σε κάθε αρνητική στατιστική που αφορά την υγεία τους, τη ποιότητα και τον τρόπο ζωής. Η Νέα Δημοκρατία φρόντισε να υπονομεύσει κι άλλο το μέλλον τους.
Τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας,
τέσσερα χρόνια χαμένα για τον ελληνικό αθλητισμό και τη νεολαία
Επί τέσσερα χρόνια η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ακολούθησε τη πεπατημένη των προκατόχων της. Προσπάθησε να συνδιαχειρισθεί μαζί με τα ιδιωτικά συμφέροντα τα κέρδη του αθλητικού θεάματος, εκφράζοντας απολύτως τη νεοφιλελεύθερη άποψη για τον αθλητισμό: για τον «αθλητισμό - εμπόρευμα» και τη κυβέρνηση συνεταίρο-επιχειρηματία. Έτσι αντί να προσφέρουν στον ελληνικό αθλητισμό ότι του αναλογεί, τον μετέτρεψαν σε αιμοδότη του κρατικού προϋπολογισμού.
Ιδιωτικοποίησαν τον ΟΠΑΠ τον πιο κερδοφόρο δημόσιο οργανισμό
Πρόλαβαν να κάνουν δυο ρυθμίσεις των χρεών των αθλητικών εταιρειών, χαρίζοντάς τους εκατοντάδες εκατομμυρίων ευρώ και με τη θετική ψήφο του ΠΑΣΟΚ
Άνοιξαν τα ταμεία των Εταιρειών Κοινής Ωφέλειας, ως άλλη περίπτωση ομολόγων, κι επιλεκτικά επιδότησαν από αυτά τις ΠΑΕ
Πρόλαβαν να εκχωρήσουν δημόσιες εκτάσεις στο όνομα της κατασκευής νέων γηπέδων, με απεχθείς περιβαλλοντικούς και οικονομικούς όρους
Εκχώρησαν παραλίες και δεν προστάτευσαν βουνά και δάση, στα οποία μπορούσαν να αναπτυχθούν δράσεις μαζικής άθλησης και άσκησης
Πρόλαβαν να γεμίσουν τα γήπεδα με ηλεκτρονικά μέσα παρακολούθησης και επαίρονται για τη καταπολέμηση της βίας, όταν σε επεισόδια εκτός των γηπέδων υπήρξε νεκρός και τραυματίες
Επί τέσσερα χρόνια άφησαν τις Ολυμπιακές εγκαταστάσεις να ρημάξουν και προσπαθούν να τις παραχωρήσουν για εμπορικές χρήσεις, άσχετες με κάθε αθλητική ή κοινωφελή δραστηριότητα
Αφήνουν τα σχολεία με εκατοντάδες οργανικά κενά καθηγητών φυσικής αγωγής κι έχουν απαξιώσει τον αθλητισμό στην εκπαίδευση
Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας αντί να ασκήσει επιτελικό ρόλο για την αρμονική ανάπτυξη του ελληνικού αθλητισμού σε άλλη βάση, προσπάθησε να παίξει πολιτικά πάνω στις διαφορές των αντικρουόμενων επιχειρηματικών συμφερόντων στο χώρο αυτό. Η πολιτική της ευθύνη για την απαξίωση του κοινωνικού αθλητισμού δεν κρύβεται, όσα μετάλλια κι αν κατακτηθούν στο στίβο του επαγγελματικού πρωταθλητισμού και της εμπορευματοποίησης.
Άλλα τέσσερα χρόνια χαμένα είναι πολλά. Η υποθήκευση του μέλλοντος μιας ακόμα γενιάς πάει πολύ.
Η ενίσχυση του ΣΥΡΙΖΑ στις επερχόμενες εκλογές σημαίνει περισσότερη δύναμη σε όσους πιστεύουν ότι αθλητισμός δεν είναι μόνο να βλέπεις από τον καναπέ και την εξέδρα. Αθλητισμός είναι όταν αθλείσαι ο ίδιος. Όταν φυσικά η πολιτεία δημιουργεί τις κατάλληλες προϋποθέσεις και συνθήκες γι αυτό. Γι αυτό αγωνισθήκαμε και θα αγωνιζόμαστε, γιατί ένας άλλος αθλητισμός είναι εφικτός.
Οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για το ασφαλιστικό
.
καθολική κινητοποίηση για την
υπεράσπιση της κοινωνικής ασφάλισης
Η κοινωνική ασφάλιση αναμφισβήτητα αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες κατακτήσεις του εργατικού κινήματος στον 20ό αιώνα.
Κατάκτηση, όμως, που εδώ και μερικά χρόνια βρίσκεται στο στόχαστρο των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων του νεοφιλελεύθερου παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού.
Στο χορό έχουν μπει επίμονα οι διάφοροι διεθνείς καπιταλιστικοί oργανισμοί (ΟΟΣΑ, ΔΝΤ, Παγκόσμια Τράπεζα) και φυσικά η Ευρωπαϊκή Ένωση, που με κάθε τρόπο προωθούν την ολοκληρωτική «μεταρρύθμιση» της κοινωνικής ασφάλισης. Απώτερος στόχος τους το πέρασμα στο περιβόητο συνταξιοδοτικό σύστημα των τριών πυλώνων.
Είναι ανάγκη να συνειδητοποιήσουμε όλοι -συνδικάτα, κοινωνικοί φορείς, πολιτικές δυνάμεις που αναφέρονται στην εργατική τάξη και τα δικαιώματά της- ότι η κοινωνική ασφάλιση κινδυνεύει από την απληστία του νεοφιλελευθερισμού, κινδυνεύει να θυσιαστεί στο βωμό των υπερκερδών του κεφαλαίου.
Δύο βασικοί παράγοντες επιδρούν καταλυτικά στην πλήρη αποδυνάμωση του ασφαλιστικού συστήματος όπως το γνωρίσαμε μέχρι σήμερα:
- η διαχρονική καταλήστευση των πόρων της κοινωνικής ασφάλισης
- η ελαστικοποίηση της απασχόλησης και η αποδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων.
Η καταλήστευση των πόρων της κοινωνικής ασφάλισης
Από το 1950 και για σχεδόν τέσσερις δεκαετίες, και με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων (ΕΡΕ, Ένωσης Κέντρου, Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ), σημειώθηκε η μεγαλύτερη ληστεία σε βάρος των αποθεματικών της κοινωνικής ασφάλισης. Ενώ όσο κανείς δεν αμφισβητούσε την κρατική εγγύηση των συντάξεων, όλα τα ασφαλιστικά ταμεία της χώρας υποχρεώνονταν με το νόμο 1611 του 1950 να καταθέτουν το σύνολο των αποθεματικών τους άτοκα σε ειδικό λογαριασμό της Τράπεζας της Ελλάδας (ποσά τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για τη χρηματοδότηση, με άτοκα ή χαμηλότοκα δάνεια, εφοπλιστών και βιομηχάνων, στο όνομα της ανάπτυξης της οικονομίας), σήμερα η κρατική εγγύηση αμφισβητείται χωρίς τα τεράστια ποσά που απώλεσαν τα ταμεία να επιστρέφονται.
Η απώλεια για τα ταμεία, με βάση τα ισχύοντα κάθε φορά επιτόκια των προθεσμιακών καταθέσεων στις τράπεζες, ανέρχεται σε εκατοντάδες δις ευρώ. Αν αυτά υπήρχαν σήμερα, κανένας δεν θα μπορούσε να μιλήσει για δημοσιονομικό πρόβλημα χρηματοδότησης της κοινωνικής ασφάλισης.
Κι ενώ δεν γίνεται από κανέναν λόγος για κάποιου είδους επιστροφή έστω και μέρους αυτών των χρημάτων των ασφαλισμένων, η λεηλασία των πόρων της κοινωνικής ασφάλισης συνεχίζεται απρόσκοπτα. Το ασφαλιστικό σύστημα διαλύεται, τα ταμεία, σχεδιασμένα και μεθοδικά, γίνονται προβληματικά από την πολιτική όλων των κυβερνήσεων, οι οποίες αφού φροντίζουν να δημιουργούν «αδιέξοδα» έρχονται μετά να ζητήσουν θυσίες. Αυτή την βασική και κρίσιμη αλήθεια καμιά επίσημη μελέτη και κανένας ειδικός δεν την αναδεικνύει.
Κύριες μορφές:
Η «αξιοποίηση» των πόρων της κοινωνικής ασφάλισης για την αναζωογόνηση των χρηματαγορών. Η οδηγία 41/2003 της ΕΕ για τα επαγγελματικά ταμεία, τα οποία θα αποτελέσουν τον δεύτερο πυλώνα του περιβόητου τριφασικού ασφαλιστικού συστήματος, προβλέπει την ελεύθερη και χωρίς κυβερνητικές παρεμβάσεις «επένδυση» μέχρι και του 70% των τεχνικών αποθεμάτων τους στις χρηματαγορές για αγορά μετοχών, χρεωγράφων κάθε είδους και ομολόγων. Τα περίφημα δομημένα ομόλογα, θα αποτελούν ένα απλό επεισόδιο, όταν θα ολοκληρωθεί η αφομοίωση από τα επαγγελματικά ταμεία του συνόλου της επικουρικής ασφάλισης της χώρας. Οι προβλέψεις της οδηγίας αυτής έχουν ενσωματωθεί στην ελληνική νομοθεσία με τον γνωστό νόμο Ρέππα της τελευταίας κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.
Το νέο πλαίσιο διαχείρισης των αποθεματικών της κυβέρνησης της ΝΔ έχει στρώσει το δρόμο ώστε να περάσουν ευκολότερα τα αποθεματικά των ταμείων στην κεφαλαιαγορά, να σπρώξει ακόμη περισσότερο τα ταμεία στη λογική της αύξησης του επενδυτικού κινδύνου, της κερδοσκοπίας και του τζόγου. Με τις ρυθμίσεις της κυβέρνησης για το διορισμό διοικήσεων στα ασφαλιστικά ταμεία, επιδιώκεται να κατευθυνθούν οι κινήσεις τους στις χρηματαγορές, διατηρώντας για τον εαυτό της το ανεύθυνο για τις όποιες μελλοντικές επιζήμιες επιλογές. Ταυτόχρονα η κυβέρνηση αποβλέπει και στη διαγραφή των ευθυνών της για την υπόθεση των δομημένων ομολόγων.
Η παρακράτηση και μη απόδοση στα ασφαλιστικά ταμεία εξαιρετικά σημαντικών πόρων της κοινωνικής ασφάλισης. Σύμφωνα με στοιχεία της ομοσπονδίας των εργαζομένων στα ασφαλιστικά ταμεία, οι οφειλές του κράτους στα ταμεία θα ξεπερνούν στο τέλος του 2007 τα 8,7 δις €, ενώ οι οφειλές της μεγάλης ιδιωτικής εργοδοσίας θα φθάνουν τα 8,2 δις €. Το κράτος δεν έχει αποδώσει από το 1993 ούτε ένα ευρώ από τις υποχρεώσεις του στο πλαίσιο της τριμερούς χρηματοδότησης, ενώ η μεγάλη ιδιωτική εργοδοσία απολαμβάνει κάθε φορά και με κάθε κυβέρνηση «ρυθμίσεις» απόδοσης των οφειλών της σε πολλές δεκάδες δόσεις, πληρώνει μία ή δύο δόσεις για να παίρνει ασφαλιστική ενημερότητα και ύστερα περιμένει την επόμενη ρύθμιση.
Η εισφοροδιαφυγή, που αποτελεί εθνικό σπορ, αλλά μεγάλη πληγή για το ασφαλιστικό μας σύστημα, υπολογίζεται σε πάνω από 5 δις €, ενώ η ανασφάλιστη εργασία υπολογίζεται ότι αγγίζει πάνω από 1 εκατομμύριο εργαζομένους, κυρίως οικονομικούς μετανάστες.
Είναι φανερό ότι το ζήτημα των πόρων αποτελεί κύριο πρόβλημα της κοινωνικής ασφάλισης. Ούτε όμως οι κυβερνήσεις, ούτε οι διάφοροι «σοφοί» που καλούνται να κόψουν και να ράψουν τα ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων ασχολούνται με την απόδοσή τους στα ταμεία και το σταμάτημα της καταλήστευσής τους. Κατά τα άλλα κόπτονται για τα δημοσιονομικά προβλήματα που συνδέονται με την κοινωνική ασφάλιση.
Η αποδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων
Χρειάζεται να σημειωθεί με έμφαση ότι το ασφαλιστικό σύστημα έχει άμεση σχέση με τις εργασιακές σχέσεις. Η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, που προωθείται με ιδιαίτερη επιμονή από την Ευρωπαϊκή Ένωση, διαμορφώνει τους όρους για ουσιαστική ανατροπή του ασφαλιστικού συστήματος όπως το γνωρίσαμε μέχρι σήμερα. Το ίδιο προωθεί και το ΔΝΤ με τις υποδείξεις του για αποτελεσματικές και συγκεκριμένες μεταρρυθμιστικές επιλογές στην κοινωνική ασφάλιση (τριφασικό ασφαλιστικό σύστημα), αλλά και με τις αιχμές του για τις εργασιακές σχέσεις, την ελαστική απασχόληση, τις αποζημιώσεις, και με την υπονόμευση των κατώτατων ορίων αποδοχών, που στην Ελλάδα ρυθμίζονται με την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.
Με την ελαστική και μερική απασχόληση ανατρέπεται το ολόκληρο μεροκάματο-μισθός και το ολόκληρο ένσημο, που αποτέλεσε την υποδομή πάνω στην οποία στηρίχτηκε το συνταξιοδοτικό σύστημα μέχρι σήμερα. Ας αναλογιστούμε μόνο πότε και με ποιο τρόπο θα πάρει σύνταξη ο απασχολούμενος με μερική ή με ελαστικές μορφές απασχόλησης. Μπορούμε επίσης να αξιολογήσουμε την αξιοπιστία των διακηρύξεων και των δύο εταίρων του δικομματισμού, ότι τάχα ενδιαφέρονται για ένα ασφαλιστικό σύστημα που θα αντέχει μέχρι το 2050. Με τις σαρωτικές αλλαγές που προωθούνται στις εργασιακές σχέσεις, με την λεγόμενη flexicurity και την πράσινη βίβλο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, είναι άραγε σε θέση να μας πουν ποια θα είναι η μορφή της απασχόλησης το 2050, ώστε να καταλάβουμε κι εμείς τι είδους ασφαλιστικό σύστημα, πέρα από το τριφασικό, σχεδιάζουν;
Η μόνη ρύθμιση που θα επέτρεπε, σήμερα και αύριο, να πάρουν σύνταξη οι μερικά και ελαστικά απασχολούμενοι, είναι αυτή που θα προέβλεπε ως ελάχιστη ασφαλιστική παροχή την κάλυψή τους με το ένσημο που αντιστοιχεί στα κατώτερα όρια μεροκάματων- μισθών για κάθε ημέρα απασχόλησης, ανεξάρτητα από τον αριθμό των ωρών εργασίας, εφόσον πρόκειται για μερική ή ελαστική απασχόληση.
Στο κάτω-κάτω, οι εργοδότες τους κλέβουν το παρόν με τη μερική ή ελαστική αμοιβή, ας μην τους κλέβουν και το μέλλον με τη μερική ασφάλιση.
Πού κατευθύνεται το ασφαλιστικό σύστημα
Δια της διολισθήσεως, το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας οδηγείται σε πλήρες αδιέξοδο, ώστε οι στόχοι που τίθενται από ΕΕ και διεθνείς καπιταλιστικούς οργανισμούς για την ουσιαστική κατάργηση του δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα της ασφάλισης, την προώθηση του τριφασικού ασφαλιστικού συστήματος και το άνοιγμα του δρόμου στην ιδιωτική ασφάλιση, να γίνουν πραγματικότητα.
Οι κυβερνητικές κατευθύνσεις, τόσο της ΝΔ όσο και του ΠΑΣΟΚ, αφορούν στην ιδιωτικοποίηση της κοινωνικής ασφάλισης και στην απαλλαγή του κράτους και του κεφαλαίου από το ασφαλιστικό κόστος.
Η υλοποίηση αυτών των κατευθύνσεων περνά μέσα από δύο, στρατηγικού χαρακτήρα, επιλογές:
- το πέρασμα σ’ ένα συνταξιοδοτικό σύστημα τριών πυλώνων, και
- τον πλήρη διαχωρισμός του κλάδου υγείας από τα ασφαλιστικά ταμεία.
Το συνταξιοδοτικό σύστημα τριών πυλώνων
Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, στο πλαίσιο των κατευθύνσεων και της ΕΕ, προωθούν με απόλυτη σαφήνεια το τριφασικό συνταξιοδοτικό σύστημα, όπου:
- τον πρώτο πυλώνα αποτελεί η κύρια σύνταξη, με ένα συνταξιοδοτικό φορέα στον οποίο θα υπαχθούν όλα τα ταμεία κύριας ασφάλισης. Ο πυλώνας αυτός θα βαίνει συρρικνούμενος όσο θα ελαστικοποιείται η απασχόληση, και θα τείνει προς μια εθνική σύνταξη που θα κινείται από τα επίπεδα του σημερινού ΕΚΑΣ μέχρι τα κατώτερα όρια συντάξεων.
- τον δεύτερο πυλώνα αποτελούν, σύμφωνα και με σαφή αναφορά της οδηγίας 41/2003 της ΕΕ, τα επαγγελματικά ταμεία, τα οποία θα χρηματοδοτούνται με ίσες εισφορές εργαζομένων-εργοδοτών. Ο πυλώνας αυτός, όσο θα αποδυναμώνεται και θα συρρικνώνεται το σημερινό σύστημα επικουρικής σύνταξης, θα απορροφήσει το σύνολο των επικουρικών ταμείων, θα λειτουργεί με το κεφαλαιοποιητικό σύστημα, θα μπορεί να επενδύει μέχρι και το 70% των τεχνικών αποθεμάτων του σε μετοχές, χρεώγραφα κάθε λογής και ομόλογα, και θα «αξιοποιηθεί» για την αναζωογόνηση της χρηματαγοράς με τα σημαντικά αποθεματικά των επικουρικών ταμείων και φυσικά με την καταλήστευσή τους, όπως έγινε με τα δομημένα ομόλογα, την ENRON κ.ά.
- τον τρίτο πυλώνα αποτελεί ο ιδιωτικός τομέας ασφάλισης, ο οποίος θα λειτουργεί με ασφαλιστικά προγράμματα, ατομικά ή συλλογικά, στο πλαίσιο μονομερών πρωτοβουλιών των συνδικάτων ή διμερών συμφωνιών εργοδοτών-συνδικάτων. Ο πυλώνας αυτός θα βαίνει αναπτυσσόμενος όσο θα γενικεύεται η ελαστική και μερική απασχόληση και οι νέες εργασιακές σχέσεις.
Το σχήμα αυτό σε μερικά χρόνια θα έχει επιφέρει καταλυτικές επιπτώσεις σε βάρος του δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης.
Διαχωρισμός κλάδου υγείας
Οι επιδιώξεις τόσο της κυβέρνησης όσο και του ΠΑΣΟΚ προσανατολίζονται στον πλήρη διαχωρισμό του κλάδου υγείας των ταμείων, τα οποία θα μετατραπούν απλώς σε συνταξιοδοτικά και θα ενταχθούν στο ΙΚΑ.
Οι κλάδοι υγείας των ασφαλιστικών ταμείων, θα υπαχθούν σε κάποιον Οργανισμό Διαχείρισης Πόρων Υγείας (ΟΔΙΠΥ) του Υπουργείου Υγείας και θα συγκροτήσουν τον τομέα πρωτοβάθμιας περίθαλψης. Μπαίνει έτσι χέρι στην περιουσία και τους πόρους των ταμείων, που στηρίχτηκαν μόνο στις εισφορές εργαζομένων και εργοδοτών (αποτελούν εργατικό μισθό) και σε καμιά κρατική χρηματοδότηση.
Πρόκειται για προκλητική αφαίρεση τεράστιων πόρων από τα ταμεία των εργαζομένων, για να χρηματοδοτηθούν οι κυβερνητικές αναδιαρθρώσεις του τομέα της πρωτοβάθμιας περίθαλψης και η προώθηση των ιδιωτικοοικονομικών ρυθμίσεων στον τομέα της δημόσιας υγείας.
Οι συνταξιοδοτικοί όροι και η επιτροπή «σοφών».
Οι βασικοί νόμοι 2084/1992 (νόμος Σιούφα της Ν.Δ.) και 3029/2002 (νόμος Ρέππα του ΠΑΣΟΚ) έχουν διαμορφώσει το βασικό πλαίσιο συνταξιοδοτικών όρων σχετικά με τα όρια ηλικίας, τις συντάξιμες αποδοχές, το ύψος των συντάξεων, τα κατώτερα όρια των συντάξεων, τις περιπτώσεις πρόωρων συνταξιοδοτήσεων, τα βαρέα και ανθυγιεινά, τις αναπηρικές συντάξεις, τις ασφαλιστικές εισφορές, τις ενοποιήσεις ταμείων κ.λπ. Η ενσωμάτωση της κύριας σύνταξης των ειδικών ταμείων στον ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, που με έμφαση υπογράμμισε στις προγραμματικές δηλώσεις του ο πρωθυπουργός, θα προσθέσει νέα ελλείμματα. Στο προσχέδιο, όμως, του προϋπολογισμού 2008, δεν αναφέρεται τίποτε για την κάλυψή τους, οπότε το πιθανότερο είναι αν προχωρήσουν αυτές οι επιλογές το κόστος να φορτωθεί στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ αυξάνοντας τα αδιέξοδα.
Οι νόμοι αυτοί έχουν καταφέρει να διαμορφώσουν τρεις κατηγορίες ασφαλισμένων: τους ασφαλισμένους προ του 1983, τους ασφαλισμένους από το 1983 μέχρι το 1992 και αυτούς που ασφαλίστηκαν για πρώτη φορά από το 1993 και μετά.
Τώρα η επιτροπή «σοφών» με επικεφαλής τον για πολλά χρόνια αντιπρόεδρο του ΣΕΒ και βασικό διαπραγματευτή των Εθνικών Γενικών Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας (ΕΓΣΣΕ) κ. Ν. Αναλυτή, έχει αναλάβει το «καθήκον» να μελετήσει νέες αρνητικές αλλαγές των συνταξιοδοτικών όρων και να προωθήσει μια τέταρτη κατηγορία ασφαλισμένων: αυτούς που μπαίνουν στην ασφάλιση από το έτος που θα ορίσει ο νέος νόμος που σχεδιάζει να ψηφίσει η κυβέρνηση της ΝΔ.
Η προκλητική συμπεριφορά απέναντι στη νέα γενιά, της οποίας το μέλλον ληστεύεται με κάθε «μεταρρύθμιση» προκειμένου να καμφθούν οι αντιστάσεις της παρούσας γενιάς εργαζομένων, θα επιχειρηθεί άλλη μια φορά. Να μην το επιτρέψουμε.
Μιμούμενοι τον κ. Σαρκοζί, οι «σοφοί» του κ. Αναλυτή, επιδιώκουν σύμφωνα με όσα διαρρέουν στον τύπο, ανάμεσα στα άλλα:
· αύξηση των ορίων ηλικίας κατά 2-3 χρόνια. Το σχετικό χάπι θα χρυσωθεί με την πρόβλεψη για εθελοντική παράταση του εργασιακού βίου πάνω από τα 65 χρόνια, που σε λίγα χρόνια θα γίνει επίσης υποχρεωτική. Άλλωστε το μοναδικό κίνητρο για να επιθυμεί κάποιος την παραμονή του στην αγορά εργασίας μετά το όριο συνταξιοδότησης είναι να μην του φτάνει η σύνταξη. Κι όλοι ξέρουμε ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των συντάξεων είναι κάτω από το όριο της φτώχιας. Αν μάλιστα περάσουν τα νέα σχέδια για το ύψος των συντάξεων η φτώχια θα διευρυνθεί ακόμη περισσότερο.
· δραστικό περιορισμό των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων. Η καμπάνα χτυπά για τις γυναίκες, ιδίως τις μητέρες ανήλικων παιδιών, και για όσους εργάζονται σε βαρέα και ανθυγιεινά, παίρνουν αναπηρικές συντάξεις κ.λπ.
· υπολογισμό των συντάξιμων αποδοχών με βάση του μισθούς-μεροκάματα στο ήμισυ του εργασιακού βίου κι όχι της τελευταίας 5ετίας που προβλέπεται σήμερα. Η ρύθμιση αυτή θα πλήξει δραματικά το ύψος των συντάξεων, αφού κι αν ακόμη μείνει αμετάβλητο το ποσοστό (σήμερα 70%) η μείωση που θα προκύψει για τις συντάξεις θα είναι τεράστια.
· Αντιστοιχία εισφορών-σύνταξης. Η «αθώα» αυτή διατύπωση επιδιώκει να καταφέρει τεράστιο πλήγμα στις κατώτερες συντάξεις, αφού αποβλέπει στην κατάργηση του προνοιακού τμήματος των κατώτερων συντάξεων. Επαναφέρει ουσιαστικά από την πίσω πόρτα τη ρύθμιση που προέβλεπε ο νόμος Σιούφα του 1992, που επιχειρούσε συντριπτικό πλήγμα στα κατώτερα όρια συντάξεων για όσους έμπαιναν στην ασφάλιση από το 1993 και μετά.
Εργαζόμενοι, ασφαλισμένοι, συνταξιούχοι,
άνδρες και γυναίκες,
Ο κίνδυνος για την κοινωνική ασφάλιση είναι μεγαλύτερος από ποτέ!
Είναι ώρα όλοι μαζί, συνδικάτα, κοινωνικοί φορείς, πολιτικές δυνάμεις, να βροντοφωνάξουμε:
Φτάνει ως εδώ με το νεοφιλελευθερισμό!
Η κοινωνική ασφάλιση, μια από τις μεγαλύτερες κατακτήσεις του εργατικού κινήματος, δεν θα θυσιαστεί στο βωμό των υπερκερδών του κεφαλαίου.
Ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ, καλεί τους εργαζόμενους και τα συνδικάτα τους, όλες τις πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις της χώρας που αναφέρονται στην εργατική τάξη, τα πλατιά λαϊκά στρώματα, να συσπειρώσουν τις γραμμές τους και με τον αγώνα τους να αποκρούσουν τα σχέδια της κυβέρνησης και των διεθνών καπιταλιστικών οργανισμών.
Να αναδείξουν το δικό τους διεκδικητικό πλαίσιο.
Να θυμηθούν το μεγάλο ενωτικό λαϊκό ξέσπασμα του 2001 και με αποφασιστικούς, καθολικούς και ενωτικούς αγώνες:
Να υπερασπιστούν το δημόσιο και κοινωνικό χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης και να σταθούν φραγμός στο σύστημα των τριών πυλώνων.
Να περιφρουρήσουν τον κλάδο υγείας των ασφαλιστικών ταμείων.
Να αποτρέψουν την άλωση της επικουρικής ασφάλισης και των αποθεματικών της σε όφελος των τρωκτικών του χρηματιστηρίου.
Να απαιτήσουν επαρκή χρηματοδότηση του ασφαλιστικού συστήματος με νέους πόρους από ειδική φορολογία του κεφαλαίου, καθώς και τη θεσμοθέτηση υποχρεωτικής για όλους -και για το κράτος- τριμερούς χρηματοδότησης για το σύνολο των ασφαλισμένων (πριν και μετά το 1993).
Να αξιώσουν απόδοση στα ταμεία των πόρων και αποθεματικών που καταληστεύθηκαν τα τελευταία χρόνια, και την πληρωμή των χρεών του κράτους και των εργοδοτών στα ασφαλιστικά ταμεία. Να απαιτήσουν μέτρα για την προώθηση της απασχόλησης, την καταπολέμηση της ανεργίας, τη νομιμοποίηση των οικονομικών προσφύγων, την καταπολέμηση της μαύρης εργασίας, το χτύπημα της εισφοροδιαφυγής, την κατάργηση της πολιτικής της λιτότητας, την αναδιανομή του κοινωνικού προϊόντος μέσα από την εισοδηματική πολιτική και τη δημοκρατική μεταρρύθμιση του φορολογικού συστήματος.
Να υπερασπιστούν το θεσμό των κατώτερων ορίων συντάξεων και να απαιτήσουν τον καθορισμό τους στα 20 ημερομίσθια της ΕΓΣΣΕ για την κύρια σύνταξη και στα 5 για την επικουρική.
Καμιά αύξηση ασφαλιστικών εισφορών και ορίων ηλικίας, με άμεσο ή έμμεσο τρόπο.
Πλήρη σύνταξη στα 35 χρόνια ή 10.500 ημέρες ασφάλισης, χωρίς όριο ηλικίας, με προοπτική μείωσής τους στα 30 χρόνια ή 9.000 ημέρες ασφάλισης. Διατήρηση των θετικών διακρίσεων για τις γυναίκες και βελτίωση των ρυθμίσεων για ευάλωτες κατηγορίες εργαζομένων. Καμιά δυσμενής παρέμβαση στο καθεστώς της πρόωρης συνταξιοδότησης των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων.
Ασφάλιση για όλους τους ανέργους, τα άτομα με ειδικές ανάγκες και τους οικονομικούς μετανάστες, αναγνώριση ως συντάξιμου του χρόνου ανεργίας και του χρόνου ασθένειας.
Ποσοστό αναπλήρωσης 80% για την κύρια και 20% για την επικουρική σύνταξη.
Συντάξιμες αποδοχές αυτές του τελευταίου έτους.
Προστασία της μητρότητας μέσα κι από το ασφαλιστικό σύστημα.
Καθιέρωση ελάχιστης ασφαλιστικής κλάσης ίσης με το κατώτερο ημερομίσθιο της ΕΓΣΣΕ για τους εργαζόμενους σε συνθήκες μερικής ή άλλων μορφών ελαστικής απασχόλησης.
Ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. πιστεύει πως, αν η συσπείρωση και κοινή δράση, σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο, ήταν το 2001 απαραίτητη, τώρα αποτελεί απόλυτη ανάγκη.
Οι νόμοι 2084/1992 της ΝΔ και 3029/2002 του ΠΑΣΟΚ, που υπερασπίζονται ακόμη τα δύο μεγάλα κόμματα, πρέπει να καταργηθούν και να παγιωθεί ένα ενιαίο για όλους τους εργαζόμενους (παλιούς και νέους) ασφαλιστικό σύστημα.
Το εργατικό κίνημα πρέπει να απορρίψει αγωνιστικά τις κυβερνητικές μεθοδεύσεις και τις αντεργατικές υποδείξεις ΕΕ, ΔΝΤ και ΟΟΣΑ, σε βάρος του συστήματος της κοινωνικής ασφάλισης.
Ο αγώνας αυτός πρέπει να έχει νικητή. Το εργατικό κίνημα πρέπει και πάλι να νικήσει.
Κι αυτό είναι υπόθεση και ευθύνη όλων μας.
Σεπτέμβρης 2007 Η γραμματεία του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.
καθολική κινητοποίηση για την
υπεράσπιση της κοινωνικής ασφάλισης
Η κοινωνική ασφάλιση αναμφισβήτητα αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες κατακτήσεις του εργατικού κινήματος στον 20ό αιώνα.
Κατάκτηση, όμως, που εδώ και μερικά χρόνια βρίσκεται στο στόχαστρο των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων του νεοφιλελεύθερου παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού.
Στο χορό έχουν μπει επίμονα οι διάφοροι διεθνείς καπιταλιστικοί oργανισμοί (ΟΟΣΑ, ΔΝΤ, Παγκόσμια Τράπεζα) και φυσικά η Ευρωπαϊκή Ένωση, που με κάθε τρόπο προωθούν την ολοκληρωτική «μεταρρύθμιση» της κοινωνικής ασφάλισης. Απώτερος στόχος τους το πέρασμα στο περιβόητο συνταξιοδοτικό σύστημα των τριών πυλώνων.
Είναι ανάγκη να συνειδητοποιήσουμε όλοι -συνδικάτα, κοινωνικοί φορείς, πολιτικές δυνάμεις που αναφέρονται στην εργατική τάξη και τα δικαιώματά της- ότι η κοινωνική ασφάλιση κινδυνεύει από την απληστία του νεοφιλελευθερισμού, κινδυνεύει να θυσιαστεί στο βωμό των υπερκερδών του κεφαλαίου.
Δύο βασικοί παράγοντες επιδρούν καταλυτικά στην πλήρη αποδυνάμωση του ασφαλιστικού συστήματος όπως το γνωρίσαμε μέχρι σήμερα:
- η διαχρονική καταλήστευση των πόρων της κοινωνικής ασφάλισης
- η ελαστικοποίηση της απασχόλησης και η αποδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων.
Η καταλήστευση των πόρων της κοινωνικής ασφάλισης
Από το 1950 και για σχεδόν τέσσερις δεκαετίες, και με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων (ΕΡΕ, Ένωσης Κέντρου, Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ), σημειώθηκε η μεγαλύτερη ληστεία σε βάρος των αποθεματικών της κοινωνικής ασφάλισης. Ενώ όσο κανείς δεν αμφισβητούσε την κρατική εγγύηση των συντάξεων, όλα τα ασφαλιστικά ταμεία της χώρας υποχρεώνονταν με το νόμο 1611 του 1950 να καταθέτουν το σύνολο των αποθεματικών τους άτοκα σε ειδικό λογαριασμό της Τράπεζας της Ελλάδας (ποσά τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για τη χρηματοδότηση, με άτοκα ή χαμηλότοκα δάνεια, εφοπλιστών και βιομηχάνων, στο όνομα της ανάπτυξης της οικονομίας), σήμερα η κρατική εγγύηση αμφισβητείται χωρίς τα τεράστια ποσά που απώλεσαν τα ταμεία να επιστρέφονται.
Η απώλεια για τα ταμεία, με βάση τα ισχύοντα κάθε φορά επιτόκια των προθεσμιακών καταθέσεων στις τράπεζες, ανέρχεται σε εκατοντάδες δις ευρώ. Αν αυτά υπήρχαν σήμερα, κανένας δεν θα μπορούσε να μιλήσει για δημοσιονομικό πρόβλημα χρηματοδότησης της κοινωνικής ασφάλισης.
Κι ενώ δεν γίνεται από κανέναν λόγος για κάποιου είδους επιστροφή έστω και μέρους αυτών των χρημάτων των ασφαλισμένων, η λεηλασία των πόρων της κοινωνικής ασφάλισης συνεχίζεται απρόσκοπτα. Το ασφαλιστικό σύστημα διαλύεται, τα ταμεία, σχεδιασμένα και μεθοδικά, γίνονται προβληματικά από την πολιτική όλων των κυβερνήσεων, οι οποίες αφού φροντίζουν να δημιουργούν «αδιέξοδα» έρχονται μετά να ζητήσουν θυσίες. Αυτή την βασική και κρίσιμη αλήθεια καμιά επίσημη μελέτη και κανένας ειδικός δεν την αναδεικνύει.
Κύριες μορφές:
Η «αξιοποίηση» των πόρων της κοινωνικής ασφάλισης για την αναζωογόνηση των χρηματαγορών. Η οδηγία 41/2003 της ΕΕ για τα επαγγελματικά ταμεία, τα οποία θα αποτελέσουν τον δεύτερο πυλώνα του περιβόητου τριφασικού ασφαλιστικού συστήματος, προβλέπει την ελεύθερη και χωρίς κυβερνητικές παρεμβάσεις «επένδυση» μέχρι και του 70% των τεχνικών αποθεμάτων τους στις χρηματαγορές για αγορά μετοχών, χρεωγράφων κάθε είδους και ομολόγων. Τα περίφημα δομημένα ομόλογα, θα αποτελούν ένα απλό επεισόδιο, όταν θα ολοκληρωθεί η αφομοίωση από τα επαγγελματικά ταμεία του συνόλου της επικουρικής ασφάλισης της χώρας. Οι προβλέψεις της οδηγίας αυτής έχουν ενσωματωθεί στην ελληνική νομοθεσία με τον γνωστό νόμο Ρέππα της τελευταίας κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.
Το νέο πλαίσιο διαχείρισης των αποθεματικών της κυβέρνησης της ΝΔ έχει στρώσει το δρόμο ώστε να περάσουν ευκολότερα τα αποθεματικά των ταμείων στην κεφαλαιαγορά, να σπρώξει ακόμη περισσότερο τα ταμεία στη λογική της αύξησης του επενδυτικού κινδύνου, της κερδοσκοπίας και του τζόγου. Με τις ρυθμίσεις της κυβέρνησης για το διορισμό διοικήσεων στα ασφαλιστικά ταμεία, επιδιώκεται να κατευθυνθούν οι κινήσεις τους στις χρηματαγορές, διατηρώντας για τον εαυτό της το ανεύθυνο για τις όποιες μελλοντικές επιζήμιες επιλογές. Ταυτόχρονα η κυβέρνηση αποβλέπει και στη διαγραφή των ευθυνών της για την υπόθεση των δομημένων ομολόγων.
Η παρακράτηση και μη απόδοση στα ασφαλιστικά ταμεία εξαιρετικά σημαντικών πόρων της κοινωνικής ασφάλισης. Σύμφωνα με στοιχεία της ομοσπονδίας των εργαζομένων στα ασφαλιστικά ταμεία, οι οφειλές του κράτους στα ταμεία θα ξεπερνούν στο τέλος του 2007 τα 8,7 δις €, ενώ οι οφειλές της μεγάλης ιδιωτικής εργοδοσίας θα φθάνουν τα 8,2 δις €. Το κράτος δεν έχει αποδώσει από το 1993 ούτε ένα ευρώ από τις υποχρεώσεις του στο πλαίσιο της τριμερούς χρηματοδότησης, ενώ η μεγάλη ιδιωτική εργοδοσία απολαμβάνει κάθε φορά και με κάθε κυβέρνηση «ρυθμίσεις» απόδοσης των οφειλών της σε πολλές δεκάδες δόσεις, πληρώνει μία ή δύο δόσεις για να παίρνει ασφαλιστική ενημερότητα και ύστερα περιμένει την επόμενη ρύθμιση.
Η εισφοροδιαφυγή, που αποτελεί εθνικό σπορ, αλλά μεγάλη πληγή για το ασφαλιστικό μας σύστημα, υπολογίζεται σε πάνω από 5 δις €, ενώ η ανασφάλιστη εργασία υπολογίζεται ότι αγγίζει πάνω από 1 εκατομμύριο εργαζομένους, κυρίως οικονομικούς μετανάστες.
Είναι φανερό ότι το ζήτημα των πόρων αποτελεί κύριο πρόβλημα της κοινωνικής ασφάλισης. Ούτε όμως οι κυβερνήσεις, ούτε οι διάφοροι «σοφοί» που καλούνται να κόψουν και να ράψουν τα ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων ασχολούνται με την απόδοσή τους στα ταμεία και το σταμάτημα της καταλήστευσής τους. Κατά τα άλλα κόπτονται για τα δημοσιονομικά προβλήματα που συνδέονται με την κοινωνική ασφάλιση.
Η αποδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων
Χρειάζεται να σημειωθεί με έμφαση ότι το ασφαλιστικό σύστημα έχει άμεση σχέση με τις εργασιακές σχέσεις. Η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, που προωθείται με ιδιαίτερη επιμονή από την Ευρωπαϊκή Ένωση, διαμορφώνει τους όρους για ουσιαστική ανατροπή του ασφαλιστικού συστήματος όπως το γνωρίσαμε μέχρι σήμερα. Το ίδιο προωθεί και το ΔΝΤ με τις υποδείξεις του για αποτελεσματικές και συγκεκριμένες μεταρρυθμιστικές επιλογές στην κοινωνική ασφάλιση (τριφασικό ασφαλιστικό σύστημα), αλλά και με τις αιχμές του για τις εργασιακές σχέσεις, την ελαστική απασχόληση, τις αποζημιώσεις, και με την υπονόμευση των κατώτατων ορίων αποδοχών, που στην Ελλάδα ρυθμίζονται με την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.
Με την ελαστική και μερική απασχόληση ανατρέπεται το ολόκληρο μεροκάματο-μισθός και το ολόκληρο ένσημο, που αποτέλεσε την υποδομή πάνω στην οποία στηρίχτηκε το συνταξιοδοτικό σύστημα μέχρι σήμερα. Ας αναλογιστούμε μόνο πότε και με ποιο τρόπο θα πάρει σύνταξη ο απασχολούμενος με μερική ή με ελαστικές μορφές απασχόλησης. Μπορούμε επίσης να αξιολογήσουμε την αξιοπιστία των διακηρύξεων και των δύο εταίρων του δικομματισμού, ότι τάχα ενδιαφέρονται για ένα ασφαλιστικό σύστημα που θα αντέχει μέχρι το 2050. Με τις σαρωτικές αλλαγές που προωθούνται στις εργασιακές σχέσεις, με την λεγόμενη flexicurity και την πράσινη βίβλο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, είναι άραγε σε θέση να μας πουν ποια θα είναι η μορφή της απασχόλησης το 2050, ώστε να καταλάβουμε κι εμείς τι είδους ασφαλιστικό σύστημα, πέρα από το τριφασικό, σχεδιάζουν;
Η μόνη ρύθμιση που θα επέτρεπε, σήμερα και αύριο, να πάρουν σύνταξη οι μερικά και ελαστικά απασχολούμενοι, είναι αυτή που θα προέβλεπε ως ελάχιστη ασφαλιστική παροχή την κάλυψή τους με το ένσημο που αντιστοιχεί στα κατώτερα όρια μεροκάματων- μισθών για κάθε ημέρα απασχόλησης, ανεξάρτητα από τον αριθμό των ωρών εργασίας, εφόσον πρόκειται για μερική ή ελαστική απασχόληση.
Στο κάτω-κάτω, οι εργοδότες τους κλέβουν το παρόν με τη μερική ή ελαστική αμοιβή, ας μην τους κλέβουν και το μέλλον με τη μερική ασφάλιση.
Πού κατευθύνεται το ασφαλιστικό σύστημα
Δια της διολισθήσεως, το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας οδηγείται σε πλήρες αδιέξοδο, ώστε οι στόχοι που τίθενται από ΕΕ και διεθνείς καπιταλιστικούς οργανισμούς για την ουσιαστική κατάργηση του δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα της ασφάλισης, την προώθηση του τριφασικού ασφαλιστικού συστήματος και το άνοιγμα του δρόμου στην ιδιωτική ασφάλιση, να γίνουν πραγματικότητα.
Οι κυβερνητικές κατευθύνσεις, τόσο της ΝΔ όσο και του ΠΑΣΟΚ, αφορούν στην ιδιωτικοποίηση της κοινωνικής ασφάλισης και στην απαλλαγή του κράτους και του κεφαλαίου από το ασφαλιστικό κόστος.
Η υλοποίηση αυτών των κατευθύνσεων περνά μέσα από δύο, στρατηγικού χαρακτήρα, επιλογές:
- το πέρασμα σ’ ένα συνταξιοδοτικό σύστημα τριών πυλώνων, και
- τον πλήρη διαχωρισμός του κλάδου υγείας από τα ασφαλιστικά ταμεία.
Το συνταξιοδοτικό σύστημα τριών πυλώνων
Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, στο πλαίσιο των κατευθύνσεων και της ΕΕ, προωθούν με απόλυτη σαφήνεια το τριφασικό συνταξιοδοτικό σύστημα, όπου:
- τον πρώτο πυλώνα αποτελεί η κύρια σύνταξη, με ένα συνταξιοδοτικό φορέα στον οποίο θα υπαχθούν όλα τα ταμεία κύριας ασφάλισης. Ο πυλώνας αυτός θα βαίνει συρρικνούμενος όσο θα ελαστικοποιείται η απασχόληση, και θα τείνει προς μια εθνική σύνταξη που θα κινείται από τα επίπεδα του σημερινού ΕΚΑΣ μέχρι τα κατώτερα όρια συντάξεων.
- τον δεύτερο πυλώνα αποτελούν, σύμφωνα και με σαφή αναφορά της οδηγίας 41/2003 της ΕΕ, τα επαγγελματικά ταμεία, τα οποία θα χρηματοδοτούνται με ίσες εισφορές εργαζομένων-εργοδοτών. Ο πυλώνας αυτός, όσο θα αποδυναμώνεται και θα συρρικνώνεται το σημερινό σύστημα επικουρικής σύνταξης, θα απορροφήσει το σύνολο των επικουρικών ταμείων, θα λειτουργεί με το κεφαλαιοποιητικό σύστημα, θα μπορεί να επενδύει μέχρι και το 70% των τεχνικών αποθεμάτων του σε μετοχές, χρεώγραφα κάθε λογής και ομόλογα, και θα «αξιοποιηθεί» για την αναζωογόνηση της χρηματαγοράς με τα σημαντικά αποθεματικά των επικουρικών ταμείων και φυσικά με την καταλήστευσή τους, όπως έγινε με τα δομημένα ομόλογα, την ENRON κ.ά.
- τον τρίτο πυλώνα αποτελεί ο ιδιωτικός τομέας ασφάλισης, ο οποίος θα λειτουργεί με ασφαλιστικά προγράμματα, ατομικά ή συλλογικά, στο πλαίσιο μονομερών πρωτοβουλιών των συνδικάτων ή διμερών συμφωνιών εργοδοτών-συνδικάτων. Ο πυλώνας αυτός θα βαίνει αναπτυσσόμενος όσο θα γενικεύεται η ελαστική και μερική απασχόληση και οι νέες εργασιακές σχέσεις.
Το σχήμα αυτό σε μερικά χρόνια θα έχει επιφέρει καταλυτικές επιπτώσεις σε βάρος του δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης.
Διαχωρισμός κλάδου υγείας
Οι επιδιώξεις τόσο της κυβέρνησης όσο και του ΠΑΣΟΚ προσανατολίζονται στον πλήρη διαχωρισμό του κλάδου υγείας των ταμείων, τα οποία θα μετατραπούν απλώς σε συνταξιοδοτικά και θα ενταχθούν στο ΙΚΑ.
Οι κλάδοι υγείας των ασφαλιστικών ταμείων, θα υπαχθούν σε κάποιον Οργανισμό Διαχείρισης Πόρων Υγείας (ΟΔΙΠΥ) του Υπουργείου Υγείας και θα συγκροτήσουν τον τομέα πρωτοβάθμιας περίθαλψης. Μπαίνει έτσι χέρι στην περιουσία και τους πόρους των ταμείων, που στηρίχτηκαν μόνο στις εισφορές εργαζομένων και εργοδοτών (αποτελούν εργατικό μισθό) και σε καμιά κρατική χρηματοδότηση.
Πρόκειται για προκλητική αφαίρεση τεράστιων πόρων από τα ταμεία των εργαζομένων, για να χρηματοδοτηθούν οι κυβερνητικές αναδιαρθρώσεις του τομέα της πρωτοβάθμιας περίθαλψης και η προώθηση των ιδιωτικοοικονομικών ρυθμίσεων στον τομέα της δημόσιας υγείας.
Οι συνταξιοδοτικοί όροι και η επιτροπή «σοφών».
Οι βασικοί νόμοι 2084/1992 (νόμος Σιούφα της Ν.Δ.) και 3029/2002 (νόμος Ρέππα του ΠΑΣΟΚ) έχουν διαμορφώσει το βασικό πλαίσιο συνταξιοδοτικών όρων σχετικά με τα όρια ηλικίας, τις συντάξιμες αποδοχές, το ύψος των συντάξεων, τα κατώτερα όρια των συντάξεων, τις περιπτώσεις πρόωρων συνταξιοδοτήσεων, τα βαρέα και ανθυγιεινά, τις αναπηρικές συντάξεις, τις ασφαλιστικές εισφορές, τις ενοποιήσεις ταμείων κ.λπ. Η ενσωμάτωση της κύριας σύνταξης των ειδικών ταμείων στον ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, που με έμφαση υπογράμμισε στις προγραμματικές δηλώσεις του ο πρωθυπουργός, θα προσθέσει νέα ελλείμματα. Στο προσχέδιο, όμως, του προϋπολογισμού 2008, δεν αναφέρεται τίποτε για την κάλυψή τους, οπότε το πιθανότερο είναι αν προχωρήσουν αυτές οι επιλογές το κόστος να φορτωθεί στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ αυξάνοντας τα αδιέξοδα.
Οι νόμοι αυτοί έχουν καταφέρει να διαμορφώσουν τρεις κατηγορίες ασφαλισμένων: τους ασφαλισμένους προ του 1983, τους ασφαλισμένους από το 1983 μέχρι το 1992 και αυτούς που ασφαλίστηκαν για πρώτη φορά από το 1993 και μετά.
Τώρα η επιτροπή «σοφών» με επικεφαλής τον για πολλά χρόνια αντιπρόεδρο του ΣΕΒ και βασικό διαπραγματευτή των Εθνικών Γενικών Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας (ΕΓΣΣΕ) κ. Ν. Αναλυτή, έχει αναλάβει το «καθήκον» να μελετήσει νέες αρνητικές αλλαγές των συνταξιοδοτικών όρων και να προωθήσει μια τέταρτη κατηγορία ασφαλισμένων: αυτούς που μπαίνουν στην ασφάλιση από το έτος που θα ορίσει ο νέος νόμος που σχεδιάζει να ψηφίσει η κυβέρνηση της ΝΔ.
Η προκλητική συμπεριφορά απέναντι στη νέα γενιά, της οποίας το μέλλον ληστεύεται με κάθε «μεταρρύθμιση» προκειμένου να καμφθούν οι αντιστάσεις της παρούσας γενιάς εργαζομένων, θα επιχειρηθεί άλλη μια φορά. Να μην το επιτρέψουμε.
Μιμούμενοι τον κ. Σαρκοζί, οι «σοφοί» του κ. Αναλυτή, επιδιώκουν σύμφωνα με όσα διαρρέουν στον τύπο, ανάμεσα στα άλλα:
· αύξηση των ορίων ηλικίας κατά 2-3 χρόνια. Το σχετικό χάπι θα χρυσωθεί με την πρόβλεψη για εθελοντική παράταση του εργασιακού βίου πάνω από τα 65 χρόνια, που σε λίγα χρόνια θα γίνει επίσης υποχρεωτική. Άλλωστε το μοναδικό κίνητρο για να επιθυμεί κάποιος την παραμονή του στην αγορά εργασίας μετά το όριο συνταξιοδότησης είναι να μην του φτάνει η σύνταξη. Κι όλοι ξέρουμε ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των συντάξεων είναι κάτω από το όριο της φτώχιας. Αν μάλιστα περάσουν τα νέα σχέδια για το ύψος των συντάξεων η φτώχια θα διευρυνθεί ακόμη περισσότερο.
· δραστικό περιορισμό των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων. Η καμπάνα χτυπά για τις γυναίκες, ιδίως τις μητέρες ανήλικων παιδιών, και για όσους εργάζονται σε βαρέα και ανθυγιεινά, παίρνουν αναπηρικές συντάξεις κ.λπ.
· υπολογισμό των συντάξιμων αποδοχών με βάση του μισθούς-μεροκάματα στο ήμισυ του εργασιακού βίου κι όχι της τελευταίας 5ετίας που προβλέπεται σήμερα. Η ρύθμιση αυτή θα πλήξει δραματικά το ύψος των συντάξεων, αφού κι αν ακόμη μείνει αμετάβλητο το ποσοστό (σήμερα 70%) η μείωση που θα προκύψει για τις συντάξεις θα είναι τεράστια.
· Αντιστοιχία εισφορών-σύνταξης. Η «αθώα» αυτή διατύπωση επιδιώκει να καταφέρει τεράστιο πλήγμα στις κατώτερες συντάξεις, αφού αποβλέπει στην κατάργηση του προνοιακού τμήματος των κατώτερων συντάξεων. Επαναφέρει ουσιαστικά από την πίσω πόρτα τη ρύθμιση που προέβλεπε ο νόμος Σιούφα του 1992, που επιχειρούσε συντριπτικό πλήγμα στα κατώτερα όρια συντάξεων για όσους έμπαιναν στην ασφάλιση από το 1993 και μετά.
Εργαζόμενοι, ασφαλισμένοι, συνταξιούχοι,
άνδρες και γυναίκες,
Ο κίνδυνος για την κοινωνική ασφάλιση είναι μεγαλύτερος από ποτέ!
Είναι ώρα όλοι μαζί, συνδικάτα, κοινωνικοί φορείς, πολιτικές δυνάμεις, να βροντοφωνάξουμε:
Φτάνει ως εδώ με το νεοφιλελευθερισμό!
Η κοινωνική ασφάλιση, μια από τις μεγαλύτερες κατακτήσεις του εργατικού κινήματος, δεν θα θυσιαστεί στο βωμό των υπερκερδών του κεφαλαίου.
Ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ, καλεί τους εργαζόμενους και τα συνδικάτα τους, όλες τις πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις της χώρας που αναφέρονται στην εργατική τάξη, τα πλατιά λαϊκά στρώματα, να συσπειρώσουν τις γραμμές τους και με τον αγώνα τους να αποκρούσουν τα σχέδια της κυβέρνησης και των διεθνών καπιταλιστικών οργανισμών.
Να αναδείξουν το δικό τους διεκδικητικό πλαίσιο.
Να θυμηθούν το μεγάλο ενωτικό λαϊκό ξέσπασμα του 2001 και με αποφασιστικούς, καθολικούς και ενωτικούς αγώνες:
Να υπερασπιστούν το δημόσιο και κοινωνικό χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης και να σταθούν φραγμός στο σύστημα των τριών πυλώνων.
Να περιφρουρήσουν τον κλάδο υγείας των ασφαλιστικών ταμείων.
Να αποτρέψουν την άλωση της επικουρικής ασφάλισης και των αποθεματικών της σε όφελος των τρωκτικών του χρηματιστηρίου.
Να απαιτήσουν επαρκή χρηματοδότηση του ασφαλιστικού συστήματος με νέους πόρους από ειδική φορολογία του κεφαλαίου, καθώς και τη θεσμοθέτηση υποχρεωτικής για όλους -και για το κράτος- τριμερούς χρηματοδότησης για το σύνολο των ασφαλισμένων (πριν και μετά το 1993).
Να αξιώσουν απόδοση στα ταμεία των πόρων και αποθεματικών που καταληστεύθηκαν τα τελευταία χρόνια, και την πληρωμή των χρεών του κράτους και των εργοδοτών στα ασφαλιστικά ταμεία. Να απαιτήσουν μέτρα για την προώθηση της απασχόλησης, την καταπολέμηση της ανεργίας, τη νομιμοποίηση των οικονομικών προσφύγων, την καταπολέμηση της μαύρης εργασίας, το χτύπημα της εισφοροδιαφυγής, την κατάργηση της πολιτικής της λιτότητας, την αναδιανομή του κοινωνικού προϊόντος μέσα από την εισοδηματική πολιτική και τη δημοκρατική μεταρρύθμιση του φορολογικού συστήματος.
Να υπερασπιστούν το θεσμό των κατώτερων ορίων συντάξεων και να απαιτήσουν τον καθορισμό τους στα 20 ημερομίσθια της ΕΓΣΣΕ για την κύρια σύνταξη και στα 5 για την επικουρική.
Καμιά αύξηση ασφαλιστικών εισφορών και ορίων ηλικίας, με άμεσο ή έμμεσο τρόπο.
Πλήρη σύνταξη στα 35 χρόνια ή 10.500 ημέρες ασφάλισης, χωρίς όριο ηλικίας, με προοπτική μείωσής τους στα 30 χρόνια ή 9.000 ημέρες ασφάλισης. Διατήρηση των θετικών διακρίσεων για τις γυναίκες και βελτίωση των ρυθμίσεων για ευάλωτες κατηγορίες εργαζομένων. Καμιά δυσμενής παρέμβαση στο καθεστώς της πρόωρης συνταξιοδότησης των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων.
Ασφάλιση για όλους τους ανέργους, τα άτομα με ειδικές ανάγκες και τους οικονομικούς μετανάστες, αναγνώριση ως συντάξιμου του χρόνου ανεργίας και του χρόνου ασθένειας.
Ποσοστό αναπλήρωσης 80% για την κύρια και 20% για την επικουρική σύνταξη.
Συντάξιμες αποδοχές αυτές του τελευταίου έτους.
Προστασία της μητρότητας μέσα κι από το ασφαλιστικό σύστημα.
Καθιέρωση ελάχιστης ασφαλιστικής κλάσης ίσης με το κατώτερο ημερομίσθιο της ΕΓΣΣΕ για τους εργαζόμενους σε συνθήκες μερικής ή άλλων μορφών ελαστικής απασχόλησης.
Ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. πιστεύει πως, αν η συσπείρωση και κοινή δράση, σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο, ήταν το 2001 απαραίτητη, τώρα αποτελεί απόλυτη ανάγκη.
Οι νόμοι 2084/1992 της ΝΔ και 3029/2002 του ΠΑΣΟΚ, που υπερασπίζονται ακόμη τα δύο μεγάλα κόμματα, πρέπει να καταργηθούν και να παγιωθεί ένα ενιαίο για όλους τους εργαζόμενους (παλιούς και νέους) ασφαλιστικό σύστημα.
Το εργατικό κίνημα πρέπει να απορρίψει αγωνιστικά τις κυβερνητικές μεθοδεύσεις και τις αντεργατικές υποδείξεις ΕΕ, ΔΝΤ και ΟΟΣΑ, σε βάρος του συστήματος της κοινωνικής ασφάλισης.
Ο αγώνας αυτός πρέπει να έχει νικητή. Το εργατικό κίνημα πρέπει και πάλι να νικήσει.
Κι αυτό είναι υπόθεση και ευθύνη όλων μας.
Σεπτέμβρης 2007 Η γραμματεία του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)